Chapter 7

“Makinig ka!” sinabi niya ang mga letra ng kanyang sinabi ng malakas. “Sabi ko, clear. Right?” tanong niya na may halong paninindak.

Kinilabutan ang sekretarya niya sa pagmumukha nito na parang nasuka. Dahil sa. Binalingan niya ang babaeng sekretarya sa init ng ulo niya kaninang umaga. Iyon ay dahil nakatanggap siya ng balita mula sa isa sa mga supplier niya ng construction materials.

Bakit hindi siya magagalit?

Na-miss lahat ng order niya sa mismong araw na dapat i-deliver. Lahat ng kailangan nila para sa isang project nila. Dapat na pinunan, ibinigay, at naihatid ng supplier na iyon ang lahat ng kanilang pangangailangan para sa proyektong iyon. Pero nakatanggap siya ng tawag na cancelled ang delivery. Ang supplier na iyon ay humiling ng isa pang bagong iskedyul— sa walang kwentang dahilan. Kaya naman galit na galit si Jayson doon.

Galit na ibinaba ng staff ang telepono habang sinisigawan at minumura siya. Ang inutil at bastos na staff ng nasabing supplier ang first-time encounter niya. Hindi niya na-encounter ang mga bastos na staff gaya ng na-encounter niya ngayon— sa iba pa nilang mga supplier.

Sakit sa ulo dahil naipit siya sa isang sitwasyon ngayon— nalilito siya kung paano ito aayusin.

Nag-iinit talaga ang dugo niya dahil sa galit niya sa taong ibinaba ang tawag sa kanya habang hindi pa tapos ang kanilang pag-uusap. Mabilis niyang tinawagan si Chris para i-cancel lahat ng order nila doon.

Hindi naman tanga si Jayson na pumayag sa ganoong palusot at makabawi sa kahihiyan at paliwanag ng demonyong kausap. Ang bastos na staff na tumatawag sa telepono— habang nagpapaliwanag ay nagtanong kung siya ang may-ari. Nakangiti siya habang nakikinig at sumasagot sa kanya. Oo. Nagulat nga siguro kung bakit ibinaba ang telepono ng staff sa nasabing supplier. Pagkatapos sumigaw at magmura.

“Pasensya na po sir.” Mahinang sabi ng babaeng secretary. Nanginginig ang magkahawak niyang mga kamay habang papalapit sa amo.

Kasing bigat ng isang kilo ng bakal ang hininga ni Jayson. Magaan lang sa kanya. Dahil madalas mas mabigat pa sa isang sako ng bigas kung magbubuntong-hininga siya kapag galit.

“Xerox each one— three copies per piece that I ordered before I gave you. After you take on my table. Bakit isa lang per copy— yung Xerox na dala mo ngayon? Sa bawat dokumento ng lahat ng binigay ko sayo?”

“Sorry Sir, hindi ko naintindihan yung sinabi mo sa akin nung may kausap ka sa phone mo, hindi na kita natanong, natakot ako ng bigla kang sumigaw.” Nanginginig din ang boses ng babaeng sekretarya.

Biglang naningkit ang mga mata ni Jayson. Lumingon siya at nag-isip at ibinalik ang tingin sa kanyang sekretarya. Naalala niya ang binanggit ng kanyang sekretarya. That was the time na galit na galit niyang minumura ang staff na kausap niya sa supplier nila. Ngunit napagtanto niyang ibinaba na ang tawag sa telepono.

“Okay, sir. Mag-xerox lang ako ng dalawang kopya—sa bawat dokumento ulit.” Narinig niya ang boses ng kanyang sekretarya na nanginginig at natatakot.

Kinuha muli ng sekretarya ang mga inilagay niya sa mesa ni Jayson para tumungo sa xerox machine sa labas ng opisina ni Jayson. Para magpa-photocopy ulit.

“Bilisan mo!” malakas ngunit hininaan niya ang kanyang boses habang muling huminga. Hinayaan na lang niyang magpa-photocopy muli ang kanyang sekretarya ng dalawang kopya ng bawat dokumentong binigay at inutos niya.

Para sa katangahan ng secretary niya. Uminit na naman ang ulo niya. Pero pinilit din niyang pakalmahin ang sarili para makawala sa insulto.

Ang kanyang mga kausap at mga ka-meeting sa tingin niya ay marahil ay dumarating na ngayon. Kailangan niya ng xerox copy ng iniutos niya sa secretary niya para i-xerox— para mapirmahan iyon ng tatlong tao na ngayon ay naisip niyang baka nasa baba ng office building niya.

“Sige po sir.” Nagmamadaling lumabas ng opisina ang sekretarya.

*****

Napakaganda ng ambiance ng buong interior ng restaurant. Nagustuhan niya ito. Malamig din ang aircon. Ang setting ng temperatura ay tila nasa mas malakas na temperatura. Mabuti sa mainit niyang kalooban.

Naaliw siya sa malakas na musika. Tamang-tama din ito sa mood niya ngayon.

Buti na lang walang masyadong customer. Mas nagustuhan niya ito.

Mas nakakarelax ang isip niya ngayon.

Ang katotohanan na walang tao.

Makakakita sa kanya.

Maaaring maakit ang kanyang atensyon.

Sa ibang salita. Pipigilan nito ang pag-init ng kanyang ulo.

Bad trip pa rin siya.

Yung mga pagkakataong nakaupo siya sa upuan, sa mesang binigay sa kanya ng waitress at tinuro pagdating niya sa restaurant.

Galing siya sa kabilang restaurant. Umalis siya doon at lumipat sa kabilang restaurant. ‘Na may mabigat na paa at nasusunog na kalooban. Sa galit at inis.

Katatapos lang ng meeting ni Eloisa sa kakakilala lang niya. Hindi niya rin inaasahan.

Nang makita pa lang ni Eloisa ang taong kailangan niyang makilala at makausap. Iba agad ang pakiramdam niya.

Agad na tinaasan siya nito ng kilay nang una siyang makita.

Tiningnan din siya nito mula ulo hanggang paa. Nang tumayo si Eloisa para batiin ang babae at magbigay galang. Gaya ng bilin sa kanya ng kanyang ama.

Napabuntong hininga si Eloisa sa nagngangalit na mga ngipin.

Kailangan niyang kumain ng marami. Medyo nagutom siya sa paglalaro ng atensyon sa babaeng iyon. Ang kausap niya bago siya pumunta sa restaurant kung saan siya naghihintay ng inorder niyang pagkain. Marami iyon. Sana lang makakain niya lahat.

Ang kausap kanina ni Eloisa ay parang plastic container na applicable sa microwave.

Kung hindi dahil sa kanyang ama. Baka sinabuyan niya yung babae ng sprayer cologne na dala niya dahil sa pang-iinsulto sa kanya.

She mocks her too much saying na walang kwenta ang kanilang pagkikita at pag-uusap. Dahil si Eloisa ang humarap sa kanya imbes na mas importanteng tao at magaling na kausap ang dapat na ipinadala sa kanya.

Tumaas ang blood pressure ni Eloisa. Mabilis siyang nag-init. Sabi niya sa sarili niya— kapag dumating na ang pagkakataong muli niya itong harapin. Hindi niya ito palalampasin. Ngayon ay hahayaan na niya ito dahil ang kanilang pagkikita ay may kaugnayan sa kanyang ama at ang kanilang pinag-uusapan ay may kinalaman sa kanyang ama. Pero sa susunod na magkita sila sa kalsada. Sinisiguro niya sa sarili na babawiin niya ang kabastusan sa kanya pagkatapos maglakas-loob ng babae na bastusin siya.

Bago dumating ang order ni Eloisa, narinig niya ang isang pamilyar na boses. Hinanap niya sa utak niya kung saan niya narinig iyon.

Nag-isip siya ng ilang minuto. Bago niya makuha ang sagot sa tanong niya. Saan niya narinig ang boses na narinig niyang tumawa ng malakas at may kausap na ibang lalaki?

Hindi na siya nagulat nang makita niya ang may-ari ng boses ng lalaki na kanyang naririnig.

Naningkit ang mga mata ni Eloisa. Nag-aapoy ang mga mata niya habang nakatingin sa lalaking tuwang tuwa pa habang kausap ang isa pang guwapong lalaki na nakaupo sa harapan niya. Kumakain

Kakaiba ang kalokohang iniisip ni Eloisa. Ngumisi siya nang hindi inaalis ang tingin sa lalaking tinitingnan niya.

Dumating sa tamang oras ang inorder niyang pagkain. Binayaran niya ang lahat ng iyon at pagkatapos ay nagbigay siya ng tip sa waitress.

Pagkatapos, inutusan ni Eloisa ang waitress na ihatid ang inorder niyang pagkain sa dalawang lalaki.

Sinundan siya ng waitress.

Dinala nga ng waitress ang pagkain sa dalawang nagulat na lalaki.

Nasa likod mismo ng waitress si Eloisa na hawak ang juice na kinuha niya sa waitress.

Nang lumingon ang dalawa. Sinenyasan ni Eloisa ang waitress na umalis. Pagkatapos ay ibinuhos niya ang juice na hawak niya sa mukha ni Jayson.

Tumalikod si Eloisa nang hindi tinitingnan ang reaksyon ni Jayson sa kanyang ginawa.