Chapter 41

Sue's Pov

Hindi ko alam kung bakit nabuo at napag desisyonan ko na magpanggap na hindi ko kilala si Harry. Bakit ba kailangan pang ungkatin yung nakaraan na matagal ng tapos diba?. Isa pa lahat ng tao pwedeng magbago kaya bakit hindi ko bigyan ng chance, baka nga hindi na siya ang dating Harry Domingo na kilala ko.

Lumilipad ang isip ko habang nagkaklase kami. Napatawad ko naba si Harry? Sa isiping yon ay sigurado akong oo ang sagot ko. Napatawad ko na siya pero hanggang ngayon hindi parin ako makalimot.

Dumating yung oras at break time na namin. Nagulat ako ng makita si Harry sa tapat ng pinto at matyagang hinihintay ako. Nagsimula na naman ang tuksuhan na nagsasabing bagay daw kami. Tuwang tuwa naman si Harry at ako naman ay pilit na ngumingiti.

Pinag paalam ako ni Harry sa mga kaibigan ko na hihiramin daw muna niya. Literal na tinulak pa nga ako sa kanya at sinabi pa nila na itanan na daw niya ako. Ang ibang kaklase naman namin ay sinasabi na huwag na daw akong ibalik. Napapailing nalang ako, hindi kasi nila alam ang kwento naming dalawa ni Harry. Sabagay, maging si Harry nga ay hindi alam ang kwento ko.

Tulad kanina nagpaka gentleman na naman si Harry sakin. Kinuha niya ang shoulder bag ko at siya ang nagsuot sa balikat niya, naalala ko na naman tuloy yung panahon na pinaglaruan niya ako. Ganitong ganito din kasi siya dati, ang sweet tapos di mawala ang ngiti sa mga labi niya kapag kasama at kausap ako. Kaya nga ako nahulog sa kanya diba? Asang asa pa nga ako noon na tunay nararamdaman niya para sakin yun pala pinag pustahan lang ako ng mga hayuf.

Alam ko sa sarili ko na tapos na ang kwento namin ni Harry, pero satwing ngumingiti siya sakin bumabalik yung sakit. Bakit ba ngumingiti ngiti pa siya sakin? May balak ulit siyang pag pustahan ako?. Kahit mag tumbling pa siya o sumirko sirko hindi ko na ulit bubuksan ang puso ko sa kanya at kahit kailan ay di na ulit magpapaloko pa.

"Anong gusto mong orderin?" Tanong nito sakin ng pumasok kami sa isang cafe.

"Ano ba best seller nila dito?" Tanong ko sa kanya

"Gusto mong subukan caramel macchiato nila?" Nakangiting tanong nito sakin

"Mukhang madalas ka dito ah" pabirong sabi ko "ilang babae naba naimbitahan mo mag kape dito?" Biro ko ulit sa kanya tsaka tumawa

"Wala pa akong dinalang babae dito pero mga kaibigan ko na babae minsan nakakasabay kong magkape dito. At yun nga masarap nga daw caramel macchiato" sagot niya

"Bakit ka nagpapaliwanag? Binibiro lang naman kita ah" nakangiting sabi ko "pero sige caramel macchiato nalang din akin and cheesecake"

"Ayoko lang isipin mo na babaero ako" natatawang sagot niya "alright hintayin mo nalang ako dito" sabi pa niya bago ito tumalikod at nag order

Nakatingin lang ako kay Harry habang kausap yung babaeng barista. Hindi daw siya babaero, okay. Hindi siya babaero pero isa siyang manloloko. Mariin akong pumikit at ng magmulat ako ay nagkasalubong ang paningin namin dalawa ni Cent. May hawak siyang baso ng kape habang naglalakad palabas.

***********