Tinatakpan ni Jemima ng tissue ang kaniyang bibig. She kept her eyes down habang papasok siya ng building ng pinagtatrabahuan. Ayaw niyang may makahalata sa kaniya. Napapangiti pa rin kasi siya dahil sa naging dahilan ng pagka-late niya. Talagang sinorpresa siya ng asawa niya.
Ang hindi alam ni Harry, nahihiya lang naman siyang aminin dito na nami-miss niya ito kaya niya ito sinimangutan kagabi. She feel embarrassed pa rin na mamutawi sa mismong mga labi niya ang ganoong damdamin sa asawa niya. Iyon nga lang, tila nawawalan siya ng hiya sa katawan tuwing nagroromansahan na sila.
Lingid kay Jemima ay nakita na siya ni Samuel pagdating pa lang niya. Ipinasundo niya ito kay Cohen nang malaman niyang hindi pa ito dumating kanina. Sinadya niyang lumabas sa may lobby para makita siya ng manugang. Kinausap niya ang janitor, sinadya niyang doon sila mag-usap sa dadaanan ni Jemima.
Biglang kinabahan si Jemima nang makita ang biyenan. Nanginig ng bahagya ang tuhod niya. Nahihiya siyang tumuloy dahil sobrang late na siyang pumasok sa trabaho pero nalingunan na siya ng matanda. She got no choice kundi ang bumati dito.
“Good morning, dad!” Bumeso siya dito.
“Good morning!” He dismissd the janitor to talk to Jemima. Tila nag-aalalang sinuri niya ng tingin ang mukha ng manugang. “What happened? Are you not feeling well?”
“I…” ipapahamak pa yata siya ng kabang nararamdaman. Hindi pa naman niya napaghandaan kung ano ang ia-alibi sa matanda. Malalagot ang asawa niya kapag malaman ng ama nito ang biglaan nitong pag-uwi at pagbalik doon. “I had to see someone.” ‘Patay! Sino naman ang sasabihin kong kinita ko?’
“So where is Harry now?”
Hindi na niya kayang tumingin pa sa mata ng kaharap. Pakiramdam niya ay pinamumulahan siya ng pisngi sa nararamdamang kahihiyan. Wala yata silang maitatago sa matandang ito.
Tinapik niya sa balikat ang babae. “I heard that you have a meeting today. They’re waiting for you.”
Biglang nataranta si Jemima sa narinig kay Samuel. “Oh, no!” Mabilis niyang iniwan ang matanda, pero nilingon din niya ito. “I have to go, sir!” Tinanguan lang siya nito.
Sumilay ang ngiti sa mga labi ni Samuel pagkaalis ni Jemima. Mukhang nagtatagumpay na siya sa pinlano niya. Ilang taon din niya itong pinag-isipan.
Itinuon ni Jemima ang buong atensyon niya sa trabaho. Kailangan niyang bumawi.
“These are the copies that met the criteria,” ipinakita niya ang folder files sa kaniyang mga ka-meeting. “These should be enough to prepare the minds of our target consumers for the upcoming launching of our product. But we need copies that are persuasive enough to make people buy our product. Bear in mind that we have a target sale.”
May nagtaas ng kamay para magsalita.
“Yes, Mr. Cheung?”
“We have inconsistent traffic, ma’am. I suggest that we develop a new framework and system.”
“Good suggestion,” sagot naman ni Jemima sa empleyado. “I prepared this one, but this can be modified.” Binuksan niya ang isang folder ng data. “I need all the intelligent minds here to collaborate with me.”
Tahimik lang ang mga kasama niya habang binabasa ang ipinakita niyang data.
“All right, all eyes to me now,” sabi niya na nakangiti. “We need to come up with the best strategy. We have to ensure our evergreen success. Are you with me?”
“Yes, ma’am.”
Nasiyahan siya sa sabay na pagsagot ng kaniyang subordinates. Ginugol niya ang halos buong maghapon sa pakikipag- brainstorming sa kanila.
SA kabilang banda naman ay abala rin si Harry sa pakikipag-meeting sa mga naka- base nilang mga empleyado sa Malaysia. Manaka-naka ay sumusulyap siya sa orasan. Sabik siyang matapos na ang office hours para makausap na niya ang asawa. Ayaw naman niya itong istorbohin habang oras pa ng trabaho.
Pauwi na si Jemima nang kumatok sa kaniyang opisina si Chester Singh.
“Knock! Knock!”
“Chester! Come in.”
Nagbeso muna sila bago ipinakita ni Chester ang dala niyang bulaklak.
“Beautiful! Is this the one?”
“Yes, this is called frangipani. Frangipani is one of the most common plant here. These are endemic to Mexico, Central America, and the Caribbean, and as far south as Brazil and north as Florida. But I guess it cannot be found in your country.”
“I…” paano ba niya sasabihin na marami nito sa Pilipinas? Ginagawa pa nga niya itong takyan noong bata pa siya. Excited pa naman si Chester na pakitaan siya ng bulaklak na sa Singapore lang nauuso.
“I thought it’s beautiful?”
“Yeah, but I have to tell you that this flower can be found in the Philippines,” sabay ngiti niya ng matamis dito.
“Is it?” Hindi napawi ng matamis na ngiti ni Jemima ang kaniyang pagkadismaya.
“It brings back memories from my childhood,” inamoy pa niya ang bulaklak. Gusto niyang ipakita sa kausap ang pag-appreciate niya dito. “We call it kalachuchi in our region.”
“Oh!” Saka pa lang napangiti uli ang lalaki. “Nice… nice…”
“Yes. Thank you, Chester!” Kinuha na niya ang kaniyang bag para umalis habang dala ang bulaklak. “Shall we?”
“Of course.”
Nasa loob na ng condominium unit si Jemima nang nag- video call si Harry.
“Hello!”
“Hello! Guess who’s with me?”
Wala namang idea si Jemima kung sino ang maaaring makasama ni Harry ngayon na kilala niya. “Just tell me.” Natuwa siya nang ipinakita ni Harry ang taong tinutukoy nito. “Papa?”
Ngumiti lang si Allan Te at kumaway. Mga ilang hakbang din kasi ang layo nito mula kay Harry.
“We’re here at your rubber plantation site. This is almost as big in your Philippine site! Have you ever been here?”
“No. I focused in our plantations in the Philippines.” Para siyang batang naiinggit sa dalawang magkasama ngayon. “Harry,…”
“Yes?”
“Teleport meee!”
Malutong na tawa ang isinagot sa kaniya ng asawa. Ipinakita pa nito sa kaniyang ama ang itsura niyang tila batang nagmamarakulyo dahil hindi isinama. Tawa rin ang naging reaksyon ng kaniyang ama.
‘Oh, I like the child in you!’ Tuwang-tuwa siyang pinagmamasdan ang pagmi-make face ng asawa dahil tinatawanan lang niya ito.
“You’re so happy without me.”
“No!”
“No, you’re dead, mister,” sinenyasan pa niya ang lalaki ng kunwaring paggilit sa leeg.”
“Papa, your daughter is violent! She’s turned into war freak when she misses us.”
Natawa na rin si Jemima sa tila pagsusumbong ng asawa niya sa kaniyang ama na natawa lang din. Ngayon lang sila nag video call na hindi siya nahihiya dito kahit na binigkas pa nito ang salitang “miss”. Kailangan na rin siguro niyang masanay. Mag-asawa naman sila, natural lang na ma-miss nila ang isa’t isa.
Napansin ni Harry ang bulaklak na nakapatong sa mesita. “Where did you find that flower?”
“Chester gave it to me.”
“Chester? What for? Why did you accept it?” Nakapatong pa ito sa mesita nila, ibig sabihin ay pinahahalagahan ito ng asawa niya.
“Why not? It’s a flower.” Naalala niya na naglaro sila nito noon ni Harry, “and it’s special to me.”
Sumimangot si Harry sa narinig. Special na pala ngayon ang bulaklak na iyon dahil si Chester ang nagbigay, samantalang noong mga bata pa sila ay sinisipa-sipa lang ito ni Jemima. Itinapon pa ito sa basurahan noong nagalit ito sa kaniya noong naglalaro sila.”
“You don’t like that flower. Get rid of it.”
Napamaang si Jemima sa biglang pagseryoso ng mukha ng asawa.
“Seriously?”
“Put it in a garbage can. Now!”
Agad namang tumalima sa asawa ang babae.
“Now, what?”
Sumilay na ang ngiti ni Harry. “You’re the only flower I want in our bedroom, Jemima.” Biglang lumingon si Harry, siniguradong hindi siya maririnig ng biyenan. “You’re the only flower I want to smell. Got it?”
Kinilig naman si Jemima sa winika ng asawa. Kung ganito ba naman karomantiko ang bawi sa pagdodomina nito ng asawa ay ayos lang sa kaniya. Kinikilig siya sa pagseselos nito kay Chester. Ewan ba niya kay Harry, ni hindi naman gumagawa ng advances si Chester sa kaniya.
“I’ll call you again tonight.” Sumenyas pa ito ng halik.
“You better,” napangiti ang asawa sa warning niya.
Nangingiti pa rin si Jemima kahit na tapos na silang magkausap na mag-asawa. Nai-excite siya kung ano ang pag-uusapan nila mamaya. Ngayon lang siya kinilig ng ganito sa isang lalaki. Ngayon lang niya nararamdaman ang ganitong excitement sa loob ng isang relationship. Well, kung tutuusin naman, panis ang mga naging romantic escapades niya sa past relationships niya sa pinaggagawa nila ngayon ni Harry.
Nagmadali syang matapos ang lahat ng dapat niyang gawin bago tumawag ang kaniyang asawa. She anticipated na mapupuyat siya sa pakikipagkuwentuhan kay Harry kaya inihanda na niya ang lahat ng gagamitin niya kinabukasan. Nang matapos ang lahat ay naligo siya.
Habang naglo-lotion ay napatingin siya sa pabango. Natatawa siya sa naisip. Magpapabango pa ba siya, eh sa video call lang sila mag-uusap ng asawa niya.
Tumawag na nga si Harry.
“Hello!”
“Hello, oh, wow! You look fresh,” napanganga pa ito, kapagkuwa’y napakagat ng labi habang tinititigan ang kaniyang asawa na bagong paligo. “Are you going somewhere? Are you seeing someone tonight?”
Napangiti si Jemima. Umandar na naman ang pagkaseloso ng asawa. “With this night gown? I don’t think so.”
Napangangang muli si Harry nang ipinakita ni Jemima ang kaniyang kabuuan. Nakasuot ang babae ng pulang night gown na yari sa seda. Bumabakat ang maseselang parte ng katawan ng babae dahil wala itong suot na undies.
“You’re not wearing an underwear,” aniya sa tonong nanghihinayang. “You’re torturing me, woman!”
Napabungisngis si Jemima sa naging reaksyon ni Harry. “Do I have to? I’m alone and ready to…”
“Don’t sleep yet. Stay with me, woman. You made my body in full alert,” pinanlakihan pa niya ng mata ang babae na waring naiinis na nagtatampo. “I hate you for being so…” pinanggigilan niya ito na ikinatawa naman ni Jemima. "You should pay for this when we meet."
"All right, when we meet,” sagot niya dito sa tonong nanunukso. Pakiramdam niya’y nagiging sultry and daring siya kapag kaharap si Harry, kapag hindi siya nauunahan ng hiya dito.
Napansin ni Harry ang lotion sa tabi ng babae. “Put on the lotion, honey.”
“You want?”
Nakita ni Jemima ang excitement sa mukha ng lalaki. ‘Pagbigyan ang hilig ni Harry. Kawawa naman.’
Parang tuod na nakaupo lang si Harry sa harap ng kaniyang cellular phone. All eyes siya sa ginagawa ni Jemima habang dahan-dahan nitong pinapahiran ng lotion ang kaniyang mga kamay.
“Lower.”
Pinahiran naman ni Jemima ang kaniyang mga tuhod pababa. Pinipigilan niya ang mapangiti. Nang matapos ay hinintay niya ang sasabihin ng lalaki.
Sumenyas lang si Harry sa kaniya.
“Up?” Naunawaan naman niya ang isinenyas nito. Inililis niya ang kaniyang night gown. Pinahiran niya ng lotion ang kaniyang mga hita. Napapangiti siya habang sinisilip ang reaksyon ng kanyang asawa.
“You want some more?”
Tumango-tango ito, halata ang pananabik.
Inililis niya ang damit sa bahagi ng kaniyang balikat. Nilagyan niya ito ng lotion. Ibinalik niya sa pagkakaayos ang kaniyang damit.
“Jemima!” Impatient na si Harry.
“Ssshhh! I know what you want.”
Dahan-dahan niyang hinubad ang suot na night gown. Tumambad sa harap ng camera ang itinagong alindog nito. Nakita niya ang paghigit ng hininga ni Harry.
Unan niyang nilagyan ng lotion ang matambok niyang puwet. “Harry, I can’t reach my back.”
“Oh, schemy drama queen! You can do it.”
Abot naman talaga niya ang likod niya. Nang matapos siya sa back show niya, she paused.
“More! More!”
“No, you do the rest.” Umupo pa siya sa kama, bending her body na nanghahalina.
“I can’t reach you!”
“Then do what I just did.”
“But you’re ruining the moment!”
Napaisip naman si Jemima sa narinig sa asawa. “Okay, we do it together.”
Agad na naghubad si Harry.
“No! No, no, no, no, no!”
“I thought—” nakuha naman niya ang ibig sabihin ng babae. Dahan-dahan niyang hinubad ang bawat saplot sa kaniyang katawan. Nangingiti siya na nakikitang nasisiyahan ang asawa sa ginagawa niya.
Humahanga si Jemima sa kabuuan ni Harry. Saktong-sakto ang bawat linya ng katawan nito. Sakto lang ang umbok ng muscles. Nakakagigil itong tingnan. Kumbaga, nakakahulog ng panty. Wala nga lang siyang panty ngayon. Pati mukha ni Harry, sexy. ‘Ang suwerte ko!’
Nakita ni Harry ang pagkagat ng labi ni Jemima. “Are you ready?”
‘Oh, yeah!’
Ginagaya nila ang isa’t isa. Sabay nilang nilalagyan ng lotion ang iba’t ibang parte ng kanilang katawan. Soon, nararamdaman nilang tila totoong magkaharap sila, sa iisang kuwarto, hindi sa pagitan ng camera.
“Jemima…”
“Come here, Harry!” lalo siyang nananabik sa asawa.
“I will. Soon.”
BALAK niyang maagang pumasok ngayon ng opisina. Tatapusin niya ng maaga ang mga nabinbing gawain niya doon para may panahon siyang maghanap ng ipapasalubong sa asawa. Malapit na kasi siyang umuwi. Mahigit dalawang linggo na ring nagkakasya lang silang mag-asawa sa video call.
May kumatok sa kaniyang pintuan. Napangiti siya. Sinuri niya kung mabango ang kaniyang hininga. Sosorpresahin niya ng halik si Jemima pagkabukas niya ng pinto.
Iyon nga ang kaniyang ginawa. Ngunit hindi si Jemima ang nasa labas ng pintuan.