Chapter 7

Hinatak at dinala siya ni Mark sa likod ng isang building kung saan walang taong nakakita sa kanila.

"Sandali lang. ano ba ang nangyayari"naguguluhang sabi ni Mae sabay hatak sa kamay niya na hawak ni Mark. "Hindi ko maintindihan.. bakit na sa akin yung jacket mo at bakit lahat ng tao ganun ang reaksyon"

"Bago ang lahat let me introduce myself.. I am Mark Aristakis glad to meet you ms. Mae Cavillas"nakangiting sabi nito kay mae.

Si Mae na napatulala habang nakatingin ito sa kanya kung sa ibang pagkakataon baka namnamin niya ang ngiti nito hanggang sa panaginip pero hindi ganun ang nararamdaman niya. Naguguluhan siya sa sitwasyon ngayon.

"As if walang nakakakilala sa inyo Mr. Aristakis.. ngayon pwede mo bang ipaliwanag ang mga pangyayari"

"Well for start agape mou.. matagal na kitang kilala.. nagtataka ka kung paano napunta sayo yan.. lumapit sa kanya si Mark at hinawakan ang jacket niya.. nilabas nito ang cellphone at ipinakita ang litrato sa homescreen nito. Nakita ni mae ang sarili niya sa cellphone nito na natutulog.

"Bakit meron na yan. Akina"sabay agaw sa cellphone ngunit iniwas ito ni Mark at nilayo sa kanya dahil sa tangkad nito hindi niya maabot

"Sorry , agape mou akin ito at wala kahit sinuman ang may karapatan na kunin ito."ani ni ito

"At isa pa "yumuko ito para magpantay ang paningin nila. "Masanay ka na dahil simula ngayon.. you.. belong... to.. me.."diin na sabi nito habang nakatitig na sabi sa kanya.

"Nababaliw ka na ba.. you are Aristakis at ako only Cavillas a nobody.. at I don't belong to anyone.. lalo na sayo" naiirita niyang sagot dahil sa aroganteng pagkakasabi nito.

"Well tingnan natin.. I love challenges." nakataas na isang kilay na sambit nito.

"Baliw ka na nga"angil niya sabay tulak dito para makawala siya sa pagkakahawak nito at saka tumakbong palayo dito.

Napapangiti na lang sinundan ng tingin ni Mark ito.

“I belong to him.. He’s crazy…tama ba ako” kausap ni Mae sa sarili habang nagtatapon ng bato sa lawa. Sa sobrang inis niya kay Mark Aristakis pumunta siya sa secret place niya. Pagkatapos magdasal ay dumirestso siya sa pangpang at doon nilabas ang galit habang kinakausap ang sarili.

“Kung nakakapagsalita lang iyang lawa ay sumagot na iyan sa iyo.” Ani ni Mark. Nagulat si Mae at hindi subok akalin na susundan siya nito.

“Ano bang ginagawa mo dito”

“Well dahil andito ka at namiss ko itong lugar na ito”

“Ha””Hindi mo ba alam na ang ibang parte ng unibersidad ay sa mga Aristakis. At ang parte na ito ay pagaari ng Aristakis. Nagulat nga ako ng nakita kita dito kasi hindi madali makapunta dito. Yung daan papaunta dito ay maliligaw ka na.”

“Then huling araw ko na pala ngayon ditto”nalulungkot na sagot ni Mae habang nililingon ang paligid.

“ Bakit hindi kita binabawalan at isa pa dito kita unang nakita kaya mahalaga itong lugar na ito sa akin. Halika sumama ka sa akin may sorpresa ako sa iyo”

“Bakit ako sasama sayo.”

“You are not curious”tuksong sabi nito “It’s only once.”halika sabay lahad ng kamay nito sa kanya.

Tinitigan ni Mae si Mark na may pagdududa.

“you will not regret it agape mou, it’s a surprise” pagbibigay assurance nito.

“Agape Mou ilang beses na kitang naririnig na tinatawag ma ako ng ganoon. Anong ibig sabihin”

“It’s a secret I'll let you know when the time is right”

Sa kabila ng pagaatubili inabot din mae ang kamay nit sa kanya at lumakad sila paalis sa lugar na iyon.

Habang naglalakad hindi maiwasan titigan ni Mae si Mark na nakatalikod. Ang maganda nitong pangagatawan at nagtataka pa din siya sa sarili sa dinami dami ng babae ay bakit siya ang pinagkakaabalahan nito. Nilingon niya ang daan na tinatahak nila. Parami ng parami ang mga puno at nagsabog ang mga bulaklak kung saan san naamoy mo ang mabangong halimuyak nito.

“Saan ba tayo pupunta?”

“Malapit na.” at doon may naaninag siya na parang lumang bahay. Dalawang papalag iyon. Na ang bubong ay tisa. Sa kabila ng kalumaan ng bahay makikita mo ang kagandahan nito. Magnificent and Mysterious.

“Wala bang multo diyan.” Banggit ni Mae

“Wala tara sa loob naandun ang sopresa ko

“You are not a killer right?” Nagdududang tanong ni mae at humalakhak si Mark

“No.. so far close your eyes”.

“Ano” tinitigan siya ni mark at parang sinasabi na gawin ang gusto nito.

Pinikit niya ang mga mata at sumunod ditto. Narinig niya ang pagbukas nito ng pinto at ginabayan siya nito papasok. Binatiwan siya nito at narandam niya ang pagbukas nito ng bintana. “Open your eyes”

Unting unting binuksan ni mae ang mga mata. Hindi siya makapaniwala sa paligid niya. Isa itong library napakalaking library. Makikita mo from ceiling to ceiling ang mga ibat-ibang libro sa gitna nito ay may isang spiral staircase para makapunta sa pangalawang palapag at Makita ang iba pang hanay ng libro. May isang antigong mesa sa tabi at magsisilbing study table. May isang sitting chair na ubod ng laki kung saan maari kang magbasa kahit anong pwestong gusto mo. Sa kabilang dulo naman ang narinig pala niyang binuksan ni mark na bintana ay hindi pala talagang bintana. Isang glass partition kung saan kitang kita mo ang kagandahan ng hardin.

Isa itong paraiso OMG kitang kita sa mata ni Mae ang katuwaan habang hindi alam ang gagawin kung anong unang libro ang titingnan.” My God lahat ng andito ay first editions” bulong nito sa sarili habang sinisipat ang mga libro.

“OO. Karamihan ng mga libro dito ay mga collection mula pa sa mga ninuno ko. Isa sa trait ng mga Aristakis ay mahilig kami magbasa. Kaya ayan nakikita mo dumaan ang mga dekada hanggang naging ganito kalaki ang library na ito.”paliwanag ni Mark na hindi maialis ang panangin kay Mae na kung saan parang bata na nabigyan ng laruan sa sobrang katuwaan. Kung ang ibang babae ay mahilig sa magagandang damit, sapatos si Mae ay kakaiba. Alam niya na ito ang hilig nito. Ilang beses na ba niyang tinatanaw ito habang nakaupo sa library. Na minsan hindi man lang siya nilingon nito kahit magkatabi na sila sa lamesa dahil ang buong atensiyon nito ay laging nasa binabasa. Hindi nga siya nagkamali. Tama lang na dinala niya ito sa family library nila. “Mae Cavillas kakaiba ka talaga sa lahat ng babaeng nakilala ko”

“Thank you Mark for bringing me here it’s really beautiful” ani ni Mae na nagbabasa ng libro sa porch.

Nugimiti lang si Mark. At pabulong na sumagot sa sarili “You are the one who is beautiful”