Chapter 11
Huminto ang lalaki nung napansing may mga tao dito.
"Sir Lao?" Boses ni Andi at tuluyan ding lumapit
Agad ko siyang sinundan nang mapagtantong meron kaming panibagong karamay.
"Sir, buti nandito po kayo!" Masayang wika ni Andi.
"Yes, finally for almost one hour, i found familiar faces" masayang sambit nito samin.
"Buti po safe kayo, kayo lang mag isa?" Tanong ko sa kanya.
Kahit naiilang ako dito pero bahala na.
"Yes, nahuli akong nakatakbo. I thought i'll be alone forever. Thanks God"
Ngumiti lang kami tsaka inaya itong sumama sa nakaupong mga kasama.
Pinakilala namin ang mga ito at nagpatuloy sa pagpapahinga.
"Aren't you hungry? It's past 12 already" sambit nito samin ni Andi. Kaming tatlo yung mas malapit kesa sa anim na bagong kasama. Pero nakapalibot parin kami.
"Maghanap kaya tayo ng ibang mapahingaan. Baka may ilog o kahit anong may tubig" napalingon kami sa lalaking nagsasalita. Ito yung tinawag ni Warren kanina, nakalimutan ko ang pangalan.
"Yes, I agree with that, as long as we are hydrated we don't need much food to intake"
Pansin kong nabigla ang ibang kasamahan pero tumango lang ito sa sinabi ng Guro.
Napangiti ako sa biglaan nitong pag eenglish, pero nawalan rin ang ideyang yun nung naramdaman ko ang siko ni Andi.
Bakas ang pagod sa aming hitsura, ang tanging nasa isip ko lamang ay nais ko nang magising kung ito man ay panaginip lamang.
"I still can't believe this is happening"
"Sana nga joke lang to'"
Pinakinggan ko lang ang mga katabi na patuloy na naglalakad.
"Mukhang nandito na tayo" sigaw nung kaibigan ni Warren na nangungunang naglakad samin.
Ilang sandali pay rinig namin ang agos ng tubig sa di malamang direksyon.
Matapos makadaan sa iilang malaking bato, pansin namin ang bakas ng daanan na tila napupuntahan ng tao.
Sumalubong ang matatayog na kawayan. Ilang sandaling hakbang pababa ay tanaw na namin ang ilog sa malayuan.
Nakaramdaman kami ng hangin na tila nilimot ng ilang taon.
Napapapikit kami sa liwanag na dala ng ilog. Ilang oras din kaming palibot libot sa madilim na gubat.
Nang makaapak sa iilang bato, agad kaming uminom sa nasilayang likido.
Di namin namalayang alas tres na pala ng hapon.
Masarap sanang magtampisaw sa gantong oras pero di ko magawang maging masaya sa ideyang isa na kami sa mga naliligaw.
Di ko maisip ikumpara ang komportableng buhay na meron ako, sa kalagayan namin ngayon. Para kaming preso na hawak ang kalayaan.
Tiningnan ko si Andi na seryosong nakatitig sa kawalan.
Maging si Sir Lao na nilibot ang tingin sa paligid.
Si Mich at Allen ay walang ginawa kundi magkwentuhan.
Si Warren at ibang kasama nito ay nilibang na lamang ang sarili sa iba't ibang mapag usapan.
"Cath, kung sakaling dito tayo mamamalagi, san tayo matutulog?" Biglaang tanong ni Andi dahilan para lumingon ang iilan.
Maging ako man ay di ko rin alam. Umaasa pa rin ako na panaginip lamang ang lahat.
"I don't think it's safe to return to San Lorenzo"
"Bakit po?" Tanong ni Andi.
"We're not sure if there's an AFP assistance after the incident last morning"
Sabagay, so ano ng mangyayari? Hanggang didto nalang kami habang buhay?
"Ayoko pa naman maging Eva or Queen of the Jungle"
Natawa kami sa narinig.