Kinabukasan ay sabay kaming pumasok sa trabaho ni Callum. At gaya ng sabi niya, kapag sabay ang schedule ng pasok namin ay ihahatid niya ako o kaya kapag hindi siya nagmamadali.
“Tell me when you’re going somewhere, okay?” Napatingin ako sa kaniya at napalabi bago tumango sa kaniya.
“Sorry, hindi ko nasabi sa ‘yo na pumunta ako kay Ate Kiana. I don’t want to disturb you because you’re busy with work. Baka lang . . . nasa meeting ka kaya hindi na kita tinawagan.” sambit ko habang nakaiwas ang tingin.
“You could’ve just texted me.” aniya sa matigas na boses.
Marahan akong tumango, “s-sige. Pasensya na.” sambit ko bago binuksan ang pinto ng kaniyang sasakyan.
Pero bago pa man ako makalabas nang tuluyan ay bigla niyang hinawakan ang aking braso at hinatak pabalik. Napalingon ako sa kaniya kasabay ng pagsalubong niya sa akin ng halik sa labi. Nanlaki ang mga mata ko at natulos sa kinauupuan habang dinadama ang kaniyang halik sa aking labi. Marahan pero nararamdaman ko ang pagpipigil niyang manggigil sa aking labi. He bit my lower lip slightly before pulling away from the kiss. He put some light kisses again before looking deep into my eyes.
“Just don’t make me worry,” nanlaki ang mga mata ko.
Does this mean . . . he’s falling for me? Does he feel . . . something for me now? I hope so, para maging madali ang gagawin ko. At para hindi na rin ako . . . kabahan sa mga dapat kong gawin.
But I need to be cautious too, with my actions, emotions, and words. Kailangan hindi niya mahalata ang balak ko. Kailangan kapag nangyari na ang gusto ko ay dadahan-dahanin ko na siya tungkol sa gusto ni Daddy. Our company . . . needs his company. For it to survive. For it to save us from bankruptcy. I know Ate Kiana’s doing her best for the company, but that will be useless if it can’t stand alone like it is before.
That bothered me while working. His words are gentle and full of concerns. And I am thinking for hours now if he’s falling for me. If he has a feelings for me now.
Kasi kung ako ang nasa kalagayan niya, ako ang inaakit niya para sa kompanya, agad akong magpapaubaya. Marupok na kung marupok, pero kasi mahal ko siya. Simula pa lang noong una ay nahulog na ako sa kaniya. Kaya naman nahihirapan akong paibigin siya dahil alam kong sa umpisa pa lang ay wala naman talaga siyang atraksyong nararamdaman sa akin. Ako lang itong umaasa . . . hanggang ngayon.
“Does your team already done to your project?” Napatayo ako nang may pumasok sa opisina ko at nagsalita. Nang makita ko kung sino ‘yon ay nanlamig ang aking tiyan sa hindi ko malamang dahilan.
It was Dustin . . . and he’s looking at me with indifference.
“Uh . . . almost done, Dustin. I asked my team earlier and they’re just checking everything to finilize it.” I said firmly, not letting myself to stutter in front of him.
He licked his lower lip before looking away and bowing his head a little, then he sighed heavily. I’m just watching him stay silent while doing that. I wait for him to utter more words while he’s in my office. I don’t know how to approach him anymore. I don’t know if . . . he’s still considering me as his best friend.
“Uh . . . anything else . . .?” I asked hesitantly.
“I’m sorry,” bahagya akong nagulat sa sinabi niya. Nag-angat siya ng tingin sa akin nang hindi ako magsalita nanatiling gulat ang ekspresyon. “I’m sorry for bursting out last time. I was just . . . hurt, knowing that you didn’t tell me about your marriage. I didn’t know that you’re already married. And I didn’t didn’t tell you I was already courting you. I’m sorry.”
Hindi pa rin ako nakapagsalita. Hindi ko alam kung ano’ng sasabihin ko dahil naluluha ako habang pinoproseso ang mga sinabi niya. He’s sorry for everything he didn’t mean. He’s sorry because . . . he was courting me without me knowing it. It pained me. Seeing how devastated he is in front of me while venting out about my marriage. I was out of words.
“Hindi ko lang napigilang masaktan nang sobra. Alam mong . . . mahal kita, hindi lang bilang isang kaibigan, mahal kita nang higit pa ro’n. Pero dahil kasal ka na . . . kaya ko namang manatiling kaibigan mo lang. Hindi ko kayo guguluhin para magkasira kayo. Gusto kong maging masaya ka kaya hindi ko gagawin ‘yon. Mahal kita, kaya kung saan ka masaya . . . magiging masaya na rin ako, magiging kampante na lang ako sa kung ano ang kaya mong ibigay sa akin. I respect your marriage with Callum.” He swallowed hard as if it pained him too much to tell me this. “If you want a help, a hand to hold on, a should to cry on, I’m always here for you . . . as your best friend.”
Hindi ko na napigilan ang luhang namalisbis sa aking pisngi habang pinagmamasdan siyang sinserong nakatingin sa akin. Hindi ko na rin napigilang tumakbo palapit sa kaniya at yakapin siya nang mahigpit. Na-miss ko siya. Na-miss ko ang best friend ko.
“Na-miss kita, Dustin!” sambit ko habang humihikbi at mahigpit ang yakap sa kaniya.
Niyakap niya ako pabalik, “na-miss din kita.”
Napangiti ako habang hilam ang luha at yakap siya. Nang makuntento na ako ay umalis ako sa yakap niya. Nanatili siya roon habang nagkukwentuhan kami. Sinabi ko lahat sa kaniya, bukod sa parte na inutusan ako ni Daddy na akitin si Callum at mapapayag ito sa merging ng company namin.
Hw didn’t judge me about having an arranged marriage with Callum, in fact he’s just listening to me cafefully and asked me if Callum’s treating me good, I answered yes. Hindi naman ako sinasaktan ni Callum, bukod sa minsang pagigimg masungit niya sa akin. ‘Yon lang naman.
“I’m glad he’s not violating you or forcing you to anything . . .” he said meaningfully.
I frowned at him, “what do you mean?” I asked, frowning and curious at the same time.
“I know him,” nagulat ako sa sinabi niya.
“Kilala mo siya? Kailan pa?” tanong ko sa kaniya.
“Since highschool. We went at the same school, highschool, senior high, and college. He’s friend with my twin.” tumango ako.
If Callum’s friends with Justin, Dustin’s twin brother, bakit hindi sila naging magkaibigang dalawa? But well, Dustin's circle of friends is not the same with Justin’s, that explains why.
“He’s not gentle to anyone, since then. He has a bad temper and have an anger issue. That’s why I was shocked and worried when I saw him with you, and that . . . he’s your husband. It’s a marriage for convenience, we wouldn’t be sure if he will stay calm and gentle to you. And kind as well.” he clenched his jaw while looking at me intently.
“He’s kind to me. He never hurt me physically . . .” I trailed off.
“And verbally?” he probe.
I shook my head, “hindi rin naman. He just said that I must behave like a faithful wife does, so it’s not really a hurtful words for me. It was just a reminder.” I answered innocently. “He did nothing to me but be kind and patience with my . . . innocence.” I smiled shyly at him.
Umiling siya sa sinabi ko at maya-maya ay natawa. “You really are innocent. That’s why I thought Callum us just too much for you to be your husband.” aniya habang naiiling.
“Who knows he will change, right? Malay mo malabanan niya ang anger issues niya towards me.” I smiled at him while he’s looking deeply at me.
“I do hope so,” aniya bago nagpaalam na aalis na dahil may meeting pa siyang darating.
Kaya naman nagtrabaho ako na magaan ang pakiramdam, walang iniintinding problema tungkol sa amin ni Dustin, at nakakapag-isip nang maayos dahil nagkaayos na kaming dalawa.
Pagkatapos kong matapos ang tinatrabaho ko sa opisina ay lumabas ako para tawagin ang design team na inatasan ko sa bagong proyekto. We talked there for an hour or two for finishing and finalizing everything in their design. Para hindi na magahol sa oras kung sakali, o para wala nang makitang loops ang mga board members sa project na ‘yon.
“You still have 5 days to finish everything because the schedule was moved. Kaya sana before or after 4 days, you’ll finish with this project. I have a trust on you, so do your best.”
After that I went back to my office and do my usual business there. Until 6pm came and it’s time to go home. Bumaba ako saa basement dahil paniguradong naroon na si Kuya Benjie. Kapag wala akong importanteng lakad ay pinapauwi ko siya at bumabalik na lang isa o dalawang oras bago ang pag-uwi ko sa gabi. Nasanay na rin ako kaya hindi ko na siya tinatawagan para i-confirm kung naroon na ba siya dahil lagi ko naman siyang naaabutan doon.
Abala ako sa pagtingin sa aking cellphone dahil may tinitingnan akong emails nang bigla akong mabunggo sa isang bulto ng tao. Napaatras ako at napahawak sa noo dahil tumama ako sa dibdib no’n. Pero bago pa ako makaatras nang tuluyan ay nahawakan na ako sa beywang ng nabunggo ko. Agad kong naamoy ang pamilyar mamahaling panlalaking pabango kaya nag-angat ako ng tingin. And there, my eyes locked into his piercing eyes.
“Callum . . .” I whispered while looking at him straight in his eyes.
“Why are you walking while looking at your phone? Baka bigla kang mabangga.” he hissed before pulling me closer to his body.
I almost stumble because of his sudden move. My hand immediately dropped in his chest to give some distance between us.
“S-Sorry, may chine-check lang naman akong emails,” I said breathily as I look deep into his eyes.
He leaned in to kiss my lips, “alright. Let’s go home.” he said in a hoarse voice.
“Bakit nga pala ikaw ang sumundo sa akin ngayon?” tanong ko habang papalapit kami sa kotse niya.
“My meetings got finished earlier than expected, so I decided to fetch you.” aniya habang pinagbubuksan ako ng pinto ng sasakyan.
Tumango ako at pumasok sa loob habang may sinusupil na ngiti sa labi. If Dustin is right that Callum has an anger issue, then I should be cautious with my actions for me not to trigger his anger issue or his bad temper.
“Kilala ka pala ni Dustin? Kilala mo rin siya?” tanong ko nang makapasok siya sa sasakyan.
Nag-igting ang bagang niya at tumingin sa akin habang magkasalubong ang mga may katamtamang kapal ng kilay.
“Why?”
“Wala naman, nabanggit lang niya sa akin na kilala ka niya since highschool. You were . . . friends with his twin brother.” sambit ko sa marahang boses bago tumingin sa kaniya. Hindi nagbago ang ekspresyon niya at nakaigting pa rin ang bagang na nakatingin sa harapan.
“Did he say something else?” tanong niya sa isang matigas na boses.
“Uh . . . nagtanong lang siya kung . . . sinasaktan mo ba ako,” marahas siyang napatingin sa akin habang may galit na ekspresyon. Mabuti na lang at hindi pa niya napapaandar ang sasakyan.
“What the fuck?!” he hissed.
“Pero sinabi ko naman na hindi. You never maltreated me. Kaya naman sinabi ko ang totoo sa kaniya na hindi mo naman ako sinasaktan at na mabait ka sa akin.” Napanguso ako at nag-iwas ng tingin sa kaniya.
“I won’t hurt you physically, I’m not that monster he think of me.” He leaned on my seat to kiss my lips tenderly.
It sent butterflies to my stomach as he kissed my lips witg tenderness. I respond to his kisses until he slowly pull away and stare at my eyes with gentleness. He swallowed hard.
“Just always be true to me and always obey me. Those who will try to hurt my wife will feel how monster I am.” He kissed me once again before maneuvering the car out of the basement.
I smiled to myself, I do hope so.
Kinabukasan ay maaga akong nagising dahil wala naman akong trabaho ngayon ay ipagluluto ko ng agahan ang asawa ko.
“Good morning po,” bati ko kay Nanay Juliet nang makita ko siyang pumasok sa kusina.
“Ay diyos mio marimar de santino, hija! Nakakagulat ka naman!” aniya sa gulat na boses. Natawa ako dahil sa reaksyon niya.
“Pasensya na po kung nagulat kayo.” natatawang sambit ko.
“Aba at ang aga mo naman ‘ata? Wala kang pasok ngayon?” aniya habang kumukuha ng tubig sa gripo para magpainit ng tubig sa heater.
“Wala ho, day off ko po. Kaya po naisipan kong ipagluto ng agahan si Callum ngayon.” nakita kong maaga ang pasok niya pero sana ay makapag-almusal pa siya kasama ko.
“Oh siya, sige. Tulungan na kita para mabilis.”
Saktong natapos kaming magluto ay siyang pagbaba ni Callum na nakasando pa lang. Tiningnan niya ang lamesang puno ng almusal bago bumaling sa akin. He smiled when he saw me, placing the plates.
“Good morning, my wife.” aniya nang makalapit sa akin at ginawaran ako ng halik sa labi.
“Good morning, kain ka na.” nakangiting sambit ko. “Wala akong pasok ngayon kaya ipinagluto kita.”
“That’s sweet,” umupo siya at isa-isang tiningnan ang niluto ko.
Nilagyan ko siya ng fried rice at ng ulam sa plato niya bago siya pinagtimpla ng kape. Nang matapos ay umupo na ako para masabayan siyang kumain doon. Wala naman kaming gaanong pinag-usapan kaya naman mabilis lang din natapos ang agahan. Nagpaalam na siyang aakyat na para magbihis dahil maaga pa ang pasok niya sa trabaho.
Nang makita ko siyang bumaba ng hagdan ay nakaayos na siya ng usual uniform niya sa pagpasok sa opisina.
“Papasok ka na sa trabaho?” tanong ko habang nagpupunas pa ng kamay. Kakatapos ko lang maghugas ng pinagkainan namin ng agahan.
Tumango siya habang inaayos ang kaniyang necktie. Lumapit ako sa kaniya at tinulungan ko siyang ayusin ang necktie niya. Tumigil siya sa ginagawa at hinayaan na lang ako ang magpatuloy.
I’ve got conscious when I felt his stare at me. He’s not glaring, he’s just staring like I’m kind of a puzzle. Nag-angat ako ng tingin sa kaniya at nginitian siya nang bahagya.
“Ang tanda mo na pero hindi ka pa rin marunong mag-ayos ng necktie mo.” biro ko sa kaniya at binuntutan pa ‘yon ng maikling tawa.
Pero hindi siya natawa at seryoso pa rin ang ekspresyon. Maya-maya ay napasinghap ako nang maramdaman ang pagdampi ng kaniyang mainit na palad sa aking beywang.
Hindi ko alam kung bakit, pero parati na lang akong may kakaibang kabang nararamdaman sa tuwing maglalapit ang aming mga balat. Sa tuwing aksidente niya akong mahahawakan o sa tuwing sinusubukan ko siyang hawakan. May kakaibang kiliting hatid ‘yon sa aking tiyan. Minsan pa nga ay nag-iinit ang buo kong katawan dahil do’n.
It was just a simple interaction from my husband but I feel like palpitating! Gosh, Callum! What are you doing to my system?!
“Hindi ko na kailangang matuto ngayon,” his husky voice sent shivers down my spine. “I have a wife now that knows how to tie my necktie properly. So what’s the use of learning, right?” Pilit kong ikinukunot ang aking noo kahit pa nga para nang may nagwawalang mga paru-paro sa aking tiyan dahil sa sinabi niya.
“You’re so cocky, Callum. Paano kung hindi mo ako kasama? At kailangan mong um-attend sa mga board meetings o kaya formal parties, hindi ka pa rin mag-aaral kung paano magtali nang maayos ng necktie?” Pinandilatan ko siya at ipinatong ang aking dalawang palad sa kaniyang balikat nang matapos ako.
His face darkened, “why? Do you have plans on going somewhere without me?”
Natawa ako nang bahagya kahit abot-abot ang tahip ng aking puso. “Wala, siyempre. Pero paano kung balak ko palang mag-overnight kasama si Ate Kiana, tapos hindi ako makauwi rito ng maaga, e ‘di walang mag-aasikaso sa ‘yo. Kahit nandiyan ang ibang kasambahay, iba pa rin kapag ako ang nag-aasikaso sa ‘yo.” There, Hailey. You’re getting professional now!
He chuckled nonchalantly, “I guess you’re right. Pero kapag wala ka lang, saka lang ako ang mag-aasikaso sa sarili ko. Kapag narito ka, ikaw ang mag-aasikaso sa akin.” He smiled that almost melt my heart.
He crouch to kiss my lips and smiled at me. His eyes glint of so much unadulterated emotion I couldn’t fathom.
“It’s not a bad idea to marry, huh. To have a wife like you is a blessing in disguise.” Then he kissed my forehead.
I closed my eyes tightly and smiled lovingly.
“Sige na, baka mahuli ka na sa trabaho mo. May meeting ka ng ganitong oras dapat. Hindi ka p’wedeng ma-late.” he looked shocked.
“How did you know?” he asked while frowning at me.
“Uhh . . .” nahihiyang nagkamot ako ng batok. “I saw it in your study table and kind of . . . Uh . . . Memorize it.” I smiled awkwardly at him.
Nagtiim bagang siya bago marahang napamura. “You’re so unbelievable. But, yeah, I need to go now. Bye, wife.” He kissed me one more time before living the house with his bodyguards.