Chapter 16: She's Back

I opened my eyes slowly but I just closed it again dahil sa nakakasilaw na light. Pero I tried to open my eyes again.

"Please go out everyone." I heard the doctor said.

Nakita ko na naka labgown ang mga lumalabas, ganon din ang doctor at nurses na tumitingin sa akin.

"Eyes here, miss Navar." Ani ng Doctor habang ipinakita ang dalawang daliri niya, he move it to left and right.

Matapos nila akong tingnan at tanggalin lahat ng aparatos sa katawan ko ay lumabas na sila.

Nakasandal lang ako sa headboard habang nakatingin sa bintanang nasa harap ko.

"Zy! Godness thank you so much you're awake!" Napalingon ako sa may pinto dahil sa lakas ng boses nang pumasok. Agad siyang tumakbo patungo sa akin at yumakap.

"Wah! Zy! I missed you..."

"Ehem V..." Suway ni Miiver. Napatigil naman si Verlin at humiwalay agad sa pagkakayakap.

"Tsss... Anata wa itsumo no yō ni mada noizudesu.." (You're still noisy as always." Ani ko at hinawakan ang benda sa ulo ko.

Napatigil at napatitig naman sila sa akin, mukang mga tangang nagulat. Kaya tinaasan ko sila ng kilay.

"You-You... Oh my god!" Napatakip naman si Akieyah nang bibig habang nanlalaki ang matang nakatingin sa akin.

"Mas maingay ka parin, Kiey." Bored kong sabi at ininat ang kamay ko.

"Hay... Ilang araw ba ako natulog?" Tanong ko at lumingon naman sa kanila na mukang mga tangang nakatingin lang sa akin.

"Aren't you gonna speak or I'll grip your neck hard?" Taas kilay kong sabi.

"Omg! Zy! You're back!" Malakas na sabi ni Akieyah at agad na lumapit at yumakap sa akin nang mahigpit.

"Aray, K! Bitaw!" Pero hindi siya nagpapigil.

"Wah! Our Queen.!" Ani Verlin at yumakap din agad sa akin.

"Girls, girls, bitawan niyo na si Zy, kakagising niya lang, at yung sugat niya." Sabi ni Hendrix at hiniwalay sa akin yung dalawa.

Napabuntong hininga naman ako at tumingin kay Miiver na nakangiti lang.

"You're creepy, M." Inirapan ko naman siya at tumingin sa tatlong nagbabangayan.

"You regain your memories, don't you?" Napatingin naman ako sa kaniya dahil sa sinabi niya.

Napahawak naman ako sa ulo ko at pinaningkitan lang siya. "Hmm??"

"Isn't it obvious, M?" Ani Akieyah.

"Sayang hindi ko nakita ang Weyla na sinasabi ni Kiey." Sabi naman ni Verlin.

Bigla akong napatingin sa kanila at kay Miiver.

"Si auntie... How is she?" Napaiwas lang siya nang tingin dahil sa tanong ko.

"Miiver?!"

"You were in coma again for three months... Your auntie... she didn't make it... I'm sorry."

My mouth parted a bit as I am just looking at him... What? What did he say?

"DSG... Sila ang umasikaso sa libing ng auntie at lola mo." Sabi niya ulit. Bigla namang nawala ang ngiti sa muka ng tatlo.

"DSG?" Takang tanong ni Verlin at Hendrix.

"What would be your plan, Zy?" Tanong ni Akieyah.

"Bumisita sila kahapon. And I know any minute, they would be here." Miiver said.

"Kaya pala nakasalubong namin sila kahapon sa lobby." Dinig kong sabi ni Hendrix.

"What's your relationship with them, anyway?" Tanong naman bigla ni Verlin.

Wala naman may sumagot. Napabuntong hininga nalang ako at humiga.

"Tell them I want to rest. I don't want any visitors right now." Walang gana kong sabi at tumalikod sa kanila.

Wala naman silang imik o ingay na ginawa kaya bumalik nalang ako sa pagtulog.

____

"Z, you're bleeding again." Nagaalalang sabi ni Miiver habang tinitingnan ang daplis na nakuha ko kanina. Ibinigay ni Akieyah ang first aid kit kay Miiver at nag simula naman silang linisin ang sugat ko.

"I told you, Z. We are your back up. Hindi yung ikaw nalang palagi ang gumagawa ng trabaho. You're been like this for a year now. Nandito pa kami, Z! Si Ryan lang-"

"Shut up, Drix!" May diing sabi ni Miiver para patigilin si Hendrix sa mga sinasabi nito.

Napabuntong hininga nalang ako at kinuha ang bandage kay Miiver bago tumayo.

"Z?"

"I'm okay, M. Maliit na sugat lang to. Sa kwarto lang ako." Agad akong tumalikod sa kanila at pumasok sa kwarto ko.

Isang taon na simula nang iwan kaming lahat ni Ryan, lalo na ako. I am doing missions all by myself. Ako ang sumusugod, ako ang pumapatay. I even want it brutally sometimes kapag nalalaman nila ang location ko. The rest of my gang are also doing their job katulad lang noon... Pero noon, may kasama ako palagi. Ngayon, mas gusto ko na mag isa lang.

It's been a year, Ryan. It's been a damn fucking year when you left. Damn you Zandros! I'm going to kill you!

_

"Where are we going?" Takang tanong ni Verlin.

"UWS." Simpleng sagot ko at nauna nang sumakay sa black Lamborghini ko. Sumakay naman sila sa kaniya kaniya nilang sasakyan.

Mabilis akong nakarating sa UWS kaya hinitay ko nalang sila sa parking area habang nakasandal lang sa sasakyan ko.

"Is that Lady Z?.. She's still wearing that red mask."

"Damn! her tattoo is exposed. Hot chic."

Lumingon naman ako sa grupo na nagchichismisan. Mabilis naman silang yumuko at umalis. Nakarating na din naman yung apat kaya agad ako pumasok sa UWS habang nasa likuran ko sila.

"DSG are not accepting our request, so what are we doing here anyway?" Tanong ni Miiver.

"To play of course." Sagot ko naman.

DSG Kings are damn irritating, mas nagaalab lang ang galit sa loob ko dahil ni minsan hindi nila tinanggap ang ipinapadala kong battle request. But the f! They'll just reject it. Hindi pa daw sila handang kalabanin ang nasa taas. Psh. Pathetic. So we're going to play with the others that are part of their gang kapalit nila.

"Tell that damn Kings of yours to fucking face us. Tell that Zandros that he's a fucking coward!" Seryosong sabi ko sa hawak na leader ng gang na nakalaban namin. Binigyan ko pa siya nang isang malakas na suntok bago umalis sa ring. Naghiyawan naman ang mga taong nanonood habang isinisigaw ang pangalan ko.

"Chill Z, we'll meet them soon." Ani Miiver at hinawakan ang balikat ko pero tinapik ko lang ang kamay niya. Natawa naman siya at sinundan lang nila ako paalis doon.

____

Nagising ako nang may maramdamang humawak sa kamay ko. Pero hindi ko ipinahalata at nagpanggap lang na tulog.

"I'm so happy to know that you're awake now, Weyla.."

Xzevier.... Bigla nalang hindi ko na alam ang mararamdaman ng marinig ko lang ang boses niya...

"I want to hug you again. I want to kiss you again.... Be careful always, please... I'll be out for two weeks, I guess.... Heal yourself, I will be back. I promise." Naramdaman ko na hinalikan niya ang kamay ko at ang noo ko.

Naramdaman kong lumayo siya at nadinig ko nalang na bumukas at sumara ang pinto.

Dahan dahan kong binuksan ang mga mata ko. Napakurap nalang ako at pinahid ang tumulong luha sa mata ko...

Madilim na pala. Napahawak nalang ako sa tiyan ko at napatingin sa pagkain nasa mesa na nasa gilid lang nang kama ko.

Umupo ako at sumandal sa headboard. Dumating naman bigla si Akieyah na may dalang mga prutas. Saan niya naman nabili yan. Gabi na kaya -_-

"I saw him... Nag usap kayo?" Seryosong tanong niya. Tinaasan ko lang siya nang kilay.

"Sino? Kakagising ko lang." Ani ko. Napatitig naman siya sakin pero agad ding umiling.

"Wala... Kumain ka nalang. Mag na'nine o'clock na. Wala ka pang kinakain simula nung magising ka."

Tumango nalang ako at sinimulang kumain... Minutes later Miiver entered. Dito sila natulog ni Akieyah.

It's almost 12 midnight pero hindi parin ako makatulog. Pumapasok parin sa isip ko ang mga nangyari noon at mga nangyari ngayon.

This is damn frustrating... I don't know what to do or what should I do.

___

"Finally, DSG Kings!" Nakangisi kong bati sa limang lalaking nakatayo ngayon sa harapan namin. Mas maingay ngayon ang buong crowd dahil dalawang kilalang gang ang maghaharap ngayon.

"Sorry for not accepting your battle request. We were on vacation. And-"

"Oh cut that crap Mr Javier... Why don't we start?" Ani Miiver. Napangisi nalang ako kahit hindi naman nila kita ang muka ko.

Tanging si Miiver at Hendrix lang ang nagtatanggal ng mask sa amin pero kapag walang laban lang or katatapos ng laban.

"Let's begin... In three..." Dinig kong announce nang announcer.

"... two..." Tumalikod ako sa kanila at pumunta sa likoran ng ka gang ko.

Lima sila, lima kami. Five vs five. Walang daya dito. *smirk...

"... one..." Nagingay naman agad ang buong crowd nang magsimulang sumugod ang dalawa sa kanila. Ganon din yung iba.

Nakatingin lang ako kay Zandros dahil siya lang ang walang kalaban. Napangisi nalang ako at nagsimulang maglakad patungo sa kaniya.

"My cells are still cool even after seeing your face.... Hmmm... Did your pet told you the last time we entered this arena... I told him that you're a coward. Gusto kong sabihin niya yun sayo. Sinabi niya ba?" Nakangisi kong ani. Nangunot naman ang noo niya at nagsimulang sumugod.

Panay bungisngis at ilag lang ako nung una. Pero nakachamba siya at natamaan ako ng sipa niya sa balikat.

"Who's coward now." He's voice are still cold just like an ice, tsss.. Ang gwapo pa nga ng muka ang gwapo pa ng boses. Kaso nagiinit lang ang ulo ko dahil sa ginawa niya noon!

"You're the coward of course." I coldly said. He's not just the one who have intimidating and cold voice.

Dude, mula nong mamatay ang daddy at mommy ko. I've been cold to anyone. Not until I open again my heart to the guy who he killed.

Nagpatuloy ang laban namin. Pareho namin natatamaan ang isa't isa. Medjo masakit siya sumipa at manuntok ha. Tsss.. But who the hell will surrender? Well, not me.

I punched this face really hard where I target his nose. Aw~ ang tangos pa naman ng ilong, tsk, tsk.

Umatras ako ng kunti bago tumalon at umikot sa ere while my right foot is aiming his face.

Natumba siya at napahawak siya sa ilong niya dahil dumugo ito. Nadinig naming napasigaw ang dalawa niyang kasama na kalaban ni Akieyah at Miiver.

Umiling nalang ako at saktong nadinig namin yung bell na hindi pa siya nakakatayo.

"Better luck next time." Dinig kong sabi ni Miiver at tinanggal niya ang maskarang suot bago lumapit sa akin.

Wala namang may nabalian ng buto sa amin. May nagkablack eye lang. Si Hendrix. Kaya ayon panay ang tawa ni Verlin at Akieyah sa kaniya.

'Til we meet again... DSG Kings.'

That was our last battle in UWS in the Philippines. Gramps called us and we need to go to Japan to do some matters afterwards.

___

Nagising ako dahil sa ingay. I heard familiar voices... Dahan dahan kong binukasan ang mata at tiningnan kung sino ang maiingay.

"Gising na siya..." Dinig kong sabi ni Verlin. Nagsilingunan naman agad yung iba.

"Wah! Girl, we missed you!.." Agad na sabi ni Monique at tumakbo patungo sakin at yumakap.

"Pinag-alala mo kami... I'm sorry nga pala sa mga nangyari." Malungkot na ani Klinnia at yumakap din sa akin.

"Wala na bang may masakit sayo? Okay na ba pakiramdam mo? Kamusta yung mga sugat mo? How about yung sa head mo?.." Sunod sunod na tanong ni Monique.

"... Alam mo ba nong gumising si Xzevier ng wala ka sa tabi niya bigla siyang nataranta, isipin mo yun ha. Nagising kaming lahat dahil sa kaniya. Hinanap ka namin sa buong hq pero wala ka talaga don and si Lemuel bigla niyang hinanap yung susi nang kotse niya. Nang tingnan namin sa parking, wala na don. Kaya ayon pumunta sila sa condo unit mo-"

"Teka, teka, teka..." Pagpigil ni Verlin sa kwento ni Monique. Nakataas pa ang kilay niya habang nakatingin sa amin.

"... Are you saying... Siya at si Xzevier ay natulog sa iisang kama!?" Tanong niya pa.

"Yup... Not the first time, tho." Monique answered. Napailing nalang ako habang tinitingnan si Verlin at Akieyah na parehong nakanganga.

"Y-you mean... May relasyon sila!?" Sabay nilang sabi.

"Girls... Shut up." Seryoso kong sabi sa kanila.

"Oh? What's going on here?" Bungad agad nang kadadating lang na si Hendrix kasama si Miiver.

"Ā, karera wa anata no tomodachidesu ka, Zy?" (Oh, are they your friend, Zy?) Tanong ni H, tumango lang ako bilang sagot.

"Hi, I'm Hendrix." Nakangiti niyang pakilala sa dalawa.

"Hello, I'm Monique, and this is my bestfriend, Klinnia." Ngumiti at tumango lang si Hendrix sa sinabi ni Monique.

"Omoshiroi... Anata wa hontōni tomodachi o tsukuru, Zy." (Interesting... You really make friends, Zy.) Natatawa niyang sabi. Kunot noo naman tumingin lang sa kaniya yung dalawa dahil hindi siya maintindihan.

"Tomodachi dakede wa arimasen. Kanojo wa ō-tachi to, karera no yuiitsu no shidō-sha to no kankei sae kizukimashita." (Not just friends. She even built a relationship, with the kings, with their one and only leader.) Ani Akieyah at sarcastico pang natawa.

"Ittai nanina no? .... Z, Sore wa hontōdesuka?" (What the hell?.... Is that true, Z?) Gulat na tanong ni Hendrix sa akin. Hindi ko naman sila pinansin at bumaling lang sa dalawa kong bisita.

"Bakit nga pala kayo nandito?" Tanong ko.

"Naze anata wa kotaenai nodesu ka?" (Why aren't you answering?) Rinig kong ani Hendrix. Pero hindi ko lang siya pinansin.

"Ahm, we just want to know kung ayos ka na ba." Sagot ni Klinnia sa akin at tumango lang naman ako.

"Anyway, did Xzevier visited you? Kasi umalis sila kaninang umaga. Medjo matatagalan bago sila bumalik." Sabi naman ni Monique.

"Dakara sore wa hontōdesu..." (So it's true..) Dinig kong mahinang sabi ni Hendrix.

Napabuntong hininga nalang ako at uliming.

"I don't know, I was resting and just sleeping simula nang gumising ako." Sabi ko sa dalawa.

"Are you sure? Maybe bumisita si Xzevier pero tulog ka kaya hindi mo nalaman." Sabi pa ni Monique at mahina lang naman akong tumango.

"Kanojo wa omoide sae torimodosanakatta yōdesu. Toshiwototta kanojo ga inaku natta to omoimasu.." (She looks like she didn't even regain her memories. I guess the old her was gone...) Natigilan naman ako dahil sa nadinig ko mula kay Hendrix. Kaya hindi ko na halos maintindihan ang mga ikwenekwento ni Monique at Klinnia.

"H, iwanaide kudasai... Kanojo wa kioku sōshitsu o motte imashita, kanojo wa kanojo no kioku o ushinaimashita.. Ikutsu ka no jōkyō matawa kono yōna mondai ni chokumen suru koto wa fukanōde wa arimasen." (H, don't say that... She had an amnesia, she lost her memories.. It's not impossible to face some situations or matters like this.) Dinig kong sabi ni Miiver.

Ngumiti naman ako kay Monique at Klinnia kahit hindi naman ako nakikinig sa sinasabi nila. Naagaw ang atensiyo ko sa usap nang apat sa likoran ko. Nag jajapanese sila para hindi maintindihan ni Monique at Klinnia ang pinagchichismisan nila. Tsss...

"Miiv, Anata wa kono mondai ni tsuite nani ka shitte imasu?" (You know something about this matter, Miiv?) Dinig kong tanong ni Verlin.

"Watashi wa anata ni iu tsumori wa arimasen, gomen'nasai." (I'm not going to tell you, I'm sorry.) Ani Miiver.

"Hoy!? Nakikinig ka ba?" Nabigla ako nang tapikin ni Monique ang kamay ko.

"Ha? I'm sorry, may iniisip lang, ano nga yon?" Tanong ko nalang.

"Once na ma discharge ka, papasok ka na ba? Ang dami mo kasing na miss. Makakahabol ka naman siguro, diba?" Ani Klinnia.

"Wala namang siyang dapat ipag-alala. Diba?... Kaya wag kayong mag-alala, she can handle it herself." Sabat ni Miiver sa amin.

Napatingin naman ako sa kanila na nakikinig na pala sa usapan namin.

"Zy, anata ni wa sentaku no yochiganai to omoimasu. Nazenara, anata no ojīsan ga senshū watashitachi ni renraku shite kitakaradesu." (I guess you have no choice, Zy. Because, your grandfather contacted us last week..) Seryosong aniya sakin.

"Kare wa modotte kimasu.." (He will come back..) Napatingin naman ako kay Akieyah dahil sa sinabi niya.

"Anata wa kare ni iimashita ka?" (You told him?) I asked at umiling lang naman sila.

This is fucking great -_-

****

To be Continued...