Chapter 10

”A-anong kasalanan ko, Love?" mangiyak-ngiyak na tanong ni Monalisa kay Archie. Wala naman siyang ginawang masama bakit sinampal siya nito.

”Uwi ba ito nang matinong babae ha, anong oras na? Di ba seven ang labas mo, alas diyes na, saan ka ba nagpunta? May nakadate ka ba, ha?!"

Kinabahan si Monalisa dahil lasing si Archie. Iba pa naman ito kung nalalasing. Hindi niya puwedeng sabihin na Oo may nakadate ako."Wala, akala ko kasi hindi ka uuwi kaagad kaya naglakad-lakad muna ako sa mall."

"Hindi uuwi. Eh, bahay ko ito."

"Love, pahinga na tayo." malambing niyang sabi saka hinawakan ang braso nito para kumalma ito sa nararamdaman galit.

Tinabig ni Archie ang kamay ni Monalisa."Matulog? Hindi mo ba ako pakakainin ha, nagugutom ako!"

"Sana sinabi mo sa akin na uuwi kang kakain, para nakapaghanda ako, Love!" katuwiran niya ngayon lang kasi ito umuwi ng maaga galing sa kaibigan.

”Lintik naman, oh!" pasigaw nitong sabi.

”Love, ano ba huwag kang sumigaw, nakakahiya sa mga kabit bahay natin," awat niya rito.

”Wala akong pakialam sa kanila, ano hindi mo ba ako gagawan nang makakain ko?!"

Walang alam na mailuluto si Monalisa, dahil paminsan-minsan lang kasi sila nagluluto. At kung magluto pa sila ay bibili muna sa labas ng maluluto. Tinungo ni Monalisa ang kusina para tignan kung meron nakatagong delata o noodles man lang. Binuksan ang mga kabinet kaso wala mga sauce lang ang meron. Bumalik siya sa sala tumabi kay Archie na nakapikit na nakasandal sa sopa."Love, bibili na lang ako sa labas, walang puwedeng maluto, eh," aniya.

Nagmulat ito at masamang tinignan si Monalisa."Anong klase kang asawa, wala kang maipakain sa akin?!"

Kahit naiinis na siya kailangan niyang magtimpi."Bibili nga ako, Love."

”Lalabas ka? Para ano, para magkita kayo ng lalaki mo?!"

”Ano ka ba, nang bibintang ka sa wala," kanina okay pa siya ngayon ay hindi na nakakainis kasi ito. "Ayaw mo akong bibili, puwes matulog ka na!" Tumayo siya iniwan na ito deretso siya sa kuwarto nila. Matagal na rin hindi sila nagkakasagutan ni Archie. Ngayon lang muli nakainom kasi ito.

"Hoy, Monalisa. Bumalik ka rito!" sigaw nitong habol.

Hindi na ito pinakingan pa ni Monalisa."Bahala ka sa buhay mo, kung gutom ka maghanap ka ng makain mo," kahit paano nagi-guilty siya dahil kumain siya na may kasama kanina at masarap pa ang kinain nila.

There was still a smile on his face when Steve went home because he was with Monalisa. Despite the fact that she stated that they would not meet again, this is the last time they will be strangers to each other. Will he be able to achieve his goals if both his heart and mind are set on seeing the woman? He took a shower straight away, after which he went to the wine chiller to get some red wine and a wine glass and brought them to the living room. He's happy with what happened today. Even though nothing clearly happened, he thinks Monalisa is a bit carried away by him. "Steve, what are you going to do next?" He said to himself. He knew that Monalisa was about to give up. And he also knew that she would control her feeling because she was married. So she said earlier that they would never meet again. She sighed. "Ahhh!" he growled as he swallowed the contents of the goblet. He was a huge temptation for the woman. But he will not give up. He will try to get her even if he or they still sin. Will he really be able to ruin her family? Shaking and nodding, Steve, doing.

Kinabukasan maagang magising si Monalisa. Nagtaka siya dahil wala na sa tabi si Archie. Naligo na siya dahil papasok na siya sa trabaho. Pagbaba niya nakatulog pala si Archie sa sopa ginising niya ito."Love, hindi ka ba papasok?"

"Hmmm, ano ba!" angil nito.

"Papasok ka ba?" tanong niyang muli.

"Hindi masakit ang ulo ko, ano nakaluto ka na ba nang almusal?"

”Love, ipagtimpla na lang kita ng kape mo, mahuhuli na ako, eh."

Bumangong si Archie hawak ang ulo. Hindi ba naman sasakit ang ulo mo kung lasing ka kagabi.”Kape lang, na naman Monalisa!"

"Ito lang ang meron tayo, Archie."

Mainit ang ulong tumayo si Archie. Tinulak si Monalisa, kung hindi na balanse ni Monalisa ang katawan bagsak siya sa sahig."Lintik!" anito at umakyat na sa taas.

Nanginginig ang katawan ni Monalisa sa galit. Nagtataka siya bakit ganon ito. Nag-aaway naman sila pero kinabukasan inaalo na siya nito nag-so-sorry pa at super sweet na. Tinungo niya ang kusina naglagay ng bigas sa rice cooker. Lumabas siya bumili ng itlog at corn beef. Pagkabalik niluto ito. Tinignan ang relo late na late na talaga siya sigurado nito may sermon siya pagdating sa trabaho. Umakyat siya para sabihin nakaluto na siya ng agahan pumasok niya sa kuwarto nila lumapit siya sa nakahigang si Archie.”Love, may naluto na ako sa baba kumain ka na lang aalis na ako." Paalam niya hahakbang na sana siya ng bigla siyang hilain nito."Ay!" Hiyaw niya bumaksag siya sa kama agad na dumangan si Archie sa kanya akala niya lalambingin siya nito kaso hindi pala mariing nitong hinawakan ang kanyang panga.”Love, ano ba nasasaktan ako!" Pilit niyang tinutulak ito.

Lalong diniinan ni Archie ang paghawak kay Monalisa.”Iba karin ha, nalingat lang ako sandali may kasama ka nang iba?" tumawag kasi kagabi ang kaibigan boss ni Monalisa dahil nakita nitong may kasama sa loob ng restaurant si Monalisa kaya siya umuwi kagabi ng maaga.

”Ano bang pinagsasasabi mo ha?"

”Magsisinungaling ka pa, si Jack, nakita kayo ng lalaki mo!"

"Hindi ko siya lalaki!" Tinulak niya ng malakas si Archie nabitawan siya nito at pilit siyang tumayo kaso muling dumangan sa kanya ito.

”Umamin ka rin!" Nilagay ni Archie ang palad sa leeg ni Monalisa at hinawakan ito ng mariing.”Lumalandi ka sa iba ha! Ano ayaw mo na sa akin ha?!" Diniin ang kamay sa leeg nito.

Pilit na tinatanggal ni Monalisa ang kamay ni Archie. Hindi na siya makahinga. She put all her strength to push him."Ahhh!" sigaw niya ng magawang makawala rito.”Papatayin mo ba ako?!" Monalisa begin to cry.

Parang binuhusan ng malamig na tubig si Archie natauhan siya bigla umalis sa pagkadangan kay Monalisa."Lo... love sorry hindi ko sinasadya!"

Mabilis na bumangon si Monalisa tumakbo papalabas."Love, sandali!" Hinabol ni Archie ito.

Deretso sa labas ng bahay si Monalisa. Nakadama siya ng takot kay Archie. Ngayon lang niya ginawa ito. Nakita pala sila ng boss niya. Pero wala naman silang ginawang masama ni Steve kumain lang sila. Bakit kasi pumayag siya sa alok nito eh?

Before Steve goes to his office, he first goes to the restaurant where Monalisa works. He will eat breakfast there first and also see the woman.

just like when he first had breakfast here. So, Steve’s order of eggs Benedict. While waiting for the order, he looks around. But he can't see her. "Didn't she come to work?" he asked himself.

Nang dumating ang kanyang order Steve ask the waitress, hindi naman masama ang magtanong."Miss, si Monalisa. Pumasok ba siya?"

"Kilala mo siya, Sir?" may pagtatakang tanong ng babae.

"Yes, she's here?"

"Wala pa nga siya, Sir. Hindi naman siya nagpasabi na kong papasok ba siya o hindi ngayon."

”Okay thank you!" Tumango naman ang babae at umalis na.

”Anong sinabi nang lalaking iyon sa iyo?" tanong ng manager sa babaeng nakausap ni Steve.

”Sir, tinatanong si Monalisa, kung narito na ba siya."

”Anong sagot mo?"

”Wala pa si Monalisa, Sir. Kilala mo rin ba ang lalaking iyon, Sir? "

Inirapan lang nito ang babae at sumenyas na gawin ang trabaho.”Kagabi magkasama lang sila, tapos ngayon hinahanap na, aba may something yata sila ni Monalisa," paanas na sabi nito. Kinuha nito ang cell phone nagtipa ito.

Steve left the restaurant without seeing Monalisa. As he was on the road on his way to his office, it was quite crowded at that moment. Fortunately, he didn't have a meeting, so it was okay with him even if the traffic was slow. He looked around and frowned because it looked like Monalisa was walking down the road as if she was out of her mind and she was only wearing slippers. "Is that, Monalisa?" He has already passed it. He looked at the side mirror. The woman had stopped walking and seemed to be wiping away her tears. He pulled the car over quickly, his heart telling him that it was Monalisa.

Steve runs to the woman. "Monalisa?" he calls her name. The woman immediately turned to him.

When Monalisa saw Steve, she couldn't help but cry. He thinks he saw an ally.

Steve approached the woman. Without saying a word, he hugged her.