Chapter 17: Without you, Marriel!

When you experience have a personal attachment to someone else that you really love, it happened sometimes that you couldn’t imagine being detach with that person. No matter what happened, you always think to be with her every time you are spending your life in this world. The moment that you are spending time with her, the less you feel you are not alive, and you don’t want to leave that special someone you cherish more than your life.

“Owen!” She called his name. And his eyes felt getting hot and he notice that he’s started to cry.

‘Am I really dead?’ he said while looking at himself possessing someone else body. Started the day that he replace on Rankin’s body, hindi pa siya lumabas. Wala ding sign na hindi sumasang-ayon ang katawan at kaluluwa ni Rankin Basil.

‘But I’m still thankful,’ he muttered to himself.

“Owen, what are you thinking off? I’m calling you, did you hear me? Is there’s something wrong with you?” Sunod-sunod na tanong ni Marriel sa kanya. Mas lalong sumaya ang kaluluwa ni Owen dahil sa ipinapakitang pag-aalala sa kanya ni Marriel.

“What’s happening? Bakit hindi ka umiimik, my husband.” She said, lalong napanganga si Owen dahil ang nicer ng way pagkakasabi ni Marriel.

“What did you say, my husband?” Mangha na manghang usisa ni Owen kay Marriel.

“Will you marry me?” Sambit ni Owen kay Marriel, subalit natigilan si Marriel ng tingnan siya mula ulo hanggang paa.

“I love you! But, Owen this is not your body. Wala tayong pahintulot sa nagmamay-ari nito. And I’m sure, Rankin’s mother will get angry if she know about that marriage is not her son’s will. I knew her mother, and she already knew that we broke up long time ago. Dahil alam niya na may ibang babae na kinahuhumalingan ang anak niya. Kaya nga nagtataka din ako, that time na gusto niyang makipagbalikan sa akin, and that time is wala na akong pagtingin sa kanya. I learn to love myself and I learn to detach all the feelings I felt for him before.” Sambit ni Marriel kay Owen, pagdating sa bagay na iyon tila walang preno ang bibig ni Marriel.

“But, in case na mawala ako. Rankin is the safest person, I felt his good for you.” Sambit ni Owen kay Marriel, nagulat naman si Marriel sa mga salitang binitawan ni Owen.

“Seryoso ka ba? Rankin is my ex, and now you’re the right person for me, and you’re the father of my baby.” Sambit ni Marriel kay Owen. Tumingin si Owen kay Marriel at hinagkan sa labi, upang maramdaman ni Marriel kung ano ang kanyang tinutukoy.

“I knew everything, his brain show me his past. What I mean I feel I’m comfortable with him right now and the time na nakipag-hiwalay siya sa ‘yo— “ Hinagkan muli ni Owen si Marriel.

“… That was his mom’s plan. In short, it was not his intension to broke your heart. I’m sorry for myself, but I feel and I see inside his brain and heart that he truly love you.” Sambit ni Owen habang pinagmamasdan si Marriel.

“Pero hindi mo maikakaila na iiwan din kita pagdating ng panahon.” Sambit ni Owen kay Marriel.

“No, you won’t leave me.” Umiiyak niyong sambit, dahil sa naging reaksiyon ni Marriel agad na niyakap si Owen upang punasan ang luha nito at niyakap muli ang babaeng ina ng kanyang magiging anak.

“Hush now! Malungkot din ang baby natin kapag malungkot ang mommy.” Sambit ni Owen, lalong naiyak si Marriel dahil sa sinabi ni Owen.

“Huwag ka nang magsalita. Boses ni Rankin naririnig ko, hindi na kita marinig. Sa isip mo nalang ako kausapin, naririnig naman kita. Specialty ko din iyan ang magbasa ng sinasabi mo sa isip mo.” Sambit ni Marriel kay Owen.

‘Sigi nga, can you s*x with me tonight?’ sambit ni Owen sa kanyang isipan.

“Okay, sex with me tonight.” Sagot ni Marriel sa sinasabi ni Owen. Nanatili pa rin itong umiiyak at walang kaabog-abog sa naging sagot nito kay Owen.

“HELL NO!” Sigaw ni Owen.

“Sinagot ko lang naman ang sinabi mo!” Pang-aasar ni Marriel kay Owen, at hinagkan ito. Kung iba ang makakakita isang sikat na car racer nahumaling sa isang babaeng ang trabaho ay isang make-up artist sa Funeral Home.

“Can’t do it, until I leave you officially. Listen to me, don’t ever fall in love with other man. Unless si Rankin papayag ako, pero ‘wag ka sa iba. Mas malaki ang tiwala ko sa taong ito.” Mariin na sambit ni Owen kay Marriel.

“Okay, my husband.” Sambit ni Marriel at niyakap ng mahigpit ang katawan ni Rankin at iniisip na si Owen ito.

**

Magkasama lang sina Marriel at Owen sa kama, ngunit tila may kung anong humawak sa kanya palabas sa katawan ni Rankin. Napansin niya ang itim na usok na pumalibot sa kanya at ginaya ang kanyang boses.

“Anong nangyayari?” Usal niya tila hindi naabala ng kanyang pagsasalita ang pagtulog ni Marriel. Nakaramdam na ng takot si Owen.

“Yohana, help me.” Bulong ni Owen.

“Owen, I’m sorry hindi din namin alam kung ano ang gagawin namin. Kanina pa kami kino-kontrol ng kung sino. I’m sorry cousin, boses ko lang ang narito pero wala na ang mga kaluluwa namin dito, may humigop na niyon. Isang itim na nilalang hindi namin nakilala kung sino dahil walang maaninag sa kanya!” Umiiyak ang tinig ng kanyang pinsan na si Yohana habang nagsasalita.

Gulong-gulo ang isip ni Owen, dahil hindi niya akalain na ganoon ka-komplikado para sa kanya ang mamatay. Biglang may kung anong bagay ang kanyang napansin.

“Mas masarap pa din pala talaga ang mabuhay. Kung may pinagsisihan ako ngayon, iyon ang hindi ko minahal ang sarili ko at buhay ko.” Sambit niya sa kanyang sarili, kapagkuwan buong lakas na hinatak ang direksiyon papunta kay Rankin. Dahil kahit anong sigaw niya hindi na ito maririnig ni Marriel.

“Hindi ka na makakabalik sa katawan ni Rankin! Huwag mong angkinin ang hindi sa iyo. Patay ka na at wala ka nang magagawa, hindi mo ginusto mapunta sa langit kaya dito ka sa Santa Cristina maghihirap, magpapagala-gala ng walang kahit na sinong makakakita sa ‘yo!” Pananakot ng kanyang boses na dark smoke mismo ang may sambit.

“Hindi pa tapos ang misyon ko, huwag mo akong pigilan.” Sigaw niya pero tumawa lang ang kanyang tinig na gamit ng dark smoke. Hindi na niya narinig ang tinig ni Yohana kaya lalo siyang kinabahan. Hindi niya nagustuhan ang sunod na nangyari, kahit anong pilit niyang magsalita wala nang tinig na nalabas sa kanya.

Nilamon na ng takot at kaba si Owen, nakatingin lamang siya sa katawan ni Rankin na hanggang ngayon wala pa din malay.

‘Anong gagawin ko?’ sambit niya subalit walang kahit anong tinig na maririnig.

Nakita niyang nabalikwas ng bangon si Marriel at napalingon sa katawan ni Rankin.

**