Chapter 9

NAGSISIMULA na akong magtraining sa loob ng isang buwan na pageensayo ay mas lalo kong ginalingan, dahil ginawa kong inspirasyon ang nais kong hustisya para sa pamilya ko. Para maibigay ko sa kanila ang hustisya na nararapat para sa Pamilya ko na pinaslang ng walang kaawa-awa.

Nasa gym ako ngayon ng pumasok ang isang lalaki. Nakilala ko ito noong una kong pasok dito. His name is Mike Agustin, isa siya sa trainor ko, he teach me how to use knives and guns, properly. Habang sa martial arts naman ay iba ang nagtuturo sa akin. Kaya di na din ito iba sa akin. Napalapit ang loob ko dito, pero alam ko, may pagtingin ito sa akin ayaw ko lang pansinin. Dahil nakafocus ako sa paghahanap ng hustisya para sa pamilya ko. Pero tanging kaibigan lang ang maibibigay ko sa kanya. Kahit na may nangyari na sa aming dalawa.

"It's seem na handa ka na," sambit nito. Walang emosyon sa mukha nito. Sanay na ako dito. Dahil ganun naman talaga ang lalaking ito. He is 4 years older than me.

"Kulang pa ang kaalaman ko, Mike. I need more training."

Talaga namang kulang pa para sa akin ang training na iyon. Pakiramdam ko ay ano mang oras ay papalpak ako.

"Okay naman na ang lahat, you can handle easily the gun and knives," sabi nito sa akin. Nakalagay ang kamay nito sa likod nito ay pinagmamasdan ako.

Tumigil ako sa pagsuntok sa punching bag. Hinarap ko siya, tapos ay pumunta sa upuan kung saan ko nilagay ang towel ko.

Hinarap ko siyang muli. "Kulang pa rin Mike. I want more!" walang ganang utas ko dito. Tinalikuran ko na ito.

Yumuko ito. "Can you stop the revenge?" tanong nito. Kumunot ang noo ko. Hinarap ko siya

"Why? I want justice for my family. They kill them without mercy and I will do the same with them!" matigas kong sambit dito. May bahid na galit sa boses ko ang ayaw ko lahat ay ang pangunahan ako.

"You can live without hatred, I can heal your wooden heart." Nabigla ako sa sinabi nito.

"What did you say?" tanong ko dito.

"I like…no I love you, Scarlet. Minahal kita sa iksi ng pagsasama natin," saad nito sa akin.

Umiling-iling ako. "No, hindi mo ako pwedeng mahalin Mike. Hindi ko kayang magmahal ngayon. I want to avenge my family. I want to give them a justice!" mahaba kong sambit dito.

"Hayaan mo na lang sila please. Sumama ka sa akin. I will make your life easier."

"Hindi. I am sorry, Mike. But I can't. Hindi ko tatalikuran ang Pamilya ko," sabi ko dito. Tinalikuran ko na ito, pumasok ako sa banyo para maligo. Napatukod ako sa may tiles ng banyo at iniyuko ang aking ulo.

Hanggang ngayon ay di ko pa rin nakakalimutan ang lahat ng nangyari sa amin. I still remember the face of that criminal. He is resemblance of the man that own my heart. Sana ay nagkamali ako, sana ay wala siyang kinalaman sa pagkamatay ng Pamilya ko. Dahil once na malaman ko, kakalimutan ko ang nararamdaman ko at papatayin ko siya.

Agad kong tinapos ang pagligo ko. Lumabas akong nakatapis ng tuwalya. Nandoon pa rin si Mike. Nagkatitigan kaming dalawa.

Umiwas ako. Dumaan ako sa harapan nito. Pero pinigilan nito ang aking braso, hinila niya ako papalapit sa kanya at hinapit ang aking baywang.

Nagkatitigan kaming dalawa, unti-unti ay bumaba ang mukha nito sa mukha ko. Hanggang sa naglapat ang aming mga labi.

Gumalaw ang labi nito sa marahan na paraan. Ginatihan ko ang halik nito, ang marahang galaw ng labi nito ay naging mapusok na. Ipinasok nito ang dila sa bibig ko ng umawang ang aking labi.

Sinipsip nito ang aking ibabang labi. Naghalikan kami na para bang walang bukas at tila uhaw na uhaw sa isa't-isa. Naglabanan ang aming mga dila. Inihiga niya ako sa may kama na nandoon ay kinaibabawan.

Iniwan nito ang aking labi at bumaba ang labi nito sa aking leeg. Hindi lang naman ito ang unang beses na may nangyari sa amin at hindi ko pinagsisihan ang bagay na iyon. Ginusto ko din na may mangyari sa amin. Pero sadyang magkaiba talaga sila ni Lance. Wala ang init na nararamdaman ko noong may nangyari sa amin ni Lance.

Umawang ang aking labi at lumiyad ako, dahil sa ginagawa ng kamay nito sa aking pagkababae. Ipinasok nito sa aking lagusan ang daliri nito, sinabayan ng dila nito. Kaya mas lalo akong nabaliw.

Umawang muli ang aking labi ng maramdaman ko na tila may namumuo sa aking puson. Di nga ako nagkamali, nilabasan ako.

"Aaahhh!" sigaw at ungol ang ginawa ko. Lumiyad ako dahil sa sarap na pinalasap nito sa akin.

Hingal na hingal ako ng mawala ang sarap na nararamdaman ko. Di pa man lumapat sa kama ang aking likod ng maramdaman ko ang ulo ng pagkalalaki nito sa aking bukana.

Pinosisyon nito ang sarili sabay tulak nito sa aking lagusan. Napaungol ako dahil sa sarap. Di din biro ang laki ni Mike.

Bumangon ako, katatapos lang ng ikalawang pagtatalik namin ni Mike. Bumangon din ito at hinalikan ang aking balikat.

"Mahal na mahal kita. Scarlet, sumama ka sa akin. Bibigyan kita ng buhay na masagana."

Nate-temp ako sa gusto nito. Pero pag naiisip ko ang Pamilya ko ay bumabalik sa aking ang pagsisikap na maghigante.

"Hindi ikaw ng makakapagbago sa isip ko, Mike. Matagal kong gustong ipaghigante ang aking Pamilya. Kaya I am sorry, hindi kita mapagbibigyan." Tumayo ako. Pinulot ko ang tuwalya sa na nasa sahig at ipinulupot iyon sa hubad kong katawan.

"Pag-isipan mo Scarlet."

Di ko siya nilingon, nagtuloy-tuloy ang paglalakad ko. Hanggang sa makalabas ako sa kwarto na iyon. Di na ako nagulat na nakasandal si Rose sa may pader.

"Sana ay hindi nagbago ang isip mo sa offer ni Mike!" sambit nito.

"Hindi Rose. Mas matimbang sa akin ang Pamilya ko. Nais ko sila bigyan nang hustisya," sabi ko dito.

Umalis na ako sa harapan niya at nagtungo sa aking kwarto. Naligo muli ako at nagbihis para matulog. Malalim na din ang gabi.

Humiga ako sa kama ko. Di nagtagal ay nakatulog ako.

Kinabukasan ay nag-usap kami ni Rose. She hand me the envelop. Binuksan ko iyon at bumungad sa akin ang isang lalaki at babae.

"Kier Matias, isa sa involve sa pagkamatay ng magulang mo." Pasimula ni Rose. "That woman beside him is his mistress, he had a wife. Pero arrange marriage lang sila. Hindi mahal ni Kier ang asawa. Instead he is always to his woman and battered his wife." Paliwanag nito sa akin. "Ang sabi pa, madalas sa isang club si Kier at iyon ang pupuntahan mo ngayon," sambit nito.

Pumasok ako sa kwarto ko. Tinignan ko ang larawan ng unang target. He is involve that night. Dahil nakamaskara sila ay di ko ito matandaan.

Inilapag ko sa kama ko ang larawan. Nagbihis ako, from now on, sa Manila na ako mananatili. Dahil nandoon daw ang target ko. Ipapadala na lang ni Rose ang mga ibang detalye ng mga suspek, gamit ang isang email.

Nag-empake na ako ng mga damit ko. May apartment na din ako na titirhan doon. Handa na ang lahat. Gusto ko sanang maka-usap at makita si Mike. Pero walang Mike akong nakita. Parang umalis na si Mike. Siguro, hanggang doon na lang talaga ang pagkikita naming dalawa.

Lulan na ako ng sasakyan na maghahatid sa akin sa apartment na titirhan ko. Di na ako makapag-antay na makilala ang unang salarin.

Nang makarating na ako sa apartment ay agad na umalis ang sasakyan. Tinignan ko ang apartment at pumasok na. Ini-on ko ang switch ng ilaw at tumambad sa akin ang isang maaliwalas na loob ng apartment.

Kumpleto na ito sa kagamitan. Tinignan ko ang kusina, sobrang linis nito. Binuksan ko ang ref at may laman iyon. Pinuno talaga ni Rose ang lahat.

Umakyat na ako sa second floor. May dalawang kwarto doon, isa para sa akin at ang isa ay guest room. Pumasok ako sa unang kwarto. Inilagay ko sa gilid ang aking maleta. Humiga ako sa kama dahil bigla ako nakaramdam ng antok at di nga nagtagal ay dinalaw ako ng antok.

Pagkagising ko ay agad kong inilabas ang larawan ng unang suspek. Sumandal ako sa headboard at pinag-aralang mabuti ang lahat.

His wife was suffer because of him. Hindi makaalis sa poder nito ang asawa, dahil pinagbabantaan nito ang buhay ng babae. Ayon sa impormasyon na nakalap ni Rose. Hindi lang pambabae ang ginagawa ng lalaking ito, he even sell a drugs at iba pa.

Tumayo ako, dahil ngayon ko gagawin ang plano. I know where's the suspect is. Nang makapagbihis na ako ay agad akong lumabas ng apartment at sumakay sa kotse na para sa akin. Kanina lang ito dumating.

Ipinarking ko muna ng maayos ang akong kotse, bago bumaba. Tinignan ko ang club. Napangisi ako, dahil alam ko sa oras na ito ay nagsasaya na ang lalaking iyon ngayon.

Pero alam ko din, ito na ang huling sandali na hihinga ito. Di ko mapigilan ang ngumiti, dahil alam ko sa gabing ito. Matatapos ang buhay ng lalaking iyon.