Chapter 7

Natulala ako nang madatnan ang mga nakahanay na estudyante sa gymnasium.

"Ang dami pala natin" biglaang wika ni Andi

Liningon ko lang ito na walang kahit anong reaksyon.

Makakapasa kaya kami rito? Sobrang dami jusko.

"Girls, wag kayong lalagpas ng linya para di kayo mawala" paalala ni Sir Mendoza.

Ilang minuto lang kaming nag antay don at agad rin tinahak ang ibang bahagi ng campus kung saan kami kukuha ng pagsusulit.

Nasa may isang hall kami napadpad at iilang estudyante lang ang namumukhaan ko dito. Pawang mga estranghero ang karamihan.

Nagsimula na kaming sumagot nung meron na itong nilapag sa harapan ko.

Mukhang nagustohan ko naman ang pagsagot kahit umabot kami ng dalawang oras.

Matapos ang pagsusulit ay hinintay ko pa si Andi na hindi parin tapos.

Nasa labas na lamang ako habang kasama ang iilang mga estudyante na hindi ko kilala.

"Nahirapan yata ako sa Math, natapos mo ba?" Rinig kong sabi ng katabi.

"Oo naman, buti nga dalawang oras yung binigay satin"

"Nga pala, hanggan kailan matatapos yung checkpoint sa San Lorenzo? Kinakabahan ako pag dadaan tayo don"

"Hindi ko alam, matatalino din kasi yung ibang rebelde palaging matiyempohan pag walang nakabantay"

Naghalo halo na ang mga kwento na narinig kaya di ako masyadong nainip.

Ilang minuto ay lumabas na ang mga kasama.

Mukhang napagod yata ang mga ito kaya wala ng imik ng sumalubong sakin.

"How's the exam?" boses ng lalaki na nagpalingon sa amin.

"Sir Lao, okay naman po. Kayo po?" Tanong ni Andi na agad namin tinawanan, para talagang tanga.

"Hahah I am good, are you done?"

"Thank you sir, sensya na tinawag lang ng kalikasan" biglang sulpot ni Sir Mendoza.

Natawa kami sa narinig.

Ilang sandali pay binigyan muna kami ng ilang oras para maglibot- libot. Nakasunod lamang kami kay Sir Mendoza habang busy ang iba kakakuha ng litrato.

Ramdam mo ang inosenting kalikasan, malamig na hangin ang mapapansin sa kabila ng init ng araw.

Nababagay na binibisita ito ng karamihan bukod sa isa tong unibersidad. Di mo mapapansin ang tahimik at lungkot ng lugar kung maraming tao ang pumaparito.

May malaking field kaya tanaw sa kabila ang tila butil na imahe ng tao.

Para ka lang nasa isang bakasyon at pwedeng magnilay nilay.

Doon kami huminto sa may malalaking puno, tinatakpan ang liwanag ni haring araw.

"Girls Groufie tayo!" rinig kong aya ni Kim.

Agad kaming mas lumapit at nagpakuha ng litrato.

Ilang sandali pa ay tinahak namin ang daan para mananghalian.

Mukhang wala na kaming ibang gagawin matapos hinintay ang mga kasama kaya bumalik na kami ng maiayos na ang ibang gamit.

Sobrang dali lang ng oras bukas matagalang biyahe na naman.

Tapos na naming inayos ang mga gamit at naghintay na lamang ng sasabihin ni Ma'am Ruiz.

Alas otso ng gabi, nakatambay lamang kami sa labas. May mga bench na nakahanay papasok sa entrance door.

Tila ngayon lang kami nagkasama sama ng ganito maliban nung unang araw na naghihintay lang kami sa babaan ng bus.

Napabaling ang atensyon ko sa nag uusap na Andi nung pansin kong may isang grupo sa tabi na kanina pa tingin ng tingin sa gawi namin.

Oo na ang kapal ko na naman.

"Hoy cath! Kanina pa yan ah! Pansinin mo naman" suhestiyon ni Shane na katabi ko lamang.

"Ayoko nga, wag mo nalang pansinin nakakahiya"

Ilang sandali pay nasali na ako sa chika ng mga ito.

"If ever papasa ako, gusto ko sana Filipino" kwento ni Kim sa kabila.

"Gusto ko Mapeh, alam mo na" sagot naman ni Shane.

Dahil sa narinig, napaisip tuloy ako sa gustong tahakin pag college.

Di ko pa yata alam, meron naman akong gusto pero feeling ko di yun matutupad.

Uuwi na ako bukas, balik reyalidad na naman. Mag isa na naman, kaya siguro di ako sanay sa sobrang daming tao maliban pag nasanay na ako gaya ng sa campus at sa mga kaibigan ko.