Chapter 15: Eleven (11)

Inalis ko nalang yun sa isipan ko at binaling ang atensyon sa cellphone ko. Hindi ako nakapag. gm ngayon, kaya kinuha ko nalang ang cellphone ko sa bulsa at pinindot ang screen.

Bumungat sa screen ang sandamak-damak na gm mula sa clan. Iniskip ko na ang lahat ng yun at dumeretso sa Create Message. Mamaya ko na titignan kung may pm.

Matapos ang ilang segundong pagtype ng message agad ko nang sinend na buong clan via send to many. Hindi naman kasi ako ganun ka haba mag. gm.

Di ba, nagawa ko pang makapag. gm. Sino ba naman kasi ang may sabi na lasing ako. Malinaw pa kaya sa paningin ko ang mga letra. Mahaba kasi dosage ko at sanay ako sa hard drinks.

Nilagay ko sa tabi ng baso ko ang cellphone habang hinahayaang masend sa 125 members ang gm ko.

Maya-maya may unknown number na tumawag. Hindi ko talaga ugali ang sumagot ng tawag mula sa mga unknown numbers kaso hindi tumigil sa kakatawag ang number.

Nagkasalubong ang kilay ko ng kinuha ko ang cellphone at sinagot. Disturbo.

“Jc Laporre.” Sinubukan kong maging casual ang boses ko.

“Cyrel Castino ito. Anjan ba si Rhea?” Sagot ng isang boses mula sa kabilang linya.

Si Cyrel ba talaga tong kausap ko? Patay..

“C-Cyrel? Nasa lady’s room pa kasi si Rhea.” Halos mautal kong sagot.

Bigla kasing lumakas ang kabog ng puso ko.

“Magkasama kayo? At nasan kayo ngayon?” Sunod sunod na tanong nito na halatang hindi siya handa para maghintay ng matagal para sa sagot.

Lumunok muna ako para pakalmahin ang pakiramdam kong kinakabahan, “N-Nasa.. Party House kasi kami ngayon..”

Magsabi ng totoo para magtiwala ang tao sayo kahit pakiramdam kong uupakan talaga ako nito.

“Party House? Kelan pa siya natutong pumanta ng discohan?” Ngayon naririnig ko talagang lumakas ang boses niya.

“Ako kasi nagimbeta sa kanya.” >_<

Dinig kong bumuntong hinga siya. Parang sinusubakan niyang kontrolin ang init ng ulo niya.

“Anong oras ba siyang uuwi? Malapit ng maghating-gabi.”

“P-Pwede bang bukas nalang umuwi si Rhea? Hati---”

“ANO!?” Galit na sumbat niya bago ko pa matapos ang sinabi ko

Pinagtaasan na talaga niya ako ng boses dahilan ng medyo dinistansya ko ang tenga ko sa cellphone.

“Malapit na kasing maghating gabi. Baka kung ano pa ang mangyari sa kanya kapag umuwi siya ng ganitong oras.” Dahil sa nerbyos na nararamdaman ko, naging matulin ang pagsagot ko ng hindi ko iniisip. Natataranta na ako ei >_<

Ilang minuto ang lumipas ng hindi ko marinig ang boses niya sa kabilang linya. Mukhang pinagiisipan niya ang sinabi ko. Pero patuloy paring mabilis ang kabog ng puso ko.

“Mapagkakatiwalaan ba kita, Jc?” Kalmadong tanong niya makaraan ang ilang minuto.

“Syempre naman. Sa akin niyo po ibato lahat ng sisi at panunumbat kapag may nangyari sa kanya.” Sinusubukan kong maging kalmado kahit pinagpapawisan na ang kamay ko dahil sa kaba.

“Isang beses lang akong magtitiwala sa isang tao. Wag mong sisirain, Jc.” Bilin pa nito.

“O-Oo naman. Bukas ng umaga ihahatid ko siya.”

“Pakisabi nalang na tumawag ako.” Huling tugon nito bago pa matuloy ang linya.

Grabe. Kinabahan ako ng matindi don. Buti nalang napapayag ko siya.

Sinusubakan kong pahupain ang kaba na nararamdaman ko ng bumalik na si Rhea mula sa Lady’s room. Tinitigan ko ng mabuti ang mukha niya at mukhang naghilamos siya dahil medyo basa ang buhok niya malapit sa kanyang noo.

“Bumunot ka na.” Tugon ko habang sinasalinan ang baso namin.

Ngumiti muna siya sa akin saka bumunot.

“Ilan na naging Ex mo?” Halos matawa niyang binasa ang tanong, “Teka, bibilangin ko muna…” Biro nito habang umaarteng nagiisip.

“Ang ganda mo naman.” Ginatongan ko pa ang biro niya.

Natawa naman siya at nakabungisngis na sumagot, “Actually, tatlo pa lang naman at magiging pang-apat si Princebeybe.”

“Pang-apat agad? Hindi pa nga nagiging kayo.”

“Advance lang ako magisip. Wala kasing forever.” Pangangatwiran niya.

“Meron kaya. Maniwala ka.” Paniniguro ko habang bumubunot ng tanong, “Pinakamasayang nangyari sa buong buhay mo.”

Nakangisi ako ng malaki na halos mapunit na ang pisngi ko matapos kong basahin ang tanong at agad namang sumagot, “Nang makilala ko si Crista Segovia ang pinakamasayang nangyari sa buhay ko. Parang nakahiga ako sa ulap habang niyayakap ng preskong hangin.”

“Wow naman. Ganda ng hugot mo don ah.” Nakabungisngis naman na sabi ni Rhea, “Ang sarap mo sigurong magmahal.”

“Gusto mong subukan?” Isang pilyong ngiti ang naglalaro sa mukha ko habang nanghahamon ang tono ng pagkasabi ko.

Pareho kaming nagkatitigan sa mata at nakangiti si Rhea na halatang pinipilit niyang maging normal. Kahit kita sa mata at pisngi niyang namumula na kinikilig siya.

“Wag na. May Princebeybe na ako.” Bigla nitong sagot para putulin ang kumikinang naming titigan.

DOUBLE KILL

“May gusto ka sa kanya?” Tinulak ng tama ng Scotch ang tanong na dapat sa isip ko lang para lumabas sa bibig ko na alam kong pagsisisihan ko pagkatapos.

Hindi nawala yung ngiti niya sa mukha nang sumagot siya, Oo. Baka nga may gusto na ako sa kanya.”

UNSTOPPABLE

“GG na ako. Bumunot ka na.” Sagot ko na agad kinuha ang baso ko at ininom habang nakatingin sa ibang dereksyon.

“Hoy, anong GG? Pinatay ba kita?” Bahagyang nanlaki ang mga mata niya pero namumula parin ang pisngi niya

“Yung katawan ko, hindi pero puso ko, oo.” Hinayaan ko na talagang kontrolin ng Scotch ang bibig at isip ko. Tutal malilimutan din naman niya kinabukasan.

“Ano ba yang biglang pinagsasabi mo? Lasing ka na nu?” Pambabara niya na pilit maging sarcastic ang dating. Pero lumutaw parin na nagpipigil siyang ngumiti para magmukha siyang masungit.

“Ang sabi ko bumunot ka na.” Pagsusungit ko habang iniiwasan ang tingin niya. Hindi ko kasi kayang tumingin ng deretso sa kanya.

Mukhang tumalab naman dahil hindi na niya ako kinulit at bumunot na siya habang nakatingin parin sa akin.

“First date mo.” Natatawa pa nitong binasa ang nabunot niya, “Si Antony James Armigos. Siya ang first date kong nagturo sa akin ng GGX, Need for Speed at Dota.”

“Naging Ex mo pala si James?” Sabi ko pero hindi parin nakatingin sa kanya.

“Oo. Kababata ko nga yun at first love narin.” Nakangiti niyang sagot, “Bakit kilala mo siya?”

“Yung lalaking sobrang puti na parang labanos.” Tinignan ko siya mula sa gilid ng mga mata ko at nakita kong tumango siya ng konti, “Bakit naman kayo naghiwalay?”

“May iba na siyang love ei.” Malungkot pero nagpapacute nitong sagot.

“Kawawa.” Pangaasar ko pa sa kanya saka bumunot ng tanong, “First Kiss mo.” Tumawa ako pagkatapos kung basahin ang tanong.

Ako yung sumulat nito tapos ako rin pala ang sasagot. Ang galing di ba?

“Sino?” Excited pang tanong niya.

“Langaw.” Natatawa kong sagot.

Tumawa rin naman siya, “Yung seryoso.”

“Syempre parents ko.” Kabitteran ko nga naman

“Umayos ka nga, Jc.” Nakabungisngis pa niya sita.

“Nakaupo naman ako ng maayos ah.” Pilosopong sagot ko

“Pilosopo.” Nagkasalubong ang kilay niya habang nakapout.

Ang cute niyang tignan..

Humagalpak ako sa tawa, “Oo na. Si Marie Grace Detecio.” Nakangisi parin ako ng tuwid na sumagot, “Kaibigan siya ni CrimeLocca.”

Tikom ang bibig niyang ngumiti habang iniinom ang nasa baso niya, “Magaling ba siyang humalik?”

“Oo.” Sagot ko habang sinasalinan ang baso namin, “Pero mas masarap ka sigurong humalik.”

Tinitigan ko siya sa mata na may kasamang pilyong ngiti.

“Hinahamon mo ba ako?” Pinipilit niyang maging seryoso at matapang sa tono ng pagkakasabi niya pero hindi sumasangayon ang mukha niya.

Namumula parin ang mukha niya at nagpipigil siya ng isang malaking ngiti.

Pinantayan ko ang kunwari ay matapang niyang tingin ng mas seryoso kong tingin.

Tumayo ako at lumapit sa kanya, “Papayag ka ba kung sakali?”

Nang walang ni isang salita ay tumayo rin siya at lumapit sa akin habang nakacrossed arms at hindi pinuputol ang titigan namin.

Humakbang pa ako ng isang beses palapit sa kanya at magkadikit na ang dulo ng ilong namin. Nararamdaman ko na rin ang init ng hininga niya sa mukha ko. Nagawa niya pang makapag-sarcastic smile at sinagot ko naman ng pilyong ngiti.

Unti-unting tumatayo….. Ang balahibo ko sa leeg ko habang bumibilis ang kabog ng puso ko. Kinakabahan ba ako? Si Rhea lang naman tong kaharap ko.

Nasa kanyang mata parin ang tingin ko habang dahan-dahang binababa ko ang mukha ko papalapit sa labi niya. Inaabangan ko ang magiging reaksyon ng mukha niya.

Konting-konti nalang at magdadampi na ang mga labi namin ng biglang may kaperasong papel na humarang sa pagitan ng mga labi namin.

“Nasubukan mo na bang mag-cheat?” Casual na binasa niya ang nakasulat na parang walang kung anong nangyayari.

Napasmirk nalang ako at umatras saka umupo habang nakatingin sa ibang dereksyon.

Bumunot na pala siya? Sayang akala ko makascore na talaga ako. Gago! Nanghihinayang ba ako? Nangingibabaw na talaga ang impluwensya ng Scotch sa pagiisip ko. Pakiramdam ko kasi parang umiikot ng konti ang paligid at ang init din ng pakiramdam ko kaya pinagpapawisan ang noo ko.

Ang lakas talaga ng tama ng Scotch. Hindi na ako iinom nito sa susunod. Kung anu-anong hindi maipaliwanag na kuryente ang dumadaloy sa katawan ko. Parang grounded tuloy ang katawan ko.

“Sagot mo.” Dismayado kong pagkakasabi tapos ininom na ang nasa baso ko.

Nagkasalubong ang kilay niya habang nakatingin siya sa akin. Siguro sa tono ng pagkakasabi ko. Nilantad kong dismayado ako.

Umupo na ulit siya habang pilit niyang binabasa kung anong tumatakbo sa isip ko habang ako naman ay pilit na iniiwasan ang tingin niya.

Hindi ko kayang tumingin sa kanya ng deretso. Hindi ko alam kung bakit. Yung tingin niya sa akin parang di niya ako titigilan hangga’t hindi niya napapasok ang utak ko.

“Naghihintay ako sa sagot mo.” Pinilit kong maging natural ang tono ng boses ko para hindi na siya magtaka.

Ininom niya muna ang nasa baso niya, “Hindi. At never kong susubukan” Sagot nito habang nakatingin pa rin sa akin.

Dahil sa tama ng Scotch, nagkaroon ako ng lakas ng loob para humarap at tumingin ng deretso sa kanya.

Imbis na may sasabihin pa sana ako ay biglang nabura sa isip ko kung ano man yun at tikom ang bibig na tinitigan siya. Iba talaga dating ng babaeng to sakin. Naweweirduhan na talaga ako. O baka naman impluwensya lang ng Scotch. Ewan ko..

Nanaig parin ang instinct ko at bumunot ng tanong.

‘Pinakamahabang relasyon mo at kanino.’

Binasa ng utak ko ang nakasulat sa kaperasong papel.

Sinalinan ko muna ang baso namin sa huling pagkakataon habang tahimik lang si Rhea na nagaabang sa sasabihin ko, “Si Mary Jane Clarkson ang pinakamahabang nakarelasyon ko, 1 year and 3 months.”

At sa di inaasahan ay nanlaki ang mga mata niya at bahagyang napanganga ang bibig niya, “Naging Ex mo pala si Mj?”

“Oo. Kilala mo siya?” Pagtataka ko naman sa naging reaksyon niya.

“Sobra. Anak siya sa pangalawang pamilya ng mama ko.” Patangong katwiran niya.

“Kaya pala may konti kayong pagkakahawid.” Wika ko naman.

Nagkasalubong na naman ang kilay niya habang nakanguso, “Mas maganda kaya ako kesa sa kanya.”

“Talaga? San nga ba?” Nakangisi kong pangaasar.

“Ulo hanggang paa.” Pagmamayabang niya.

Tinitigan ko naman siya mula ulo hanggang paa and examining kung tunay nga siyang maganda.

Maganda nga siya dahil sa makinis at maputi niyang kutis, bumagay sa kanya ang makintab at natural brown niyang buhok. Attractive siya dahil sa matangos niyang ilong at charming niyang ngiti, sexy naman siya dahil sa suot niyang plain orange dress na hanggang tuhod at suot na maong blazer na hanggang siko ang sleeve.

Pero hindi siya ganun ka ganda para pumasok sa standards ko ng ‘Maganda’.

Sige, lokohin mo pa ang sarili mo, Jc.

“Wala talaga akong makita.” Pangaasar ko pa na may pilyong ngiti.

“Basta! Maganda ako! Wag ka ng kumontra.” Inis pa na sumbat nito habang bumubunot ng tanong.

“Ikaw lang yata yung nakakaalam.” Dugtong ko pa.

Pinagtaasan niya lang ako ng isang kilay. Isang bagay na ginagawa niya kapag naiinis na siya pero di ako tinablan dahil nakabungisngis parin akong nakatingin sa kanya.

Kalaonan ay binaling niya na ang atensyon niya sa papel at tahimik na binasa ang tanong.

Nanlaki ang mga mata niya matapos niyang basahin ang tanong at kinuha ang baso niya at ininom.

Nagtataka tuloy ako kung ano ang nabunot niya…

“Pinakamatinding heartbreak ko..” Bulong niya sa sarili niya habang nakatingin sa sahig na tila nagiisip.

Kalaonan ay tumingin siya sa akin.

“Ba’t ka naman nakatingin sa akin?” Pagtatakang tanong ko.

Bumuntong hinga siya at tinanggal ang suot niyang kwentas na hindi ko napansin at nilagay sa tabi ng tali niya sa buhok.

Nagkasalubong ang kilay ko, “Ang daya mo. Halos lahat ng tanong sinasagot ko tapos ikaw, pangalawa na yan.”

“Hindi ko kasi pwedeng sagutin ang tanong.” Katwiran niya.

“Bakit naman? Ako lang naman ang makakaalam.” Pangungulit ko.

“Yun nga yung problema. Malalaman mo.” Pagdadahilan niya.

“Ako ba ang pinakamatinding heartbreak mo?” Boses kong mahina pero seryoso ang tono.

Scotch na talaga yung nagsasalita. Marami na akong nainom para mangibabaw ang impluwensya ng Scotch sa isip at bibig ko.

Hindi niya magawang tumingin sa akin ng deretso at nakabaling parin ang atensyon niya sa sahig, “Tinanggal ko na ang kwentas ko kaya bumunot ka na.”

Hindi ko na siya kinulit. Parang ayaw niya talagang magkwento. Pero parang sinasabi ng instinct ko na ako ang sagot. Nababasa ko sa galaw at reaksyon niya sa mukha.

Ang hirap talagang magisip ng matino kapag may impluwensya ng ininom ang isip mo. Yung impossible, nagiging possible at yung possible nagiging kahibangan.

Bumunot na ako ng tanong habang pinagmamasdan siya. Ang lungkot ng mata niya. Parang may nakatagong hinanakit.

‘Ex na hindi mo malilimutan at bakit’

Binasa ng isip ko ang nakasulat at pandaliang nakatitig sa papel. Inipon ko ang lahat ng emosyon na nakabaon sa puso ko para ilabas lahat sa magiging sagot ko. Para isang bagsakan na lahat at matapos na tong sakit na nararamdaman ko.

“Si Jaycille Gamboa ang ex kong hindi ko malilimutan.” Pagsisimula ko na agad inangat niya ang kanyang tingin deretso sa mata ko, “Dahil kahit ilang buwan lang ang tinagal ng relasyon namin, sa kanya lang ako nagpakamartir.” Dugtong ko habang nakatingin sa ibang dereksyon.

Iniiwasan ko na naman ang tingin niya dahil alam kong gumagaspang ulit ang lalamunan ko dahil sa pagpipigil kong lumuha. Ayokong umiyak sa harap ng ibang tao. Lalong lalo na sa kanya.

Pagkatapos niya akong titigan ng ilang minuto ay tumayo siya at naglakad papunta sa akin. Kahit hindi ko man siya tignan ay dinig ko sa bawat hakbang niya.

At sa di inaasahan ay niyakap niya ako. Yakap ng isang kaibigang nakikiramay. Bigla akong naging bato sa kinauupuan ko at pati utak ko nagfreeze.

Bakit ang sarap sa pakiramdam? Pwedeng brokenhearted nalang ako lage para lage niya akong yakapin ng ganito?

Rhea: Why do people fall in love

And then end up crying

Why do lovers walk away from themselves

When their hearts are breaking

Why does lovin’ sometimes never stay long

Why does kissing this time mean you’ll be gone

Why does gladness become sadness

Things that I don’t get

Someone's always sayin’ goodbye

I believe it hurts when we cry