Chapter 18
Its been a week already since my dad move out of the house and went back to US. I decided to clean the house because we don't have any classes because of the typhoon.
Its raining so hard outside. Im getting a little bit scared dahil ako lang mag isa sa bahay.
And I feel so lonely. a
What if bigla nalang mawalan ng power? I can't go out because the rain is pouring outside.
Ghad. Kailan kapa naging ganito ka duwag Reese?
"Gosh. I wish Sandro will show up somewhere and bother me"
"Allison!"
I almost fell out of the chair when I heard a voice screaming outside.
What the hell?
"Open the door" he scream
Si Sandro ba talaga ang nasa labas? Or I am hallucinating? Gosh. Kaka sabi ko lang. Totoo ba? Nandito talaga sya?
Naglakad ako papalapit sa pinto at binuksan iyon.
Sandro is standing infront of the door soaked in water. Basang basa talaga sya. Basang sisiw
"Hey!" Hinatak ko sya papasok.
"Bakit nagbasa ka? Gosh. Wait, Im gonna bring you a towel"
Tumakbo ako sa taas at kumuha ng tatlong malinis na towel. Bakit ba natataranta ako?
"What brings you here? Sobrang lakas ng ulan Sandro!" I scream.
"Achooo" He start sneezing. Sino ba naman hindi? Sobrang lakas ng ulan at ang lamig pa sa labas. Buti nalang ay may heater itong bahay at kahit paano hindi na sya lalamigin.
"Take a bath first and change your clothes. Wait, ghad. Hahanap ako ng damit"
Natataranta talaga ako dahil nanginginig na sa lamig si Sandro at hindi na maka pag salita. Para syang basang sisiw ngayon, hindi ko alam kung maawa ba ako o maasar sakanya.
"There's no underwear gosh!"
Pumunta ako sa room ni Dad. Baka may naiwan syang undies and I was right. May naka plastic pa na boxer sa cabinet.
Isang plain tshirt na malaki naman ang size at pants ang kinuha ko. Pagbaba ko nasa cr na si Sandro at naliligo.
"Iiwan ko sa dito sa tapat ng pinto ang damit mo"
I said I want a companion, I didn't even think na Sandro will show up like this. Sinong tanga ang magbabasa sa ulan?
"Its so cold" reklamo nya pag labas ng CR.
Ngayon ko lang napansin na kahit anong isuot ni Sandro ay bagay nya dahil maputi ito.
"Tanga kaba? Hindi mo ba narinig na may bagyo? Kaya nga walang pasok hindi ba?"
He glared at me "Stop calling me stupid you dick head"
I rolled my eyes
"Achooo"
He keep sneezing. He catch a cold.
"Coffee please"
Ayoko ng maki pag away sakanya kaya ginawan ko nalang sya ng coffee nya.
"Here"
Naka upo sa sofa sa may sala si Sandro ngayon or should I say nakahiga?
He looks really tired.
"Ano ba kasing ginagawa mo sa labas?"
Wait ano bang pake mo Reese? Bakit parang nanay ka kung maka asta. Kailan kapa naging concern sakanya? The last thing I know you hate him.
"We played computer games" simpleng sagot nito.
Ibinaba ko sa mesa ang coffee nya at hindi maka paniwalang tumingin sakanya.
"I'm so cold. Do you have some blanket?"
I rolled my eyes at ibinato sakanya ang blanket na nasa upuan.
"Cook something hot"
"Wow. Ano ka? Boss? Grabe ka kung maka utos!"
"Achooo"
Napailing na lamang ako. I have no choice so I cooked a chicken soup for him at pinagsilbihan ko pa talaga sya.
Binabawi ko na ang sinabi ko kanina. Alisin nyo na si Sandro dito at ng matahimik na ang buhay ko 🥴
"Where's your maid?"
I sit infront of him and take a sip of my coffee. Atleast I have someone to talk to kahit nakakairita sya.
"Province. Hindi ko na pinabalik si manang para maka pag pahinga nalang sya sa bahay"
Why am I even explaining this shit to him? Your crazy Reese Allison Cohen.
"Your dad?"
"Can you please stop asking a question? Just eat your soup and get lost"
"Ang daldal mo" I added.
He glared at me and cough.
"I think I have some medicine"
"I don't drink medicine"
"Para kang bata"
He rolled his eyes, finished his food and lay in my sofa.
"Its so cold and I feel sleepy" he whispher and he shut his eyes.
Sandro is like a puppy right now, parang ang bait nya ata kapag may sakit sya?
Napa iling na lamang ako at iniwan sya para linisin lahat ng pinagkalatan ko.
Sandro's presence give me a peace of mind and Im not scared anymore.
The rain is still pouring outside, sinilip ko si Sandro and he's sleeping right now.
Ngayon ko lang narealize na gwapo talaga si Sandro. I hate to admit it but he's really handsome.
Sandro have a long eyelashes, pinkish lips and pointed nose.
"Are you crazy Reese?" Tinampal ko ng mahina ang pisngi ko. Why am I doing this?
Inayos ko ang blanket nya para hindi sya lamigin. Nagulat ako dahil bigla nya akong hinatak, I ended up lying in his chest.
I can feel Sandro's heart beating so fast.
"You sleep" he whispher.
"Sandro" I called his name but he's not answering me.
Sumigaw ako ng napaka lakas dahil sa malakas na kulog. Sobrang higpit din ng pagkakayakap ko kay Sandro.
"You're choking me"
Mabilis akong tumayo at lumayo sakanya.
"Chansing huh?" He's teasing me right now.
"Umuwi kana"
Tumalikod ito saakin at inubo pa. "Im gonna sleep. Stop staring at me. I know I'm handsome"
"In your dreams! Wag kana sanang magising"
Its already 8 in the everything and the rain is still pouring outside. I don't know why but as I look at the window I suddenly felt sad.
I shook my head and take a deep breath.
I cook some tinolang manok dahil nandito pa din si Sandro. He's still sleeping though.
"Should I wake him up?"
I prepare the table and plates and went to the living room to wake him up.
"Sandro" I start pocking his cheeks.
"Hey"
Napako ang tingin ko sa kanyang labi. Why do I feel like Sandro's lips is pulling me?
Damn it. What are you thinking Reese?
I don't even know why, I found myself kissing Sandro's lips.
Nanlaki ang mga mata ko when I felt his hand at the back of my neck.
He kiss me back!!
Gising sya! My ghad