Chapter 36: New Creation

NEAH POV

Nakaupo ako dito sa loob ng selda. Kanina pa tumutunog ang tiyan ko, nagpapahalatang gutom. I glance at the soldiers, my father is their king. Will they treat me as the princess if ever? Well obviously not Neah.

They won't bow down to you since you're not their alliance. May isang matapang na kawal na sinalubong ako ng tingin.

"You think we will treat you as a princess here?" He asked. Obviously I'm not minding if he treat me as a princess or not. All I want is to eat.

"Wala naman siguro kayong balak gutumin ang anak ng hari niyo hindi ba?" Tanong ko sa kawal na matapang na nagtapon sa'kin ng tingin.

Bigla siyang pumasok sa selda ko kaya agad akong tumayo.

"Wala akong pake kung anak ka ng hari namin. You'll remain villain to us, at wala kaming balak tulungan ang isang katulad mo." Hinawakan niya ang braso ko. Tsaka ako malakas na tinulak.

Kung hindi lang ako nakaposas matagal ng patay ang lalaking to. Pumikit ako at nagmulat, I see his eyes widened.

"H-his Majesty's eyes." Nauutal na sabi ng kawal.

"I am a Royal blood Ordus, you're just a low-ranking soldier. Remember that. Now aren't you going to do my orders?" I tried to act cold as much as I can.

"Ignorance woman, I won't follow your order. Never." Tsaka ito nagmartsa palabas ng selda ko.

Napahawak nalang ako sa noo ko. Nahagip ng mga mata ko ang kaliwang selda kung saan may taong nakaratay sa kama. I get a closer look to the cell. But it's feel like not a cell when I get close to it. Parang kwarto iyon.

My jaw dropped when I saw who's the woman lying on the bed.

"M-mama..." Ani ko, hindi ko alam kung anong mararamdaman ko. Nakita ko rin ang mama ko sa wakas. Ngunit bakit sa ganitong sitwasyon?

I tried to reach the wall between me and my mother. I thought the room was near but I'm wrong. The way I get a close look to it, I thought it's near but it's too far for me to reach that room.

M-mama, I'll save the both of you. Just wait a little bit.

"You're hopeless." Agad ko siyang nilingon.

"I said you're hopeless." Inulit niya ang sinabi niya. I raised my eyebrows to her.

"Then?" Walang ganang sagot ko sakanya. Agad na pumula ang mga mata niya.

"You'll remain hopeless if you won't make your decision immediately. Why don't choose the easy one?" She smiled, I also smiled at her.

"Mainipin ba talaga kayo? Hindi ba uso sainyo ang salitang 'maghintay', kawawa naman kayo. Mukhang kailangan ata kayong turuan tungkol sa salitang iyan." I rolled my eyes on her. Sana pala hindi ko nalang siya tinulungan.

"What's with the badass attitude? Wala kang galang sa prinsesa, I can kill you if I want to." Ngumisi ako sakanya.

"I am a princess too." I plainly said, kumuyom ang mga palad niya. Tsaka siya lumabas sa selda ko.

"Bring her." Utos niya sa dalawang kawal. Saan niya ako dadalhin? Hindi ko pwedeng iwan si lola dito.

'Lola take care please.' Nag-alalang sabi ko.

'I will apo.' I glace at her for the last time before the soldiers drag me out of my cell.

Dinala nila ako sa isang silid, para talagang horror house itong Ordus. Hindi mawawala ang pagiging creepy ng mga silid.

"Iwan niyo na kami." The two soldiers bowed at her. They really treat her as a princess.

"I owed something to you," Napakunot ang noo ko sa sinabi ni Naiah. She owed me of what?

"Ulyanin ka na pala." Tsaka ito tumawa. Wait that's not her usual laugh. Neah huwag kang magpadala baka trap nila to.

"Be straightforward," I say.

"You help me last time in Herdier ball, I am thankful for that sister even though you almost killed me last time too well were just even on that situation. But in Herdier ball is different,"

"You save my life instead of yours and that's the reason why you're here. I am so much grateful on you that time. Now, to pay you back I'll let you see our mother." Nagulat ako sa huling sinabi niya. Did she just say that she will let me see mom?

"Mukha kasing asam na asam kang makita siya. But His Majesty shouldn't know about this either." Seryosong wika niya, is she just risking her life for me? Si Naiah pa ba itong kasama ko?

"No one is allowed to go to her room, except to him. So it would be better if we don't get caught." Seryosong wika niya at hinawakan ako.

Sabay kaming nag teleport at napunta kami sa isang kwarto. Agad akong napabitaw kay Naiah ng makita ko si mama. Hindi ako nagdalawang isip at lumapit sakanya. I felt my knees trembling, not because of fear but because of happiness. I'm longing for her for 18 years and now I'm seeing her, lying in the bed unconscious.

"M-mama.." I hug her with no hesitation. Kahit hindi ko naramdamang niyayakap niya ako pabalik pero bakit parang naramdaman ko na ang pakiramdam na mayakap ng isang ina.

The same feeling when the Goddess hug me or maybe I just miss her so much that's why I compare her to the Goddess hug.

"Make it fast Neah, baka mahuli tayo." Wika ni Naiah. Pinunasan ko ang mukha ko at bumitaw ng yakap kay mama.

"I hope this is not yet the last time that I will see you ma. I'm glad you're alive, please remain alive, I'll save the both of you." Hinagkan ko ang noo niya.

"I love you ma, kayo ni papa at ng kapatid ko." Napapikit ako ng maramdaman ko na namang nagsisimulang tumulo ang mga luha ko.

Hindi ko mapigilang maging emosyonal. Now I have more reasons to survive here. To survive for her, and for all people who are waiting for me.

"Let's go Neah, before we get caught." She hold my hand, I glance at my mom's face until I didn't able to see her. Then I'm back my cell again.

"T-thanks." I talk to her through her mind. Hoping that she hears it.

Umupo ako at sinandal ang katawan ko sa pader. Kahit pala hindi ako mamatay nakakaramdam din pala ako ng pagod. Hinayaan ko ang sarili kong makatulog kahit saglit man lang.

"Tayo!" Napabalikwas ako dahil sa lamig ng tubig na dumampi sa mukha ko.

Gusto kong sunugin ang mga to, kung magagawa ko lang.

"Tayo sabi." Tsaka nila ako marahas na hinila palabas ng selda na kinalalagyan ko. Nagpumiglas ako.

"Hold me nicely, I'm still a royal blood." I muttered.

Nakarating kami kung nasaan ang ama ko.

"Did you already decided?" Diretsong tanong niya.

"Both of them will die if you choose the wrong decision Neah. Remember that." I stare at him.

"You can't," Wika ko.

"You can't kill them, I know you can't." Umaasa akong magbabago ka pa papa. Umaasa ako.

"Really? Are you trying to have a bet on your father Neah?" Hindi niya ako nilulubayan ng tingin. Kaya ganon din ako, walang gustong magbaba ng tingin sa aming dalawa.

"Bring her here." Sabi niya sa kawal niya pero sa'kin siya nakatingin.

"Binigyan kita ng pagkakataon na pumili kaso matigas ka." Hindi ako nagsalita, bagkus ay hindi ko siys nilulubayan ng tingin. Tama ng ipadama ko sakanya kong gaano ako kagalit sa mga pamamagitan ng pagtitig ko saknya.

Tumingin siya sa kawal at kumuha ng isang dagger at nilagay sa leeg niya. Sunod suyang tumingin sa'kin at ngumisi.

"Matigas ka, fine let's see if they will make it to survive from the death." Kumuyom ang palad ko sa sinabi niya.

Nanlaki ang mga mata ko sa taong nilagay nila sa harapan ko.

"L-lola."

"Ayos lang ako apo, kahit anong mangyari huwag kang tumulad sakanila." Parang pagod na pagod na si lola sa kalagayan niya ngayon. Lola huwag kang sumuko please.

"Now." He ordered. Gustong-gusto kong suntukin ang ama ko ngayon.

Nilabas ng isang kawal ang espada niya at walang pasintabing pinatamaan ang braso ni lola. May tumalsik na dugo sa palad kong nakakuyom. Hindi ko makakayang may mabuwis na naman na buhay ng dahil sa kapabayaan ko.

Hindi ko kayang may mamatay na naman ng dahil sa'kin. Carleys' death is enough. Uulitin pa sana ng kawal niya ang ginawa niya pero agad akong tumayo at pinrotektahan si lola. Not my grandmother, not her.

"Detener!" I shouted.

"Ako ang gusto niyo hindi ba? Tama na! Ayaw ko na may mamamatay na naman ng dahil sa'kin..." Naalala ko na naman kung paano namatay si Carley, dahil sa'kin kaya siya nawala. Dahil sa kapabayaan ko, hindi ko sila na protektahan na siyang dapat kong gagawin. How can I be so stupid?

"A-apo... huwag kang makiisa sakanila." Bulong ni lola. I have no choice lola, this is how I can save the both of you.

"Magiging maayos ako lola. Huwag kang mag-alala, you'll save me, they will save me." I touch her face and kiss it.

In order to protect, you must submit, and that's what I'm doing right now.

Tumayo ako at tumingin sa ama kong walang ibang alam kung hindi ay pumatay ng mga tao. One day, I'll stop the darkness you created. Just wait father just wait.

"You really have a weak heart just like your mother," Nakangisi niyang sabi.

"Bring her to the room, ngayon ko gagawin ang dapat gawin sakanya." Tsaka ako kinaladkad ng mga kawal paalis doon at dinala sa isang kwarto. This is not a cell dahil may mga higaan ito, at mesa.

May taong pumasok kasunod ng mga kawal, hinawakan ako ng mariin ng mga kawal. Ano ba! Hindi naman ako tatakas.

"Hold her tightly, baka magpumiglas." Sabi ng isang boses. Lumapit ito sa'kin at hinawakan ang ulo ko.

"Ano bang ginagawa mo?" Kinakabahang tanong ko sa taong humawak sa ulo ko.

"Changing your memories just like what I did to your father." The voice answered.

Napalunok ako sa sinabi niya. Changing my memories? Shit! Hindi ako makakapayag.

"Bitawan niyo ako." Pagpupumiglas ko.

Nakaramdam ako ng kuryente na tumama sa ulo ko kaya napasigaw ako sa sakit.

"Huwag kang mag-alala madali lang itong sakit na mararamdaman mo. Mamaya ay mawawala din ito." Sabi niya.

"Find a way to go back, our princess, your mind may forget them. But your heart will remain pure, I don't want to do this to you but I don't have a choice. Just do everything to stop them no matter what." Tsaka ko pa mas lalong maramdaman ang sakit ng kuryenteng tumama sa ulo ko.

May mga memoryang malalabo, hindi ko alam kung saan nanggaling. Ang gulo ng mga imaheng nakikita ko. Nandoon din ang mga memorya ko noong kabataan ko at kinakain ito ng mga itim na enerhiya. Shit! Ang sakit.

"Tama na!" Sigaw ko.

"Malapit ng matapos mahal na prinsesa." Wika ng isang boses. Hindi ko na kaya, ang sakit na ng ulo ko. Sa dami ng imaheng nawawala at kinakain ng mga itim na usok. Dahan-dahang bumigat ang takulap ng mga mata ko.

I'm sorry if I'll hurt you in the future.

ASHER POV

Nandito kami sa library para tignan ang propesiya. Ilang araw na ang nakalipas simula ng makuha si Neah. Hindi ko mapigilang sisihin ang sarili ko. Kung sana hindi ko ginawa iyon ay hindi siya makukuha ng mga Ordus.

"Find the book, we're running out of time." Kinakabahang sabi ni Headmistress.

Agad naming hinanap ang libro pumunta ako sa sulok ng library. Doon ko nakita ang isang libro na may snowflake na design sa cover nito. Agad ko itong hinablot at tumakbo papunta sakanila.

"I found it." I say, kinuha ito ni Headmistress sa kamay ko at nilapag ang libro sa isang mesa at kusa itong bumukas.

Pagbukas niya ay walang nakasulat. Isn't it weird? Hinaplos niya ang libro tsaka naglabasan ang mga letra at may mga nabuong salita.

"There's a new born,

To cease the darkness.

She's the key to abolish them,

But leaded her to a tough decision."

Then it flips into another pages. Just like what she did earlier, hinaplos niya ulit ang pahina at lumabas ang mga salita.

"How's the ace?

Is she still there?

What will happened?

Will she make it?"

"Choose wisely,

A light full of love.

A darkness full of hatred,

It's your decision."

"The light shall be with darkness,

Together they will be one.

But this is not yet done,

To lead you to success."

"Because of destiny,

Someone will be a monster.

A monster needed to be tame,

That only a true love can make her beam."

"Numerous of people will die,

Because they'll going to sacrifice.

But one will fall,

To save thou all."

"Filled with sorrow,

Pain until tomorrow.

One will forget,

To stop the threat."

"Someone will be back,

They'll be together again.

Continue to live,

Life is still going on."

Nagtinginan kaming lahat, halos wala kaming naintindihan sa propesiya. What the prophecies trying to point out?

Napaupo kami ng biglang lumindol ng napakalakas at may kulog at kidlat kahit maaraw naman kanina. Hindi rin umulan, what the hell is happening?

Dahan-dahan akong naglakad palabas ngunit napatigil ako ng magsalita si Headmistress.

"She's gone... she's already one of them." What did she mean?

"The light shall be with darkness,

Together they will be one." She muttered.

"Naganap na ang nakasulat ss propesiya." Dagdag niya at parang nawawalan ng pag-asa. Tumayo siya kaya ganon din kami.

"Make yourself strong from now on, all students must be strong. She's unbeatable, and now that she's gone we can't rely on her. She's already a monster, a monster needed to be tame." Si Neah ba ang tinutukoy niya?

Kung hindi ko iyon ginawa, hindi magiging masama si Neah. Maybe she's still here with us but no she's not even one of us from now on because she's now the new creation of darkness, it happened because of me, I let her out the beast of her.