Chapter 37: His tranquility

"Baby? What do you want to eat?" nilingon ko si Chaos na ngayon ay nakasuot ng itim na apron. Tinaasan ko ito ng kilay at inirapan. Baka akala niya nakalimutan ko na ang ginawa niya? Hindi! Hangga't hindi lumalabas ang bunga ay talagang malilintikan sa akin ang lalaking 'to!

"Baby...?" Hindi ko ito pinansin at pinanatili nalang ang tingin sa TV sa harap. I am watching a new released K-drama which is very popular today. It's called Snowdrop.

Hindi ko maiwasang mapangiti nang makita ang bidang babae. She's really beautiful. Her heart-shaped lips is so attractive. It suits her. I do hope that he/she will have that kind of lips. I caressed my tummy softly.

"Calsey—"

"Do not block the driveway!" nakasimangot kong saad dito. Mukhang nalito ang lalaki sa sinabi ko kaya hindi kaagad nalaman kung ano ang gagawin. Like, duh?! He was standing in front of the TV! How am I supposed to watch now?!

"I am asking you what you want to eat, Calsey. You can't just eat popcorn for the rest of the day. You know that it's not healthy for the both of you." saad pa muli nito. I scratched my eyebrows in irritation. I didn't have any other choice but to pause what I was watching before I stood up.

"Can't you see I'm watching something?" mataray kong tanong rito sabay pinag-krus ang mga braso.

"I see it, baby, of course, but please, just please eat something healthy, hm? Please think about our baby. We should keep the both of you healthy. Baby, we are pregnant." malumanay ang pagkakasabi ni Chaos pero nasa boses pa rin nito ang matinding awtoridad. Napanguso ako bago hinaplos ang aking tiyan. The bump is slowly showing. Sa wakas, magkakaanak na ako. Ito 'yong bagay na dati ko pang hinihingi e. Kaya dapat ko 'tong alagaan kasi ako mismo ang may gusto nito.... Wait, kaming dalawa ni Chaos ang gumawa kaya malamang, kaming dalawa ang may gusto.

Nakaka-guilty lang na palagi ko nalang tinatarayan si Chaos samantalang... wala naman itong ginawa kundi ang sundin lahat ng gusto ko. He was very patient to me.

"Hey, hey, don't cry now, baby.. I'm sorry..." bulong nito bago ako niyakap. Mas lalo akong umiyak at mas diniin pa ang mukha sa dibdib ni Chaos. Ang bango bango naman...

"What's happening here?" napanguso ako nang marinig ang boses ni Tita Ciana, Chaos' mother.

"Nothing Mom—"

"Naku sinasabi ko talaga sayo, Cain. Huwag na huwag mong pasakitin ang loob ng isang buntis. At ito ka, pinaiyak mo pa si Yshien. Aalis na kami ngayon tapos magiging ganito, ha? Paano nalang kung ma-stress si Yshien? Paano na ang apo ko? Paano na ang mag-ina mo?" sunod sunod na tanong ni Tita Ciana causing me to chuckle a bit. Narinig ko naman ang buntong hininga ni Chaos na para bang sanay na sanay na siya sa bunganga ng ina.

Humiwalay ako mula sa pagkakayakap ni Chaos at hinarap si Tita.

"Okay lang naman po ako. Nag-iinarte lang po. Hindi ko nga alam kung bakit sobrang bilis kong maiyak sa maliit na bagay." Nakanguso kong sambit rito.

Ngumiti siya Tita at nilapitan ako bago marahang hinaplos ang aking pisngi.

"Normal lang talaga 'yan sa buntis, hija. You tend to be so sensitive over small things," bumaling ito kay Chaos. "Kaya ikaw Cain ha? Taasan mo ang pasensiya mo dahil buntis ito. Kung makikisabay ka sa init ng ulo at tantrums ni Yshien ay paniguradong ikaw lang din ang magsisisi. Baka taguan ka nito ng anak, sige ka." napangiti ako sa pananakot ni Tita kay Chaos. Nakagat ko ang pang-ibabang labi ko nang maramdaman ang braso ni Chaos na dahan dahang pumalibot sa aking tiyan.

"Nah, I'll treat her the best that I can so she'll not hide my child from me. Right baby?" Hinalikan pa nito ang leeg ko. It causes me to shiver. Damn. Hormones. Hormones. Ang sabi ng OB ko ay hindi lang daw ako physically magbabago. Kundi pati na rin ang mood... and the drive to... the drive to always have a sexual intercourse.

"Siguraduhin mo lang, Cain." Pinandilatan pa nito ang anak dahilan para matawa ako ng mahina. Sunod itong bumaling sa akin. "Hija, be sure to talk to us with everything para alam ko kung anong ginagawa ni Cain sayo, hm?" I smiled. Damn. How lucky I am to have them?

I just hope that I will be able to make everything right. I hope that everything will fall into their right places para naman hindi sama ng loob ang lumabas sa akin after nine months.

***

Kalagitnaan ng gabi ay bigla akong naalimpungatan. I suddenly felt hungry and I wanted to eat something sweet and fruity.

Napalingon ako kay Chaos na mahimbing na mahimbing ang tulog sa aking tabi. Napanguso ako. Gusto ko talagang kumain e. I want to eat a watermelon. Tapos gusto kong lagyan ng bagoong.

Napanganga ako at kahit naiisip ko pa lamang ang mga pagkain ay parang nagtutubig na ang bagang ko.

Gustong gusto kong gisingin si Chaos para mabili niya ang gusto kong kainin, pero, seeing his tired face right now is enough for me to stop myself from doing so.

Napasinghot ako ng ilang beses bago bumalik sa pagkakahiga. Tinalikuran ko ang gawi nito at mahinang humikbi habang nakatakip ang isa kong kamay sa bibig. I really wanted to eat it. Iniisip ko pa lang na hindi na ako makakakain nun ay gusto ko ng magwala. Pero kasi... pagod si Chaos e. I know how much I tired him this day, actually everyday, tapos gigisingin ko pa siya ngayon para lang bilhin ang gusto ko.

Mas lalo akong napahikbi nang maalala ang pagod na mukha ni Chaos. I am so guilty. Kung hindi lang ako buntis, siguro hindi siya mahihirapan ngayon.

"What's wrong?" napalunok ako nang marinig ang mahina at paos na boses ni Chaos. Niyakap ako nito mula sa likod bago hinalikan ang aking balikat.

"W-wala.. " nanginginig kong sagot. Narinig ko ang pagpapakawala niya ng buntong hininga bago bumangon at naupo. Inalalayan naman ako nitong bumangon at pinaupo rin bago pinaharap sa kaniya. Napayuko ako. The whole room is dim lighted, but I doubt kung hindi niya nakikita ang mukha ko ngayon.

"Tell me baby, what's wrong? Do you want to eat something, hm? You're craving for something, right? Come on. Tell me what you want to eat."

"P-pero pagod ka e..." naiiyak kong sambit. I heard his husky chuckle before locking me in his warm embrace.

"Aw, my baby's worried? You don't want to wake me up because I'm tired?" malambing na tanong nito kaya tumango ako ng mahina.

"Nah. I can never feel tired when I know that it's for you and for our baby, okay? I'm not tired. I will not feel tired when you are my resting place. Always remember that. Nothing can make me feel tired when you are my tranquility. You are my energy. My baby. My queen. I love you."