Chapter 14: Kabanata 14

PASAWAY. Walang ibang maitawag si Liam ngayon kay Morley na dahan-dahang dumadausdos pababa upang magtago sa ilalim ng kumot ng hindi inaalis ang tingin sa kanya.

Naka-krus ang mga braso niya habang kausap ang doctor na siyang sumuri sa dalaga.

“Hasn’t she told you Mr. Adler that she was dealing with her lacceleration due with an intimate sexual intercourse happened, oh! Was it last night?” Natampal ni Liam ang noo at bahagyang nagtatagis ang bagang.

Maya-maya pa ay tumawa si Dr. Melvih.

“It’s normal to be embarrassed Mr. Adler, but you should bourne responsible with her situation now.”

Morley was biting her lip, still looking at him na mga mata nalang ang ipinalabas nito dahil nakatalukbong na ang bawat bahagi ng katawan nito ng kumot.

Iniwas niya ang tingin at tinapat na ang atensyon sa doctor habang hinahatid niya na ito sa labas ng suit nila. “I appreciated your presence in our room Mr. Melvih. I will be the one responsible with my wife’s sudden reaction.”

Ngumiti si Mr. Melvih. Ngiti na nakuha rin naman niya ang kahulugan.

“You haven’t take her on easy Mr. Adler. She was restless or even thinking was pressured by you. Anyway, you can buy her a medicine to take.” Inabot nito ang pangalan ng gamot na isinulat nito sa resita.

Maya-maya pa ay pinagmamasdan na lamang ni Liam ang likuran ng doctor palayo na sa suit nila habang nakabulsa ang kanang kamay niya.

“Why you didn’t told me Morley? Don’t make a move too much dahil nandito pa ako sa labas upang bilhan ka ng gamot.” Nagpang-abot na ang mga kilay niya habang inilapag ang gamot sa bahagi ng  service room at doon ay ibinigay niya ang pera sa teller.

“W-wala naman talaga akong dinaramdam e. Ikaw kasi iyong makulit na kesyo may masakit sa akin pero—”

“But the doctor says you are dealing with lacceleration with what happened last night. Bakit hindi mo kaagad sinabi sa akin ng mas naagapan ko sana ng maaga?”

Sinipat niya ng tingin ang katabing lalaki na bahagyang ninanakawan siya ng tingin. Base sa kilos nito ay alam ni Liam na hindi ito normal na tao.

Pasimple niyang itinabingi ang ulo upang iiwas sana ang tingin rito ngunit ng biglang nakarinig ng malakas na pagsabog ay kulang na lang takbuhin ni Liam ang bahagi ng pavement paakyat sa hotel room nila ng asawa.

“M-Morley, a-are you okay?” Damn it!

Hawak niya ang card key upang makapasok sa main entrance ng four seasons hotel at naroon ulit ang malakas na pagsabog.

“L-Liam w-where are you? Something is happening here, a bomb explosion—”

“I’m coming over. Drop yourself down parating na ako.”

“Dalian mo please.” Kagat niya ang labi dahil ramdam niya ang takot sa boses niyong huli. Kinalampag niya na ang main entrance na sumalubong kaagad sa kanya ang mga tao na siyang nag-uunahan na sa paglabas.

Sirens of ambulance and water pump ay kaagad ng umaareglo.

“L-Liam!”

“I’m coming Morley. Damn it!” Humikbi na ang dalaga habang kausap niya sa cellphone. Mabilis niyang inakyat ang hagdan dahil hindi gumagana ang elevator upang mabilis sana niyang marating ang hotel room nila ng asawa.

“Mate. Why are you taking upstairs? Save yourself outside the hotel. Fire was now covering half and eating the whole four seasons. Come down now!”

“My wife was upstairs, mate. You can go first.”

“You can’t make it. Room 206 was severely damage—”

Hindi na narinig pa ni Liam ang sasabihin ng kausap niya sapagkat mabilis niya nang tinakbo ang hagdanan paakyat.

Room 206 is their suit for pete’s sake!

“Morley!” Kinalampag niya ang pintuan ng sa wakas ay narating na rin niya ang destinasyon. Mausok na nga sa bawat bahagi ng lugar ngunit hindi siya nag-aatubiling buksan ang silid nila.

“Morley!” Napaubo siya ng matagumpay niya ng nabuksan ang silid. He can’t see Morley clearly sapagkat panay na ang paglagablab ng apoy kasabay na ng maitim na usok na siyang nalalanghap niya na.

Tinungo niya ang closet at naghila ng dalawang kumot roon. Morley was on the left wing of side of the bed at nang makita siya nito, mas lalong nag-uunahan na ang mga luha nito sa pag-agos.

“I’m sorry okay! I’m sorry. I am here now. You’re safe.” Hindi ito sumagot ngunit mas lalong hinigpitan ang pagyakap sa kanya. Itinalukbong niya ang kumot sa katawan nito ng hindi inaalis ang paghalik niya sa tuktok ng ulo nito.

Mabilis gumana ang utak ni Liam. If he will use the stairs to save their lives, he can’t be able to make it. Pinindot niya ang Emergency suitcase sa malalim na parte ng kanyang relo ngunit hindi pa man niya nagawa iyon ay kusa ng tumapat ang private chopper na kung saan ay kaagad nakita ang bulto niya habang karga ang asawa.

“Come, Mr. Adler! Fire was now eating the whole suit number.”

He was rushing. Morley is the least of his concern na hindi magawang lisanin ang kapit sa leeg niya kahit na ngayon ay safe na sila.

She doesn’t talk either kaya’y naalarma siya.

“Hey! My comrades were taking us into a safe place. You are safe now my wife. You are free from fire and suffocation.” Ngunit hindi ito sumagot. Umangat lang ang tingin ni Morley at tinitigan siya ng mariin.

“Y-you came l-late. Akala ko ay iyon na ang katapusan—”

“I’m sorry okay? I’m sorry, Morley!” Nagbaba ito ng tingin at mas lalong niyakap pa siya ng mahigpit. Liam did to embrace her tight too. Maramdaman lang nito na nandito lang siya at hindi niya iniwanan ito.

Maybe she was shocked with the series of events. At wala siya sa tabi ni Morley ng mangyari iyon kaya ganito ang epekto sa dalaga.

Pagkalapag na pagkalapag ng private chopper sa isang kilala pang hotel ay kaagad sinuri si Morley ng mga tauhan niya ngunit hindi ito lumapit sa kahit na sino maliban sa kanya. Itatapat na sana niya si Morley sa stretcher ngunit hindi ito umalis sa pagkakayakap sa kanya.

“I am here. Sasamahan kita sa loob upang masuri ka ng mga doctor. I know you are afraid my wife, but your husband will come with you. Hindi kita iiwan sa isang dako paroon.”

“T-then don’t place me on the stretcher. Carry me instead.” Tinanguan niya ang mga doctor na kaagad inalis ang stretcher sa harapan nila at doon ay nahahawi ang daan sa gitna upang maglakad na siya.

Naroon rin sa bahaging sulok ng rooftop ang kilala niyang tauhan na siyang mapagkakatiwalaan niya sa lahat. Si Tutin o mas kilala sa totoong pangalan na Marcus Castillo.

“Don’t worry. Dito lang ako sa tabi mo. Hindi kita iiwan.” Hawak ni Morley ng mahigpit ang kamay niya na para bang takot ito na ipagkatiwala ang safety nito sa iba.

Mabilis na hinalikan niya si Morley sa labi na kaagad rin naman nitong tinugunan.

“Would that kiss gave you an assurance that you’re with me?” Nakahiga na ito sa kama ngunit hawak pa rin nito ang kamay niya.

“I was s-scared. Occupy the space p-please!” Tinapik nito ang blankong bahagi ng kama upang mahiga rin siya roon so Liam take it. Hinalikan rin niya ng mas mahaba at mas malalim si Morley sa labi.

“Will you allow somebody to check on you? I occupied the space now—” Liam gasped and automatically stopped talking nang gumilid ang dalaga at kaagad niyakap ng mahigpit ang katawan niya.

“I am safe now Liam. Thank you!” Isiniksik pa nito ang mukha sa dibdib niya na parang doon humuhugot ng lakas.

Good God! Why does it feels so nice being in this position with her?

Tinanguan niya ang doctor na kaagad nakuha ang gusto niyang iparating. Habang panay ang pagsusuri ng doctor kay Morley ay naroon siya sa tabi nito at tinapik-tapik ang likuran ng dalaga.

Hindi niya na namalayan na nakatulog pala si Morley along the way of checking her up.

“Do you know who it was? Alam ko na kakaiba ang taong iyong at hindi basta simpleng tao lang.”

Pansin ni Liam ang paninitig ni Tutin sa kanya bago inabot ang brown envelope na kaagad niyang tinanggap. They are in the terrace of the Hotel Fairmont Heritage Place in Ghirardelli Square.

Nakontak na rin ni Liam ang mga staffs and Exclusive personnels roon sa Four Seasons Hotel only to informed them that they are now in Ghirardelli Square.

“Nandito lang ako ng marinig ko ang balita galing sa dalawang Ackerman. Hindi ko alam na Ikaw pala ang tinutukoy nilang personalidad na kailangan kong pagsilbihan ngayon.” Inangat niya ang tingin sa lalaki na ngayon ay nag-iwas na ng tingin sa kanya.

Hindi niya masisisi si Marcus na ganoon ang paraan ng pakikipag-usap nito sa kanya. He was his friends back then ngunit dahil sa isang trahedya ay nagbago ang pareho nilang pananaw sa isa’t-isa.

Mailap, at ang mga pagtitipon na lang ang siyang bubukod sa kanila.

“Didn’t heard a news of you after that incident and now you are married. That’s an epic kind of events. Congratulations then!”

“Thank you, but I know. You have your wife too—”

“Naaa! Heart Alferez is untamable. Mabangis pa iyon sa akin in terms of handling this kind of case.” Bumaling na muli sa kanya si Marcus sa puntong ‘to. “She’s an agent like me na noon ko lang nalaman because of a friend’s wedding, Declan Heisenberg.”

Oh! Same job with different reputation.

Bigla ay natahimik na ang buong lounge. Liam isn’t good enough to have a kind of conversation and he is sure that if Morley was awake, sigurado siyang ito na ang kausap ni Marcus ngayon instead of him.

“Keep an eye of your wife. I had discovered that her father Marcelo Lopez gained too much debt on different companies…more likely to your rival.”

Tumango-tango siya at noon lang rin niya napagdesisyonan na buksan ang brown envelope na inabot ni Marcus sa kanya kanina. Habang tinitingnan niya ang mga litrato ng isang lalaki ay nagsasalita rin si Marcus na busy siya sa pakikinig.

“They are after her this time. They wants her dead because the enemies can’t reach out her parents and I guess, that people doesn’t know that she was married by you.”

Itiniklop niya ang mga litratong hawak at pagkatapos ay inabot na kay Marcus.

Isinandal niya ang likuran at ikinurus rin ang mga braso pagkatapos.

“Handa akong magbayad but accompanied by movement. Hindi ako mapipirming pagmasdan lang ang nangyari kaya kung maaari, huhulihin at huhulihin ko ang taong nasa likod ng pagsabog ng hotel suit namin roon sa Four seasons.”

Tumango ito. “I can accompany you if you want. Despite the fact that you can do anything and can kill people without mercy, I will be the one to check the full informations of the person in this brown envelope then will check the CCTV after.”

Napangiti siya.

“You can call me if you need anything Liam. Nasa kabila lang ang silid ko.”

Nasa bukana na siya ng pintuan ngayon dahil hinatid niya si Marcus palabas na itinuro ang bahaging dulo ng hotel.

Pagkatapos niyang kausapin si Marcus ay mabilis niyang binaybay ang daan papasok. He saw Morley leaning on the headrest of the bed. Halatang pagod at hindi pa rin naka-recover dulot ng pagsabog.

Nakapikit ang mga mata nito kaya’y nagkaroon pa ng pagkakataon si Liam na pagmasdan ang kaanyuan ng dalaga. But then she opened her eyes. Kaagad na nag-iba ang reaksyon nito na dagliang umahon sa kama upang lapitan siya.

“H-hey! Baka mapaano ka, take it easy Morley.”

Ngunit hindi ito nakinig at tuluyan na ngang tinalon ang distansyang nakapagitan sa kanila at niyakap siya ng mahigpit.

“H-hey, what’s wrong?”

“H-hug me please. I-I thought you left me.” Kumunot ang noo niya. This isn’t the Morley Aurora Lopez he knew way back. Ang boses nito ay garalgal at nanginginig rin ang katawan nito.

Doon pa lang ay hindi niya maiwasan ang magtaka. Someone who isn’t in a young age witnessing a fire scene can’t act like this. But Morley is different.

“Liam please d-don’t leave.”

“I won’t.” Inangat niya ang mukha ng dalaga at gusto niyang kutusan ang sarili ng makita niya ang mga luha na nag-uunahan na sa pisngi nito.

Liam embraced her and kissed her on the lips ngunit mas lalo lamang humigpit ang yakap nito sa kanya.

“You are safe when you’re with me. Do you feel pain? Do you want me to call a doctors to check on you?”

Katabi niya na ngayon ang dalaga sa kama habang hinahaplos niya ang buhok nito at maya-maya pa ay malambing na hinahalikan iyon.

“I-ikaw lang muna. I-I am not comfortable when I see someone I don’t know in our room.” Wika nito. Halos ibulong na sa kanya.

“Okay. Hindi na ako magtawag pa ng doctor. In any case, don’t you feel sore down there?”

Umangat ang mukha nito at kaagad ginawaran siya ng smack kiss sa labi. Nagulat tuloy siya sa ginawa nito dahil iyon ang kauna-unahang pagkakataon na si Morley ang nanghalik sa kanya in which turned him on.

Inamoy pa ng dalaga ang mukha niya at pagkatapos ay nagtagal ang labi nito roon.

“T-Thank you. I am comfortable with you these days. Thank you for coming back for me on the four seasons hoyel. Thank you so much Liam.”