Hanggang Dito Na Lang

NAPATINGIN si Annette sa labas ng bintana, napabuntonghininga siya nang mapansing magdi-dilim na pero hindi pa rin dumadating si Nicolo. Narito siya ngayon sa labas ng eskwelahan ng kanilang anak na si Jaime, kinder garden na kasi ito at siya ang naghahatid sundo sa anak dahil wala naman siyang trabaho, she give up her dream to become a flight stewardess para maging hands on Mommy. Nagkakilala sila ni Nicolo sa may eskwelahan nila dati sa college. Niligawan siya nito, matapos ang dalawang buwan ay sinagot niya ang lalaki at noong makapagtapos na sila na buntis siya bigla, akala niya noon ay papakasalan siya ng lalaki ngunit hindi nangyari. Hindi naman siya nagtampo at that time kasi wala pa namang trabaho nun si Nicolo, kaya’t intindi niya. Mag-pi-pitong taon na silang nagsasama pero wala siyang narinig na “Will you marry me” sa lalaki.

Nasasaktan siya ngunit hindi na lamang siya nag komento ayaw niya namang madaliin ito, kontento na siyang nagsasama sila at naibibigay naman nito ang pangangailan ng anak nila not until last year at ngayon taon. Ramdam niyang may nagbago at alam niya kung ano ang dahilan nagbabagong iyon pero she keeps her mouth shut. Ayaw niyang mag-away sila at maghiwalay, ayaw niya kasing maranasan din ng anak niya ang makaroon ng broken family gaya niya kaya tinitiis niya na lamang

“Mommy, why are you crying? May masakit po ba sa iyo?”

Napakurap-kurap siya at mabilis na pinunasan ang kaniyang luha at tumingin sa kaniyang anak na inosenteng nakatingin sa kaniya.

“Napuwing lang ako, baby. Nagugutom ka na ba?” malumanay na sabi niya.

Yumakap ito sa bewang niya. “Buti naman po, ayaw ko po kayong nakikitang umiiyak, Mommy. Nalulungkot rin po ako.”

Niyakap niya ang kaniyang anak ng mahigpit at hinalikan ang noo nito. “Hindi na iiyak si Mommy para hindi na rin malungkot ang kaniyang baby.”

Ngitian siya ni Jaime. “Good po, bakit ang tagal na naman ni Daddy?”

Umiwas siya ng tingin sa tanong ng anak. Ayaw niya magsinungaling rito pero ayaw niya ring masaktan ito.

“Baka na traffic lang,” aniya.

“Lagi naman siya nalalate,” reklamo ng anak nila.

Totoo iyon, lagi itong ginagabi sa pagsusundo sa kanila, may time pa ngang sumakay na lang sila sa taxi dahil sobrang late na wala pa rin ang lalaki. Hindi rin ito namamalagi sa bahay nila kahit wala itong pasok sa opisina. Okay lang naman sa kaniya kasi nasasanay na rin na man siya, naawa lang siya sa anak nila.

“Huwag ka nang malungkot pagdating niya mamaya, babawi iyon,” pag aalo niya sa anak.

Hindi umimik si Jaime kaya’t napa buntong hininga siya. Alam niya kasing nagtatampo na ito sa ama. Huwag sanang gabihin muli si Nicolo baka kasi tuluyan na talagang sumama loob ni Jaime rito.

MEANWHILE, ang relasyon nila ni Nicolo ay nag umpisa sa tinatawag na bawal na pag ibig dahil may asawa na ang lalaki at may isang anak. Ngunit hindi iyon naging hadlang upang mahalin niya ito, mula pa kasi talaga pagkabata ay lihim na niyang hinahangaan ang lalaki. Alam niyang mali, at alam niyang masasaktan lang siya sa huli ngunit hindi niya masaway ang puso niyang mahalin ang lalaki.

“Alam na ba ni Annette na hihiwalayan mo siya?” mahina ang boses na tanong niya sa lalaki habang naka unan siya sa dibdib nito.

Kakatapos lang nila pinagsaluhan ang physical type of love. Namiss niya ng sobra ang lalaki dahil paminsan-minsan lang sila nagkikita dahil may trabaho ito at siya naman ay nag-aaral. Narinig niyang bumuntong hininga ang lalaki.

“Hindi mo pa sinabi?” hindi niya maiwasang magtaas ng boses. Dahil naiinis siya, pinangako kasi ni Nicolo sa kaniyang iiwan nito ang asawa at magsasama na sila. Hindi naman kasi kasal si ni Nicolo at ang kinasama nitong si Annette kaya kahit paano ay nakampante siya.