Chapter 19

"Naghanda ako ng breakfast natin," sambit ko pero hindi man lang niya ako nilingon at agad na lumabas ng bahay.

He's acting so cold and distant again. Hindi ko alam kung may nagawa ba akong mali kaya nagkakaganito siya. Noon kasi ganito niya ako tinatrato na parang wala ako na parang hindi ako nag-eexist. Balik na naman ba talaga kami sa dati?

Akala ko magiging okay na kami, na magiging maayos ang pakikitungo naming dalawa pero ito na naman sa phase kung saan pakiramdam ko wala na naman siyang pakialam sa akin.

May nagawa ba ako? May mali ba sa ginagawa ko?

Tumayo na ako at niligpit ang pagkaing hinanda ko. Nilagay ko na lang sa refrigerator ang mga niluto ko kasi sayang naman at hindi man lang nakain. Nawalan na din ako ng ganang kumain ngayon, na-excite lang ako sa wala. Napabuntong hinga ako, bigla akong napalingon sa direksyon sa may sala, naririnig ko ang pagriring ng isang cellphone.

Pinakinggan ko ang nagriring at napansin na nasa ilalim ng side table katabi ng sala set ang cellphone ni Renzo na walang tigil sa apgri-ring. Naiwan niya ang cellphone niya pero paanong nakaabot ito rito?

Napatingin ako sa screen ng cellphone at nakitang si Heidi ang tumatawag, hindi ko napigilang sagutin ang tawag dahil naiirita sa pagulit-ulit na pagriring ng cellphone.

"Devon, akala ko ba magkikita tayo kahapon sa condo ko bakit nakita kita kahapon with another girl? Well I don't care kung sino man iyon basta punta ka dito-" Nagsasalita pa si Heidi pero hindi ko na pinatapos ang sinasabi niya at pinatay ko na ang tawag. Ayoko ng marinig pa ang sasabihin ng babaeng iyon, ang kapal talaga ng mukhang manlandi.

Hindi ko na namalayan na tumutulo na ang mga luha ko. Hindi naman ito bago sa akin pero bakit sobrang sakit sa dibdib.

Naramdaman ko na lang bumukas ang pinto sa likuran ko. Alam kung si Renzo ang pumasok kaya minabuting kong pinahiran ang mga luhang umaagos sa pisngi ko. Huminga ako ng malamim, sinuot ang eye glass ko at lumingon sa direksyon niya.

"Ito nga pala iyong cellphone mo nakita ko sa ilalim ng table." Pilit akong ngumiti ako sa kanya at inabot ang cellphone sa kanya. Nakatingin lang siya sa akin na parang naghihintay na magsalita pa ako pero napatitig lang din ako sa kanya.

"Sige mauna na ako sayo kailangan ko na na ring magmadali." Mabilis kong sambit, mabilis kong kinuha ang mga bagay na kailngan ko at nilagay lahat sa bag ko. Kinuha ko ang cellphone kong kanina pa pala nagri-ring na hindi ko man lang napansin. Sinagot ko na ang tawag habang naglalakad ako papanhik ppauntang kwarto para kunin ang naiwang susi sa kotse ko.

"O Tyron, papunta na ako sa school."

"Opo, sorry na."

"Magkita na lang tayo mamaya sa library. Oo na, bye."

Tinago ko na ang cellphone sa bulsa ko at bubuksan ko na sana ang pintuan sa kwarto ko ng biglang may humila sa akin.

Naramdaman ko na lang ang mga labi ko na magkalapat na sa labi ni Renzo. Nakahawak ang isang kamay niya sa gilid ng mukha ko habang nakahawak sa likuran ko ang isa niyang kamay. Hindi ko na din napansin ang pagyapos ko sa kanya, naramdaman ko na lang na nakapulupot na pala ang dalawa kong braso sa leeg niya.

Dinadama ko ang malambot niyang buhok na halatang kakaligo niya lang dahil mamasa-masa pa. Lalong lumalim ang halikan naming dalawa, naririnig ko ang mahina niyang daing sa gitna ng halikan naming dalawa. Parang unti-unting nawawala iyong sakit sa dibdib ko dahil lang sa paghalik sa akin ngayon.

Sinandal niya ako sa pituan, naramdaman ko na lang na nahulog ang eye glass ko. Narinig ko ang pagtunog ng maapakan ko iyon pero hinnayana ko na dahil marami namang spare sa kwarto.

Nabuksan na niya ang jeans ko, nahubad na din niya ang t-shirt na suot-suot ko ngayon. Wala na kaming pakialam kung hindi man kami makapasok sa kwarto. Naramdamn ko ang paglalakbay ng kamay niya sa ibabang bahagi ng pagkababae ko. Nahubad na din niya pang-ibabang pangloob ko, I knew I was ready for him to enter and take me.

He's currently nibbling my earlobe down to my neck. Napansin kong napakatagal niya ata sa may bandang leeg ko. Napaungol ako ng naramdaman kong pumasok na siya sa gitna ng pagkababae ko, napahawak ako ng mahigpit sa leeg niya. Napakagat ako sa labi ko upang pigilan ang boses ko na lumabas dahil nakakahiyang marinig ni Renzo.

Lalong bumilis ng bumilis ang mga galaw ni Renzo, medyo marahas din ang pag-galaw niya na para bang pinaparusahan niya ako.

"Renzo!" I shout his name as we reached both our climax. Agad niya akong binitawan at inayos niya ang sarili pagkatapos ay tinignan niya lang ako at umalis.

"Fix yourself." Sambit niya habang naglakad palayo. Ganoon na lang iyon? Ni hindi man lang niya ako kinausap ng maayos.

Two words, iyan lang ang nasabi niya sa akin pagkatapos ng isang linggo na pagwawalang kibo niya sa akin. Napabuntong hininga ako at inayos ko na ang sarili ko at kinuha ang lahat ng kailangan ko. Umalis na ako ng bahay at sumakay sa kotse.

"WE SHOULD research more about this topic, and provide examples to make sure that-" Kanina pa nagsasalita si Tyron pero ni isang salita ay wala akong naiintindihan. Lahat ng sinasabi niya ay pumasok sa isang tenga ko at lumalabas sa kabila.

Ang naiisip ko lang kasi ngayon ay si Renzo at kung ano na naman ang problema namin, ang tagal na kasing ganoon ang pakikitungo niya sa akin kaya gusto kong malaman kung may nagawa na naman akong mali.

"Serena nakikinig ka ba sa akin?" Napatingin ako kay Tyron ng muli siyang magsalita. Nasa labas kami ng library kung saan may mga upuan at tables na pwedeng maupo ang mga studyante para makapag-usap.

"Huh? No, I mean yes," nalilito kong sambit. Nakatingin lang siya sa akin na para bang alam niyang hindi talaga ako nakikinig sa kany

"You're not really in the mood for this, we can continue later." He smiled at me.

"I'm sorry and thank you Tyron." Ngumiti na rin siya sa akin.

"It's okay." Napatingin siya sa may leeg ko. "Ano iyang namumulang maliliit sa leeg mo?" Nanlaki ang mata ko sa tanong niya at mabilis na napahawak ako sa leeg ko ng hindi oras. Naalala ko ang ginawa ni Renzo kanina.

"Pupunta muna ako sa comfort room." Mabilis akong tumayo at nagpunta sa banyo ng mga babae dito sa library pero sa kasamaang palad ay out of service ang banyo.

Minabuti kong tumakbo sa papunta sa locker ko para kunin ang concealer ni Rezzy na hindi na niya nakuha ng nilagay niya sa locker ko. Sabi niya kasi magagamit ko daw iyon, hindi ko naman akalaing ngayon ko pa ito magagamit.

Mabilis akong tumakbo sa banyo na malapit sa locker ko, agad ako humarap sa salamin at nakita ko ang dalawang hickey na kitang kita sa gilid ng leeg ko dahil naka-ipit ang buhok ko. Mabilis kong tinapalan ng concealer ang leeg ko, habang nilalagyan ko ang leeg ko ay napansin kong nagbukas ang isang cubicle.

Napalingon ako sa nagbukas na cubicle at lumabas ang isang lalaki habang nakahawak sa bewang ng lalaki ang babae. Sa kasamaang palad ang nakatayong dalawang tao sa harapan ko ay walang iba kundi si Renzo at Heidi.

Bumabakas ang pagkabigla sa mukha ni Heidi habang walang ekspresyon ang mababasa sa mukha ni Renzo. Tumingin lang siya sa akin sandali at lumabas habang naka cross arms na nakatingin sa akin si Heidi.

"Nandito ka pala? What a coincidence." Tumalikod na siya sa akin at naglakad papunta sa pintuan ng tumigil ulit siya sa humarap sa akin. "He may be your husband but he's not yours."

Naiwan na lang akong mag-isa sa banyo habang nakatingin sa sarili ko. Maya-maya ay lumabas na din ako ng comfort room at dumiretso sa library, hindi ko alam kung anong nag-udyok na bumalik pa ako roon pero doon na ako dinala ng mga paa ko.

"Anong nangyari?" Bigla akong napaiyak sa harapan niya, walang tigil ang luha ko sa pagdaloy ng bigla niya akong yakapin.

"Ang sakit, ang sakit sakit na talaga." Hinahagod lang ni Tyron ang likuran ko habang nakadantay ako sa dibdib niya. "Bakit ganoon? Parati na lang, ang sakit na dibdib na pakiramdam ko sasabog na ako." Napatingin ako sa kanya, hindi na malinaw ang paningin ko sa sunod sunod na pagbuhos ng luha ko.

"Everything will be alright." Nakahawak siya sa magkabilang pisngi ko habang pinapahiran niya mga luha ko na walang sawang umaagos. Then he kissed my forehead and hugged me again.

"NANDITO KA lang pala." Sambit ni Rezzy na naupo na sa tabi ko, hindi ko siya nilingon at pinagpatuloy ko lang ang pagbabasa ko.

"Serena lunch na tara na, sagot ko na ang lunch mo ngayon." Pag-aaya niya sa akin.

"What's the catch?" Inayos ko ang eyeglass ko.

"Pag-ililibre kailangan may kapalit agad?" Bulyaw niya sa akin. Minsan talaga parang hindi babae magsalita itong si Rezzy pag ako ang kaharap.

"Oo pag ikaw. O sige na nga tara na, gutom na din ako." Tumayo na ako at inayos ang mga gamit ko. Umalis na din kami sa library at dumiretso sa canteen.

"So tell me, what is it?" Nakatingin ako sa kanya habang sinisipsip ko ang apple juice ko.

"What's what?" Pinaglalaruan lang niya ang pasta na nasa plato niya. Iyang mga ganyang kilos niya ay may ibig sabihin kaya paniguradong meron siyang hihingin na pabor sa akin.

"Spill it." Binuksan ko ang buger at kumagat. Napatingin ako sa mga papasok sa canteenm si Renzo. Sinundan ko ng tingin ang mga galaw niya. Naupo siya sa usual na upuan niya. Mag-isa lang siya ngayon? Napatingin ako sa mga taong papasok sa loob ng canteen, agad na nakuha ng atensyon ko si Heidi na maarteng naglakad papunta kay Renzo.

Nakatingin lang ako sa mukha ni Renzo, isang buwan na kaming walang kibuan. w Minsan kinakausap ko siya sa bahay o gumagawa ako ng paraan para pansinin niya ako. Tinatanong ko siya ng kung ano-ano para lang makabuo ng pag-uusapan pero oo at hindi lang sinasagot niya sa akin.

Minsan nga ginagawa ko ng tanga at bobo ang sarili dahil sa gusto ko lang talaga siyang kausapin may tinanong ako tungkol sa assignment na sinigurado kong maeexplain niya sa akin pero ayon sinulat niya lang in 2 minutes. Hanggang sa buong assignment ko na ang pinagawa ko sa kanya ng paisa-isa para lang makausap ko siya pero wala pa din.

Iyong mukha niyang expressionless habang nakatingin sa akin. Hindi ko na alam ang gagawin ko para lang pansinin niya ako.

Namula ako ng mapansin kong nakatitig na din pala siya sa akin pero hindi ko iniwas ang tingin ko sa kanya. Gusto kong tignan ang reaksyon ng mukha niya, kung meron man. Nagkatitigan kami pero wala akong mabasa mukha niya, inalis na niya ang tingin niya sa akin at napaharap kay Heidi dahil may sinasabi ata ito kay Renzo.

Nakaka-inis isipin na parating nakaaligid ang babaeng iyon kay Renzo. Habang ako nakatingin lang ako sa kanya, hanggang tingin na lang ako kahit na nasa bahay kami ang lapit-lapit niya lang sa akin pero pakiramdam ko ang layo-layo niya pa din.

"Hey what do you think? Please say yes S! Are you even listening to me?" Napatingin si Rezzy sa tinitignan ko at bumalik ang tingin sa akin.

"Hindi ka ba nagsasawa sa pagtitig sa lalaking 'yan? Nasa iisang bubong na nga kayo at magkatabi pa kayo sa iisang ka-" tinuptop ko ang bibig niya. Kung ano-ano talagang lumalabas sa bibig ng babaeng 'to.

"Shh. Wag ka ngang maingay." Tinanggal ko na ang kamay kong nakatabon sa bibig niya dahil sa kinakagat na niya ang kamay ko. May pagka-abnoy talaga 'tong kaibigan ko.

"So it's a yes?" Excited niyangbulaslas sa akin.

"Yes, wag kang maingay." Pagtango ko sa kanya, umoo na lang ako kahit hindi ko talaga alam kung anong sinasabi ni Rezzy.

Bumalik ang atensyon ko kay Renzo na kumakain din ng burger na katulad sa kinakain ko ngayon.

"Yes! Sabi mo iyan, wala ng bawian ah!" Ngingiti niyang sabi, biglang bumalik ang tingin ko kay Rezzy.

"Anong babawiin ko? Wait a minute Rezzy. anong sinsabi mo?" Napunta ang buong atensyon ko kay Rezzy na ngayon ay ngi-ngiti.

"I told you to listen to me but basically you didn't so it isn't important since you said yes already. S, you'll be a ramp model again with me." Nanlaki ang mga mata. I didn't see this coming.

"Wait, what? Me? Ramp model, again? Kelan ako nagsabi sayo ng oo?!" Uminit na ang ulo ko. Hindi ako makapaniwalang ito pala ang hinihingi na pabor ni Rezzy kaya nilibre niya ako lunch.

"You said yes a while ago. Wala ng bawian iyon." Umupo siya ng maayos at tinitignan ang mga kuko niya na parang sinasabi niyang wala na akong choice.

"I don't really want to do it again, Rez. Tama na iyong wala akong nagawa noon ng dalhin mo ako sa Europe. Sinabi mo pang vacation but basically dinala mo ako doon para maging ramp model at pinagpraktisan mo pa ako at wag mong kalimutan iyong nasa New York tayo ginagawa mo na naman iyon sa akin."

"You did enjoy it right? Please S! Do it for me! Please since umoo ka na dahil busog ka na sa libre ko. " napabuntong hinga na lang ako at napatingin sa dako kung saan nandoon si Renzo.

"You want to get his attention right?" Napatingin na naman ako kay Renzo at muling bumalik ang tingin kay Rezzy. "Don't look at me like that, kilala kita at alam ko kung anong iyang tumatakbo diyan sa utak mo."

"Fine, gagawin ko na." Biglang umaliwalas ang mukha ni Rezzy at ngumiti ng pagkalaki-laki.

"Wala na iyang bawian." Tumayo na agad siya at hinalikan ako sa pisngi. "I gotta go S. Babalikan na lang kita," kinindatan niya ako at umalis na.

Ngumiti ako ng hindi ko namamalayan, kung hindi ko lang talaga kaibigan ang babaeng iyon hindi talaga ako papayag. Mahirap kasi akong mapapayag katulad ng mga ganyang bagay. My best friend surely loves modeling but it's not my cup of tea. I don't really hate it, ang ayoko lang iyong humaharap sa maraming tao.

Napatingin ako kay Renzo na busy na busy kay Heidi. Gagawin ko ang lahat para makuha ang atensyon ni renzo. Kung akala niya magagawa mo akong baliwalain na lang, pwes nagkakamali siya.