Chapter 8

“Let’s eat better para maubos lahat yan.” Tinuro ni Chris ang init ng ulo ng kaibigan.

Galit pa rin si Jayson, pinagalitan ang kanyang sekretarya matapos itong muling magkamali sa pagpapa-photocopy ng inutusan nito.

Galit na galit si Jayson. Binaligtad niya lahat ng nalaglag ng sekretarya niya sa mesa.

Pinulot ito ni Jayson at ibinato sa mukha ng babaeng sekretarya.

“Tumigil ka nga diyan.” Parang batang inis na inis si Jayson kay Chris na nagpatuloy sa kanyang panunuya.

Muling sinaway ni Jayson ang walang humpay na pagtawa ni Chris. Nakita kasi ni Chris— yung ginawa niya sa secretary na nagkamali na naman. Dahil sa inis niya sa init ng ulo niya ng mga oras na iyon. Hindi niya napigilan ang mabilis na pag-angat ng kamay nang pinulot niya ang lahat ng nalaglag ng sekretarya niya sa sahig. Pagkatapos ay ibinato niya ito sa kanyang sekretarya na napaiyak sa takot at gulat.

Kinuha ng kamay ni Jayson ang baso ng ice tea na inorder niya. Napaawang ang kanyang bibig. Nagbabadya na naman na mag-iinit na naman ang ulo niya.

Nang mahigpit niyang hinawakan ang baso. Nang mapunta ang mga mata niya sa laman ng baso. Agad na tumaas ang kilay niya sa inis.

Napakagat labi si Jayson. Sa nakakainis na mata. Napansin naman agad ni Chris na tumatawa pa. “Bakit?” napatigil siya sa pagtawa sa gulat. Nakita niyang umasim si Jayson at umasim ang mukha. “Ano ang problema?” tanong niya ulit kay Jayson na nagtataka kung bakit nagbago ang mood ngayon ni Jayson. Aatake na naman ang nagniningas nitong anyo.

Sino ba naman ang hindi maiinis? Nakita ni Jayson kung gaano karaming yelo ang hawak niyang baso. Nagbaba ng tingin si Chris. Nakita niya ang tinitingnan ni Jayson. Pagkatapos ay kinuha ni Jayson ang yelo sa kanyang baso na nagsimula ng bagong mood na nagsimula kung bakit biglang uminit ang mukha ni Jayson.

Habang hawak ni Jayson ang kanyang baso ay napansin niya ang halos kalahating baso ng yelo sa kanyang baso ng ice tea. Utos ni Jayson, mariin nitong binalaan ang waiter kanina pagkalapit sa kanila para kunin ang order nila pagkatapos iprisinta ang menu ng restaurant, kung saan inaasikaso sila ng waiter at tumango rin ang waiter kay Jayson bilang pagsagot sa request niya.

Mas malinaw na ulit ni Jayson para maalala at maintindihan ng waiter ang sinabi ni Jayson sa kanyang kahilingan. Bago tumalikod ang waiter at umalis ay sinabi niya “Wag mo masyadong lagyan ng ice ang ice tea ko. Bawasan mo naman ang yelo. Ayoko ng maraming ice.” Tumango ang waiter bilang tugon. Tapos sabi bago umalis. “Yes Sir. Noted, sasabihin ko sa kitchen staff.” Magalang na sagot sa kanya ng waiter. Sinulyapan pa ni Jayson ang mukha ng waiter bago umalis ang waiter at iniwan sila para ihatid ang papel kung saan isinulat ng waiter ang mga inorder nilang pagkain— sa kusina.

Iyon ang napansin ngayon ni Jayson at hindi nakaligtas sa kanyang mga mata. ‘Pagkatapos niyang makita. Halos kalahati ang laman ng baso— yelo. Sobrang lamig na hindi niya nagustuhan ang lasa. Ang kanyang ice tea ay walang lasa dahil sa maraming piraso ng yelo sa kanyang baso. “Purong yelo!” kaswal niyang sabi habang nakatingala kay Chris.

“Hayaan mo na, wag mo na pansinin. Tinanggal mo na.” sabi ni Chris kay Jayson at ipinagpatuloy ang sinabi niya.

Pinaalalahanan ni Chris ang kanyang kaibigan na huwag maging bastos ngayon tungkol sa napansin niya sa kanyang baso ng ice tea.

“Wag mo na silang pansinin okay? Huwag kang gumawa ng gulo. Bakit hindi mo na lang inumin yan para lumamig ang mood mo at mabawasan ang init mo?” sabi ulit ni Chris sa mas mahinang boses.

Normal ang temper ng boses ni Chris. Tumigil siya sa pagtawa at pang-iinis sa kaibigan.

Chill si Chris habang umiinit ang kaibigan.

Iminungkahi ni Chris sa kanyang kaibigan na itigil ang pag-init at huwag pansinin ang waiter. ‘Yung Jayson iniisip na agad kung ano ang gagawin niya sa waiter na yun.

Kung kailangan niyang harapin?

Kailangan ba niyang pagsabihan? Ang waiter na umasikaso sa kanila nang umorder sila ng kanilang pagkain. Pati yung waiter na nagdala ng pagkain sa kanila.

Alam ni Chris ang nasa isip ng kaibigan. Ang naglalaro ngayon sa isipan ni Jayson— habang nakakunot ang noo nito nang tumingin sa kanya si Chris at seryoso.

Nakiusap si Chris sa kanyang kaibigan na huwag gawin iyon.

Pinilit ni Chris na hindi matawa sa pagmumukha ni Jayson habang binibigkas niya ang nakakadismaya na ‘Walang lasa. Purong yelo.’

“Sabi ko naman sayo diba? Hayaan mo na. Kung gusto mo palitan tayo ng drinks?” Inalok ni Chris ang kanya. Isa itong lata ng beer. Tinaasan siya ng kilay ni Jayson saka sinabi. “Masyado pang maaga para diyan.” Natawa naman si Chris doon. Natawa din si Jayson.

Normal lang na uminom si Chris sa umaga. Sa tanghalian. O, hanggang sa kanyang hapunan. Lagi siyang may lata ng beer sa tabi niya. Iyon ang madalas niyang inumin.

Si Chris ay may isang lata ng beer araw-araw sa tuwing kakain siya ng kanyang pagkain. Idinagdag niya ito sa kanyang pang-araw-araw na habit.

Mas nakakarelax si Chris sa tuwing umiinom siya ng kahit isang lata ng beer. Malayo kay Jayson.

Mas gusto ni Jayson na uminom ng alak kung trip niya. Ayaw niya ng alak. Mas gusto ni Jayson na magpahinga kapag tapos na ang kanyang trabaho. Kapag oras na para magpahinga siya.

Parang nawala ang init ng ulo ni Jayson nang alisin ni Chris ang galit na sasabog na sa kanya.

Parang sasabog na bulkan si Jayson sa tuwing sasabog sa galit.

Minsan mahirap paamuin. Para rin siyang mabangis na hayop kapag nagagalit. Para siyang tigre na susunggaban ka anytime at susunggaban ka kung gusto niya. Nakakatakot.

Isa lang ang makakapagpaamo sa kanya maliban sa kanyang mga magulang. Si Chris.

Ang kaibigan niyang si Chris lang ang nakabisado na— ang ugali niya. Madali nitong kontrahin ang galit ni Jayson sa tuwing galit ito sa mundo. Syempre, best friend niya si Chris dahil sa kanilang dalawa. Si Chris ang may pinakamalaking pasensya.

Si Chris din yung tipo ng tao na madali mong pakisamahan. Pero pagdating kay Jayson. Ang daan ay matarik para sa sinumang sumusubok na sumubok.

May girlfriend si Jayson pero patay na. Matagal bago nito nakuha ang puso at tiwala ni Jayson.

Ngunit, malas ang buhay ng kasintahan ni Jayson.

Namatay si Jane dahil sa isang aksidente. Tinakasan niya ang taong gustong gumawa sa kanya ng masama. Nasagasaan ito. Tinamaan ng humaharurot na trak.

Hindi napansin ng girlfriend ni Jayson ang high-speed truck habang tumatakbo ito.

Kapareho ng driver ng truck— hindi niya agad napansin ang dalagang tumatakbo palayo sa lalaking gustong manakit sa kanya— habang nagmamaneho ang driver ng mabilis na sasakyan. Lumabas sa imbestigasyon na nawalan ito ng kontrol. Naputol ang preno ng trak. Sa imbestigasyon ng pulisya baka may kusa na pumutol. Kaya’t ang driver ng trak— nawalan ng kontrol.

Napakabait pa ng girlfriend ni Jayson. Ngunit nawalan siya ng pagkakataong mabuhay dahil sa lalaking iyon na gustong saktan siya.

Syempre, nasaktan si Jayson sa pagkamatay ng kanyang girlfriend. Kaya pala lagi siyang nasa evil mood. Araw-araw.

Si Chris lang ang hindi umalis sa kanya. Hanggang ngayon, parang nakababatang kapatid ang trato sa kanya.

Laging handang dumamay si Chris kay Jayson. Dahil si Jayson ay katulad ng isang bata na laging kailangang bantayan at alagaan sa lahat ng bagay. ‘Kaya naman sobrang nagmamalasakit si Chris sa kaibigan. Kaya may mga pagkakataon din na napagkakamalan silang magkasintahan. Palagi nilang tinatawanan iyon.

Malayang nagtawanan ang dalawa. Tuluyan na ngang nawala ang init ng ulo ni Jayson. Nakikisabay na ito sa pagtawa ni Chris. Hindi ito normal sa kanya tuwing mag-isa lang siya. Kapag kasama niya si Chris, tumatawa siya.

Sabay na napalingon ang dalawa nang may dumating na waitress sa table nila. May dala ito.

Dumapo ang mga mata ng dalawa sa laman ng tray na hawak ng waitress. Nag-usap ang dalawa kung sino ang nag-order ng pagkain na iyon.

Wala silang maalala. Dahil ni isa sa kanila— hindi umorder ng pagkain na nasa tray na hawak ng waitress.

Magtatanong pa sana silang dalawa nang ilagay ng waitress ang tray sa table nila. Napatingin sila sa pagkain na hindi nila inorder. “May nagbigay sayo.” Nakatingin kay Jayson.

“Sabi din, enjoy your food.” Sabi ulit nung waitress tapos biglang umatras.

Nang lingunin ni Jayson ang waitress, susundan sana siya ni Chris at gusto rin niyang tumingin sa waitress. Dumating ang isa pang babae pagkaalis ng waitress. Nagulat talaga sila.

Nanlaki ang mata ni Jayson at napapikit din siya sa gulat nang may biglang tumalsik sa mukha niya. Buti na lang mabilis siyang pumikit at ibinaling ang mukha sa kabilang side.

Laking gulat nila ni Chris. Galit na galit si Jayson. “F**k” marahas niyang pagmumura. Galit na bumaling siya sa babaeng nagwisik ng juice sa mukha niya. Pero hindi niya nakita ang babae. Nakatalikod ang babae.

“Ja—” hindi na naituloy ni Chris. Mabilis na tumayo si Jayson at saka hinabol ang babae. “Ikaw!” Nawala ang galit na nararamdaman ni Jayson nang makilala niya kung sino ang gumawa nito sa kanya. Si Eloisa. Tumibok ang kanyang puso. Sa halip, nagalit siya.