Chapter 2

“Napaka-hayop mo talaga! Papatayin kitang hayop ka!” Nanliliyab ang mga mata, ni Reynard sa labis na galit, malakas nitong sinuntok sa mukha si Mark.

Nag papalitan ng suntok ang dalawa, na walang gustong mag-paawat. Pareho na sila na may bakas nang sugat at pasa sa kanilang mukha, dahil kanina pa silang dalawa nag-aaway. Sinubukan na awatin sila ng mga tao sa paligid nilang dalawa pero walang kahit na sino ang nakaka-awat dito.

“Go on! Patayin mo na ako ngayon na!” Pag hahamon na tinig ni Mark na walang bakas na takot ang gumuhit sa mga mata nito. Sinugod ni Mark si Reynard at mabilis naman itong naka-ilag. Ginamit ang lakas ni Mark at pinaambangan ng suntok muli ito sa mukha si Reynard.

Umigting ang panga ni Reynard at hinawakan ang gilid ng labi na may bakas ng dugo, dahil na rin sa lakas ng suntok ni Mark sakaniya. Sumugod si Reynard at binigyan ng marahas at malakas na suntok si Mark, na hindi na naka-ilag pa ang binata. Hinawakan ni Reynard ang kwelto ng binata at bahagyang inanggat palapit sakaniya. “Fuck you! Anong ginawa mo sa kapatid kong hayop ka! Anong ginawa mo?!” Nanlilisik na mga mga ni Reynard at lalong hinigpitan ang pag-kakahawak sa damit ng binata.

Matapang na hinarap ni Mark ang umaapoy na mga mata ni Reynard, kasabay ang nakaka-lokong ngiti na animo’y nag-iinsulto pa ito. “Ginawa? Wala akong ginawa sa kaniya Reynard!” Napa-iling na tinig nito.

“Huwag kang mag-sinunggaling sa akin na hayop ka! Binuntis mo ang kapatid ko! Tapos ngayon sinabi mo na wala kang ginawa sa kaniya? Ako’y ba niloloko mo?!” Umalingawngaw ang nakakatakot na tinig nito. Gustong-gusto na ni Reynard patayin ang hayop na lalaking gumawa neto sa kaniyang kapatid.

“K-Kuya Reynard, Kuya.” Patakbong tinig ni Lea ng makita ang kapatid na nayon hawak na sa kwelyo ng binata. Bakas ang takot at pangamba sa tinig neto na ngayon, umiinit ang panig sa kanilang dalawa. “K-Kuya please stop this. Please.” Pag mamakaawa ni Lea at lumapit sa kapatid para awatin lamang ito. “Please h-huwag mo siyang saktan Kuya. Maging mahinahon ka sana K-Kuya.” Mangiyak na tinig ni Lea at sa pag kakataon na ito hinawakan ang kamay ni Reynard para lamang pakalmahin ang kapatid.

Alam kasi ni Lea ang mangyayari kapag, hinayaan niya ito sa gusto nitong gawin. Kilala ko si Kuya Reynard na wala itong sinasanto na kahit na sino! Kaya nitong patayin si Mark kapag nag-kataon. Marami nang pinatumbang mga kaaway ang aking kapatid, at natatakot si Lea, na baka mas malala pa ang mangyari sa dalawa kapag hindi niya inawat ito. “Please K-Kuya umuwi na tayo please. H-Huwag mo nang gawin ito, parang-awa mo na.” Iyak na pangiusap ni Lea at patuloy pa din kinu-kumbinsi ito. Labis pang naawa si Lea na ngayon may bakas ng sugat ang mukha ng kaniyang kapatid.

Sa dalawa, si Mark ang labis na napuruhan ng sugat, dahil narin bihasa talaga ang kapatid niya sa pakikipag-laban.

“Putangina! Umalis ka dito Kristine!” Matinis na mura ni Kuya at nagulat na lamang ako, ng tinulak siya nito ng malakas na kulang na lang tumalsik siya sa lakas ng impact.

Buti na lang naka-hawak si Lea sa isang tabi, na mag-karoon ng suporta na hindi gaanong matumba sa lakas ng pwersa ng kapatid. “K-Kuya please, tama na please. Huwag mo ng gawin ang bagay na ito,” uminit na ang sulok ng mga mata ni Lea. Tila ba may kong anong naka-bara sa kaniyang puso at lalamunan dahil sa sakit na hindi niya maawat ang kapatid.

“Papatayin ko ang hayop na ito!” Tiim-bagang tinig ni Kuya Reynard, at sa pag kakataon na ito hinarap muli si Mark Samuel. “All of this people ikaw pa talaga?! Ikaw ang pinaka-matalik kong kaibigan, tapos ikaw pa ang gagawa ng ganitong kahayupan sa kapatid ko?!” Asik nitong muli. “Pag babayaran mo ang ginawa mo sa kapatid ko! Sinisiguro ko sa’yo na mabubulok ka sa kulungan na hayop ka! I know what you did! Ni-rape mo ang kapatid ko!”

“Really? Can you hear yourself now Reynard?” Puno ng insulto sa tinig at tawa nito at hindi pa rin nag babago ang mukha ni Reynard, na puno ng galit. “Rape? I did not rape her! Siguro hindi pa sinabi ng kapatid mo sa’yo, kong ano ba talaga ang tunay na nangyari ng gabing iyon?” Mapa-hiwatig na tinig ni Mark, na mapa-kurap si Reynard sa sinabi nito.

“Putangina! Tumahimik ka!” Bulyaw na sigaw ni Reynard sa labis na pag-titimpi. Sa pag-kakataon na ito, nag kakasukatan na ang dalawa sa isa’t-isa, na walang gustong mag-patinag.

“Come on Lea, sabihin mo sa kapatid mo ang totoong nangyari ng gabing iyon!” Pag hahamon na tinig ni Mark, na ako’y matigilan. Bumaling ng tingin ni Mark sa gawi ko at doon napa-lambutan ng mga tuhod si Lea ng makita ang walang bahid nitong emosyon na mga mata.

Mga matang, nag papasakit ng puso ko.

Mga matang ayaw nang muling masilayan pa muli ni Lea.

“Itikom mo ang bibig mong hayop ka!” Umalingawngaw ang tinig ni Reynard at kasabay ang nakaka-insultong tawa ni Mark. “I didn’t force her Reynard, kusa siyang lumapit sa akin. Hindi mo ba alam Reynard ang ginawa ng kapatid mo? Pumunta siya sa kwarto ko, and she crawl in my bed, begging to fuck her! Hahaha!” Sumilay ang nakaka-lokong ngisi sa labi ni Mark.

Lalo lamang dumilim ang mukha ni Reynard sa labis na pag-titimpi at labis na galit. “Napaka-hayop mo talaga!” Malakas na sigaw ni Kuya at kasabay ang malakas na suntok sa mukha ni Mark, na sanhi mapa-salampak ito ng upo sa sahig. “Halika ditong hayop ka!” Tangka sanang susugudin ni Kuya Reynard, pero mabilis ng lumapit si Lea sa kapatid para awatin lamang ito.

“K-Kuya please. Please stop!” Saway na tinig ni Lea at lalo niya pa ito niyakap ng sobrahg higpit. Nadurog pa lalo ang puso ni Lea ng marinig ang malakas na sigaw at mura ng kapatid, kasabay ang pag-pupumiglas neto para makawala sa aking pag-kakayakap sakaniya. “P-Please K-Kuya tama na po. Tama na.” Patuloy na pag-mamakaawa ni Lea at kasabay ng pag-agos ng luha na kanina niya pa pinipigilan.

Napaka-sakit.

Napaka-hirap.

Bakit ba kailangan pang humantong dito?

“Halika ditong hayop ka! Papatayin talaga kita!” Matinis na sigaw ni Kuya Reynard, at ang mga mata nito nanlilisik sa galit. “Bitawan mo ako Kristine! Papatayin ko ang hayop na iyan! Ang kapal talaga ng pag-mumukha mo! Lumapit ka dito, at nang mag kasubukan tayong dalawa! Hayop! Hayop!” Patuloy na sigaw ni Reynard at kasabay ang mahinang pag-hagolhol ng iyak ni Lea sa bisig ng kapatid.

Patuloy lamang umiiyak si Lea at napa-tingin siya sa gawi ni Mark, na naka-upo pa din sa sahig.

Sumilay lamang ang nakaka-lokong ngiti sa labi ni Mark, habang pinupunasan nito ang bakas na dugo. Tila natutuwa pa ito sa nangyari.

“Look Mom, for you.” Natigilan si Lea sa pag huhugas ng marinig ang malambing na tinig ng kaniyang anak. Bahagyang binitawan muna ni Lea ang ginagawa at humarap dito.

Naka-suot ng blue polo ito at brown short, at napansin kaagad ni Lea na may hawak itong bulaklak.

Isang matamis na ngiti na lamang ang sumilay sa labi ni Lea, at pinunasan ang kamay sa suot niyang damit.

“Wow para sa akin ba ito Steven?” Bahagyan yumuko si Lea para sa ganun, mag kapantay sila ng titig ng anak.

“Oo naman po Mommy, para po iyan sa’yo.” Nilapit ni Steven ang bulaklak na kaniyang kinuha para sa Mommy, at malugod naman na tinanggap iyon ni Lea.

Kulang na lang matunaw na ang puso ni Lea sa labis na saya dahil sa simpleng ginawa ng kaniyang anak.

Makita lamang niya ang anak na si Steven, buo na doon si Lea.

Inamoy ni Lea ang kinuha na bulaklak ng kaniyang anak, at hindi mapigilan ni Lea na mapa-ngiti. “Wait a minute, parang galing ito sa mga tanim ko sa labas.” Maka-hulugang tinig ni Lea at humarap sa mukha ng anak. Labis na namula ang mukha ng anak na si Steven, na mukhang nahulaan kaagad niya kong saan galing ito.

“Hmm, hindi kaya Mommy.” Bahagyang napa-kamot si Steven sa buhok, na animo’y nahihiya. Napaka-cute ni Steven kapag nag-kakaganun ang kaniyang anak.

“Parang oo eh. Halika ka nga dito.” Hinawakan ni Lea ang anak at bahagyang kinandong at kiniliti ang anak.

“Hahaha! Mommy it’s tickles!” Hagikhik na tawa ni Steven at pinugpog niya ng maliliit na halik sa pisngi ang anak. “Stop Mommy hahaha!” Napaka-sarap pakinggan ang tawa ng anak, na nag pawala ng pagod para kay Lea. “Mommy. Hahaha!” Patuloy na tawa pa din ng anak, at kusa ng tumigil si Lea sa pag-kiliti sa anak.

Tumayo na si Steven sa isang tabi, samantala naman si Lea, nanatili pa din sa harapan ng anak. “Thank you so much baby. Ilalagay ito ni Mommy na mga flowers sa vase, para tumagal. Gusto mo ba iyon?” Tumango na lamang sakaniya ang anak.

Natigilan na lang si Lea ng biglang yakapin siya ng mahigpit ng anak. “What’s wrong baby?” Malambing na tinig niya dito.

“I love you Mom.” Kulang na lang matunaw ang puso ni Lea sa simpleng binigkas at paramdam kong gaano siya kamahal ng kaniyang anak.

“I love you too sweetheart.” Kusa na siyang kumalas sa pag-kakayakap nilang dalawa. Hindi mapigilan na mapa-ngiti ni Lea na pag masdan ang napaka-guwapo mukha ng kaniyang anak.

He’s Steven. Siya ang naging bunga ng may nangyari sa aming dalawa ni Mark Samuel. He’s already 5 years old. Mayron siyang kulay itim na buhok. Bilugang mukha. Maputi rin ang kaniyang kutis at mamula-mulang labi. Nakuha niya rin ang makapal na kilay at kulay brown na mga mata ni Mark. Kamukhang-kamuha ni Steven si Mark, na parang replica lamang silang dalawa sa paraang hugis ng itsura at kanilang tindig.

Limang taon na kaming kasal ni Mark. Yes. Nag-pakasal kaming dalawa at kasalukuyan, na nag-sasama na kami ngayon sa iisang bubong.

Simula no’ng malaman ng mga kapatid at mga magulang ko ang nangyari sa akin, na maagang nabuntis. Napag-kasunduan kaagad nila na ipakasal kaming dalawa ni Mark, dahil na rin gusto ng mga magulang namin. Tutol si Mark sa naging plano ng aming mga magulang na mag-pakasal at mag-sasama kaming dalawa. Saksi ako sa mga araw na ilang beses na humadlang si Mark sa aming pag-papakasal naming dalawa, pero kinalaunan wala na rin siyang nagawa dahil na rin sa pag-babanta ng kaniyang Papa.

Ngayon Anim na taon na kaming nag-sasama, na wala akong naramdaman na pag-mamahal mula sa asawa ko. Naging malamig at naging marahas ang pakiki-tungo niya sa akin at pati na rin sa anak namin.

Lahat ng masasakit na salita, ginawa at binato niya lamang sa akin.

Sinasaktan niya ako hindi lamang emotional, pero physical na pamamaraan.

Maka-gawa lamang ako ng pagkaka-mali at kapalpakan. Sisigawan at sasaktan niya na kaagad ako.

Tinitiis ko na lamang ang pananakit na binibigay niya sa akin.

Alam ko naman na ginagawa niya ang bagay na ito sa akin para gumanti.

Alam kong ginagawa niya ang bagay na ito, dahil ayaw niya sa akin.

Alam ko naman na tinali ko siya sa buhay na ayaw niya.

Sa buhay, na ako ang kasama niya.

Sinira ko ang buhay niya.

Sinira ko ang pangarap niya dahil sa pag-papakasal naming dalawa.

Alam ko naman, na hindi niya ako mahal. At tanggap ko ang bagay na iyon.

Tinitiis ko na lamang ang sakit at kirot sa puso ko.

Hindi ko rin naramdaman na mahal niya din ang anak naming dalawa na si Andrius. Iwas din si Mark kay Andrius, na hindi nga niya ito magawang lapitan at mahalin gaya ng ibang mga Ama sa kanilang anak.

Sinasaktan niya din si Andrius,

Napaka-sakit sa dibdib ko, na sarili niyang dugo’t-laman hindi niya magawang tanggapin.

Masakit.

Sobrang sakit.

Simula no’ng pag-bubuntis ko sa aming anak, hindi ko naramdamam ang presinsya at pag mamahal niya sa akin. Saaming dalawa ng anak ko.

Parati niya akong sinisigawan at sinasaktan. Dalawang beses na rin ako dinugo sa paraan ng pananakit niya sa akin, pero nag papasalamat na lang ako dahil naging matatag ang aking anak sa aking sinapupunan.

No’ng kabuwanan ko pa nang panganganak, dinala ko ang sarili ko sa Hospital, dahil hindi niya man lang ako tinulungan.

Bugbog sarado na ang katawan at isipan ko.

Bugbog sa sakit, at pananakit niya sa akin.

Hindi na kumuha pa ng katulong si Mark, dahil sinabi nitong, kaya ko naman lahat ng mga gawain sa bahay. Lahat ng mga gawain, lahat ng naka-toka sa akin. Pag-lalaba, pag-lilinis, pag-luluto at kong ano-ano pa, pero hindi ako nag-reklamo.

Sa loob ng anim na taon naming pag-sasama, unti-unti na rin akong napa-mahal sa aking asawa na kahit malamig ang pakikisama niya sa akin.

Kahit ganun kaya kong tiisin lahat lamang ng sakit at pananakit niya sa akin.

Mahal na mahal ko siya.

“Mommy ayos ka lang po ba?” Tinig ni Andrius na mabalik ako sa realidad. Umiling na lang si Lea para tanda na maayos lamang siya.

“Ayos lang ako sweetheart, sige na mag laro kana lang muna hmm? Tatapusin lang ni Mommy ang pag-huhugas.” Isang matamis na lamang na ngiti ang sumilay sa labi ng anak at tumakbo na ito palabas ng kusina.

Naiwan na lamang si Lea sa kusina at pinag-patuloy ang kaniyang ginagawa

“Lea! Lea!” Dumaongdong ang malakas na sigaw ni Mark na mag pakaba pa nang husto sa dibdib ni Lea.

Bigla kaagad siya naka-dama ng kakaibang takot at nerbyos sa kaniyang dibdib, dahil naging nakaka-takot ang tinig ng kaniyang asawa.

Mabilis muli na iniwan ni Lea ang ginagawa para lapitan lamang si Mark.

Ayaw niya rin na mapa-galitan kapag, napaka-bagal niyang kumilos.

Nag-danak ang malamig na pawis sa palad ni Lea na tinatahak palabas ng kusina. Bigla na lamang napa-tigil si Lea ng makita ang pares ng mga paa na humarang sa kaniyang dinaraanan.

“M-Mark.” Tinig ni Lea ng maka salubong ang nakaka takot na mga mata ng asawa. Ewan niya ba, kong bakit ganun na lamang kabili ang tibok ng kaniyang puso. Nabalutan na rin ng takot ang kaniyang dibdib na, ngayon puno ng talim ang pag-gawaran niyang pag-titig sa akin

“B-Bakit? Bakit mo pala ako tinawag?” Kabadong tinig ni Lea, na hindi mawari ang dapat niya bang gawin.

“What’s this huh?” Pagalit at nakakatakot na tinig nito. Pinakita ni Mark ang hawak nitong damit, at ganun na lang ang gimbal na lumukob sa dibdib ni Lea ng makita iyon. “Pina-labahan ko ‘ito sa’yo dahil sinabi ko, gagamitin ito ngayon sa mahalagang meeting ko sa kompaniya and now, you ruined it?!” Tiim-bagang tinig nito. Ganun na lang ang takot at kaba sa dibdib ni Lea ang bakas na mantya sa damit na hawak ng asawa niya.

Bakit?

Bakit nag kaganun iyon?

Natakot ang kalamnan niya dahil, tiyak na sasaktan na naman siya nito muli.

Alam kong paparusahan niya na naman ako.

Ayaw ko na.

Takot na ako.

“P-Pero Mark, wala naman iyan k-kanina, hindi ko alam kong paano nag karoon ng mantsa i-iyan. H-Hayaan mo aayusin ko na lang.” Garalgal na tinig niya, sa pagitan ng takot sa dibdib.

“Aayusin??” Puno ng uyam na tinig nito, na panlambutan pa muli siya ng tuhod “Ako ba’y ginagago mo! Paano mo ito aayusin ha?! Paano?! That’s bullshit Lea!” Malakas na asik nito at inis nitong binato ang damit na labis na manginig pa lalo ako takot.

Nanginig ang buong katawan ni Lea, na ngayon naka-tayo ang nakaka- takot na itsura ng kaniyang asawa. Ang mga mata nito’y ngayon umaapoy sa galit, na para bang sinapian ito ng masamang espiritu sa kaniyang itsura.

Napa-singhap si Lea ng marahas na hinablot ni Mark ang kaniyang buhok, at nilapit nito ang aking katawan sakaniya. Damang-dama ni Lea ang matinding kirot na pag-kakahawak nito sa aking buhok, at tiniis ko na lamang iyon.

Doon muli namuo ang matinding takot na lumukob sa dibdib ni Lea, at pag-iinit muli ng kaniyang mga mata.

“M-Mark, nasasaktan ako, bitawan mo ako.” Impit na unggol ni Lea at kasabay ang pag-hawak sa kamay ng asawa na, nanatili pa din naka-hawak sa aking buhok. “B-Bitawan mo na ako Mark, hindi ko naman sinasadya eh. Patawarin mo na a-ako.” Bumibigat na ang kaniyang dibdib, na ngayo’y wala pa din siyang makuhang emosyon mula kay Mark.

“Talagang masasaktan ka lang Lea!” Hinigpitan nito muli ang pag kakahawak sa buhok ko, na mangiyak pa lalo si Lea sa sakit. “Diba sinabi ko sa’yo ayaw kong papalpak-palpak ka?! Lahat ng mga kapalpakan mo, ito ang makukuha mo sa akin!” Nanlisik na ang mga mata nito sa galit, na mistula na itong nakaka-takot na nilalang sa harapan ni Lea. Bakit? Bakit niya ginagawa ang bagay na ito sa akin? “You know what?! Salot ka sa buhay ko! Wala kana lang ginawang tama sa pamamahay kundi bigyan ako parati ng sakit ng ulo at problema! Alam mo kong anong maganda?!” Dinuro muli niya ako.

Parati niyang pina-pamukha kong gaano ako kamalas.

Kong gaano ako pabigat sa buhay niya.

“M-Mark please, bitawan mo na ako A-Aray.” Daing ko sa sakit ng bigyan lamang niya ako ng malakas na sinampal na sanhi mapa-salampak ako sa malamig na tiles.

Damang-dama ko ang sakit at kirot, na nanunuot sa aking laman, pero lahat ng iyon tiniis ko. Parang tinusok ang puso ko sa sakit na nanatili pa ding naka-tayo sa harapan ko ang aking asawa, na wala man lang akong nakitang emosyon sa mukha nito.

Ganun pa din.

Puno ng galit at lamig.

Nasaktan pa ako lalo, na animo’y masayang-masaya pa siya na makita akong umiiyak at nasasaktan.

“M-Mark.” Garalgal kong tinig at kasabay ang pag-tulo ng luha na kanina ko pa pinipigilan.

Huminto si Mark sa harapan ko at hinakbang nito ang kaniyang paa palapit sa direksyon ko. Sa bawat pag-hakbang niya, nag bibigay kilabot at sindak sa aking sarili.

Takot na saktan niya na naman muli ako.

Takot na pahirapan sa kaniyang mga kamay.

“P-Please Mark, h-huwag.” Patuloy kong pag-iyak. Inis na hinuli ni Mark ang aking panga at buong higpit niya itong hinawakan na alam kong mag-iiwan na naman iyon muli ng marka sa aking balat.

“M-Mark, tama na please.” Taimtim kong pag-mamakaawa sakaniya.

“Naalala mo pa ba ang sinabi ko sa’yo noon Lea?” Nakaka-kilabot na tinig nito, na manginig ako sa takot.

“I will make your life, miserable like hell sweetheart.” Inis nitong binitawan ang aking panga.

Isang mala-demonyong ngiti ang sumilay sa labi ng aking asawa, at nag lakad na ito para mag lakad paalis.

At kasabay nang pag-agos ng luha sa aking mga mata.

Bakit Mark?

Bakit?

Ano bang nagawa kong kasalanan para ganituhin mo ako?