Chapter 28: CHPATER 28: New one

FIN

Sinunod ko ang kagustuhan ni carah, tinanong ko din kung bakit naaaa niya ako kasi dapat ay may amnesia pero hindi rin maipaliwanag ng doktor, maaari daw ay epekto iyon ng sakit niya of aftershock ng utak at puso niya.

Inilibing na namin siya, umuwi na Ang lahat habang ako ay nag paiwan. Sabi ng magulang ni carah matagal nA itong may sakit at ilang beses na kaming lumalapit sa mga hospital pero talagang walang match hanggang itinigil na niyAng umasa pA at eenjoyin na lang daw niya ang buhay.

Hindi nila akalain na biglang ganun ang anak nila dahil n9ng huling check up niya ay okay pa, siguro naapektuhan nong naaksidente sila kAya ganun.

Bukas na ang alis ko para mag pagamot, darah gabayan mo ako na sana maging okay at walang problema.

MaaMa akong umalis at nag paalam na kila vivian, si felix hindi nagpapakita dahil siguro sinisisi niya ang sarili niya pero sabi ko ay wala itong kasalanan.

“ikaw na muna ang bahala sakanya’ bilin ko kay vivian.

“ oo ako na” sagot niya.

Kumaway na ako at nag lakad papalayo, naniniwala akong babalik ako dito na masigla at wala ng iniinda. Carah para sayo ito, mabubuhay akong naka ngiti at mabubuhay akong nagpapasalamat sayo.

Months and years para tuluyan akong gumaling, sa maliit na tiyansang iyon naging successful pa. Carah is the best, thank you .

Pabalik na ako ng pilipinas dahil andaming naghihintay saakin, inilagay ko na ang hand bag ko ng may biglang may nag singit ng bag.

“ that’s my compartment” sabi ko, nilingon ako at nagulat ako.

“ carah” sabi ko.

“ huh??? Sino ka naman? Bakit alam mo name ko?? Tsaka mr. Pogi sa kabila ung compartment mo?? Hindi ka marunong mag basa?? Tsk.. pogi nga bungol naman” natameme ako sa haba ng sinabi niya.

“ sorry if im mistaken” inalis ko ung bag ko at inilagay sa kabila, umupo na ako at maski siya.

Lumipad na ang eroplano, ilang oras ang biyahe kaya iidlip ko muna pero ng biglang may balikat na lumapat sa balikat ko.

Sseryoso?? Ang bilis namaan niyang maka tulog?? Ako nga mahihirapan pang makuha ang antok tapos siya nakuha na niya agad.

“ miss.. miss” yugyug ko sakanya.

“ huwag kang malikot, nag bayad ako dito” sabi niya habang naka sandal saakin, wow so ako hindi??

“ miss” napa hilik na siya, napailing na lala tuloy ako at hinayaan siya.

Sa itsura niya parang sobrang pagod niya, ang laki kasi ng eye bag niya pero maganda. Ang pinagtatakaan ko lang kamukha niya si carah at ka pangalan niya pa talaga, mapag laro talaga ang mundo.

Naka lapag na kami at naka sandal parin siya, ngawit na nga ako kaya inalis ko ung braso ko para magising siya.

“ ayy andito na pala” tumayo siya at agad na kinuha ang bba niya, naki pag siksikan pa para mauna. Kakaibang bbabae

Bago ako uuwi ay dadaan muna ako sa puntod ni carah, I really miss her.

Sinundo ako ni manong sa airport, siya na nag maneho saakin dahil pagod ako at sabi ko daan muna kami kay carah. Paalis na ang sasakyan ng makita ko ung kaamukha ni carah na aligaga.

“ paki tigil nga muna manong” ibinaba ko ang bintana ko.

“ miss---”

“ pasakay ako, sa sementeryo tayo”huh????

“ magbabayad ako, dali na” dagdag niya pa kaya tinanguhan ko si manong at inandar na ang sasakyan.

Nakarating na kami sa sementeryo na sakto naman na doon din ang punta ko, bumaba siya at may kung hinanap hanggang mabilis siyang lumapit sa may kumpulan na tao. Namatayan siya? Kaya pala ganun na ang ang itsura niya

Hinayaan ko na siya at pinuntahan ko na si carah, sinindian ko ang kanyang kandila at andaming bulaklak na naka palibot sakanya. Alam kong lagi siynag dinadalaw nila vivian.

“ im alive carah” ngiti kong sabi.

“ tutuparin ko ang deal natin, ipagpapatuloy ko ang buhay ko na naka ngiti” dugtong ko,

“ hindi man kita masamahan ngayon, darating din na masasamahan kita diyan sa taas. Muli salamat sayo---”

“ carah….. mmm kamukha ko ba siya??” nagulat ako sa pag sulpot nong bbabae

“ oo” sagot ko

“ mmm.. hi im carah nice to meet you carah”naka tingin lang ako sa babae na naka ngiti, ung ngiti niyang iyon kahawig ng ngitii ni carah.

“ nga pala… dito ba ung south cemetery??”umiling ako

“ ay ano ba iyan, nakalimutan kong sabihin. Napahiyya pa ako kanina, humagolhol pa ako ng iyak doon akala ko kasi doon inilibing si papa hindi pala. Okay lang na pahatid ako???” napa ngiti ako.

“ pasensya na” dugtong niya.

Nag paalam na ako kay carah, maski siya ay nag paalam. Hinatid na namin siya sa may south, mabilis siyang umalis uli.

“ sir kakaibang babae tulad ni mam carah” sabi ni manong

“ oo nga ho, tara na” umalis na kami.

Minsan may darating sa buhay mo na akala mo makakasira ng buhay mo pero hindi pala, siya pa pala ang tutulong sayo para makilala mo ang sarili mo.

Hindi mo din masasabi ang panahon dahil kapag dumating na ung araw na handa ka ng mag mahal ay bigla siyang bbabawiin, hindi mo hawak ang araw kaya kapagalam kong tumibok na ito sakanya huwag ka ng mag alinlangan pa at sabihin ito sakanya.

Sabi nga nila kung may mawawala ay papalit ika nga nila at mukhang nakilala ko na ang pumalit kay carah, nabuhay siya sa pagkatao nong weird na iyon.

Kahit ano man ang mangyari walang papalit kay carah, she still my one and only friend and only love one.

THE END

THANK YOU SO MUCH PO!

YOUR AUTHOR: D. R. S. R