Chapter 27

Hiding Son Of Atlas Gilmore

Saglit na napa tigil ako sa aking kinakakatayuan. I didn't expect na nasa harap ko si Atlas.

Tila parang bumalik lahat ng masasakit na sinabi niya noon sa akin.

"We need to talk Vanessa." Seryosong saad nito sa akin.

"No, Wala tayong dapat pag usapan pa Atlas. Akin na ang anak ko." Galit na sagot ko dito.

Ang mga boses namin ay napapalakas na dahil sa mga emosiyon naming dalawa.

Saktong dumating naman si Manang at inawat kami kung sakali na mag taasan pa muli ang mga boses naming dalawa.

"Ano ba kayo dito pa kayo nag aaway sa harap ng bata! Hala siya akin na muna ang bata at mag usap kayo ng maayos at mahinahon." Saad ni manang samin.

Ng kunin na ni manang si Ezekiel ay umalis na ito at kasama ang baby ko. Tanging kaming dalawa lang ni Atlas ang naiwan dito.

"Please, talk to me Vanessa.." pag makaka-awa nito sakin.

"Please lang din Atlas umalis kana, tahimik na buhay ko dito." Sagot ko dito, ngunit parang walang narinig si Atlas sa aking sinabi.

Bigla naman ako niyakap pa lapit sa dibdib ni Atlas, pilit ako na kumakawala sa mga yakap nito, at pinag hahampas ang dibdib nito matipuno.

"I hate you, I thought na Ikaw ang magiging sandalan ko, pero dinurog mo ako sa mga masasakit mo na salita, napahiya ako sa harap ng mga magulang mo dahil sayo gag* ka!!" Umiiyak na saad ko dito.

Ngunit ang mga yakap ni Atlas ay mas lalong humigpit iyon ng mag wala ako.

" I know your mad at me, but please forgive me baby..." Malambing na pag aalo nito sa akin.

"Buti at alam mo na galit ako sayo, tandaan mo Atlas di na babalik sayo, dahil wala kang kwenta, duwag ka!!" Sagot ko muli dito, ang mga mata ko ay nanglilisik sa galit na aking nararamdaman sa mga oras na ito.

"I know nasaktan kita, nag sisi na ako baby umuwi kana sakin, ang tagal ko na hinanap ka maniwala ka sakin." Saad nito sakin.

"Don't cry please.." pag punas nito sa mga luha na lumalabas mula sa aking mga mata.

"Sasama na kayo sakin, I understand naman your own reason kasalanan ko naman din ito bakit nangyari satin ito. Tutuparin natin ang mga pangarap natin noon." Pag kukunbinse nito sa akin.

"Baka naalala mo wala ka naman naging plano para sa ating dalawa Atlas, umasa ako sayo na mamahalin mo ako, pero ako lang pala nangangarap na bumuo kasama ka!! Dahil yang atensiyon mo na kay Triana parin noon pa man." Seryosong saad ko dito.

"No, I love you okay?? Maniwala ka sakin baby... Please come back to me." Pag mamaka-awa nito sakin.

" Sa tingn ko ay di kita ma kukunbinse na layuan kami, ganito nalang mag hati tayo ng schedule para kay baby Ezekiel." Suhestiyon ko dito.

Agad naman na tumutol sa aking rekomendasiyon si Atlas.

"No!! Uuwi kayo sakin! Sa ayaw at sa gusto mo Vanessa sasama kayo sa akin." Inis na saad ni Atlas sa akin.

"Alam mo kung anong meron klase akong connections Vanessa, at ayoko na gamitin iyon sa iyo, para lang sumama sakin. Pagbibigyan kita ng ilang araw at kapag hindi kapa nag desisyon, kukunin ko ang bata sayo Vanessa." Seryosong saad nito sakin.

Umalis ito sa aking harapan diretsong tumungo kung nasaan si manang at baby Ezekiel.

Dumating na ang malaking problema na aking kinatatakutan, ang ilayo sa akin ni Atlas ang baby ko sa akin.

Sa aming pag uusap ni Atlas ay tulala ako buong araw.

Kahit si Manang ay nag alala na sa akin, dahil daw sa balisa ako matapos ang usapan namin ni Atlas.

"Okay ka lang ba?" Nag aalalang tanong ni manang sakin.

"Siguro po may idea na kayo kung sino ang kasama ni Ezekiel kanina?" Saad ko dito.

"Daddy ba iyon ni baby Ezekiel? Kamukha niya kesa kay Sir Tyler"

Agad na tumango ako na tama ang hula nito. Noon pa man ang mga tao dito laging sinasabi na hindi kamukha ni Tyler ang anak namin. Tanging ngiti lang ang aking sagot sa tuwing may ganon.

"Yes po, si Atlas po ang daddy ni baby Ezekiel natin. Siya po ang dahilan kung bakit nag tago ako dito." Malungkot na sagot ko dito.

"Di po talaga anak ni Tyler si Ezekiel, nag sinungaling po ako patawad po, I know napaka selfish ko sa aking nagawa, no choice na po ako noon manang." Kwento ko dito.

Habang kinekwento ko ang mga nangyari noon ay tahimik lamang na nakikinig si manang sa akin.

"Alam mo iha, mapapatawad ka rin nila if ipapaliwanag mo ng maayos. Mabuti ang mga tao kaya huwag ka matakot na hindi ka nila papatawarin sa iyong nagawa." Bilin ni manang sakin.

"At para na rin sa baby niyo, mag try kayo uli mag usap ng maayos na walang away, kawawa si baby Ezekiel kapag naipit sa inyong dalawa. Huwag niyo hayaan na malito ang bata kapag lumaki na." Saad ni manang sakin.

"Opo, maraming salamat po sa mga bilin po." Pag papasamalamat ko dito.

" At kung maayos pa naman, itry niyo baka di niyo lang tlaga time pa noon, walang masama if susubukan mo. Huwag papakain sa takot at galit. Hindi mo dapat pinapairal ang ganon."

Dahil sa pag uusap namin ni manang ay nag karoon ako ng karamay sa mga oras na iyon. Gusto ko mag breakdown pero hindi pwede dahil may anak ako na inaalagaan pa."

Mga ilang oras ay umalis ako sa bahay at bumalik sa ginagawa ko kanina. Kahit wala ng gagawin ay hindi ako mapakali. Dumating naman si Arthuro doon at naabutan ako nito na nag aayos ng ilang tanim.

"Oh?? Mam andito pa kayo?" Gulat na tanong nito sakin.

" Wala lang magawa ayoko pa umuwi ng bahay. Andoon na ang daddy ni baby Ezekiel." Saad ko habang naka tutok sa aking ginagawa.

"Paanong nalaman niya na dito ka naka tira?" Naguguluhang tanong nito sakin.

" I guess alam na ni Tyler ang totoo at ito ang nagturo kung nasaan ako." Malungkot na sagot ko dito.

"Ganon po ba? Ayos lang po ba kayo?" Concerned na tanong nito sa akin.

Tumango naman ako upang ipabatid na okay lang ako. Napa tagal pa ang pag uusap namin ni Arthuro. Mga ilang na pag uusap ay tinawag na ito ng nobya niya.

Naisip ko na umuwi na, dahil baka Wala na doon si Atlas. At nagkamali ako na umalis na ito, dahil si baby Ezekiel ay masayang humahagikgik habang kalaro ang ama.

Mukhang mahihirapan ako na ilayo si baby Ezekiel sa ama niya, dahil napaka comfortable niyo sa ama at nakikipag laro pa.

Iba ang saya nito pag si Tyler ang kasama. This time napaka energetic nito habang kalaro ang ama.

Nang mapansin ni Atlas na naka uwi na ako ay tumayo ito. Agad naman na tinaasan ko ito ng kilay. Hindi iyon pinansin ni Atlas at tumingin nalang ito sa anak.

"Ano wala kang balak na umuwi??" Masungit na tanong ko dito.

"Anong oras na din at pagod na ako pag bumyahe, kaya dito nalang muna ako. Okay lang naman sa couch ako matulog." Saad nito.

Di na ako umangal upang di na kami mag talo sa harap ng bata.

Hapunan na at naka upo na kami sa hapag, medyo iritado pa ako sa presensiya ni Atlas kaya tinatarayan ko ito.

Aabutin ko na sana ang ulam ng iabot sakin iyon ni Atlas, tinarayan ko ito at kinuha iyon sa kamay ni Atlas. Saktong pag tapos ko kunin ay may pa haplos pa sa aking kamay si Atlas.

Dahil doon ay parang nag dala iyon ng kiliti, agad ko na binawi ang aking kamay upang di mahalata ng lalaki na may epekto parin ang presensiya nito sa akin.

"Mamam.." saad ng anak ko.

Nanghingi na ito dahil sa gutom na, sinubuan ko ito dahil kapag di mo it pinansin ay manggulo ito, o di kaya mag tantrums ito sa hapag.

"Ano gusto ng baby ko na iyan??" Malambing na tanong ko dito.

Ang anak ko naman ay tuwang-tuwa sa akin, dahil doon ay dalawa kami ni Atlas ang naka ngiti, ng makita ko na nakangiti rin ito ay agad na nawala ang ngiti ko.

Alam ko na naiilang si Atlas sa aking pag trato ko sa kanya. He deserved that kind of treatment, noon he treat me like I'm nothing to him.

Kaya ganito ako sa kanya, di niya ako masisi kung ganito ako sa kanya.

Nang matapos na ang hapunan ay nag bihis na kami ng mga pangtulog. Nkita ko naman na nag hahanda na matulog si Atlas sa couch.

Naka topless lang ito, kitang kita ko ang naglalakihang muscles niyo, kung noon ay malaki ang ano niya.. muscle pala mas double ngayon.

Mukhang siyang hot daddy sa itsura niya. Dahil sa kung ano ano ang aking iniisip ay pumasok na ako at nag handa na matulog.

Hating gabi ng magising ako at lumabas muna ako ng aming kwarto, si baby Ezekiel naman ay mahimbing ang tulog. Nauhaw ako kaya tumungo ako sa kusina upang kumuha ng maiinom.

Nakita ko naman sa couch si Atlas at panay ang kamot nito, siguro ay kinakagat ito ng lamok kaya hindi comfortable sa pwesto. Bumalik ako sa kwarto upang kumuha ng extrang kumot.

Ilalagay ko na sana sa kanya ang kumot ng mag salita ito, marahil sa sobrang pagod.

"I'm so stupid na iniwan kita sa ere Vanessa, I know na kasalanan ko ang lahat patawarin mo ako..." Salita nito habang tulog.

Agad ko na sinapin ang kumot sa kanya, dahil baka hindi ko kayanin at bumigay ako kay Atlas. Ayoko na maging marupok sa kanya at baka umiyak nanaman ako na luhaan.

Dahil sa aking narinig ay di na ako naka tulog ng maayos, panay ang pag iisip ko sa narinig ko mula kagabi.

Umaga ng lumabas na ako sa aming kwarto upang mag umagahan, buhat ko si baby Ezekiel, Panay ang kuskos nito sa kanyang mata, ganito siya kapag bagong gising.

"Good morning baby.." bati ko dito.

At may bigla naman na sumagot sa bati ko.

"Good morning too.." sagot ni Atlas.

Nagulat naman ako akala niya siguro siya ang binabati ko, kaya sumagot ito sa aking bati. Tinarayan ko ito dahil sa baka pinagtritripan ako nito.

" Dito kaba mag uumagahan?" Masungit na tanong ko dito.

Tumango ito at tumungo sa bathroom. Aba feeling bahay diretso lang, di man lang ako tinanong kung nasaan ang bathroom namin.

Naka upo na kami sa hapag, ako naman ay nag aasikaso kay baby Ezekiel, Sanay ito na ako ang kumikilos sa kanya. Kahit sa pagpapakain sa kanya.

Nang biglang may tumawag sa akin, si Tyler pala ang sabi pupunta sila ng asawa niya dito.

Ito na ang matagal ko na iniisip na dadating ang panahon na ito at magkakaalaman na.

Nahihiya naman ako na marinig ni Atlas ang mga reason ko, bakit ko nagawa na lokohin silang lahat.

Binilin ko kay manang si Ezekiel at saktong andito pa naman si Atlas at sinabi niya na siya na muna ang bahala kay baby Ezekiel. Di na ako umangal dahil occupied na ang pag iisip ko sa mga oras na ito.

Inilabas muna ni Atlas si baby Ezekiel, saktong pag labas nina Atlas ay siyang pag dating naman Nina Tyler at Triana.

Kumatok ito sa aming pinto at agad ko iyon pinag buksan, kahit na alam ko ang pag punta nila ay nagulat parin ako. Siguro dahil sa guilt na nararamdaman ko.

Binuksan ko ng malaki ang pinto at pinapasok ko sila.

"Pasok kayo.." pag anyaya ko sa kanila.

" I know kung anong pakay niyo." Maiksing saad ko. Nakikinig lang ng mabuti sa akin sina Tyler at Triana sa aking sinasabi.

"And I'm sorry if nasira pa kayo, I lied na anak ni Tyler ang bata. Nagawa ko iyon dahil sa selos." Pag sisimula ko.

" Bago ako mabuntis ay may nangyayari na samin ni Atlas, umasa ako na ma dedevelop ang feelings niya sakin noon. Kasi ang pangako niya sakin na itatry namin ang mayroon kami noon, and I trust him, laging umaalis si Atlas sa tuwing kasama ko, may emergency daw. But I found out na Ikaw pala madalas niyang samahan." Kwento ko sa kanilang dalawa.

" I like Tyler when I was college, but hindi katulad ng kay Atlas. Ginamit ko ang asawa mo dahil ikaw naman ang dahilan ng pagiging cold sakin ni Atlas. Nalaman ko kasi na Ikaw pala ang unang nagustuhan niya." Malungkot na ngumiti ako sa kanilang dalawa.

" I was so sad that time, umasa ako na baka mabago pa, pero sa tuwing ako ang kasama iba ang nasa isip ni Atlas. Siyempre sino nga naman ang makakatalo sa nauna na diba?" Pagak na tawa ko dito, pero halata na gusto ko na umiyak sa harapan nila.

"Nag simula ang plano ko noong nag bar ako. And sakto lasing si Tyler ginamit ko iyon para masira kayo. Revenge lang ang nasa isip ko noon." Patuloy na pag kuwento ko sa kanila.

"And sakto naman na napaniwala ko si Tyler. Pumayag ako sa asawa mo na itago ako sayo para dimo malaman na buntis ako. Ayoko din malaman ni Atlas kung nasaan ako. Pineke ko ang DNA results noon kaya lalong naniwala si Tyler sakin. and wala talagang nangyari samin ni Tyler, set up ko lang yun, para maniwala si Tyler na meron talaga."

" Alam ko na makaka-gawa ng paraan si Atlas para hanapin ako. Kaya umiisip ako ng paraan para di na niya ako mahanap at ang anak namin." Malungkot na saad ko.

"I-im so sorry talaga. I ruined your marriage.." umiiyak na pag hingi ko ng tawad sa dalawa, alam ko na galit sa mga oras na ito sa akin si Tyler, pero sadyang mabait talaga si Triana at pinagawa ako nito.

Humingi pa ako ng favor kay Triana na kausapin ang kaibigan na huwag ilayo sa akin si baby Ezekiel. Ang sagot naman sa akin ni Triana ay I try niya kausapin ito, pero huwag ako mag expect masiyado.

Masaya ako na nawala na ang tingik sa akin, at naka hinga na ako ng maayos, at naka hingi na ako ng tawad sa mga nagawa ko.

Umalis din mga ilang oras sila Triana at Tyler dahil mag lakad pa raw ang mga ito.

At saktong mga ilang oras pag alis ng mag asawa ay kanina pa pala nandito sila Atlas at baby Ezekiel.

Naka tingin ito sa akin, siguro narinig nito ang mga usapan namin nila Atlas at Triana.

" Can we talk?" Tanong nito sa akin.

Enjoy reading…

Baddie_Cutie8