Chapter 16: The Donor

ACSEL'S POV

It's already 8:19 in the morning, nandito pa rin ako sa hospital sa loob ng k'warto ni Queren.

Hindi pa kami nakakahanap ng donor, sabi ni tita Faith ay magtatanong-tanong s'ya sa mga koneksyon niya kung sino ang may maayos na dugo at willing na i-donate ito.

Nag-suggest naman sina tita Sharmie kay daddy na kausapin si mommy para makausap nito ang kakilala nila na may gano'ng type ng dugo.

Nagpaalam na rin muna ang pamilya'ng Park para umuwi at makapag-pahinga.

Ayaw pa sana umuwi ni Kian, willing daw s'ya mag-stay dito para alagaan ang dalaga.Pero sinabi ng ama na wala pa siya'ng maayos na pahinga simula nang dumating siya. Magdadahilan pa sana siya nang sumingit sa usapan si daddy.

Sinabi nito na magpahinga na muna at bumalik na lamang kapag maayos na ang pakiramdam.

Wala na ito'ng nagawa kaya't sumama na lamang sa pamilya.

Kinausap naman ako ni Kevin, sinabi na tawagan siya para magbantay kay Queren kung may importante ako'ng gagawin.

Sinang-ayunan ko na lamang ito, tinapik niya ang balikat ko para magpaalam. Tinanguan na lang din ako ng mag-asawa.

Si daddy naman ay marami'ng gagawin sa kompanya. Hindi sana siya pupunta pero tumawag ang secretary niya para alamin kung nasaan na siya.

Pinilit ko s'ya na pumasok at sinabi ko na lang na tatawagan ko na lamang siya kapag may nangyari.

Maliwanag na pero hanggang ngayon ay hindi pa rin dumadating si tita Dennise. Nakatulog na siguro sa sobrang kasarapan ng pahinga.

Umayos ako ng upo sa tapat ng kama ng kapatid ko. Hinaplos ko ang mukha niya at inayos ang takas na buhok nito.

Kapit lang kapatid ko, maayos din ang lahat ng ito. Hinawakan ko ang kamay niya at tinitigan na lamang ang mukha niya.

Napangiti ako nang may maalala..

FLASHBACK..

"Kuya, look! Ang ganda ng stars diba?" turo niya sa langit na puno ng nagkikislapa'ng bituin.

She was 9 years old that time and I was 15. She's sitting on the metal chair na nasa garden namin.

"Yes they are shining so bright every night" puna ko naman nang umupo sa tabi niya at tumingin din sa langit.

"Alam mo ba kuya, I wanted to climb the highest mountain here in the philippines, I will lay on the grass on that mountain and wait until night comes. Then I will just stare at it until I fell asleep" tumingin s'ya sa akin nang may napakagandang ngiti.

"That's cool kuya, isn't it?" muli siya'ng tumingin sa kalangitan at itinaas ang kamay na animo'y inaabot ang mga ito.

"Then I will do this, kuya! I will reach the dark sky and I am the happiesssssttt girl in the world if I did that!" happiness filled her.

Let's go kuya! I will tell dad about my dreams! Let's go, let's go!" excited na sabi niya habang hila-hila ang kamay ko.

Nagpadala na lamang ako sa hila niya hanggang sa marating namin ang opisina ni daddy.

Napatigil kami nang marinig ang sigawan ng mag-asawa sa loob ng opisina.

Napatingin ako sa kan'ya, nawala ang ngiti sa labi niya.

Dali-dali ko'ng hinila ang kamay niya at pumasok kami sa kwarto niya.

Umiiyak siya..

"Kuya why are the shouting at each other?" tanong niya habang pinapahid ng dalawang kamay ang mga luha niya.

"They are just having a misunderstanding baby" dahilan ko.

"Hmm, I hope they're both fine" sabi niya, umiiyak pa rin.

"They are, come here, it's late in the evening, you should rest" lumapit ako sa kan'ya, inayos ang higa niya sa kama at niyakap siya.

"Sleep baby, tell all your dreams to dad tommorow" sabi ko at pinatulog na siya.

Hindi ko alam na iyon na pala ang huling araw na makikita ko ang saya at excitement sa kanya.

Dahil a year later, dad  filed an annulment with tita. They tried to fix their relationship but nothing happened..

We moved, leaving her custody, dad wanted Queren to be with us but tita complained.

Then that was the time when Queren begin having guards and stopped her on meeting us..

END OF FLASHBACK

Maya-maya pa ay bumukas ang pinto ng k'warto, pumasok dito ang tao na kanina pa nami'ng hinihintay.

Ang tao na dapat ay nangunguna sa pag-aalala sa kan'yang anak. 

Ang tao na dapat ay nag-aalaga sa kan'yang anak.

Ang tao na hindi ko alam kung may puso pa ba o bato na lang.

"The doctor told me that she needs a blood donor, may nahanap na ba kayo?" bungad niya sa'kin. Nasa may paanan lamang siya.

"Not yet, we are waiting you the entire time because dad said you knew someone who has the same type as her" imporma ko sa kan'ya.

"Tsk, yes I knew someone and that's her father. The hell I care on him, wala rin ako'ng balita sa kan'ya. I don't even know if he's still existing. Just find another compatible donor for her" tiningnan ko naman s'ya nang may nanlilisik na mata.

"Why don't you find it your self? You're the mother by the way" sarkastiko'ng paalala ko sa kan'ya.

"Oh, madami ako'ng ginagawa sa kompanya, wala ako'ng oras para diyan" parang wala lang na sabi niya.  Nagpanting ang tainga ko sa narinig..

"Mas mahalaga pa ang kompanya mo kaysa sa buhay ng sarili mo'ng anak?" tiim-bagang na tanong ko.

Nanay pa ba 'to?

Kung ganito rin lang ang magiging nanay ko, huwag na lang.

I can manage dad and myself.

"Yes, ipapakasal ko nga s'ya for the sake of my company diba? Have a problem with that?" g*go ba 'to o ano?

Nagtitimpi ako'ng tumayo huminga ng malalim para manatiling kalmado.

"Tita, nagkamali ako na tinawagan pa kita kagabi.  Wala ka'ng naitutulong, umalis ka na lang" sabi ko sa kan'ya at saka itinuro ang pinto.

"Then why the hell did you call last night and telling me to come over here? Sana nga hindi ka na lang tumawag, dumadagdag pa kayo sa problema ko. " tanong pa niya.

Mas lalo ako'ng napanganga.

What the heck?..

"Maybe because the patient who got hit and lost so much blood is your dearest daughter. And oh, also to remind you that she is your responsibility kase nga diba, you are the mother?" nauubusan ng pasensya na paliwanag ko..

"Nandito ka naman at ang daddy mo diba, can't you do it by yourself?" kinginang buhay to..

Nakikipag-usap ba ako sa isa'ng tanga o sa may sira ang ulo?

She's really getting on my nerves, d*mn her!

"Tita, you know, you can just go home and drink some medicine. Maybe that helps reduced your problems. And please consult your psychiatrist, maybe you were forgetting to take your medicine regularly. Sa dami ng problema mo, hindi mo napapansin pati utak mo may problema" sabi ko at umupo na lamang.

Hinawakan ko na lamang ang kamay ni Queren para pakalmahin ang sarili ko, nanginginig sa galit ang aking kalamnan, jusko!

Holy mother of God pray for her.

'What? I'm not mentally ill!" protesta niya.

Ano ba nama'ng buhay to..

Yes you are.

Pipi'ng sagot ko na lang.

Nakakagalit na, nakakawalang gana pa.

Sasagutin ko pa sana siya nang may marinig namin na may kumatok sa pinto..

Bumukas ito at bumungad sa amin si tita Sharmie kasama ang bunso nito..

"Tita, I thought you're taking a rest?" bungad ko, tumayo ako at inayos ang gamit sa couch para paupuin siya. "Come in tita"

"Ah, Acsel hindi na ako magtatagal, nandito na rin naman pala si Dennise. Kakausapin ko na lang siya" sabi nito, may sinenyasan siya sa labas bago pumasok kasama ang anak niya.

Pumasok si Kevin, pum'westo sa likod ng mama niya at saka nakinig rin sa pag-uusap ng dalawa.

"What is it Sharmie, are you going to sign the contract?" I sighed again, losing my patience.

D*mn this woman!

Naisingit pa talaga niya iyon sa kabila ng kalagayan ng anak niya?

Napatingin sa akin si tita Sharmie at saka muling ibinalik ang tingin sa kausap.

Nakita ko naman na nag-flinch si Kevin matapos marinig ang sinabi ng kaharap.

"Ahm no, it's about the blood donor" simula niya. Nakuha nito ang atensyon ko.

Huminga nang malalim bago muling nagpatuloy.

" I knew someone who's compatible to her" napatingin siya kay Queren.

Ang mga kamay niya ay walang tigil sa pagkikiskisan.

Kinakabahan ba siya?

"I told him the situation then he's willing to donate" tumingin siya kay Kevin at humawak sa kamay nito.

"Actually I already told it to Nico, I also told him to talk to you"  napakagat siya sa labi.

Kinakabahan ba talaga siya?

Bakit naman?

"The donor don't know the patient.. yet" muling paliwanag nito, nakahinga ako nang maluwag.

Maganda'ng balita ito.

"Oh, akala ko it's about the contract. Anyways, don't talk to me about that matter, they are the one who's fixing that" turo niya sa akin.

What the fvcking hell.

Nasapi ko na lang ang noo ko.

Nagulat naman si tita Sharmie at nagtataka'ng napatingin sa akin.

She's wearing a what-does-she-mean-look.

I just shrugged.

Muli siya'ng lumingon sa kausap..

"A-ahm Dennise.. about what happened, I jut want to apologize for my son, Kian" kinakabaha'ng litanya nito kay Tita..

"Oh, he declined the proposal? Sayang naman. Akala ko closed na ang deal at mapipirmahan na ang contract" disappointed na sabi ni tita.

Mauubusan na siguro ako ng oxygen kahihinga nang malalim dahilsa mga walang k'wenta'ng sinasabi ni tita.

"A-AH, no, no.. It's not about that. Hindi pa namin napapag-usapan ang bahay na 'yan."  nilingon ako ni tita.

Nagtatanong.

I sighed.

"See, you don't even know who hits your daughter. You don't even know who's at fault" walang-gana ko'ng sabi sa kan'ya.

Tumingin na lamang ako kay tita Sharmie.

Naguluhan siya.

"Hindi niya alam?" tanong niya.

"Wala siya'ng alam. Who's the donor tita, can I talk to him?" sabi ko na lang dito nang hindi siya maka-get over sa narinig niya..

"Oh, he's outside, should I let him in or you'll just go outside?" tanong nito nang maka recover..

"Just let him in tita, nang makausap din niya ang nanay ng pasyente"

"Okay, Kevin anak call your ninong outside" tumango naman si Kevin at saka lumabas.

Maya-maya pa ay pumasok na sila. Nangunguna si Kevin at nasa likod niya ang lalaki na nakasuot ng black cap.

Tumingin sa akin ang lalaki.

"Ako ang donor ng pasyente, hindi ko s'ya kilala pero willing ako mag-donate" simula nila

Tumingin ang lalaki sa pasyente na nakahiga sa hospital bed, nilapitan niya ito. Tinitigan nang mabuti at tila may inaalala..

"This girl.." turo niya, hindi ko makita ang expression niya dahil natatakluban ng handle ng cap ang mukha niya habang nakatungo.

"You know her?" tanong ko

"That's her"  kumpirma pa niya. "I saw her last night. I even mistaken her as my meeting partner" paliwanag nito sabay alis ng suot na sumbrelo at humarap sa aming lahat..

"Y-you!" turo sa kan'ya ni tita.

Nagulat pa siya nang makilala si tita..

"D-dennise.."

Magkakilala sila?

"How dare you show your fvcking face after what you did on me?!"

What?..