Chapter 24: Team Fight

MULA SA aming wristwatch ay dinig na dinig na namin ang palitan ng putok ng mga baril at bomba, sumasabay pa ang walang humpay na mura ng mga kasama kong nang-aasar pa. Hindi ba sila pwedeng magtago na lang muna? Pinipikon pa kasi nila ang mga kalaban, mas nagiging agresibo tuloy.

"Back up! We need the back ups now, they're up for a team fight!" Tarantang sigaw ni Hunter.

Pati ako'y nag-alala at nataranta na ngunit hindi maiwasan ang mapairap. Nangpipikon pa kasi sila Shawn, ang gagaling mang trashtalk ina-ambush na nga!

"Fuck it! I think it's time to use the transportalis!" Suhestiyon ni Seven.

"Okay! We'll be using the transportalis." Ani Cap, "Pero magtira tayo ng isa! Kailangan nating magpasiguro!"

"I'm already here, I won't use the transportalis. Use it Kap," ani Kugo, "And Seven as well, we need you guys so bad!"

"All right! Be right there, just hide. Beware of their rampage!" Paalala ni Cap at huminto sa pagtakbo upang balikan ako.

Ganoon naman ako kabilis na napahinto upang maghabol ng hininga. Sa isang mabilis na pagtakbo lamang ay nasa harapan ko na si Captain Onyx.

"Listen, I need you to go somewhere safe." Aniya at hinawakan ang balikat ko, "Hindi sa wala kaming tiwala sa'yo. Kailangan ka namin para gamutin kami pagkatapos ng team fight, kaya hindi ka pwedeng mapano. Naiintindihan mo ba ako?"

Nakaramdam ako ng lungkot dahil sa sinabi niya. Mukhang wala na talaga akong maiaambag sa kanila. Napakahirap naman yata niyon, magtatago ako at papanoorin silang nagbubuwis buhay para sa Alpha Cup. Papakinggan ko lang ang mga impit nilang iyak at reklamo sa sakit, at lalabas lang ako kung kelan nag-aagaw buhay na sila.

Ganoon na lang ba?

Tumango-tango na lamang ako, "Okay... okay..."

"I'm going to use this transportalis, but I won't take you with me this time since I'm going to land in the middle of the fight," Aniya at hinawakan ang ulo ko, "We need you... to heal us, not to fight with us, okay? We can't afford to see you being shot, okay?"

Sa hindi malamang dahilan ay namuo ang mga luha ko, "Okay..."

"Good, you can just walk until you get to the river. Hindi mo kailangang magmadali, matatagalan kami sa team fight."

Hindi ko alam kung bakit ang bigat masyado ng dibdib ko. Siguro'y dahil natatakot akong may mahulog sa amin at hindi na makabangon, siguro'y dahil natatakot akong tuluyan kaming mabawasan, siguro'y natatakot akong hindi na muling makitang humihinga ang mga nilalang na minsan ko lang nakilala. Siguro'y natatakot akong panuorin silang nakikipaglaban habang ako'y nagtatago at walang magawa.

"Okay..." Ang tangi kong naisagot.

Ganoon na lamang kumalabog ang puso ko nang makitang ngumiti si Kap sa unang pagkakataon, "I'll see you again!"

Mas lalo akong nakaramdam ng takot. Iyong takot na hindi maipaliwanag, natatakot akong hindi na masilayang muli ang ngiting iyon.

Huwag naman sana.

Isang patak muna ng luha ang tumakas sa aking mga mata bago ako tuluyang tumango kay Kap. Ginulo niya muna ang buhok ko, pagkatapos ay tumango bago tuluyang lumayo sa akin.

Pinanood ko lamang ang mabilis niyang pagtakbo palayo, ilang metro na ang layo niya sa akin nang biglang niyang itaas ang hawak niyang transportalis. At sa isang nakakabulag na liwanag na tila siya hinigop ay tuluyan na siyang nawala sa paningin ko.

"Kap," bulong ko sa hangin at napahawak ng mahigpit sa kapa ko, "Please, don't die."

'Shut it, Kornalina. Walang mamatay sa grupo, tiwala lang!'

Nagbuntong hininga muna ako bago lakas loob na tumakbo patungo sa ilog. Sa pamamagitan ng wristwatch sa aking pulsuhan ay nagiging updated ako sa nangyayari sa kanila. Habang tumatakbo ay pinapakinggan at pinapakiramdaman ko lamang sila.

"Back up! Zeen, look at your back!"

"I'm here, I'll attack alright! Do free hits!"

"Move faster, Shawn!"

"Wait your ass up, Hunter! Ikaw nalang kaya ang sumugod at ako na bumaril d'yan!"

"Sabi nang-- SI KAP!"

Dumagundong ang isang malakas na pagsabog. Umabot pa sa lugar ko ang pagyanig dahil sa lakas nito, mas lalo ko tuloy na binilisan ang pagtakbo ko upang maabutan sila. Hindi ako susuko, alam kong may maitutulong ako. Gusto kong makatulong maliban sa panggagamot.

"Wala pa si Seven! Sasamahan ko si Kap sa pag-atake, bumaril lang kayo d'yan!" Dinig kong saad ni Shawn.

"Seven, where the hell are you?" Iritadong tanong ni Kap, "Set! We need you to set, the enemies are gathered!"

"The transportalis is not working! This is so goddamn annoying!" Reklamo ni Seven sa kabilang linya at sinundan pa ng malulutong na mura.

"Damn it! I'll be the bait and tank first, be the damage Shawn. Someone from the man with guns, attack with us!" Sigaw ni Kap.

"I'll follow!" Mabilis na tugon ni Kugo.

'Shit, I need to move faster!'

Curious na akong masyado sa nangyayari sa kanila. Hindi pa ako sigurado kung sapat ba ang potion na dala ko para magamot sila.

"Shit, I think we should morph now, Kap!" Suhestiyon ni Kugo sa likod ng walang hintong putukan ng baril, "Some of the enemies morphed already!"

"Save your strength of morphing later, just attack and defend physically without morphing."

"Copy!"

Tuluyan ko nang nasigurong nasa ilog na ako dahil nagiging malinaw na sa akin ang tunog ng lahat. Mula sa putukan ng mga baril, ang tunog ng mga bomba at ang pinanggagalingan ng malakas na pagyanig ng lupa.

'Shit!' I cursed in my head when the ground suddenly moved unexpectedly. Nasisiguro kong may nahating parte ng lupa dahil sa lakas ng paglindol dala nito.

"KAP! Ingat, masyado silang malalakas!"

"Of course, they are strong indeed!"

Tuluyan ko nang narating ang ilog. Maigi akong dumapa sa likod ng isang malaking bato at may matataas na damo upang magtago. Mula sa aking pinagtataguan ay unti-unti kong nakita ang lahat, mula sa mga kaaway at sa mga kakampi kong nagsisigawan.

Shit!

I gasped the moment I saw three from team Canidae jumped out from their hide out scaring the hell off Zeen, Shawn and Captain Onyx. Ngunit hindi lutang ang mga kasama ko na agad ring nakaiwas upang lumayo at dumepensa.

It suddenly became a 1 vs 1 fight, the team Captain of Canidae immediately followed Onyx. While the guy named Jarrett chased Zeen, the other guy named Kron followed Shawn.

"Careful, you are being chased Kap, Zeen and Shawn!" Saad ko gamit ang wristwatch.

"Don't mind us, just hide!" Sigaw ni Kap.

Napairap ako, "I can't help it! I want to help!"

Napasinghap ako nang maglabas ng dalawang patalim si Aurelius, ang team Captain ng Canidae habang hinahabol si Kap Onyx na agad ring naglabas ng dalawang patalim. Parehas sila ng sandata, ngunit nasisiguro kong may lason ang sandata ni Aurelius kumpara sa sandata ni Kap.

"ARGH!" Napalingon ako kay Zeen na tinamaan sa balikat ng dagger ni Jarrett.

To the rescue naman si Hunter na nagpaulan ng bala mula sa kaniyang pinagtataguan dahilan upang mapa back out si Jarrett. Ngunit magaling rin ang sharpshooter ng Canidae, mula sa pwesto ni Grim ay binaril niya si Hunter ng sniper niya upang magulo at mahinto si Hunter sa kaniyang ginagawa.

Hunter immediately rolled and hide under a rock while preparing to aim. We heard another yell from Shawn who's battling 1 vs 1 with Kron. Duguan na ang kanang braso ni Shawn, ibig sabihin lamang ay napasubo na siya kanina pa bago ako dumating.

Mukhang lahat sila'y napasabak na, na ambush nga sila kaya naman bugbog sila kumpara sa mga kalaban. No joke, the team Canidae are really good. We'll be having a hard time defeating them. Kulang pa ang Felidae ngayon dahil nandito ako, nagtatago sa halip na tumulong.

Kating kati na ang paa kong tumakbo upang sumaklolo, ngunit hindi pwede dahil magagalit lang ang grupo ko. Baka ako pa ang una nilang mapagdiskitahan kaysa sa mga kaaway. At isa pa'y baka maging dahilan pa ako ng ikakapahamak nila kaysa makatulong, mas maiging magtago na muna ako dito.

"Damn it, where are you Seven?" Sigaw ni Kap.

Bigla siyang nawala sa paningin ko, tuloy ay lumipat ako ng pwesto upang tuluyan silang makita. Maingat akong umakyat sa mataas na puno na may makapal na mga dahon at doon nagtago, hindi nila ako mapapansin dahil busy sila sa pagsagupaan. Oras na mag-iba sila ng lingon, mapupuruhan sila kaya naman sila sila rin ang nagtutuunan ng pansin.

"Kap, nasaan ka na?" Problemado kong tanong nang hindi ko na siya mahagilap.

"Don't mind me! Just keep hiding!" Sigaw pa nito, "AARGH! HYBRID, RUN AWAY!"

Sa hindi malamang dahilan ay namuo ang mga luha ko. Hindi na nga ako nakakatulong sa kanila, tatakbo pa ako palayo?

Kung lalaki ba ako, pagkakatiwalaan rin nila ako katulad ng pagtitiwala nila sa isa't-isa? Kung lalaki ba ako, makakatulong ako sa kanila ngayon? Kung lalaki ba ako, mas madami akong magagawa ngayon? Kung lalaki ba ako, makakatanggap ako ng parehong respetong natatanggap ng mga kasama ko? Kung lalaki ba ako, required akong pumagitna sa laban nila ngayon upang tumulong at magbuwis ng buhay?

Do I need to be a man? Because I would just to protect them and fight with them... but I believe, I don't have to, I don't need to be a man... Damn, I am so confused! Watching them fight and die without doing anything is harder than fighting and dying together! I feel so useless hiding here, sana pala talaga ay ibinigay ko nalang ang batong nakuha ko sa mga lalaking pwedeng makatulong sa kanila.

Kung lalaki ba ako, makakatulong ako sa kanila ng malaki ngayon? Kung lalaki ba ako, pwede kong magawa ang gusto ko nang hindi hinuhusgahan ninuman? Nang hindi sinasabihang pabida o kunyari matapang?

Kornalina, cheer up. Think, think about something. Huwag kang mag-isip ng kung ano-ano, na kung lalaki ka ba, hindi mo kailangang magpalit ng kasarian upang makatulong. Observe, think carefully before you move.

My eyes suddenly gazed at Seven who just appeared in the middle of the fight, "I'm here! Kap, where are you?"

"Alright, I'll be the bait! And when they're all in, time for you Shawn to move!"

"COPY!"

Seven suddenly went frontline to catch the attacks from Canidae. Napasinghap ako nang makitang tinamaan na siya, ngunit hindi siya nagpatinag sa halip ay nagpatuloy siya sa pagsalo ng mga palasong tumutungo sa mga shooters namin.

"What the hell are you doing, Seven?" Tanong ni Kugo, "Stop it! Hayaan mong pumunta samin ang mga palaso, huwag mong saluhin magpapakamatay ka ba?"

"It's my responsibility to keep you all safe," Hinihingal na sagot ni Seven at tumalon ng napakataas upang saluhin ang punyal na patungo kay Hunter, "It's my job to take all the damages."

"Idiot, atleast don't die!"

Sa isang iglap ay lumitaw si Kap Onyx nang duguan sa gitna ng laban. Sumunod naman si Aurelius na nahati ang damit, mukhang nagsagupaan ang lobo at ang leon nang hindi ko alam. I panicked when I saw an arrow hitting Seven's head.

"SEV--" Nahinto ako sa pagsigaw nang makita ang mabilis na pagkilos ni Kap upang saluhin ang palaso, kaya naman sa halip na si Seven ay sa braso ni Kap tumama ang palaso, "K--KAP!"

Kung lalaki ba akong tulad nila, pwede ko siyang takbuhin upang protektahan katulad ng ginagawa niya sa grupo?

"What the hell, Kap?!" Agresibong sigaw ni Kugo, "You're telling us not to die and there's you breaking your own words!"

Napaluha ako nang makita ang paglabas ng dugo mula sa bibig ni Kap, "Just do your jobs!" Pilit na sagot ni Kap Onyx.

"Damn it!" Sigaw ni Kugo.

"Goddamnit it just do your tasks and don't mind me!" Dumagundong ang tinig ni Kap mula sa kaniyang pwesto at sa wristwatch na nasa pulso ko.

Kung lalaki ba akong katulad nila, pwede na akong tumakbo upang sumaklolo sa kanila ngayon?

"Seven, set!" Sigaw ni Kap Onyx, agad naman tumalima si Seven.

Goodness, these people will kill me due to frustration, anxiety and depression! The team Canidae were suddenly all-in attacking Captain Sardonyx. My heart was beating si fast, but it did thumped loud the moment our Captain was hit with two edge sharp sword from Aurelius.

I thought Sardonyx will back out, but he willingly took another smash of sword cutting a portion of his chest instead of running away. And then he released his sword attacking Aurelius with a swift move, and then all of a sudden I saw a deep cut on Aurelius' chest going to his arms.

"Fuck you, Captain Sardonyx with no surname." Pang ininsulto ni Aurelius.

Namilog ang mga mata ko, walang apilyido si Kap?

"Fuck you too, Captain Aurelius with a rotten name!"

Tila mas nainsulto niyon si Aurelius, nakita ko ang pagiging agresibo ng lahat. Lalo na nang umalulong si Aurelius dahilan upang magtipon ang mga kasama niya at umalulong na rin. Siya namang pag-ugong ni Captain Onyx bilang sagot, mabilis namang nagsilabasan ang mga kasamahan ko habang dumagundong ang tinig.

Shit, they're on it! A physical fight without weapons, just morphing and smashing using each fists and physical skills.

"AWWWOOOOOO!"

"RROOOOAARR!"

Napuno nang mababangis na ugong ang arena na kahit na sinong makarinig ay mapapaatras. At nagsimula na nga ang totoong gyera, dahil nang itaas ni Aurelius ang kaniyang kamay, ang siyang pagpalit nito ng anyo kasabay ng isang mabilis na pagsugod kay Kap.

Damn it, he was really fast! But Captain Onyx was fast as well, with his swift movements he easily dodge the Wolf Aurelius attack as he suddenly turned into a perilous wild lion who's seemed prepared to bite and kill.

Onyx catched Aurelius the moment he landed on him, and they rolled on the surface while scratching each other's faces and kicking their bodies with their flexible legs containing sharp claws and fangs that cuts mercilessly.

"RRROOOAAARRR!"

Napuno na nang pare-parehong ugong ang tabing-ilog. Naalarma ako nang mapansing si Kap lang ang inaatake ng Canidae. Patungo na ang lahat kay Kap na patuloy paring nakikipagkagatan at bugbugan kay Aurelius, to the rescue naman ang team Felidae nang mapansing si Kap ang puntirya ng mga kalaban.

"Damn it, they are after Kap! He deals a lot of damage of course they'll take him down first!"

"ARRRGHHH!" Umalingawngaw ang nakakabinging sigaw ni Kap nang umatake na sa kaniya ang team Canidae. Sinamantala naman ni Seven ang pagkakataong iyon dahil natipon na ang mga kalaban.

He suddenly flickered in with his fast reflexes and gathered all the Canids in one direction and he was successful. He gathered them all, and so Shawn followed immediately with a high jump and a large hit in the land making a critical damage to team Canidae.

Hunter, Zeen and Kugo followed immediately to attack. And our abused Captain stood up ignoring his pain to do the final blow. He performed a high thump and somersault in the air, and then prepared his fist to do a one hit for a final blow. And he was successful, the enemies were knocked down, but not shut down.

They were all weak and lifeless now including my teammates. But looks like it was just a part of Canidae's plan, to weaken my teammates. Because all of a sudden, a secret man, the seventh member of Team Canidae named Grim came out of nowhere holding a bomb in his hands. And without a single word, he threw the bomb to the lifeless hybrids laying down the surface.

The bomb exploded, exactly at the middle of everyone. And there was also a massive explosion inside me. Where all my thoughts and worries about my gender ceased. I fucking want to help them, I don't want to be useless, I am not just a girl, I am a woman and I believe I can help my team.

I am so desperate to fight with my team, with Captain Onyx. So I fearfully stepped out of my coon.