One Bite to Another

"I don't get all of this Mom! Dad!", agad niyang sininghalan ang kaniyang ama't ina habang pinipigilan niyang maglabas nang mas matinding emosyon.

I rolled my eyes with such annoyance. HUMANS! Ang mga tao nga naman, they are always overreacting na tila binagsakan sila ng langit at lupa.

"Last time I check you want me to dump my girlfriend dahil sa ayaw ninyo akong ikasal and now you're telling me this!", halos maramdaman ko ang intensidad sa bawat salitang binibitawan niya. I remained calm and standing while he is being wild na tila walang ibang nandirito ang nakakarinig sa kanya.

And again, typical human, wala silang pakialam sa iba dahil ang tanging nais lamang nila ay mailabas ang matinding galit. They are self-centered as usual. Hindi na nakakagulat na matuklasan.

"Will you quit it? You whine like a pregnant woman!", agad niyang usal kasabay nito ay nagtapon nang matalim na titig sa akin ngunit hindi ako natinag.

"Shut it lady! You're just a woman hiding in that dark red cloak!", malamig nitong suway sa akin habang pinasadahan ng tingin ang kasuotang bumabalot sa akin. I am indeed wearing a red dark cloak with a hood and a piece of cloth hiding most of my face.

"Don't you dare to talk back human, kahit kailan ay hindi ako nautusan", suminghal na din ako pabalik sa kaniya dahil pinag-iinit niya ang aking dugo.

Halos humanga ako sa pinakita niyang katatagan dahil ni hindi sya natinag sa matinding paninitig ko sa kanya. I want to calm myself but I felt my anger wanting to escape beyond my control.

Mabibigat na titig ang namagitan sa amin ng mortal na lalaki. Hanggang sa tuluyan kong narinig ang malalakas na kaba sa kaniyang dibdib, ang kanina niyang matapang na titig ay napalitan ng sindak. Naramdaman ko ang mabilisan niyang panlalamig. Batid ko ang matindi niyang pagnanais na tumakbo palayo sa akin dahil sa takot.

I flashed a bitter smile under the piece of cloth.

How ironic! Humans are afraid of monsters like me but they are not aware about the fact that they are the most destructive kind of monster. Siya na mismo ang nag-iwas ng tingin sa akin as I turned back the normal color of my eyes after it turned red na siyang sanhi ng pagkakaroon ng takot sa kanyang katawan.

"You want me to marry a freaking monster?", muli nitong hinarap at tinanong ang kanyang ama at ina na kanina pa walang magawa.

"Gusto niyo ba ako mamatay Mom? Dad?", iritable nitong pahayag sa kaniyang mga magulang na kanina ko pa nararamdaman ang panginginig.

"Hindi ka nila sasaktan Mino", pagpapakalma sa kaniya ng kanyang ama.

"Son please! Just hear us out!", nagmamakaawang pahayag ng kaniyang ina na ngayon lamang nagkaroon ng lakas upang makapagsalita.

"Stop calling me your son, the moment you give me to this monsters kalimutan na ninyong may anak kayo!", he said that with such intenseness na tanda ng kaniyang malalim na galit sa kaniyang mga magulang. Agad inalalayan ng lalaki ang kaniyang asawa nang manghina ito sa mga salitang binitawan ng kaisa-isang nilang anak.

"Is this the way you show your gratitude to them?", walang gana kong sagot habang naramdaman ko ang paglapat ng kamay ng aking Ina sa aking kanang kamay na nasa mesa. She tried to tell me to stop arguing with the mortal.

"Buong akala ko ay may kaalaman na siya tungkol dito Rosanna, tila gulat na gulat pa din ang lalakeng ito?", agad na sabat ng aking tiyuhin na kanina pa kalmado ngunit nababakas sa kaniyang pananalita ang pagkamaharlika at ang awtoridad na mayroon siya.