Chapter 3: (R-18)
#LHNG02
Nagising ako sa alarm na sinet ko kanina. When I look at the clock it’s already five in the afternoon. One hour lang pala tulog but I’m totally fine with it. Kasi kung mapahaba ang tulog ko mad-delay ang gagawin ko.
One hour is enough ‘di naman ako gaanong napagod.
Naghilamos ako sa banyo at saka ko naisipang review-hin ang mga output namin para sure na ang magiging kalabasan ng survey-presentation namin sa Friday. Para malinis at wala ng error or typo.
We still have three days left before the presentation. Kaya ginawa ko ang makakaya ko for this semester. This is the first semester so, everybody must be active and participate because kailangan lang… First sem output namin ito at pang last output for first semester sa fourth-year college.
We’re doing great for this field. So, that we will expecting a higher grade that we can get to this presentation. As well as it present and well presentable ang kalalabasan. We’re okay for that, at-least we’ll try our best.
In past few years when I was in college. Some of our professors in BSBA is expecting too much for our outcome presentation or even the project that we passed. Kasi nandon ako at tinitinga ako as a good student leader kaya expected na ng ibang professor na maganda ang outcome at kahahantungan dahil maigi namin itong ginawa.
Binabasa ko ang mahahalagang bagay kung paano sisimulan ang nesgosyo ng walang ni isang dawat at walang maling transaksyon. At kasalukuyang nagsusulat ako for the clarification sa mga sagot ng ininterview namin.
For some of businessman that we interviewed meron silang iba’t ibang uri ng pagnenegosyo. Marami sa kanila ang pare pareho lang ang sagot. Kaya kinuha ko ang basis nito para doon maghanap ng better na sagot to the further point.
Natapos na rin ako sa pagb-basis ng mga sagot. Dahil halos lahot ng sagot nila ay related sa isa’t isa. Pinagpatuloy ko lang ang pag s-scan nito para sure na rin. ‘Di ko namalayan ang oras at gumagabi na pala.
It took me a second when I heard a knock from my door. I know who it is, its Yayeh Linda.
Matagal na naming katulong ‘yang si Yayeh mula pagbata pa namin siya na ang nag aalaga sa amin kasi may work si Mom at Dad, minsan nga pumupunta sila sa ibang bansa for partnership ng companya namin. Kaya si Yayeh Linda na ang kadalasang nag-aalaga sa amin.
“Come in, I know it’s you Yayeh?” I said kahit ‘di ko pa naman nakikita na si Yayeh ba talaga. Pero I’m sure na si Yayeh ito nung bumukas ang pinto at inuluwal si Yayeh Linda. She’s near to 50’s kaya tumatanda na siya. Pero nandito pa rin siya sa amin at pinagsisilbihan kami.
“Kabisadong kabisadong mo na talaga ako, anak. Ahn” sabi ni Yayeh.
Anak ang tawag niya sa amin kasi para na raw niya kaming anak ni Ate at Kuya. Its not a bigdeal to us kasi magulang nga namin ay wala masyadong oras sa amin kaya si Yayeh na ang pumupuna sa kanila.
At least we have Yayeh taking care of us at pumupuna sa pagkukulang ng mga magulang namin. Since umalis kasi ang magkambal kong mga kapatid ay si Yayeh lang ang kasama ko dito sa bahay.
May anak si Yayeh isang babae at lalaki, sa ngayon pareho na merong mga asawa. May mga apo na rin siya. Sa tagal naming katulong si Yayeh ay nakilala ko na itong mabuti. Mga pagkukulang ng magulang ko na siyang hinahanap ko sa kanya. Maaasahan talaga sa lahat kaya may tiwala ang mga parents ko, tho… walang problema kung mas malapit ako sa kanya kaysa sa totoong mga magulang ko.
“Oh! Anak kakain na ng hapunan. Ikaw nalang ang hinintay ng mga magulang mo,” Yayeh said. “Humayo kana para makakain na tayo.”
One of the rule in this house ay kailangan sabay sabay kaming kumain dahil minsan lang ako bumibisita dito- I mean minsan lang kami kumpleto.
“Okay Yayeh, ililigpit ko lang itong mga ito,” I said to Yayeh at niligpit ang mga paper work ko and ang laptop na ginamit.
“Okay!” sagot niya lang.
After a while, while Yayeh is waiting iniligpit ko na ito kaya pwede na akong bumaba.
“Tayo na po Yayeh,” I excitedly said at nagsimula na kaming bumaba.
“Kumusta ang lakad mo anak?” tanong niya habang naglalakad kami pababa ng hagdan.
“Maayos naman po, Yayeh!” masiglang sabi ko sa kanya.
“Tama! Yun nga ang narinig ko sa Mommy at Daddy mo! Pinagusapan nila na may magandang future raw ang company ninyo base sa mga pinakita niyo sa pagsusurvey,” masayang sabi ni Yayeh sa akin.
“Totoo. Yayeh?” tanong ko lang. As excited I was. Kahit yun lang ang maisagot ko. And I’m really happy that Yayeh is always here for me to support me! Even sa maliit na achievement na nakukuha ko. She’s supportive even if she’s not my biological mother but I felt the same way mas dama ko pa ang suporta sa kanya kaysa sa totoo kong mga magulang.
Pagkababa namin ni Yayeh, pumunta kaagad kami ng dining area. Bumungad kaagad ang aking mga magulang na nakaupo na. Nakaupo na si Mommy and Daddy sa hapag at magkatabi.
“Oh! Nandyan na pa sila,” Mom said. Unang kita kaagad ni Mommy na magkasama kami ni Yayeh.
She smiled.
She always do.
“Hi. Mom and Dad,” I greeted them at nginitian ko lang sila.
“Oh! Siya umupo na kayo at kakain na,” Dad said with the monotone on his voice as usual. ‘Yung may halong istrikto “Son, ikaw ang magpr-pray” dagdag niya.
Pagkaupo namin ni Yayeh ay magdasal na rin ako.
“Yes Dad, Let’s start in the name Jesus Christ the holy spirit Amen… Thank you for everything you gave to my family, blessings and for the everyday blessings you gave to us. We hope that you giving a lot of blessings of everyday living. Thank you for these foods today and for the upcoming days. We play in the name of Jesus Christ Amen,” I ended praying.
Ngayon nagsimula na kaming kumain. Kumuha ako ng special adobo ni Mom at rice at iba pang putahe. Dad talking about sa meeting niya kanina. Then, good news, daw ngayon kasi may bagong patuk na produkto galing sa company at kailangan na i-endorse para mas may maraming tatangkilik sa produkto.
Kaya si Daddy sobrang saya for today. They talk about me kung g-graduate na ako. Nagplano na sila kung saan ako magihintership. Magwowork na raw ako after vacation. Kaya Daddy said na eenjoy ko lang daw ‘yung vacation. Kasi mas hassle na kapag merong hinahawakang posisyon sa kompanya.
Tama nga sila dapat eenjoyin ko muna ang sarili ko habang wala pa akong trabaho para worth it naman. We talk about our vacation in USA para puntahan sila Ate at Kuya pagkatapos ng graduation ko. We also talked random things.
Tapos na kaming kumain at nagliligpit na si Yayeh ng pinagkainan namin. Kapag nagliligpit si Yayeh tinutulungan ko siya at kapag may time naman, ako na ang manghuhugas ng pinggan. Porket mayaman hindi na alam ang trabahong pangbahay.
We trained by our parent to do such thing inside our house. Tinuraan kami ng kung ano ano mang paraan sa mga gawaing bahay… para naman may malaman kami incase kung kami nalang ang mag isa. Kagaya nga nung nagstart kami ng college sa condominium kaagad ako tumira kasi malayo layo ang school. Then there’s a lot of work sheet na kailangang ipasa kaya dun nalang ako nag stay for the sake of having a good grade.
After kong tinulungan si Yayeh. Umakyat na ako sa kwarto para mag aral. Sobrang dami pa nang kailangan ipasa ngayong Friday. Aside sa presentation ay may iba pang individual work and assignment na kailangan sagutan. Nasagutan ko na ang iba at ito ako sasagutan na ang natitira.
After kong sagutan ang assignment ko hindi ko namalayan na ten in the evening na pala. Agad kong niligpit ang gamit ko then, naligo pagkatapos ay nahiga na. Now I’m checking my Instagram account may nag message sa akin.
Perlas_Dlmonte
Sunduin mo ako bukas Jay
LyordDl_fuentes
Okay
Perlas_Dlmonte
Thankyou kanina
LyordDl_fuentes
Your welcome see you toms
Then I off the wifi on my phone because I was yawning at inaantok na ako. By the way before ako matulog may gagawin pa ako ‘you know na’ ganyan talaga basta may ganitong kaming mga ‘lalaki’ sasakit kasi ang tiyan namin basta hindi namin ito ipalabas.
Hindi ko talaga mapigilan ang ganitong bagay lalo na kung ang kaibigan ko ang nagpaparamdam hindi yan titigil hanggang hindi nalalabasan.
R-18
I started the formula. Dinahan dahan at kapag nasarapan na pabilis ng pabilis hanggang sa makakaramdam ka nalang ‘kakaibang taglay na sarap’ at may lalabas at maraming ‘spermcell’ basta marami kasi hindi ako nakakaperform sa nakaraang araw kaya ‘marami’ kung gaano karami ganun din kasarap. Hindi yan mapipigilan kapag yan mismo ang magpaparamdam.
I mourn after na lumabas. ‘Sobrang sarap’ kung gaano kasarap siyak na malaki din ang aking ganito.
I wash again to my CR after washing. Palundag akong humiga din. Nakakaramdam na ako ng antok. I played my favorite song pa muna ako bago nakatulog.
. . .
Maaga akong nagising at nagprepara. Naligo muna ako ng ilang minuto at naghanap ng susuoting damit. I’m just wore a black sweater and jersey short dahil sa Condominium rin naman ang uwi ko. Sakto rin ang pagbababa ko dahil nandiyan sila Mommy at si Yayeh na nag aalmusal. Napansin ko na wala yata si Daddy at mukhang maaga na namang umalis.
Pagkababa ko ay binati ko kaagad silang dalawa. Magpaalam na ako kay Mommy at Yayeh kasi kailangan ko nang umalis dahil maaga silang pupunta sa Condo tsaka uuwi narin ako sa Condominium ko kasi may pasok na rin bukas.
“Goodmorning Mom, Yayeh,” bati ko dito nang sakto nandiyan na sila at nagsimula ng mag almusal.
“Goodmorning Jay!” bati ni Mommy. “Maaga ka yata ngayon? May gagawin ka?” tanong niya.
“Yes, Mom,” sabi ko
“Magandang umaga hijo,” masayang bati ni Yayeh.
“Jay! Mag almusal ka muna. Bago ka umalis,” sabi ni Mommy.
“Oo nga hijo para hindi ka gutumin” dagdag naman ni Yayeh.
“’Wag na po. Aalis rin naman ako at hindi na muna ako uuwi dito dahil sa condominium na ang ako uuwi,” I said to my mom while kissing her and hugging her.
“Okay, wait lang kukuha muna ako ng pagkain para may baon ka,” she said. “At saka anak nakahulog na ako para sa tuition at allowance mo ngayong buwan, magsabi ka lang kung may kailangan ka,” she added.
“Thank you, Mom. Where’s dad Mom?” I asked her.
“Nasa work na sila may appointment raw kailangan tapusin,” saka siya kumuha ng pagkain sa kusina. Bumalik din siya agad dala ang pagkain. “Oh. Ito anak, kainin mo ‘yan ha? Si Mommy mo ang nagluto niyan.”
Naglakad si Yayeh papunta sa kusina at mukhang may pinagkakaabalahan dahil pumanhik lang ito.
“Yes naman, Mommy.” Sabi ko sa kanya.
Si Mommy ay Culinary Chef before she proceed to Business Add. Pero kadalasan nasa Restaurant namin si Mommy. Kasi sya ang nagmamanage doon at ang tagaluto.
Tumango siya. “Sige Mommy, magpapaalam muna ako kay Yayeh. At sabihin mo nalang kay Daddy later,” I said nagsimula na akong naglakad papunta kay Yayeh nasa kusina si Yayeh at may ginagawa.
“Yayeh, Aalis na po ako,” sabi ko sa kanya. “Babalik po ako sa susunod weekends,” I added.
“Nagpaalam ka na ba sa mga magulang mo, anak?”
“Yes Yayeh, actually kanina pa kaya aalis na ako,” I hug her and kiss her forhead.
“Sige Anak, ingat ka sa pagmaneho,” Yayeh replied.
Dala ko ang bag ko na ang laman ay laptop at mga gamit para sa presentation bukas. Naglakad kaagad ako papunta sa garahe ng sasakyan namin at nandoon ang apat na sasakyan. Isang puti at tatlong itim. Ang isa ay kay Kuya at sa isa naman ay kay Ate then ang sa akin at kay Mommy dala ni daddy ang sa kanya.
Inilagay ko na muna ang gamit sa likuran dahil expected na sa shutgun uupo si Pearl. Pinaandar ko na ang sasakyan ko saka ako nagmaneho palabas ng bahay namin- usually mansion. Tinahak ko ang daan papunta sa bahay nila Pearl. Pero may napansin yata akong naliligaw na sasakyan dahil pabalik pabalik lang ito. Mukhang naliligaw ata.
Hindi ko alam. Hindi ko nalang din pinansin baka nagpractice lang din magmaneho. Kaya tuloy tuloy lang ako sa pagpaandar. Dahil feel ko lang ang ambiance ng lugar.
Kaya hindi ko nalang pinansin at ulit tumingin sa daan pabalik. Normal lang ang takbo ko dahil hindi naman ako nagmamadali. Inopen ko ang phone ko at naghanap ng pwedeng ipatugtug. Since gusto ko ang mga RnB na kanta hinanap ko ang mga playlist ni Bugoy Drillon since siya ang isa sa mga iniidulo ko.
Busy ako sa pakikinig sa kanta niya. Hindi paman ako nakarating sa bahay nila Pearl ay may napansin akong papalapit na sasakyan sa likurang bahagi ng sasakyan ko. Dahil sa mabilis itong tumakbo nahihirapan na itong magbreak kaya nasapul ang likurang bahagi ng mamahalin kong sasakyan.
‘Shit’
* *