Chapter 69: Misunderstandings

Wala akong nagawa, pilit na pianapasok sa isip ko ang mga nangyayari.

" Nass" gulat akong tumingin kay Zeke, hindi pa rin malinaw ang isip ko.

Gulat din sa akin habang yakap yakap ako ni Diego at parang hinahalikan pa ang leeg ko dumilim ang paningin nito at kaagad na hinila paalis sa akin si Diego at binalibag sa may pader nung cafe.

Napasigaw yung mga taong nasa loob at dali-daling tumakbo palabas.

" Bastard!" lumapit si Zeke sa nakahilatang si Diego at sinuntok ito.

Natulala nalang ako sa sahig...

" What are you doing here?!" ngumisi si Diego kay Zeke at sa isang iglap ay may mga lalaki ang nagtutok ng baril kay Zeke.

Napansin kong mabilis na pumasok si Maxence sa cafe at tinutukan ng baril niya ang isang lalaking may hawak din ng baril.

They are clearly outnumbered.

Narealize ko namang hindi niya kasama si Brylle.

" Maxence! Nasaan si Brylle!?" nag-aalala kong tanong dito. Lumingon siya sa akin.

" He's with the guards. don't worry he is safe" bumuntong hininga ako pero hindi nawala ang pag-aalala ko.

Tumayo si Diego at idinura ang dugo na nasa bibig.

" You're outnumbered, what are you gonna do about it?" nakangising tanong ni Diego. Ngumisi pabalik si Zeke.

" In case you don't know. Kei's family owned this mall" pagkatapos niyang sabihin iyon ay may lumabas na mga limang tauhan sa may kusina.

Sa hindi malamang dahilan ay tumawa si Diego.

" Look outside" Lumingon ako sa labas nung cafe at nakita kong nasa labas si Brylle kasama ang isang guard na may baril na nakatutok sa sentido nito.

Lumaki ang mata ko.

" Brylle!" humarap ako kay Diego.

" Huwag mo siyang idamay Diego! Tumigil ka na!" ngumiti siya sa akin.

" Nice acting Pat. I'll wait for you at the Il Massimo Impero. Let's do the plan together." kinakabahan akong tumingin kila Zeke at Maxence na nagtatakang nakatingin sa akin ang mata.

Hindi totoo iyon!

" You will let us go, don't worry, aalis kami dito sa mall. Or kung ayaw niyo kaming paalisin" sumenyas ito kay Brylle na grabe na ang iyak at sa tingin ko ay sinisigaw nito ang pangalan ko.

Nanghina ako sa kalagayan ni Brylle.

" Please, Zeke, Maxence" umigting ang panga ni Zeke at napakuyom ng kamao.

" Go" galit na sabi ni Zeke kay Diego.

Ngumisi ito at umalis na nga palabas ng mall.

Kaagad akong lumabas sa cafe at hinila si Brylle palayo sa guard na may hawak sa kanya,

Ngumisi sa akin yung guard tsaka umalis na parang walang nangyari.

" Mama, I'm scared" niyakap ko siya nang mahigpit.

" I'm sorry Brylle" hinayaan ko siyang umiyak sa dibdib ko.

Kahit hanggang ngayon ay hindi ako makapaniwala na ganoon ang kinwento ni Lolo kay Diego.

And the fact that Keian and Diego are... step brothers.

" Nass. Say goodbye to Brylle. Kailangan mo nang umuwi. Si Maxence na ang maguuwi sa kanya" Ramdam ko ang panlalamig niya sa akin, dahil na din siguro sa nasabi ni Diego.

" Pero---" tinignan niya ako nang masama.

Inilayo ko si Brylle sa akin at hinawakan ang pisngi nito.

" I need to go, Brylle. Si Tito Maxence mo na ang maguuwi sa iyo. Okay?" Pagod siyang tumango sa akin.

Malungkot ko itong hinalikan sa noo at ipinabuhat kay Maxence kasi inaantok na si Brylle.

" Please, take care of him" blangko ang mukha niyang tumango sa akin at umalis na.

Nagutos si Zeke sa mga tauhan niya bago lumapit sa akin.

Ramdam ko ang paghawak ni Zeke sa wrist ko tsaka hinila palabas ng mall, papunta sa kotse niya na nasa parking lot.

Marahas niya akong pinasok sa shotgun seat tsaka mabilis na pinatakbo ang kotse.

" Zeke---"

" Just shut up... please" napayuko ako sa sinabi nito.

Nang makabalik kami sa mansyon ay ipinaakyat niya ako sa kwarto ni Keian.

Hindi ko pinansin ang pagpapabantay niya sa akin sa isang tauhan.

Pumunta ako sa banyo para maligo at makapagpalit sa mas komportableng damit.

Tsaka ako pumunta sa veranda at tumulala.

Tiyak na sinabi ni Zeke ang nangyari kay Keian. And I'm pretty sure na hindi siya matutuwa pagkauwi.

---

( Warning: The following part may contain sexual scenes so please be advised! Nagwarning po ako ah. Kung alam niyong hindi pwede, huwag nang basahin at skip nalang. Mild lang naman po siyaaaa. Wahhhh, hindi ako sanay magsulat ng ganitooooo. Wala naman pong mangyayari, hindi mawawalan ng info)

Hindi ako tumingin sa pinto kahit may nagbukas nito.

Madilim na sa labas dahil sa mga alas nuebe na ng gabi.

Hindi ako nakalabas sa kwarto na ito at dinalhan ako ng tauhan ng hapunan dito.

Narinig ko ang pagtanggal ng suit ni Keian at padabog na pagbaba ng bag sa may sofa.

Hindi pa rin ako lumingon dito kahit na alam kong papalapit siya sa may veranda.

Naramdaman ko nalang ang kamay nito sa panga ko at marahas na tinaas ang tingin ko sa kanya.

Kitang kita ko ang galit sa mga mata nito. Walang bakas nung sweet at maalagang si Keian.

" Maxence and Nic told me everything that happened" humigpit ang hawak niya sa akin at hindi ko napigilang mapabuntong hininga.

He misunderstood.

" Keian, hindi ako---" natigilan ako sa pagsasalita nang marahas akong halikan ni Keian sa labi.

Sa sobrang gulat ay hindi ako nakagalaw.

Lumayo siya sa akin, kita sa mata niya ang galit at pagkainis.

" So you let that bastard kiss you in the neck at mukhang naenjoy mo pa" hinawakan niya ang buhok ko at hinila palikod para maexpose yung leeg ko.

Napatitig siya sa isang parte nung leeg ko.

" And he left you a hickey" malademonyo siyang tumawa.

Hindi ko maintindihan yung nirereact ni Keian.

Hinihiling ko na sana pakinggan niya muna yung explanation ko sa nangyari pero mukhang nabulag na siya sa galit.

Hinalikan niya ulit ako sa labi, and this time, binalik ko yung halik niya. Kahit na todo ang pagsakit nung dibdib ko.

Bumaba siya sa may leeg ko at marahas akong hinalikan doon.

Hindi ko maiwasang mapakuyom ng kamao.

" Keian" blangko siyang tumingin sa akin.

Humalik siya ulit tsaka kinagat yung pangibaba kong labi.

Napsinghap ako nang maramdaman ang sakit dito at and dugong tumulo.

Dinilaan niya yung dugo at wala akong nagawa kung hindi ang ipalibot sa kanya yung kamay ko.

Nilagay niya ang kamay sa bewang ko at binuhat ako.

He pushed me on the wall as he growled.

" You're mine" kitang kita ang pagkagusto sa mata niya. Lust... not love.

Malungkot ko siyang hinayaang nagtanggal ng damit.

" Strip for me" huminga ako nang malalim at umiling.

" No. Keian, please. Let me explain" kumunot ang noo niya at ipinulupot ang kamay sa leeg ko.

" You will do everything that I will say, Pat. You're just a wh*re" nagulat ako sa sinabi nito.

Siya na ang nagtanggal ng damit ko sa pamamagitan ng pagpunit dito.

His hands traveled all over my body. Habang pababa nang pababa yung mukha niya.

" Pat" nanginig ako sa boses niya.

Hinawakan ko ang buhok nito dahilan para tumaas ang tingin niya sa akin.

" Please, don't call me Pat. Please"

Ayokong tawagin niya akong Pat, bumabalik lang sa akin yung nangyari dati.

" Pat" tawag niya sa akin habang nakatingin sa mga mata ko.

Napapikit ako.

" Pat, it's okay. Magugustuhan mo ito..."

Dinala ako ni Keian sa kama at pinagpatuloy yung ginagawa niya kanina.

Mas nanginig ako, hindi dahil sa lamig ng kwarto kung hindi ay dahil sa takot...

Nakikita ko si Lolo kay Keian at ayokong mangyari iyon.

Tumaas ang mukha niya sa akin.

" Tell me, Pat. Anong sinabi sa iyo ni Diego? And what is this plan he's talking about?" Tumingin ako sa kanya at umiling.

" Hindi totoo yung sinabi niya, Keian. Please, itigil mo na ito" umigting ang panga niya at lumapit sa may tenga ko.

" I want you so bad, Pat" I let out a shaky breath.

Pumikit ako at hinihintay na gawin ni Keian yung gagawin niya.

Tuluyang tumulo ang luha ko nang makaramdam ng sakit sa ibaba ko.

Marahas siyang gumalaw at hindi ko maiwasang mapahikbi.

Naramdaman kong tumigil siya kaya napabukas ako ng mata.

Nakita ko ang malamig na ekspresyon ni Keian ngunit sa likod nito ay halata ang pag-aalala.

" Are you okay?" Bulong na tanong nito. Umiling ako sa kanya.

Kaunti nalang at tuluyan ko nang makikita ang itsura ni Lolo kay Keian.

" Baby, please. Don't become like my lolo, please" nanlaki ang mata niya sa sinabi ko.

Nagpatuloy akong umiyak. Hikbi ko lang ang naririnig sa buong kwarto.

Maya maya ay naramdaman ko ang paghiwalay sa akin ni Keian.

He gently touched my cheeks.

" I'm so sorry baby" nasasaktan siyang lumayo sa akin at umupo sa may dulo ng kama.

Pinakalma ko muna ang sarili ko.

Sinasabi sa sarili na hindi si lolo ang kasama ko ngayon.

" Keian" hindi siya tumingin sa akin at nakabaon lang sa kamay ang mukha.

Bumuntong hininga ako at yumakap sa likod nito.

" I'm such a jerk" pansin kong para siyang nanginginig.

Hinarap ko ang mukha niya sa akin at hindi siya makatingin nang diretso sa mga mata ko.

Pinaglapit ko ang mga labi namin at kaagad siyang nagrespond.

---

Tumagilid ako para yumakap sana sa katabi ko pero walang ibang nasa kama.

Dumilat ako at bumungad sa akin ang sinag ng araw na mula sa veranda.

Nakakatawa na tinatanggap ko yung lungkot na nararamdaman ko ngayon.

Lumibot ang paningin ko sa kwarto at wala siya dito.

Bumuntong hininga ako at kagat ang labing tumayo para pumunta sa CR kahit na sobrang sakit nung katawan ko.

Nagsuot ako ng damit na may mataas na kwelyo para hindi mahalata yung kung ano mang nasa leeg ko.

Tsaka ako bumaba, hinihiling na makikita ko si Keian. Pero wala. Kahit na nilibot ko na yung buong bahay.

Pumasok ako sa kusina at nakita kong nandoon sila Jane at Ema.

" Goodmorning" nakangiti kong bati sa kanila.

" Goodmorning Nass" masayang bati pabalik ni Jane.

Kumuha ako ng walis at bagong bedsheet cover sa may storage na nasa kusina.

Napansin kong nagkatinginan yung dalawa.

" Ayos ka lang ba Nassandra? Bakit ang... lungkot mo?" Pinilit kong bigyan sila ng tunay na ngiti para hindi na mag-alala.

" Okay lang, ano ba kayo. O siya, maglilinis na ako"

" Pero hindi ka pa kumakain!" Kunwari ay hindi ko narinig ang sinabi ni Ema at naglinis na sa buong bahay.

Pinalitan ko na din yung bedsheet sa kama ni Keian.

Habang naglilinis ako sa hallway nung mga kwarto ay nakita si Zeke.

Ginanahan ako at lumapit dito.

" Zeke, alam mo ba kung nasaan si Keian?" Matalim niya akong tinignan at hindi sinagot.

Kumunot ang noo ko sa papalayo niyang pigura.

Pinigilan ko namang mapaluha.

Gusto kong itanong kay Keian ang nangyari kagabi.

Akala ko kasi, paggising ko, makikita ko siya sa tabi ko pero wala naman pala.

Nagpatuloy ako sa paglilinis, tinanong ko din yung mga nadadaanan kong tauhan at kahit si Steven at Laiza na nakita ko ay hindi ako sinagot kung nasaan si Keian.

Pagkatapos noon ay nanahimik nalang ako hindi na binalak na magtanong pa sa iba. Para kasing iniiwasan nila ako eh.

Pasado tanghalian na pero wala akong ganang kumain, ni hindi din ako nagugutom.

Inabala ko nalang ang sarili ko sa paglilinis kahit na masakit ang katawan ko.

" Miss Nass. Kumain ka na ba?" Tumingin ako kay Erick na nasa harap ko.

Ngumiti ako dito at tumango.

" Ah. Oo" kumunot ang noo niya. Nahahalata yung pagsisinungaling ko.

" Hindi kita nakita sa may dining room o sa kusina"

" Mag-isa kasi akong kumain. Tsaka wala ka pa dito nung kumain ako" alam ko kasing kadadating niya lang dito sa mansyon.

Tumango ito at umalis na sa harap ko.

Dumaan ang isang buong araw na halos wala akong nakausap at madalas na nilalayuan.

Ayaw ko namang magpakita kila Jane at Ema at baka mag-alala sila.

Pumasok ako sa isang guest bathroom dahil ayaw kong manatili sa kwarto ni Keian sa ngayon.

Nagpalit ako ng sanitary pad at underwear. Kahit na hindi ngayon ang araw ng period ko, dinudugo ako, kanina pang umaga.

Ipinagsawalang bahala ko iyon kasi baka dahil sa nabigla ako kagabi.

Pipihitin ko na sana ang doorknob nang bigla akong mahilo at mandilim ang paningin ko.

Napasandal ako sa pader at umupo para hindi matumba.

Nakaramdam ako nang matinding pagod at napapikit.