Chapter 2

Aalis na sana talaga si Itzy nang mahagip ng kanyang paningin ang kanyang mga bully na

tumatakbo patungo sa karamihan. Huminto siya saglit at lumingon sa mga bully. Habang

nakikita niya ang mga ito na nagtutulak sa gitna ng mga tao, itinutulak ang mga tao sa kanilang

landas.

Nagsimulang bumilis ang tibok ng puso ni Itzy sa takot at adrenaline, ngunit hindi siya

makatingin sa malayo. Pumunta rin siya doon. Hindi tulad ng gusto niyang mamatay; gusto niya

lang makita kung ano ang gagawin ng mga bully niya.

Pumuwesto siya kung saan hindi siya mapapansin ng mga ito. Nakasunod lang ang mga mata

niya sa tatlong babae, at sila ay sina: Ileen, Jaxie, at Loxley.

Kilala si Ileen na pinakamadaldal sa grupo, laging handa sa biro o nakakatawang komento. Siya

ay may bubbly na personalidad at mahilig magpatawa sa iba. Gayunpaman, siya rin ay

agresibo, pabigla-bigla, mabilis magalit, nasisiyahan sa pagpili sa iba, at isang babaeng walang

empatiya.

Sa pisikal, si Ileen ay may kulot na blonde na buhok na nasa ibaba lamang ng kanyang mga

balikat at matingkad na berdeng mga mata.

Si Jaxie ang pinaka reserved sa tatlong babae. Siya ay manipulative at tuso, nasisiyahan sa

paglalaro ng isip kasama ang iba, at gustong maging kontrolado.

Sa pisikal, si Jaxie ay may mahaba, tuwid na itim na buhok na karaniwan niyang isinusuot sa

isang tirintas; malalim na kayumanggi mata; at isang maliit, pinong ilong. Palagi siyang

naka-istilong damit at accessories.

Si Loxley ang pinaka-adventurous sa grupo. Gustung-gusto niyang sumubok ng mga bagong

bagay at laging handa sa hamon. At siya rin ay sarcastic, makulit, mahilig manligaw sa iba, at

nasisiyahang maging sentro ng atensyon.

Sa pisikal na paraan, si Loxley ay may mahaba, kulot na kayumangging buhok, matalim na asul

na mga mata, at may katamtamang taas. Siya ay may hubog na pangangatawan at isang bilog

na mukha. Madalas siyang nagsusuot ng matapang na makeup at statement na alahas.

Napalunok si Itzy habang papalapit ang tatlo sa kanyang mga bodyguard. Hindi nila alam na

ang mga bagong estudyanteng ito ay hindi lamang mga ordinaryong estudyante, kundi pati na

rin ang kanyang mga bodyguard.

Ano kaya ang gagawin ng tatlong bully niya kapag nalaman nilang nasa ilalim niya ang mga

gwapong lalaking iyon?

Nakaramdam siya ng kaunting pagmamalaki na mayroon siyang mga gwapo at astig na

bodyguard na pumapasok sa paaralan para lang bantayan siya.

"Are you new students here? Your face doesn't look familiar," tanong ni Ileen na may

nakakalokong ngiti sa labi.

Gayunpaman, hindi sumagot ang mga lalaki at tumingin lamang sa malayo, hinahanap si Itzy sa

karamihan. Nadismaya si Ileen sa kawalan ng tugon ng mga bodyguard. Humakbang siya

palapit sa kanila at nilagay ang kamay sa isa nilang biceps. "Anong problema, big guy?" siya

purred. "Hindi mo ba ako naririnig?"

Marahan ngunit mariing inalis ni Ryker ang kamay ni Ileen sa braso niya at binigyan siya ng

masamang tingin. "I'm sorry, miss, pero nandito ako para mag-aral, at hindi bahagi nito ang

panliligaw sayo."

Ngumisi sina Jaxie at Loxley sa likod ni Ileen. Ang tugon ni Ryker na ikinamula ni Ileen sa

kahihiyan. Maging si Itzy na nakikinig at nanonood lang sa kanila ay hindi napigilang mapangiti

ng palihim.

Humakbang si Loxley at inilahad ang kamay sa harap ni Jace. "I'm Loxley; kailangan mo ba ng

tulong? I can show you around the school."

Saglit na napatingin si Jace sa kamay niya. Akala ng lahat ng nakatingin sa kanila at maging ng

mga kasama niyang bodyguard ay iiwan ni Jace ang kamay niyang nakabitin, pero laking gulat

nila ng inabot siya ni Jace at nakipagkamay sa kanya.

"Salamat," sabi niya at binitawan ang kamay niya. "But we already have someone to show us

around," patuloy niya.

"Oh..." Nagtaas siya ng kilay. Akala niya ay tatanggapin ni Jace ang kanyang imbitasyon, alam

niyang nagkamay sila. "Ganun ba? Sayang naman." Bakas sa mukha niya ang pagkadismaya

ni Jaxie, ngunit mabilis niyang nabawi ang kalmado. "Well, if you change your mind,

mahahanap mo ako sa classroom 106," nakangiting sabi niya.

Magalang na tumango si Jace at tumingin sa malayo, hinahanap si Itzy sa karamihan. Hindi

niya gustong maging bastos sa mga babae, pero ayaw din niyang bigyan sila ng maling ideya.

Nandoon siya at ang mga kasama niyang bodyguard para protektahan si Itzy, hindi para

makihalubilo sa mga nanliligaw.

Nang mapagtanto ni Loxley na hindi interesado si Jace sa kanya, ibinaling niya ang atensyon

kay Ryker. "Ano ka naman, gwapo?" tanong niya, pinaikot-ikot ang isang hibla ng buhok sa

kanyang daliri. "Would you like me to show you around instead?"

Nanatiling stoic si Ryker, hindi nagbibigay ng anumang indikasyon na interesado siya sa mga

pagsulong ni Loxley. "Salamat sa offer, pero gaya nga ng sabi ni Jace, we already have

someone to show us around," sagot niya, magalang ngunit matatag ang boses.

Si Jaxie na kanina pa tahimik hanggang ngayon ay humakbang paharap at binigyan si Linus ng

nakakalokong ngiti. "And what about you, cutie? Gusto mo bang mag-explore sa school kasama

ako?" Tanong niya, nilagay ang kamay sa braso niya.

Nagulat si Linus na kanina pa nakatingin sa mga tao nang maramdaman ang kamay ni Jaxie sa

braso niya. Mabilis niyang inalis ang kamay niya at umatras ng isang hakbang. "I'm sorry, miss,

but I am not interested in exploring the school with you," aniya, malamig at malayo ang boses.

Si Laszlo, na tahimik na nagmamasid sa pakikipag-ugnayan, ay humakbang pasulong at

binigyan ng babalang tingin ang mga nananakot. "Iminumungkahi ko na hayaan mo kaming

mag-isa at maghanap ng ibang gagawin," sabi niya, ang kanyang boses ay mababa at

nagbabanta.

Kinakabahan at nahihiyang tumingin kay Laszlo sina Ileen, Jaxie, at Loxley, napagtanto nila na

masyado na silang lumayo sa kanilang paglalandian. Lalo silang nahiya nang makarinig sila ng

mga bulungan mula sa mga estudyante sa kanilang paligid.

Nagsimulang magbulung-bulungan ang mga estudyanteng nanonood sa nabigong pagtatangka

nina Ileen, Jaxie, at Loxley na manligaw sa mga bodyguard ni Itzy. Ang ilan ay umiling bilang

hindi pagsang-ayon, habang ang iba ay ngumisi sa kahihiyan ng mga babae.

"Mukhang nag-struck out sila," natatawang sabi ng isang estudyante.

"Hindi ako makapaniwala na sinubukan nilang lumandi sa mga bagong estudyante," sabi ng isa

pa. "Wala silang kahihiyan."

Naramdaman nina Ileen, Jaxie, at Loxley na nag-init ang mukha nila sa hiya. Akala nila ay

magagamit nila ang kanilang mga anting-anting para mapagtagumpayan ang apat, ngunit nauwi

lang sila sa pagpapakatanga sa harap ng mga estudyante.

Nakaramdam ng pag-iisip sa sarili, tumahimik si Ileen at sinubukang kumilos nang malakas. "I

can hear voices. Dapat ba akong magpakonsulta sa doktor?" sarkastikong sabi niya. "Ano ka

naman, Jax?"

Nilingon ni Jaxie si Ileen. "May narinig din ako. Baka sabay na tayo."

"Sayang. Ngayon lang sila nakakita ng mga gwapo, at umarte na sila na parang kapantay nila."

"Sa itsura pa lang ng mga lalaki, halatang hindi sila mag-aaksaya ng oras sa kanila."

"Kung ako ang nasa posisyon nila, mahihiya ako."

Habang pinagmamasdan lang sila ni Itzy na may ngiti sa labi. Hindi niya maiwasang matuwa

dahil tinanggihan ng mga bodyguard niya ang mga bully niya. Pero syempre, walang

nakakaalam nun, siya lang.

Biglang may nagsalita mula sa karamihan, na ikinagulat ng lahat. "Dapat mahiya kayo sa inyong

mga sarili," malakas na sabi ng isang estudyante.

Oo naman, maaari silang bumulung-bulong sa gusto nila, ngunit walang sinuman ang may

lakas ng loob na magsalita o harapin ang tatlo. Bakit? Dahil sila ay kilalang bully at

kinatatakutan ng kanilang mga kabarkada.

Nagtatag sila ng reputasyon para sa kanilang sarili bilang mga indibidwal na hindi dapat

guluhin, at maraming estudyante ang nag-aatubili na harapin sila o iulat ang kanilang

pag-uugali. Ang takot na ito sa mga nananakot ay mauunawaan, dahil malamang na gamitin

nila ang kanilang kapangyarihan at impluwensya para gumanti sa sinumang humahamon sa

kanila.

Tumingin sa paligid sina Ileen, Jaxie, at Loxley, sinusubukang tingnan kung sino ang nagsalita.

Nakita nila ang isang matangkad at maliit na estudyante na may mabagsik na ekspresyon sa

mukha.

"You should be showing some respect to the new students," patuloy ng estudyante. "Hindi sila

nandito para maging laruan mo."

Naramdaman nina Ileen, Jaxie, at Loxley na lalong uminit ang mukha nila. Alam nila na tama

ang estudyante - naging walang galang sila sa kanila, at karapat-dapat silang tawagin tungkol

dito. Ngunit sa kanilang ego at pagmamataas, tumanggi silang tanggapin iyon. Sa halip, ibinato

nila ang galit sa estudyanteng sumigaw.

Habang nagsimulang maglakad si Jaxie patungo sa mukhang mabagsik na estudyante, tila

nahati ang landas sa kanyang harapan. Bumilis ang mga hakbang ni Jaxie habang papalapit sa

mukhang mabagsik na estudyante, ang kanyang galit ay nag-uumapaw sa ilalim lamang ng

ibabaw. How dare he talk to them that way? Hindi siya makapaniwala sa katapangan ng ilang

tao. Naningkit ang mga mata niya habang papalapit, handang bigyan siya ng isang sampal sa

mukha na hinding-hindi niya makakalimutan sa buong buhay niya.

Alam ng mukhang mabagsik na batang lalaki na ang tatlong bully na nagdudulot ng mga

problema sa kanilang paaralan ay palaging naghahanap ng mga bagong target, at hindi niya

nais na maging kanilang susunod na biktima. Gayunpaman, hindi niya naipagpatuloy ang

panonood sa kanilang paglalandian ng bagong estudyante, kaya naman napilitan siyang sabihin

ang mga katagang iyon.

Tila naramdaman niya ang paglapit ni Jaxie, kaya sinubukan niyang itago ang sarili, ngunit

nahati ang landas sa kanya. Hindi lumambot ang ekspresyon niya, ngunit nakikita ni Jaxie na

nanginginig siya sa loob. Alam niya na, kahit na siya ay isang lalaki, siya ay mahina tulad ng

sinuman pagdating sa pambu-bully. Kapag na-target ng mga bully ang isang tao, hindi sila

nagdidiskrimina batay sa kasarian o anumang iba pang salik. Sila ay walang awa at walang

humpay, at sa sandaling nakatutok sila sa isang tao, ang taong iyon ay nasa isang mahirap na

oras.

Habang papalapit si Jaxie sa lalaki, bigla niyang itinaas ang kanyang kamay at naghatid ng

isang matunog na sampal na umalingawngaw sa karamihan. Ang tunog ng impact ay

umalingawngaw sa hangin, dahilan para mapangiwi ang ilang nanonood at ang iba naman ay

napabuntong-hininga sa gulat. Nang makabalik ang lalaki, napansin ni Jaxie ang isang pulang

gasgas sa kanyang mukha, bunga ng kanyang matutulis na mga kuko. Natahimik ang mga tao,

ang kanilang mga mata ay nakatutok sa mag-asawa, naghihintay kung ano ang susunod na

mangyayari.

"How dare you talk to us like that?" Tanong ni Jaxie na nanlalaki ang mga mata sa galit.

"Pinayagan ka ba namin? Ha? Sagutin mo ako!"

Hinaplos ng lalaki ang pisngi niya bago dahan-dahang lumingon kay Jaxie. "Hindi mo ginawa."

Ileen crossed her arms habang pinagmamasdan ang magkapareha mula sa aktwal nilang

pwesto. Ngumisi siya. "Baka nagseselos siya kasi hindi namin siya nilapitan habang lumalapit

kami sa mga bagong lalaki," she said, whispering to Loxley.

Napangisi si Jaxie. "Paumanhin," hiling niya, ngunit hindi ginawa ng lalaki ang sinabi niya.

Nanatili siyang tahimik habang nakatingin sa lupa. Nagnganga si Jaxie at hinila ang buhok ng

lalaki. "Hindi mo ba gagawin ang sinabi sa iyo, o bigla kang nabingi pagkatapos makatanggap

ng sampal mula sa akin? Alin ito?"

Bago pa man makasagot ang lalaki ay pumasok na si Jace, hinawakan ang kamay ni Jaxie.

Malakas ang pagkakahawak nito dahilan para kumawala siya sa buhok ng lalaki.

"Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?" tanong ni Jaxie na lumingon kay Jace. Nanlaki ang mga

mata niya nang makita siya. Kakalipat lang nila ng school kaya hindi niya alam kung sino sina

Jaxie, Ileen, at Loxley.

"I think that's enough; you don't have to go to such length," sabi ni Jace, at binitawan niya ang

kamay niya.

"P-Pero pinagsalitaan niya tayo ng masama!" Bulalas niya.

"Excuse me," pumasok si Loxley, naka-cross arms sa dibdib. Lumingon sa kanya sina Jaxie at

Jace. "You're crossing the line. Sino sa tingin mo para makialam?"

"At sino kayo para tratuhin ng ganito ang kapwa mo estudyante?"

Ngumisi si Loxley. "Kami?" Tinuro niya ang sarili niya. "Well, I am just Loxley, Loxley Brown, the

daughter of a famous governor in the country, Guantacio Brown."

"Sino yan?" tanong ni Jace. Isang tanong na talagang hindi nakaimik ang mga estudyante.

"For real? Hindi niya kilala ang ama ni Loxley?"

"Then I guess hindi siya ganun ka big time."

"Nakakahiya naman."

"Pfft!" Agad na tinakpan ni Itzy ang kanyang bibig para pigilan ang kanyang pagtawa. Ayaw pa

rin niyang malaman.

Napalingon si Loxley sa paligid, nahihiya. Bumalik ang tingin niya kay Jace at sinamaan siya ng

tingin. "Don't act like you don't know him. Gusto mo lang naman akong ipahiya diba? Hindi

uubra sakin yun."

Inosenteng umiling si Jace. "Hindi. Hindi ko talaga siya kilala, at wala akong intensyon na

ipahiya ka." Napabuntong-hininga si Jace at lumingon sa lalaking nakatanggap lang ng sampal

mula kay Jaxie. "You can go now," aniya, at nang tumalikod ang lalaki, lumingon siya kay

Loxley. "Anyway, let's stop this. Let's go, guys, kailangan pa nating mahanap ang prinsesa

natin," aniya sabay lingon sa kasama.

"O-Ang prinsesa natin?" Itzy mumbled sa sarili; hindi siya makapaniwala sa narinig niya.

Mabuti na lang at hindi iyon narinig ng tatlong bully dahil abala sila sa kahihiyan sa kanilang

sarili. Ito ang unang pagkakataon na may nagpahiya sa kanila, ngunit alinman sa mga ito ay

hindi mangyayari kung hindi sila lalapit sa apat. Kasalanan pa rin nila ang panliligaw at

umaasang makukuha nila ang mga transfer students na ganyan ang mga mukha.

Pinaghalong saya at iritasyon ang pinagmamasdan ni Itzy. Natutuwa siya na nahawakan ng

kanyang mga bodyguard ang sitwasyon nang propesyonal, ngunit hindi niya maiwasang

makaramdam ng pagkadismaya na iniistorbo pa rin sila ng mga bully, at alam niyang hindi titigil

ang tatlong iyon hangga't hindi nila nakukuha ang kanilang gusto.