Chapter 5: Embarrassed

Seren's POV

Anniversary nang parents ko. Kaya kailangan ko na naman gamitin ang pekeng ngiti ko sa lahat nang mga kakilala ng mga magulang ko para sabihin na masaya ako para sa parents ko dahil matagumpay ang kanilang marriage. 'Kahit hindi naman talaga.'

"Miss. Okay lang po ba kayo?"

Tila may bahid ng pag-aalalang tanong nang aking yaya. Matagal na akong pinagsisilbihan ng personal maid ko kaya kilalang-kilala niya na ang bawat ekspresyon ng mukha ko at galaw ko. I softly smiled on her.

"Maybe not yaya."

Sympathic look appeared in her face saka hinawakan ang kamay ko.

"Be happy Miss. Atleast they stick to each other kahit hindi sila masyadong nagkakaroon ng time para sa isa't-isa."

Tila pampalubag-loob ni yaya sa akin.

"Thank you yaya."

Saka muling binaling ang aking tingin sa salamin at inayos ang sarili. Ayokong nagpapa-make up sa iba dahil marunong naman ako mag-ayos sa sarili ko. And i hate people touching my face lalo na ang pisngi ko, kahit nga ang bff's ko alam na alam nila 'yon. And speaking about them, hindi ko na sila naimbitahan dahil ayaw nilang nag-aatend ng ganitong pang-matandang party lalo na kapag puro mayayaman ang makakaharap nila. Dahil para sa kanila toxic ang usapan nang mga mayayaman, and i don't blame them dahil totoo din naman.

Pagkatapos akong tulungan ni yaya sa aking damit at stiletto ay inalalayan ako nito papalabas ng kwarto ko. Hangang sa marating ko na ang mahaba naming pasilyo. Tinungo ko ang pinagdarausan ng party at lahat ng tao na narito ay nakatitig sa 'kin head to toe.

'Ngayon lang ba nila ako nakita? It sucks! And irritates me.' Mabilis naman akong nilapitan nang aking Ama at niyakap saka nagsalita sa harap ng mga bisita nila.

"Good evening ladies and gentlemen, pinakikilala ko sa inyo ang nag-iisang anak na babae nang pamilya Altamayor. My daughter Serenity Louise Altamayor."

Taas-noo nitong pagpapakilala sa 'kin. I don't want to disappoint my dad kaya napilitan akong mapangiti and waved at them but decided not to talk. Ayokong magkaroon ng ideya ang mga tao sa 'kin. Mabuti na 'yong kahit papaano ay nakilala nila ako muli, Sa pangalawang pagkakataon. Dahil dati sa tuwing nagkakaroon ng gatherings ang pamilya ko ay hindi ako pumupunta at palagi akong may dahilan para hindi lang makadalo. Kaya kakaunti lang talaga ang nakakakilala sa 'kin.

Nagsipalakpakan naman ang lahat nang biglang nagpakita sa isang sulok ang isang lalaki na may antipatikong ngiti. Bigla naman siyang tinawag ni daddy kaya ang ngiti ko ay mabilis na nawala at nagbago agad ang ekspresyon ng aking mukha. Habang dahan-dahang papalapit sa'min si 'Kenneth Claude Calvin!'.

"By the way, kilala niyo naman siguro kung sino ang lalaking tinawag ko di 'ba? I want you to know that this man beside my daughter will be my future son in-law. Meet Kenneth Claude Calvin. The big boss of Calvin Holdings. The successful bachelor in the Philippines."

Kitang-kita naman ang pagkamangha sa hitsura ng mga bisita. Kitang-kita ko rin ang malapad na ngiti sa mukha ni mommy na pumapalapit sa tabi ng daddy ko. Gustong magsalubong ng kilay ko sa mga reaksyon nang mga tao at nang mga magulang ko. But still i retrained myself for being a rude daughter. Ngunit hindi ko pa rin magawang mangiti, nang hinapit bigla ni Kent ang aking beywang dahilan para mapakislot ako sa pagkakatayo at mapalapit rito nang bahagya, saka mahina itong nagsalita.

"Smile wifey." He whispered and smirked. Mabilis ko naman siyang inirapan senyales nang iritasyon sa ginagawa nito.

"I hate this!" Mahinang-mahina kong wika. Ngunit nagbaba ito nang tingin sa 'kin at nagsalita rin.

"Likewise wifey."

He sarcastically say na mas nagpadagdag sa iritasyon ko, and for the second time i feel embarrassed again. Ilang segundo lang ay nagsalita agad si mommy sa harap nang lahat at narito pa rin kami nakatayo sa harap ng karamihan. Panay pasalamat si mommy sa kanila habang si Kent ay hindi pa rin tinatanggal ang kamay sa beywang ko. Hanggang sa ako na ang kusang dumistansya sa kanya.

"Excuse me."

Paalam ko sa kanya at kay daddy. Hindi na rin ako nakapagpaalam kay mommy dahil nagsasalita pa rin ito. Bahala na kung ano ang isipin nila basta't ang mahalaga makalayo ako sa mga mapanipyula nilang mga mata. Nagmadali kong tinungo ang kusina namin at kumuha ng isang kupetang may laman na wine saka ito ininom. Alam kong nagulat ang mga katulong ko sa naging reaksyon ko, but I just give them a soft smile.

"Can you bring me a bottle of wine at my room yaya."

Tugon ko sa isa sa mga katulong na naririto. Mabilis din naman ako nitong sinagot.

"Yes Miss."

Sabay yuko. Madali kong inakyat ang hagdan at pumasok sa kwarto ko. Saka hinubad ang gown ko at hinayaang dumausdus ito sa katawan ko.

"Stopped undressing yourself infront of me wifey."

Boses nang isang lalaki ang biglang nagsalita kaya't napalingon ako sa pinagmulan no'n. Agad naman namilog ang mata ko ng makita ang pamilyar na lalaki na nasa terasa ko.

'KENT!'

Mabilis kong hinila ang kumot sa higaan ko at tinakpan ang sarili and glared at him.

"Bakit ang hilig mong pumasok rito sa kwarto ko nang walang paalam!? May lahing magnanakaw ka ba!"

Naiinis kong turan rito. Dahan-dahan naman itong pumapalapit sa 'kin dahilan para mapaatras ako nang paunti-unti hangang sa masandal na nga ako sa pader ng silid ko. My heart starts throbbing so fast and i don't know why.

"A--ano binabalak mo!? -- layuan mo ako! Kung hindi ka aalis -- sisigaw ako."

Nanginginig kong pagbabanta rito. Ngunit hindi man lang ito tinubuan ng kahit na katiting na takot at kaba. At dahil do'n kabaliktaran pa ang nangyari, dahil ako na itong kinakabahan at natatakot sa maari nitong gawin.

"If I were you Louise I won't do that."

May bahid ng kapilyuhan nitong sabi na may ngiti pa sa labi. Napalunok naman ako but still glares on him.

"A-- at bakit hindi? -- bahay naman namin 'to -- so I have my right to scream for help!"

Pananakot ko. Ngunit he just smirked at nilapit ang mukha nito sa tenga ko. Habang nakahawak pa rin ako sa kumot ko na nakabalot sa katawan ko, at siya naman simpleng nakapamulsa lang. Pero sobrang kaba na ang nadarama ko at kakaibang sensasyon ang dulot ng bawat paghinga nito.

"Pag sumigaw ka! Magiging akin ka Serenity Louise.. kaya don't you dare scream for help.. dahil hindi ako magdadalawang isip na angkinin ka mula ulo hangang paa."

At unti-unti ko nang nararamdaman ang kamay nito na hinahaplos ang balikat ko pababa sa braso at katawan ko. At kahit balot ako nang kumot, ramdam ko ang intensity nang bawat hagod at haplos nito sa buong katawan ko. It sends goosebumps and electricity all over me, kaya i stand stilled. Nang biglang may kumatok sa pinto dahilan para pumalayo sa 'kin si Kent saka tumalikod sa 'kin.

"Opened that goddamn door!"

Tila naiinis pa nitong sabi. Napalunok naman ako at marahang binuksan ang pinto, maliit lang na siwang ang ginawa ko para hindi makita nang katulong ko si Kent. Ngunit biglang pinihit ni Kent ang door knob dahilan para madapo nito ang kamay ko sa pihitan ng pinto at walang ano't binuksan ng malapad ang pinto saka lumabas mula rito sa loob.

"I enjoyed your company wifey, see you tomorrow."

Biglang paalam nito sabay kindat. Halos napaawang ang labi ko at napatingin sa reaksyon ng katulong ko na halatang hindi rin makapaniwala sa kanyang mga nasaksihan, kitang-kita nito na nakabalot lang ako ng kumot kaya alam kong may iba itong naiisip.

'lecheng lalaki! Ano ba pinagsasabi niya? Talaga bang gusto niya akong ipahiya sa mga tao. Bwisit!

"Miss -- ah -- heto na po 'yong wine na inutos niyo."

Bakas ang kaba sa tono nito. Nginitian ko naman siya kahit hiyang-hiya ako dahil sa embarrassment na kagagawan ni Kent, saka kinuha ang kupeta at wine na hawak nito at mabilis na sinara ang pinto saka nagsalita.

"Thank you yaya."

I shouted inside.

------------------

Bakit ba kasi palaging nakakapasok si Kent sa kwarto mo Serenity Louise 😁