Chapter 11

“Magkakilala ba kayo?” Naguguluhan pa rin si Jayson.

Umalis na si Eloisa pagkatapos niya silang sampalin. Isang malakas na sampal ang naiwan sa magkabilang pisngi nila. Natigilan sila. Parang hinipan sila ng malakas na hangin sa magkabilang tenga nila.

Napatigil lamang si Eloisa nang mapansin niyang mas maraming tao ang nakatingin sa kanya at hinuhusgahan siya ng mga ito sa pagiging brutal at walang awa sa dalawang lalaki.

Masama ang mga naririnig niya tungkol sa kanya at mga akusasyon ng mga tao. Nagmamadali siyang umalis pagkatapos na tingnan ng masama ang lahat ng gumagawa ng kaguluhan.

Pinakiusapan muna ni Chris si Jayson na lumayo sa mga taong gumagawa pa rin ng kaguluhan.

Hanggang ngayon ay hindi pa rin mauubos ang mga taong nagkukumpulan dahil sa nangyari sa kanila.

Lumabas ang dalawa sa restaurant.

Malapit na sila sa office nila. Nang mag-open up si Jayson tungkol sa pinag-uusapan nila at sa tinanong niya sa kaibigan.

“Punta tayo sa opisina mo.” Simpleng sagot ni Chris. Nagsimula na siyang sumakay sa elevator.

Napansin niyang may ilang mga mata na sumusunod sa kanila. Kaya pinapunta muna ni Chris si Jayson sa opisina niya para makapag-usap sila.

Ayaw niyang may makarinig sa pag-uusapan nila.

Naisip ni Chris na magsisimula ang ingay at kaguluhan sa buong opisina kapag may nakarinig sa kanilang pinag-uusapan.

*****

“Nica, pumasok ka muna sa opisina ko.” Nagmamadaling tumawag si Eloisa sa intercom. Bad trip.

Nagpapanic na rin siya maliban sa nanginginig pa rin siya at nanginginig sa lakas ng kanyang kaba.

Sumilip si Nica sa pinto nang mapansin niya. “Come in” mahina niyang sabi. Nangilid ang mga luha sa kanyang mga mata.

“Anong nangyari?” Tanong ni Nica habang papalapit. Tumulo ang luha sa mga mata ni Eloisa. Hindi niya napigilan ang pagbagsak ng mga ito.

“May nangyari ba?” Umupo si Nica sa upuan sa tapat ni Eloisa. Kagagaling lang niya sa opisina ng ama ni Eloisa para ihatid ang mga papel na kailangan ni Mr. Scotch matapos siyang tawagan at utusan na magdala ng ilang dokumento sa opisina nito.

Hindi napansin ni Nica ang pagdating ni Eloisa. Akala niya ay wala pa ito. Dahil kung sakaling bumalik si Eloisa sa kanyang opisina ay tatawagan siya kaagad at iuulat ni Eloisa ang nangyari sa kanyang meeting ayon sa utos ng kanyang ama.

Nagulat si Nica dahil napakatagal bago bumalik si Eloisa matapos humarap sa taong inutos ng kanyang ama na makipagkita sa kanya.

Napakurap si Nica at kumunot ang noo. “Eloisa, tinatanong kita kung may nangyari ba sa’yo. Bakit hindi ka magsalita imbes na umiyak ka diyan at manahimik nang hindi sinasabi ang nangyari sa meeting mo.”

“Nagkita kami ulit,” umiiyak niyang sabi.

Paos ang boses niya dahil sa mga luhang patuloy na pumapatak.

Umangat ang mukha niya para tingnan si Nica.

“Nagkita kami ulit,” pag-uulit niya sa sinabi niya.

Hindi siya maintindihan ni Nica.

Malabo para kay Nica at hindi maintindihan ang sinasabi niya.

Lahat ng nakaraan niya ay mabigat pa rin sa kanya.

Buong akala ni Eloisa na makakalimutan na niya ang lahat pagkatapos niyang umalis ng bansa sa loob ng ilang taon.

Umalis ng bansa si Eloisa para mag-aral. Iyon ang idinahilan niya sa kanyang ama matapos na madurog ang kanyang puso.

Masyado siyang nasaktan sa pag-aakalang mahal siya ni Chris noon at siya ang pipiliin nito pagkatapos niyang ipagtapat ang nararamdaman niya kay Chris at hilingin sa kanya na pumili sa pagitan niya at ng kanyang kasintahan.

Gumuho ang mundo ni Eloisa matapos niyang marinig ang sagot ni Chris. “Hindi ko siya kayang iwan lalo na’t dinadala niya ang magiging anak namin. Pasensya na kung sa simula pa lang nalaman kong kaya mo rin akong mahalin. Sana hindi nalang ako nahulog sa kanya at naghanap ng iba. Sana hinintay kita… Eloisa.”

Ni hindi makatingin si Eloisa sa mukha ni Chris.

Hinawakan pa ni Chris ang magkabilang pisngi niya para iangat ang mukha niya at tumingin sa mga mata niya habang seryoso silang nag-uusap.

Iniiwasan ni Eloisa na makipag-eye contact kay Chris.

Hindi siya makatingin at makatitig sa mukha ni Chris. Para siyang nilalamon ng awa sa sarili dahil sa pag-iisip na maririnig niya sa bibig ni Chris na pinipili siya nito kaysa sa kasintahan.

Hindi alam ni Eloisa na buntis ang girlfriend ni Chris nang malaman ni Eloisa ang relasyon ng dalawa.

Mas matinding sakit ang bumalot sa kanya at kahihiyan sa kanyang mga maling akala.

Nagtago siya sa ibang bansa ng ilang taon habang pinapagaling ang kanyang wasak at durog na puso.

Sa ibang bansa, wala siyang mapagkakatiwalaan. Ganun din sa lahat ng boyfriend niya. Dalawa lang. Pero ang dalawang iyon ay naging boyfriend niya saglit. Hindi rin nagtagal ang relasyon niya sa dalawa. Masyadong madilim ang ugali nila. Nasakal na sakal si Eloisa sa asal nila.

Mas malala ang ugali ng dalawang lalaking dumaan sa buhay niya kaysa sa ugali niya. Pilipino rin sila.

“Sino? Sino siya?” Inabutan ni Nica ng tissue si Eloisa. “Stop crying. Punasan mo yang luha mo.”

Kinuha ni Eloisa ang tissue. Pinunasan niya ang mga luha sa mukha niya at huminga ng malalim. Bahagya nang tumigil sa pagpatak ang kanyang mga luha.

Mabilis na bumalik si Eloisa sa kanilang opisina.

Nagmura si Eloisa habang nakasakay sa kanyang sasakyan. Nagmamadaling nagmaneho ang driver niya. Natakot ito kay Eloisa.

“Chris,” sabi ni Eloisa sa pabulong na boses.

“Chris?” pag-uulit ni Nica habang nagulat siya sa narinig. “Saan kayo nagkita?” tanong niya nang bumalik sa kanya ang kwento tungkol sa kaibigan niyang si Eloisa at sa arkitekto na nakatrabaho ni Eloisa sa isang proyekto nang magtayo ng condominium ang kanyang ama.

“Sa restaurant,” sagot ni Eloisa, na nagpupunas pa rin ng luha sa kanyang mga mata. Nasasaktan pa rin siya. Ayaw niyang makita siya kahit kailan ang lalaking una niyang minahal.

“Yung tanga na nanakit sa puso ko.” Bulong

Tapos nakita niya si Chris kasama yung nagnakaw ng virginity niya. Pakiramdam niya ay… “Grrr!” sigaw niya.

Naiinis siya.

Masyado siyang problemado.

Nahihiya.

Dahil sa pangyayaring iyon nang muli silang magkita.

Gusto niyang malunod kung bumaha ng tubig sa restaurant.

In the end, she chose to be tough while facing the two than showing na nahihiya at nahihiya siya sa sarili.