Chapter 38: Epilogue

MATI

Naging maaliwalas at payapa ang gabi na yon. Kaya hindi niya maiwasan ang hindi mapangiti.

"You're smiling." pansin ni Trust sa kanya.

"I just realized something wonderful," sabi niya habang kinuha naman ni Trust ang kamay niya at hinalikan ito. "Na ang swerte ko na kahit hindi ako totoong anak ni daddy, pero minahal niya pa rin ako higit pa sa isang tunay na anak."

"I've always known that, Princess. Ginawa nga niya ang lahat upang panatiliing ligtas ka."

She nodded, finding it hard to speak around the lump in her throat. "Lumapag na ba ang eroplanong sinasakyan ni daddy?"

Napatango naman si Trust. "Sabi ng doctor stable na raw siya and doing fine."

Her father had indeed suffered a massive heart attack, but thanks to Trust miraculous ability, most of the damage had been healed.

As a precaution, her father was being flown to the hospital in a special CIA plane that had been outfitted as an airborne intensive care unit.

"Alam mo naisip ko, maswerte pa rin tayo dahi minsan lang sa buhay natin dumating ang isang milagro." sabi niya habang isinandal niya ang ulo sa balikat ni Trust.

"Mali ka," sabi pa nito, at hinawakan ang baba niya para magpantay ang kanilang mga mukha. "Dahil ang araw-araw na makasama kita ay isang milagro."

Oo nga naman, kahit ipinaglayo pa sila ng tadhana sa mahabang panahon, pero ito pa rin sila magkasama.

Bigla namang dumating ang isang flight crew at nginitian sila. "Please fasten your seat belts, folks. The pilot said we'll be taking off any minute." pagkasabi nito ay agad din naman itong tumalikod.

Dumungaw siya sa bintana habang isinarado niya ang kanyang suot na seat belt. "Wow! The castle looks beautiful in the moonlight." she mused. "Sayang lang, hindi ko na ulit makikita ang tanawin na yan."

Inirapan naman siya ni Trust. "I wish you hadn't said that."

"Why?" takang tanong niya. "Hindi mo man lang na appreciate ang lugar?"

"Actually, mas na appreciate ko nga ang lugar higit pa sa inakala mo." anito, then he looked at her with a sheepish expression on his face. "I own it."

"Haha.. in your dreams." sabi niya sabay hampas sa balikat ng binata.

"Seryoso talaga ako." nakangising wika nito. "Minana ko pa nga iyon sa parents ko."

"Minana mo?" di makapaniwalang tanong niya.

"Nag mamay-ari kami ng mga resort dito sa Pilipinas." pahayag nito.

Laglag ang panga niya sa nalalaman. "Nagbibiro ka lang yata eh."

Napapailing naman si Trust. "My mother owns a publishing house, too. Narinig mo na ba ang Benedicto's Books and Publication?"

"Of course! So mayaman ka?"

"Yep," he said, nodding. "Actually, I'm filthy rich." tas malapad itong nakangisi sa kanya. "Probably a lot richer than you, come to think of it."

"Wow ha," sakay na rin niya sa sinabi ng binata, at frontseat pa. "Wala akong ideya ha na ganoon pala ka yaman ang mapapangasawa ko."

Tumaas naman ang kilay nito. "Mapapangasawa? Sino naman ang nagsabi na magpapakasal ako sayo?"

"Ako." confident niyang sabi. "Alam mo bang wala akong mamanahin ni daddy pag hindi ako magpapakasal sayo, kaya hindi ako papayag don."

"Do I have any say in this?"

"Wala." aniya pa. "Ngayon, ako naman ang gumawa ng desisyon, at napagdesisyonan ko na magpapakasal tayo paglapag na paglapag ng eroplano."

"Hindi ba natin pag-usapan muna ito, Princess."

Iwinasiwas naman niya ang mga kamay sa ere. "Hindi na. Epilogue na nga ito, di ba?"

"Bakit ayaw mo bang ma engaged muna?"

"Oh siya sige pagbibigyan kita, pero gusto ko ng pinakamalaking engagement party." she said, warming up the subject. "We'll invite all our friends and relatives. Tapos kailangang pormal lahat ng suot nila, at higit sa lahat expensive gifts are mandatory."

"What about Jerson Bermudez?" biglang tanong nito. "Baka hindi siya magiging happy dahil inagawan ko siya ng bride."

Napatawa lang siya ng pagak."I doubt it."

Napakunot-noo naman si Trust. "Ayaw kong sasabihin nalang ni Jerson na 'Itigil ang kasal' pag hindi natin ito ipaalam sa kanya."

"Don't worry," sabi pa niya. "Nakausap ko na ang mommy ni Jerson kanina nong may kausap kang kasamahan mo. Nakipagtanan daw si Jerson sa childhood sweetheart niya."

Napatitig naman sila sa isa't isa at nagkatawanan.

"I love you," he said, and she heard the sound of forever in his words. Kaya nga hindi siya naniniwala sa walang forever na yan. Hopeless Romantic kaya siya at naniniwala sa happy ending.

"Naghintay ako ng mahabang panahon para marinig yan, Trust Benedicto." sabi niya rito as tears filled her eyes.

Pero napangiti lang ito sa kanya. Kaya naman pinitik niya ang ilong nito. "Itinapon ko ang aking seven-carat diamond ring ng dahil sayo, Benedicto. Kaya dapat lang na palitan mo iyon ng bago."

He reached down the neck of his t-shirt and pulled out the silver chain with zircon ring from it. Quickly he unhooked the chain and slipped off the ring.

Nanginginig ang kamay niyang inabot sa binata. Tas hinalikan naman nito ang kamay niya. Di matatawarang saya naman ang kanyang nararamdaman nang isuot na nito ang zircon ring sa palasingsingan niya.

"Mary me, Princess." his rough-honey voice was urgent with emotion. "Hindi na ako magpaligoy-ligoy pa dahil marami na tayong nasayang na oras. Let's make those promises and take those vows and start the biggest. Gaya ng sa amin sa Cebu na tayo maninirahan."

"We'll live in Cebu?" she asked with a grin.

"Yes, we'll live in Cebu."

"And we'll have five kids para makabuo tayo ng isang basketball team?"

"Isang dosenang anak nga ang gusto ko eh, if you're willing."

"And you'll love me until the day I die?"

"I love you till life after death, Princess. You're my heart and my soul and the reason for every breath I take, and If I can see your beautiful face on the pillow next to me every morning for the next sixty years, I'll consider myself the luckiest man alive.. So anong masasabi mo, Mahal na Prinsesa? Will you marry me?"

May ibinulong naman siya rito, pero napakunot lang ito ng noo.

"Anong yeah? Alam mo bang matagal ko ng pinaghandaan ang linya na yan tapos 'Yeah' lang ang sagot mo?"

"Yeah. We are now officially engaged." she said, clearly pleased. "Alam mo mas mabuti pang gawan mo nalang ako ng pabor."

"Anything, Princess. Name it, and it's yours."

"Oh Trust." she said, throwing herself into his arms. "Ang dami mo kasing satsat eh, pwede bang tumahimik ka at halikan mo nalang ako?"

-The End-

*****