My Bestfriend's Affection

Athalia'sPOV

"ANAK, dalian mo kailangan natin magmadali. Ilang araw nalang darating na si Sir Luke at ang pamilya nito. Kailangan malinis ang hacienda, dahil paniguradong madaming bisitang darating." wika ng aking inay.

Papunta kami ngayon sa Hacienda Sebastian para maglinis at mag-ayos doon. Wala naman akong trabaho dahil linggo yun. Isa akong Marketing Staff sa Heirwone Enterprise na isang garment factory. Pagkagraduate ko ng kolehiyo, nagtrabaho na ako dahil narin inalok ito sa akin ni Ate Melissa na doon din nagtratrabaho.

Ang ina ni Ate Melissa ay nakatatandang kapatid ng Ama ni Luke. Sila na ang naging katiwala ng Hacienda simula nung nag-migrate sa Canada. ang Pamilya Sebastian. Kaya ipinagkatiwala na sa mga ito ang Hacienda.

Kababata ko si Luke. Mula limang taon hanggang sa mag sampo ako ay lagi na kaming magkasama. Dahil lagi ako sa bahay nila kapag dinadala ako ng nanay ko doon kapag wala akong pasok. Mas matanda siya ng dalawang taon. Pagka-graduate ni Luke ng elementarya sa isang pribadong paaralan ay nagpasya ang mga magulang niya na sa Canada na siya mag-aral ng High School at College. May negosyo rin kasi ang pamilya Sebastian sa Canada.

Mayaman ang pamilya Sebastian. Kaya mayaman lang din ang nababagay para sa kanya. Nalungkot ako sa isiping iyon, dahil imposible na maging kami dahil sa katayuan namin sa buhay. Bakit ba yun ang iniisip ko? Dahil tiyak naman na di ako magugustuhan ni Luke. Dahil kababata lang ang turing niya sa akin. Bigla kong naalala yung sandali na nalaman ko na sa Canada na siya mag-aaral.

*Nasa labas kami ngayon sa may hardin. Tinitingnan ang kagandahan nito. Ito yung parte ng Hacienda na gustong-gusto ko. Masarap sa paningin at masarap ang simoy ng hangin.

"May sasabihin sana ako sayo Athalia, aalis nako sa susunod na buwan. Pupunta na kaming Canada, doon na ako mag-aaral ng High School at College." paalam niya sakin.

"Iiwan mo na ako? Kelan ka babalik?" tanong ko sa kanya.

Nangingilid na ang luha sa aking mga mata. Nasanay na akong kasama siya tapos ngayon maghihiwalay na kami. Hindi ko na napigilan ang umiyak. Itinaas niya ang ulo ko at pinunasan ang luha ko gamit ang mga daliri niya.

"Huwag ka ng umiyak, ilang taon lang naman ako doon tapos babalik na ako dito. Ang sabi ng mga magulang ko, ako daw ang mamamahala sa Hacienda kaya kailangan sa ibang bansa ako mag-aral kasi mas magagaling daw mga guro doon at syempre mas madami akong matututunan doon."

"Mamimiss kita Best. Pangako mo yan huh. Babalik ka. Best Friends forever?"

"Best Friends forever!" ang ikinawit namin ang aming hinlilit na tanda na nangako kami sa isa't-isa.

Pagkatapos nun, sumama ako sa Airport. Sobrang iyak ko noong namamaalam na siya sa amin. Sobrang iyakin ko noong mga panahong iyon. Naudlot ang pagmumuni-muni ko ng tawagin ako ni Inay.

"Halika na. Baka tayo nalang ang wala doon" wika niya.

Kinuha ko na ang bag ko at nagmadaling lumabas ng bahay. Sumakay kami sa tricycle na huminto sa harapan namin. Medyo malayo ang bahay sa Hacienda Sebastian kaya kailangan naming magcommute. Mga labing-limang minuto ang layo nito.

Pagdating namin naabutan naming busy ang lahat sa bahay dahil bukas na ang dating ng mga Sebastian. Sa isipin iyong bigla akong naexcite.

Makikita ko na ang kaibigan ko na ilang taon ko ng di nakita. Sana hindi siya nakalimot. Pagpasok namin sa bahay ay binati kami ni Ate Melissa. Bumati rin kami pabalik. Bitbit ko ang isang paper bag, pumunta ako sa taas kung saan nandoon ang kwarto niya para palitan ang kobre kama.

Pagbukas ko ng pinto ay bumungad sa akin ang kulay abo na kwarto. Paborito niya ang kulay abo. Kapag may binibili ang Mommy niya mapa sapatos man o damit kailangan kulay abo iyon dahil panigaro hindi rin niya tatanggapin kapag hindi ganung kulay ang ibibigay.