Chapter 3: Chapter Three

Malungkot ang mga matang nakatingin sa pictures na ini-send sa kaniya ni Irvin. Naisipan niyang muling basahin ang emosyon na nasa mukha ng dalawang lalaking magkahawak kamay. He received those pictures two years ago. He wasn't surprised na makita sina Theron at Syd na magkahawak kamay, nagyakapan at naghalikan.

Pero nasasaktan siya. May kung ilang karayom ang itinusok sa puso niya. Noong gabing natanggap niya ang mga litratong 'yon ay nagdulot ng masamang pakiramdam at panaginip sa kaniya. He wasn't tough like Theron. Oo, 'di nga siya nasorpresa. Bakit naman siya masurpise kung mismong mula sa bibig ni Theron ang nagsabing mahal niya si Syd.

Naalala pa niya kung paano siya nito sinorpresa sa bagay na 'yon. Noon lang siya nagkalakas loob na ilabas ang tunay na nararamdaman niya sa kaibigan.

Mahal na mahal niya si Theron. Alam 'yon ni Irvin. Irvin his friend had warned him for hundred fucking times that falling in love with his best friend doesn't work out. May punto si Irvin. He asked himself kung mahirap ba siyang mahalin. Kung ano ang meron kay Syd na wala sa kaniya.

Sa tuwing tinukso siya ng mga alaala niyang 'yon, ang tungkol sa sorpresa ni Theron sa gabi ng friendsarry nila ay pakiramdam niya ay sabay siyang binagsakan ng langit at lupa. The world was blown up to him. Noong gabing 'yon ay nakatayo siya sa madilim na bahagi ng kalye. Nakatingin sa kinauupuan ni Theron.

Gusto niyang bumalik do'n pero 'di niya magawa. Pinalipas niya ang isang oras at pinatuyo ang basang mata at pisngi. Huminga ng malalim. At nagsimulang humakbang, hakbang niya ay mabigat. Pero napahinto siya. Syd appeared and Theron kissed him on his cheek.

On the dark part of the street, where he stood, unmoved, weeping, his heart pounded hammer on his ears. Kith bites his lips in agony. Hindi biro ang gabing 'yon. Nanatili siyang nakatayo roon at pagmasdanin sila. Nakatayong ligo ang sariling luha. Nakatayo roon na nilalamigan.

Kahit nang bumuhos ang malakas na ulan ay nakatayo pa rin siya roon. Solo ang sakit ng dibdib. Solo ni Kith ang galit sa panahon, tila siya'y sinampal ng malakas na ihip ng hangin. Solo niya ang lahat.

Napailing si Kith. He realized na mahal na mahal pala ni Theron si Syd. Kitang-kita niya 'yon sa masayang anyo ni Theron Amherst. Oo, galit siya kay Theron pero mas nanaig ang pagka-miss niya sa kaibigan niya. Kaya niyang i-balanse ang lahat. Ang pagkakaibigan nila at ang nararamdaman niya rito.

Pero nitong dalawang taong nakalilipas walang Theron na naghahanap sa kaniya. Siguro ay kinalimutan na siya ng kaibigan. Sa isiping 'yon ay nangilid ang butil ng luha niya pero kaagad niyang pinunasan ang pisngi niya at kontrolin ang ilang butil ng luha niya dahil nakikita niyang nakasilip sa rearview mirror ang driver niya.

Marahil ay kanina pa siya nito minamasdan, marahil ay nagtatanong ang isipan nito kung bakit siya biglang natulala.

"Est-ce que Lyn a déjà préparé mes affaires personnelles pour mon départ demain? (Has Lyn already prepared my personal things for my departure tomorrow?)" Tanong niya sa driver. Ang tinutukoy niya ay ang kasambahay nila. Kailangan niyang mag-French dahil basic English lang ang alam ng driver niya.

"Yes, Sir." Nauutal na sagot ng driver. Halatang nahihirapan mag-English.

"Merci (Thank you.)"

Tumango ang driver niya at itinuon ang atensiyon sa pagmamaneho. Siya naman ay muling tumingin sa larawan. Napabuntong-hininga siya at naiinis na in-off ang cellphone niya. Tumingin siya sa labas ng kotse. He gave a long profound sigh.

The streets were crowded. Foreigns, locals, and couples were busy talking to each other. While photographers and vloggers were busy too, taking the beautiful sight of Effiel tower.

"Tournez à gauche. Prenez le raccourci vers l'entreprise. Papa m'attend maintenant au bureau. (Turn left. Take the shortcut to the company. Dad is waiting for me in the office now)" Agad namang tumalima ang driver. Agad itong kumaliwa and crossed the Avenue Montaigne.

Paglipas ng sampung minuto ay huminto ito sa harap ng napakataas na building. Napatingin siya sa electronic signboard with a title written on it PRIME MARKET VEHICLES the best automobile company. Founded and run by Miguel Sylvester Prime, Kith's Dad.

Kith was the CEO of PMV or Prime Market Vehicles. Sa France rin niya tinapos ang kursong Aeronautical Engineering. Hindi na niya magawang tapusin ang kursong 'yon sa Humprey dahil na rin sa nangyari sa gabing 'yon.

Umalis siya ng bansa pagkatapos ng ilang araw na wala siya sa sarili niya dahil dinaramdam niya ang relasyon nina Theron at Syd. Tumakas siya sa pangyayaring 'yon na akala naman niya ay matatahimik ang utak niya sa Paris.

No, he wasn't at peace during his first two months in Paris. Palagi niyang iniisip si Theron, he desperately wanted to go back to the Philippines and reunites with him pero ano'ng mukha ang ipapakita o ihaharap sa binata.

He wasn't confident. Sa totoo lang ang ginagawang pag-amin niya ng tunay na nararamdaman niya ay nagdulot ng sama ng loob sa kanya. Dahil siya rin ay sinisisi niya ang sarili niya dahil lang sa nararamdaman niya ay nagkandaletse ang pagkakaibigan nila.

Pero pag-lipas ng ilang months ay natutunan na talaga niyang tanggapin ang tadhana niya at kapalaran. He slowly understands himself.

"Tu n'as pas à venir me chercher plus tard. Dégager? (You don't have to pick me up later. Clear?)" He will drive pag-uwi. Nahihilo lang siya kaninang umaga at masama ang pakiramdam niya kaya nagpahatid siya sa driver nila. Ngayon ay medyo okay na siya.

Tumango ito bilang tugon sa sinabi niya. "Y-Yes, Sir"

"Thank you," aniya saka lumabas ng silver Royce Sweptail Car. Inayos niya ang suot na dark matched suit. Isinuklay ang mga daliri sa buhok niya at inayos din ang corvette niya. Then he grabbed his Pineider leather briefcase. Kith walked straight to the entrance.

"Bon midi Monsieur (Good noon, Sir.)" bati na natanggap niya sa mga nakasalubong sa kaniya. Ngiti lang ang naging sagot niya sa mga ito at patuloy sa paglalakad patungong elevator. Napangiti siya ng maka-abot doon.

"Bonjour Monsieur. (Hi Sir.)" bati ng cute na lalaki from the R and D department. Naka-fling na niya ito noon. He's gentle at maalalahanin pero umatras siya ng malamang may relasyon ito sa isang ka-trabaho nito sa company.

"Bonjour, Claude," he said greetings him too.

"I and Blaise will have lunch together. Would you like to join us?" He asked smiling.

"Ah merci j'ai perdu l'appétit ( Thanks I lost my appetite)"

"Et Moi? (What about me.)" Claude asked biting his lower lip.

"What about you?"

"Eat me for lunch"

Muntik na niyang mabitawan ang hawak niyang briefcase. He's kidding. No, he wasn't. They've been eating each other no'ng sila pa.

"Pssst," he said tapping his finger on his mouth. "They might hear you."

"You can eat me inside that damn elevator. I'll promise that I'll cum in just one minute before you reach your office. Besides It's on one hundred sixty five floor," anitong humahalakhak.

"I can't concentrate I'll be dizzy."

Gago? He said inaudible. Sa tingin mo lalabasan ka na agad. Gusto niyang matawa sa sariling iniisip. Okay, fine gusto mo 'eh. He pulled him inside the elevator and he cornered him.

Kith kissed him aggressively, biting his flesh gently. Leave no marks of his teeth dahil ayaw niyang maghinala naman ang girlfriend nitong nasa Production management. Marahas at malikot ang mga kamay niyang gumapang sa ibat-ibang parte ng katawan nito.

"To 165th floors," he whispered in his ear, kissing and swirling his tongue around Claude's earlobe. Claude manages to push the button in their direction. On 165th floors.

"Kith, Ugh" he moaned.

He smiled hearing his name chorus on his moan. Kinalas niya ang belt nito at ipinasok ang kamay. Marahas, malikot habang ang isang kamay ay ipinasok sa loob ng suot nitong long sleeve.

Pinaglalaruan ng dulo ng hintuturo niya ang dulo ng utong ni Claude that cause him to moan hard. Hindi na niya sinayang ang oras at ipinasok ang kamay sa loob ng brief nito. It's alive, big, and long. Di na siya nasorpresa.

Claude unbuttons his sleeve. Nang tumambad sa kaniya ang makinis at mabalahibong dibdib nito ay kaagad siyang humalik doon. Nilalaro niya ang nipple nito. Palipat lipat ang labi niya sa dalawang utong nito.

Habang ang isang kamay ay nilalaro ang ulo ng kakambal ni Claude. Walang ibang maririnig sa loob ng tumatakbong elevator kundi ang ungol ni Claude. Moaning and cursing his name.

Lumuhod siya at ibinaba ang slacks na suot nito. Pagkakita muli sa kargada nito ay agad niyang sinunggaban. He fucked his mouth. Ganon din ang ginagawa niya, labas masok sa loob ng bibig niya ang laki ng kargada nito.

"Ugh, Kith." Napansin niya ang panginginig ng mga paa nito. Kaya alam niyang lalabasan na ito. Inilabas at ipinaputok nito lahat 'yon sa bibig niya. Kaagad siyang tumayo at hinalikan ito then split his tongue inside Claude's mouth. A tongue was full of Cum. He dropped it inside his mouth, saka kaagad kumalas sa yakap nito.

Kitang-kita niya ang nandidiring mukha nito. Napa-iling na lamang siya at tinulungan itong ayusin ang sarili.

"Don't you dare to spit it on here. Swallow it, Baby, it's yours after all."

He shook his head hard. Alam niyang gusto nito ang sumuka sa oras na 'yon. The hell he can't do that lalo na't huminto na ang elevator at nasa 165th floor na sila. Kaagad siyang lumabas at naiwan ito sa loob kailangan pa nitong bumalik sa R and D department for his report.

"See you around," aniyang kumaway at tinalikuran ito. Natawa na lamang siya sa ginawa niya. He feels not sorry at all. Pinilit siya ni Claude kaya nagawa niya 'yon. He sprayed perfect scent perfume into his body.

"BAKIT ang tagal mo?" 'Yun ang tanong ni Miguel. His daddy. Naka-upo ito sa upuan niya sa loob ng kaniyang office.

"Kumain ako sa labas," pagsisinungaling niya at napakamot sa kaniyang ulo.

"Oh, I see. Alam mo ba kung bakit nandito ako?"

"Yeah," Miguel was there to discuss something. Minsan lang siya nitong binisita dahil maraming responsbilidad ito sa buhay. He's the busiest man on Earth. Dahil sa dami ng kompanyang hinahawakan.

"What about it then?"

"Daddy naman. Pinahula mo pa," sabi niyang nasapo ang noo. "Bersiyon ka ata ng mga manhuhulang walang science explanation ang assumption."

"Gusto ko lang na maging responsable ka sa mga responsibilidad mo." Seryosong sambit nito.

"Kulang na lamang na sabihin mo na gayahin o tularan kita." Natawa siya.

"C'est le point Fils (That's the point, Son.)"

"Okay, I'll promise I will do my best"

"Ano'ng oras pala departure mo bukas."

"Umaga"

"Good"

Bukas ay uuwi siya ng Pilipinas dahil sa malaking responsibilidad na naghihintay sa kaniya. Sa wakas paglipas ng dalawang taon ay muli na niyang makita ang Pilipinas. Musta na kaya si Theron biglang tanong niya sa isip niya. Successful din ba ito. Musta na kaya sila ni Syd? At ang bagay na 'yon ay malalaman din niya.

He's excited sa pag-uwi ng Pilipinas. Dahil hindi na siya ang dating mahinang si Kith Sylvester Prime. Iba na siya. He's capable of everything. Isang ngiti ang gumuhit sa manipis at perpektong mga labi ni Kith.

"IKAW mag-apply sa Kompanyang 'yon?" Nabubuwisit na sigaw ni Warren Amherst. "Narinig mo ba ako?" Sigaw nito.

Tila walang narinig si Theron na patuloy sa paghitit ng sigarilyo. Blowing a gray thick smoke.

"You, loser. Have you lost your Mind, Theron?" Patuloy na nabubuwisit na sigaw ni Warren.

"Dad," sa wakas ay sambit ni Theron. "Pssst," he said tapping his finger on his lips. "Ang ingay mo."

"Hindi ka pweding mag-apply sa kompanyang 'yon."

"Why not?" Sabi niya na patuloy sa pagsisigarilyo.

"Sila ang rason kung bakit bumagsak ang negosyo natin. Look-"

"Pssst, Dad. Ang ingay mo."

"Tang-inang kompanyang 'yon." Nabubuwisit pa rin si Warren habang naglalakad patungo sa kinaroonan ng single sofa. "Bagsak na tayo dahil sa kanila."

"Ah," he sounded as if he didn't care. He stood up. "So? Sinisisi mo sila sa nangyari ngayon. Bagsak ang negosyo? Dahil 'yon sa pinanggagawa mo. Dahil sa utang mo. Dahil sa bisyo mo. Dahil sa mga casino na 'yan." Nakaguhit ang malaking galit sa mukha ng binata. "Pero ano bang paki-alam ko kung wala na ang lahat ng kayamanan natin? Maiibalik mo pa ba 'yon? Hindi na"

"Don't lecture me."

"Ah, 'yan ang mahirap sa inyong mga matatanda. Chos, ang gusto kayo lang ang pinakinggan. Huwaw naman Dad."

"Hindi kita pinanganak para sumagot ng ganiyan"

"Ah, tapos ngayon balak mong ibenta ang mansiyon na'to?"

"Walang, wala na tayo, Theron"

"Dahil 'yon sa'yo. You make me repeat my words"

"Tila nga'y lumampas na tayo sa pinag-usapan" sabi nitong napailing.

"O, tila nga ay tinakasan mo ang katotohanan sa mga sinasabi ko," aniyang tumawa ng mapakla.

"Basta. The hell you can't apply on that fucking company."

"I understand. But you can't stop me, Dad." He smiled.

"You're nothing for me but a stupid son."

"You're nothing also but a loser Father."

Pagkasabi nito niyon ay tinalikuran niya ito at pumanhik sa itaas. Pagkapasok sa kaniyang silid ay pinagsusuntukan niya ang pader. He's growing into a wild beast. Dahil sa bisyo ng ama ay bumagsak ang negosyo nila. Hindi niya alam kung paano ibalik 'yon.

He remembered when he deal with the same challenge before. Kith was there cheering him up. Draw a plan to save their business and he was successful. Theron badly needed him. Pero wala siyang balita tungkol kay Kith nitong nakalilipas na dalawang taon.

Ang huling balitang natanggap niya kay Irvin ay umalis ng bansa si Kith. Nagtatagis ang bagang ng binata at malakas na sinuntok ang pader. Nagdudulot 'yon ng sakit at sugat sa kaniyang kanang kamao.