Chapter 27

Jace's POV

PRESENT..

"AEDEN!"

Napahawak ako sa ulo ko nang sumakit ito. I opened my eyes and my eyes widened when I saw Aurora crying in Aeden's lifeless body.

W-What happened?

Napatingin ako sa gilid nang may narinig akong tunog ng makina. I walked towards it and my jaw clenched when I saw it.

"A fake bomb." I muttered.

"Jace!"

Tumingin ako kay Aurora and my eyes widened. Tumakbo ako para habulin sila pero napamura na lang ako nang makaalis na ang sasakyan. I looked at my surroundings at agad na nilapitan ang sasakyan at pinaandar ito.

I followed the black car at mas pinabilisan ang pagpapa-takbo ko. Hinarang ko ang sariling sasakyan sa dadaanan sana nila na ikinahinto nito. I immediately ran outside at agad na nilapitan ang sasakyan kung nasaan si Aurora and..

Dave.

"Jace, tulong!"

Tinutukan ko ng baril si Dave nang lumabas siya habang hawak sa leeg si Aurora.

My Queen.

"Hi bro, I'm H!" tumatawang sabi ni Dave at itinutok ang baril sa ulo ni Aurora na agad kong ikina-alarma.

"D*mn you!" sigaw ko sa kanya.

He smirked at me. Agad akong lumapit nang umatras si Dave kasama si Aurora, nasa gilid kami ng bangin and f*ck it!

"J-Jace," My heart aches when she looks at my eyes with pain in it.

"Bitawan mo siya!"

Tinawanan niya lang ako. Napatingin ako sa likod ko nang may mga sasakyan ang huminto. My fist clenched, napaluhod ako nang barilin ako ng mga lalaking nasa sasakyan.

"Jace!"

"Mauuna ka munang mamatay bago kami," Dave said and laughed like a devil, he's really a devil.

I felt my blood dripping from my mouth. Tumingin ako sa kanya at sinamaan siya ng tingin.

"W-Why–" My words cut nang barilin ulit ako sa binti na ikina-tumba ko.

"I love her simula pa noong bata tayo, but hell! Ikaw ang mahal niya at hindi ako! If I can't have her…" he smirked.

Agad akong tumayo at nilapitan siya. But, I'm too late.

"No one can."

"AURORA!"

I hold her hand tightly. My tears are flowing from my eyes. Hinawakan ko siya nang mahigpit sa kamay at pilit na itinataas pero..

I f*cking can't.

"JACE! BITAWAN MO AKO!"

"NO! I WON'T LET GO!"

My arms are becoming numb, sobrang sakit na ng braso ko pero hindi ko siya kayang bitawan. I won't let go, ililigtas ko siya.

She smiled at me, the smile that I don't want to see from her.

Ngiting nagpapaalam.

"J-Jace, I love you, I-I love y-you please l-let me g-go, mahal n-na mahal k-kita, I-I'm so s-sorry kung n-ngayon ko l-lang nasabi k-kung gaano k-kita k-kamahal," she muttered, ang mukha niya ay puno na ng luha at sakit.

Umiling ako nang paulit-ulit at pilit siyang inaakyat pataas pero, nakakapit din sa kanya si Dave.

"You wish for me to die, right? This is my gift for you, bro. Mamamatay ako pero kasama ang pinakamamahal mo." Madiin na sabi ni Dave at pilit na inaalis ang kapit ko kay Aurora.

"JACE PLEASE!"

"NO, I CAN'T–"

Then, my world crashed when it happened.

Nanlaki ang mata ko nang sinugatan niya ako sa kamay gamit ang kutsilyo na ikina-bitaw ko sa kanya.

Parang bumagal ang lahat. I can't hear anything, para akong nabingi. Hindi ko na marinig ang mga sigaw ko, ang mga tawag ko sa pangalan niya.

She smiled and mumbled something that made me hurt even more.

I love you.

Then, wala na. Hindi ko na sila makita.

She's now gone.

"AURORA!!!"