Chapter 17: One Night of Mistake

Kahit gano'n lang ang sinabi niya sapat na para manahimik ako. Wala, eh. Wala lang ako para sa kanya.

"Kamusta ang exam?" Basag niya sa katahimikan.

"Okay naman... Hehe... May madali, may mahirap." sambit ko ng hindi tumitigin sa kanya

"Okay."

"Kamusta taping mo?" Tanong ko at this time tinignan ko na siya.

Wafu~ Waahh! Tinatawag ata ng lips niya ang lips ko. Omaygad!! Paisa.

"Earth to Samantha. Hello?" Rinig kong sambit niya at tumingin pa saglit sa'kin.

"Huh?" Sambit ko at napakurap-kurap pa.

"Ang sabi ko bukas ba wala ka ng exam?" Pag-uulit niya sa tanong niya.

"Ahh. Wala kaming pasok bukas at next week pa itutuloy ang exam." sambit ko at tumingin sa daan saka pasimpleng hinampas ang noo ko.

Mygad self! Huwag mo naman ilantad ng harap-harapan ang pagnanasa mo kay Jiro. Mahiya ka naman kahit ten percent lang.

"Ano bang iniisip mo at parang ang lalim?" sambit niya at napatawa pa ng mahina.

"Future natin." Mahinang sambit ko.

"Ano?" sambit niya at nilingon ako saglit ng kunot noo saka muling humarap sa daan.

"Sabi ko iniisip ko kung anong magiging future ng exam ko." Pagpapalusot ko.

"Papasa ka nyan tiwala lang." sambit niya at ngumiti.

Sayo kaya papasa ako?

Huminto kami sa tapat ng isang restaurant na pag-aari ng kaklase ko.

"Dito ang venue?" Tanong ko kay Jiro.

"Oo, bakit?" Balik tanong niya sa'kin.

"Wala naman madalas kasi kami dito dati..." sambit ko at bumaba na sa kotse niya.

Pumasok na kami sa restaurant at masasabi kong malaki ang pagbabago ng lugar na ito. Nagmukha na itong magarbo at mamahalin hindi tulad dati na maliit at gawa lamang sa kahoy ang mga haligi.

"Sorry po nalate kami." sambit ko pagkarating namin sa table nila Mr. Jung.

Nasa isa kaming VIP room dito. Nakipagkamustahan pa nga ako kay Lea kanina ng magkasalubungan kami.

"Ayos lang iyon Samantha. Mabuti nga at nagkasabay na kayo ni Jiro papunta dito, eh." sambit ni Mr. Jung sa'min.

"Dito na kayo maupo, oh." Turo ni Ms. Lee sa dalawang magkatabing upuan at agad naman kaming umupo doon.

"Kamusta naman ang exam mo?" Tanong ni Mr. Jung sa'kin at inabutan ako ng kutsara't tinidor.

"Okay naman po." Nakangiti kong sagot sa kanya at inabot iyon.

"Here's your order," sambit ng pamilyar na boses. Nilingon ko ang lalaking nagserve ng pagkain namin ngunit hindi ko na nakita pa ang mukha niya dahil umalis rin siya kaagad siya.

"Let's eat guys." Masayang sambit ni Mr. Jung at sumandok ng kanin sa kanyang pinggan.

"Salamat sa pagkain." Masaya naming sambit at nagsimula na ding kumain.

"Ang sarap naman ng tteokbokki nila. Madami na akong nakainan ng ganito ngunit masasabi ko na the best ang tteokbokki na ito." masayang sambit ng writer namin.

"Here's our special Takoyaki Ma'am and Sir." sambit ng babaeng server at binigyan kami.

"Thank you." sambit ko ng inabot sa'kin ang takoyaki.

After naming kumain ay naglabas naman sila ng wine at liquor.

"Pwede ka bang uminom Samantha?" Tanong ni Ms. Lee sa'kin.

"Uhm.. Umiinom naman po ako kaso mga light drinks lang..." sambit ko at bahagyang ngumiti sa kanila.

"Yun naman pala." sambit ng isa staff namin.

"Basta huwag niyo nalang masyadong bibigyan si Samantha, huh?" Paalala ni Mr. Jung sa kanila.

"Wala naman akong pasok Mr. Jung kaya okay lang iyan." sambit ko sa kanya at nagpacute pa. Naiiling nalang ito na tumingin sa'kin.

Nagsimula na kaming uminom at puro light drinks nga lang talaga ang binigay nila sakin.

"Guys, gusto niyo matikman ang special shot ko?" sambit ni Mr. Ho sa'min hawak ang soju, yakult, lemon at grape wine.

"Anong special drink naman 'yan?" Tanong ni Ms. Dy sa kanya.

"Ang pinagmamalaki kong rainbow shots." sambit nito at nagtaas-baba ang kilay niya.

"Wooh! Gusto ko 'yan..." Narinig kong sambit ni Ms. Lee sa hypher na tono.

"Basta ako kakain lang..." sambit naman ni Jiro na punong-puno ang bibig.

"Walang ganun Jiro. It's our celebration for you kaya dapat kasali ka." sambit ni Mr. Jung at inakbayan ito.

"Dahil ikaw ang nagsabi Mr. Jung. Malabong makaayaw ako." Nakangiting sambit niya.

"Yon naman pala, eh. Simulan mo na gawin yan, Mr. Ho." sambit ni Ms. Lee kay Mr. Ho.

May pinagsama-sama siyang mga drinks na hindi ko naman alam kung ano tapos ang galing parang patong-patong yung drinks na hindi naghahalo.

Ano kayang lasa no'n?

Ito pa nga lang na hawak ko ay matamis na mapait ang lasa, eh.

Tapos tinikman ko yung iniinom nila Jiro na sana ay hindi ko nalang tinikman dahil napakapait.

Paano pa kaya 'yong pinagsama-samang limang ibat-ibang uri ng alak sa iisang baso?

"Oh, ito tag-isa-isa kayo." sambit ni Ms. Dy at pinag-aabot sa'min ang ginawa ni Mr. Ho.

"Kaya mo ba yan?" Rinig kong bulong ni Jiro.

"Ewan ko? Siguro?" Hindi ko siguradong sambit sa kanya.

"Tss. Huwag mo ng inumin baka magkalat ka pa mamaya." sambit niya at nilagok niya ng straight ang alak na nasa baso niya.

"Anong lasa?" Curious na tanong ko.

"Ayos lang..." sambit niya niya sa'kin na nakatingin sa baso.

Lahat sila ay ininom na ang mga nakalagay sa baso nila samantalang ako ay tinitigan ko lang ito.

"Hindi mo ba iinumin?" Tanong ni Ms. Dy sa'kin.

"Ahh.. Hehe Iinumin ko po..." sambit ko at ininom. Napangiwi naman ako ng malasahan ang pait nito saka ito gumuhit sa aking lalamunan pababa sa aking dibdib.

"Hindi mo ba nagustuhan?" Tanong muli ni Ms. Dy dahil nakita niya ang itsura ko

Ang pait kasi talaga ng lasa parang may gumuguhit sa lalamunan ko.

"Hehe... Medyo po," sambit ko at inistraight ko ang pagtungga nito. Pakiramdam ko ay babaliktad ang sikmura ko dahil dito. Gusto ko na ito isuka ngunit nakakahiya naman sa kanila dapat akong makisama.

"Okay ka lang?" Tanong ni Jiro sa'kin.

"Oo," sagot ko sa kanya at napapikit pa ng mariin.

Naramdaman ko kasi na para bang umiikot na ang paningin ko. Nakailang shot din ako ng alak bago ako tumigil dahil hindi ko na kaya. Sila naman ay nagpatuloy sa pag-inom. Si Ms. Dy ay tulog na samantalang si Ms. Lee naman ay parang ewan dahil may kung sinong sinasapak ito sa gilid. Si Jiro naman ay kinakausap ang sarili niya sa camera. Ako nalang ata ang medyo nasa sarili dito dahil kahit si Mr. Jung ay lasing na rin.

"Restroom lang ako," pagpapaalam ko sa kanila. Muntikan pa nga akong matumba mabuti nalang at nahapit ako sa bewang ni Jiro.

"Pasensya na." sambit ko at lumayo na kaagad sa kanya. Pagewang-gewang naman akong naglakad papuntang restroom at doon sumuka.

"Argh! Ang sakit ng tyan ko.. Hindi na uli ako iinom ng ganong halo-halo." sambit ko at pinunasan ang labi ko. Thirty minutes din ang itinagal ko sa loob ng banyo bago ako nakabalik dahil suka ako ng suka.

D*mn that alcohol!

--

"Oh? Asan na sila?" Tanong ko kay Jiro pagkabalik ko sa VIP room.

"Wala na nagsiuwian na sila ang tagal mo kasi sa restroom," sambit niya at inubos ang alak sa bote.

"Tss... Kasalanan ko bang parang binabaliktad ang sikmura ko? Ang panget kaya ng lasa ng alak paano niyo nagagawang inumin yan?" Tanong ko sa kanya at napahawak pa sa tyan ko.

"Ayan kasi wala namang pumilit sa'yo na uminom ng marami. Oh!" sambit niya at may inabot sa'kin na inumin na nakalagay sa maliit na bote, parang yakult?

"Ano ito yakult?" Tanong ko ng makuha ito.

"Tangek! Sabi no'ng lalaki na crew dito pampatanggal lasing daw 'yan. Nakailan nga niyan si Ms. Lee bago umuwi, eh.." sambit ni Jiro sa mapungay na mata.

Napatingin naman ako sa mesa at ang dami ngang gano'ng bote na nagkalat.

"Halata nga. Teka! Naiihi na naman ako," sambit ko at nagmadaling pumunta muli sa banyo.

Kinuha ko ang bote na binigay sakin ni Jiro sa bulsa ko at ininom iyon.

"Ang tamis naman makahingi pa nga ng isa nito." sambit ko bago lumabas ng restroom.

Pabalik na ako ng makabangga ako ng poste este ng tao dahilan para matapon sakin ang dala niya.

"Sorry..." sambit ko sa nakabangga ko.

"Hala! Ako nga ang dapat magsorry sa'yo— Samantha?" Rinig kong sambit ng familiar na boses

"Jay?" sambit ko ng maaninag ko ang mukha niya.

Nahihilo na kasi talaga ako. Kinuha ko ang panyo sa bulsa ko at pinunasan ng panyo ang damit ko dahil natapunan ako ng iniinom ko. Buti nalang at hindi masyadong nabasa dahil konti nalang ang laman no'n.

"Bakit nandito ka?" sambit ko at tinuro pa siya.

"Crew ako dito. Teka, ikaw bakit nandito ka at lasing na lasing ka pa?" Tanong niya sa'kin.

"Uhmm.. Dito kasi kami uminom ng mga katrabaho ko." Nakangiti kong sagot sa kanya.

"Talaga? Saan ba ang room niyo?" Nakangiting tanong niya sa'kin.

"Pampatanggal ng lasing at hang-over ito, di ba?" Tanong ko sa kanya at tumango siya bilang sagot.

"Pahingi pa, ah..." sambit ko at mabilis na kinuha iyon sa dala niya saka ito ininom.

"Teka? Huwag! Shit! Samantha naman—"

"Bakit? Palitan mo nalang. Sige dito na ako.." sambit ko at huminto sa tapat ng room namin.

"Dyan ang room niyo?" Gulat na tanong niya sa'kin.

"Oo, bakit?" Takang tanong ko sa kanya.

"S-Si Jiro ang sinasabi mong katrabaho mo?" Gulat niyang tanong habang nanlalaki pa ang mga mata. Bahagya ding napaawang ang kaniyang bibig.

Natawa naman ako sa itsura niya. Masyado ata siyang nagulat dahil si Jiro Aemilius ang ka-trabaho ko. Isa sa sikat na artista.

"Oo, Personal Assistant niya ako." sambit ko bago tuluyang pumasok sa loob. Sumunod naman siya sa'kin.

"Sir, ito na po ang order niyo na hot choco." sambit niya at nilapag ang bitbit niya sa harap ni Jiro.

"Thanks," sambit ni Jiro at inabot ito. Muntik pa ngang matapon sa kanya ang hot choco mabuti nalang ay nahabol ko kaagad.

"Pahingi uli no'ng parang yakult, ah.." sambit ko sa kanya.

"S-Sige.." sambit niya at tumayo na para lumabas. Maya-maya ay may dala na siya uli.

"Ito na Samantha." sambit niya at inabot sa'kin.

"Thank you," sambit ko sa kanya at inabot iyon.

"Sorry, Samantha. Sorry talaga." sambit niya sa malungkot na expression.

"Ano ba? Hindi mo naman sinasadyang mabangga ako kanina. Isa pa aksidente ng nangyari kanina kaya natapunan nito pero hindi naman ako masyadong nabasa." sambit ko at ngumiti sa kanya.

"Alam kong hindi ko sinasadya basta sorry, Samantha." sambit niya at nagmamadaling umalis.

"Weird pa rin siya." sambit ko pagkaharap kay Jiro.

Malakas ang ulan kaya napagpasyahan nalang namin na manatili dito. Kilala ko naman ang may-ari ng lugar na ito kaya pinayagan kami na manatili at bukas na umalis. Hindi na rin naman kaya ni Jiro magdrive dahil lasing na lasing na siya.

"Pasensya na Samantha iisa na lang kasi ang kwarto dito kaya ayan. Okay lang naman ba na magkasama kayo?" Tanong ni Ryza

"O-Okay lang..." Nag-aalinlangan kong sagot sa kanya.

"Mabuti naman. Sige, maiwan ko na kayo." sambit niya at umalis na. Inalalayan ko naman si Jiro papasok sa kwarto. Papunta na kami sa higaan niya pero dahil sa bigat niya ay nasama ako sa pagtumba niya.

"Teka? Parang nangyari na ito dati, ah?" sambit ko at mabilis na umalis sa pagkaibabaw sa kanya. Umayos naman siya ng higa.

"Makaligo na nga lang baka mahimasmasan ako..."

Umalis na ako doon at naligo pero mas naramdaman ko lang aang pagkahilo ko.

"Shit! Bakit lalong uminit?" sambit ko habang nagtatapis pa ng tuwalya.

Papalabas na ako ng banyo ng mapasandal ako sa pader at maramdaman ko na parang pinupukpok ang ulo ko. Isama mo pa na napakainit na pakiramdam ko? Ano bang nangyayari?

"You look hot doing nothing there..." Narinig kong sambit ni Jiro in sexy way.

Napalunok naman ako ng marinig iyon kasabay ng lalong pag-init ng katawan ko. Isama mo pa na nakatopless siya kaya napalunok akong muli. Sa isang iglap ay nasa harapan ko na siya at nararamdaman ko na ang paghinga niya malapit sa leeg ko.

Kailan pa naging bampira si Jiro? Waah!

Naramdaman ko ang paghawak niya sa braso ko na nagbigay ng milyon-milyong boltahe sa aking katawan.

"J-Jiro a-anong ginagawa mo?" Hirap na sambit ko. Halos mapigilan ko ang paghinga ko ng maramdaman ko na hinawakan niya ako sa bewang at lalong hinapit papalapit sa kanya.

"I don't know..." Tanging sagot niya at inangkin ang aking labi.

Sa gulat ko ay hindi ako nakagalaw agad. Nanlalaki ang mata ko na tinignan siya habang nakapikit ang mata niya at hinahalikan ako pero kalaunan ay unti-unti akong nadadala sa sensasyong pinararamdam niya. If it's a dream then don't wake me up but it's wrong sabi ng mumunti kong utak kaya agad ko siyang tinulak.

"No, Jiro. Hindi dapat natin ito gawin." sambit ko at tinalikuran siya.

Nagulat ako ng bigla niya akong hilahin at isandal sa pader. He kiss me torridly this time. The way he kiss me hurts my lips.

"Please don't do this to me..." sambit ko kasabay ng sunod-sunod na pagtulo ng luha ko.

My mind and my heart keep arguing.

"This is wrong!" in my mind.

"This is your chance, girl." My stupid heart.

What the pak! But in the end, I find myself responding to his kisses out of love, even though it hurts.

It's not making love. It's just plain sex because what I see now in his eyes is full of lust. He was doing it to me in a sadistic way and not in a gentle way.

My tears started to fall as I felt him inside me. Thrusting hard and deeper.

--