Chapter 24

"S-SOL? Anong ginagawa mo d-dito? A-akala ko ba may aasikasuhin kang—" hndi ko natapos ang sasabihin ko ng mas lumapit pa ito sa akin at walang pasabing hinalikan ako sa aking mga labi kaya gulat ko itong tinulak.

Kinabahan ako sa ngising binigay niya sa'kin kaya napa atras ako at akmang tatakbo sa pinto ng harangin ako ng dalawang lalaking kasama nito kaya napa atras ako.

"S-so-sol ano ka ba? A-ano bang nangyayare sayo? Ha-ha-ha." kahit kinakabahan ay nagawa ko pa itong tanongin at tumawa ng pilit.

"Von, you know how much i love you right?"

"Sol ano bang pinagsasabi mo!" saway ko sa kanya. Nahihibang na ba siya?

"Oh! My bad, hndi mo pala alam. Manhid ka kase." anito at umakto pang tinakpan ang bibig nito na parang nagulat.

"S-sol diba napag usapan na natin 'to? Diba sabi mo nga hndi mo na uulitin 'yon? Sol naman, diba magkaibigan tayo? Matalik—"

Hndi ko natapos ang sasabihin ko dahil sa gulat sa galit nitong sigaw.

"Oh shut up Von!"

Napa atras ako dahil sa takot. Kinabahan ako ng lumapit ito sa gawi ko at galit na hinawakan ang panga ko.

"From now on, you're mine. No one can take you from me, even your crazy so called husband." ngisi nitong sabi at tinulak ako patungong kama at agad kinaubabawan.

"Sol!" gulat kong ani at malakas siyang tinulak ngunit mas malakas siya sa akin.

"Give me that medicine and water." he trailed off. "Then you two, get out."

Nagpumiglas ako sa hawak niya at pilit iniiwas ang aking mukha dahil pilit niya akong pinapainom ng gamot na hndi ko alam. Malakas ako nitong sinikmuraan kaya napanganga ako at namilipit sa sakit, ang baby ko... ginamit niya naman 'yong advantage para ilagay sa bunganga ko ang gamot at pilit akong pinainom ng tubig upang malunok ko iyon.

Agad akong kinabahan ng malunok ko ang gamot, hndi para sa akin, kundi para kay baby. Hndi ko alam kong anong gamot iyon—

Napasinghap ako ng halikan ako ni Sol sa aking leeg pababa sa aking dibdib. Hndi ko alam kung bakit biglang nag init ang aking katawan, pilit kong nilalabanan ang init na gustong kumawala sa akin.

"Tulonggg! Tulonggg! Giyaaa!" hinge ko ng tulong dahil hndi ko na kaya.

Galit ako nitong hinawakan sa panga habang nanlilisik ang mata kaya sa hndi kaalamang dahilan ay bigla na lg tumulo ang aking nga luha.

"Shut the fuck up Von! If you don't want me to hurt you." may diin nitong sabi at agad bumalik sa paghahalik sa akin.

Tahimik na lg akong napahikbi, at naging hagulhol 'yon ng punitin niya ang aking damit at agad sinunggaban ang aking dibdib. Sa hndi kaalamang dahilan ay napaungol ako dahil sa sarap na ginagawa nito sa katawan ko.

"Oh... S-sol s-stop it." gusto kong sabihin 'yon ngunit naging tunog ungol ito.

Mas ginalingan pa nito ang pagpapaligaya sa akin. Bumaba ang kanyang mukha sa tapat ng aking pagkababae at walang pasabing kinain ito.

"Ahhh.... Sol... Ganyan nga..." ungol ko at mas sinubsob pa ang kanyang ulo da aking pagkababae.

Ang kaninang pagpipigil at pagtitimpi ko ay nawala na ng ipasok nito ang isang daliri sa bukana ko kaya napa arko ang aking katawan. Nilabas masok nito ang kanyang daliri sa akin at habang patagal ay dinagdagan pa nito ng isa pa. Pabilis ng pabilis ang paglabas masok nito sa akin hanggang sa labasan ako.

Nang labasan ako ay agad nitong hinubad ang kanyang pantalon at agad pumwesto sa akin at walang pasabing pinasok nito ang kanyang alaga.

"Ahhhh...." ungol ko ng magumpisa itong maglabas masok.

"Shit! Your so hot Von. Hndi ako magsasawang angkinin ka ng paulit ulit." anito at hinalikan ako sa aking labi na agad ko namang tinugunan.

Mabilis ang bawat paglabas masok nito sa akin. He fuck me fast, rough and hard like there's no tommorow.

Halos ungol lg ang maririnig mo sa buong kwarto. Narararamdaman ko na, konteng ulos na lg at lalabasan na ako, ayan an malapit na...

"I'm cumming Sol—" hndi ko natapos ang sasabihin ko ng malakas na bumukas ang pinto at iniluwa nito ang lalaking hndi ko inaasahang makita.

Luca

It's been a week since she said she'll going to give me some time to think if i truly love her. I'm really really devastated this past few days because i didn't see her. I'm not able to see her. Hndi ko naman na kailangang pag isipan na mahal ko siya ih. I love her, i really do, i truly do. But she can't feel it, masyado siyang manhid at nagpadala sa galit niya. Sabagay sino bang hndi magagalit sa ginawa ko? I make her believe that we're married.

But, i only did that cause i don't want her to be far from me. I want to keep her, to love and cherish her. But because of my stupidity i lose her. I lose my love, my life my paraluman.

"Damn!" inis kong sigaw at binato ang basong hawak ko na may lamang alak sa pader.

Muntik pang matamaan si Blue kaya agad itong nagreklamo.

"Do you want to hit me bro?" tanong nito at sinenyasan ang katulong nina Xevi para linisin ang basag na baso.

"Still thingking about her?" Gun ask.

"What else?" i ask back.

"If i we're you, kung 'yong tinutunganga mo at ininom inom mo diyan ay pinuntahan mo siya, i think my mapapala ka pa. Bro, if you really love her, pursue her and don't give up on her. We're here to support you. What are friends for right?" mahabang anito at tinapik ang balikat ko bago salinan ng alak ang baso niya.

"Yea right pre, we're her. Kapag hndi ka pa niya kinausap, balik ka dito, lalaklak tayo ng alak." ani naman ni Blue at tumawa pa.

I know where she is, of course Blue told me. Kina Giya daw mona siya tumutuloy ngayon, and with that i still in peace. Komportable padin ako dahil madalas naman si Blue doon, at hndi lg naman si Giya ang binabantayan nito dahil inutudan daw ito ng ama ni Giya na bantayan din si Akira dahil nagdadalang tao daw ito. I wonder, is she eating a lot? Is she always grumpy or mad? Is she sleeping peacefully? I sigh because of my thoughts.

I really should see her. Dahil kung hndi, baka mas mabaliw lg ako kakaisip sa kanya dito. I stand and get my car key in the table. Narinig ko ang kantyaw ng mga gago pero hndi ko na ito pinansin at patuloy lg na dumeritso sa kotse ko.

It's just 30 minutes before i arrived in Giya's house. Napansin ko ang tatlong itim na big bike na nakatago malayo layo sa bahay nina Giya kaya kumunot ang aking noo.

Who the hell own this fucking big bikes? Tanong ko sa aking isip. I just shrugged and continue walking to the guard house na nasa tabi ng gate nina Giya. Pero walang tao? How come? The president always put guard here. Sa hndi kaalamang dahilan ay kinabahan ako kaya dali dali kong binuksan ang gate at pumasok sa loob. Wala na akong pake kung pagalitan ako. I have this guts na parang may nangyayaring hndi kaaya aya.

When i enter their living room, all there maids ay unconcsious. Mas lalo akong kinabahan ng makitang pati si Giya ay walang malay na naka handusay sa sahig. I immediately cup my phone and dial Blue's number to bring a fucking mens there.

"Oh pare—" hndi ko na ito pinatapos at agad nagsalita.

"Blue i need our mens here, and of course Giya needs you here—"

"The fuck men? What happen?"

"Just go there dumbass. Don't forget our mens. Faster Blue." ani ko bago patayin ang tawag at dali daling dumeritso sa taas para tingnan kong nasaan si Akira.

Ginalugad ko ang lahat ng kwarto dito sa taas pero wala akong nakitang Akira, hanggang sa isang kwarto na lg ang natitirang hndi ko pa nabubuksan. Mabilis kong nilapitan ang kwartong nasa pinakadulo. I didn't know why i have this fucking feeling. I'm afraid, natatakot ako sa hndi alam na kadahilanan. Habang papalapit sa naturang pintuan ay nakarinig ako ng nga kalabog, hanggang sa tapat na ako ng pinto ay dinig na dinig ko ang nga ungol at halinghing ng taong hinahanap ko.

I feel my world stop a bit.

"Ahhh.... Sol... Ganyan nga..." i heard Akira's moaned.

"Shit! Your so hot Von. Hndi ako magsasawang angkinin ka ng paulit ulit."

Ilang ungol at halinghing pa ang narinig ko. I clenched my jaw and fist because of so much anger. How come... How come she can do this to me? Kaya ba pinapalayo niya ako? Kaya niya ba ako binigyan ng isa hanggang dalawang linggo? Kaya niya ba ako iniwan? Fuck!

"I'm cumming Sol—" i heard Akira's moaned, but i didn't let her finished when i sturdy kick the door.

Lumantad sa akin ang dalawang taong walang saplot habang magkadikit ang kanilang katawan sa isa't isa. I clenched my fist when i see Solomon na parang walang pake na nakikita ko sila, he continued to trust in and out to Akira na ngayo'y hndi na makatingin sa akin. She try to pushed Solomon but her strong isn't enough.

I can no longer control my anger, my emotions. Mabilis akong pumunta sa gawi nila at agad sinuntok si Solomon, sa sobrang lakas non ay tumilapon ito but i didn't stop. Pumunta ulit ako sa kung saan siya tumilapon at walang habas na pinagsusuntok. He tried to fight back but of course he can't win to me. In my peripheral vision i saw his two mens silently walking towards me holding a knife. Tsk! Idiots.

Before i face his two mens i give him my last strong punch which give him unconsciousness.

"If you're going to stab me, do it now." gulat napatigil ang dalawa sa biglaan kong paglingon sa kanila. Pero hndi din 'yon nagtagal at naging seryoso arng kanilang ekspresyon, ngunit halata padin ang takot sa kanilang mga mata kaya napangisi ako.

"H'wag kang masyadong mag mayabang Rouseff. Natikman na ni boss ang asawa mo—este ang sabi sabing asawa mo lg pala." anito at malakas na tumawa, sinabayan na man ito ng kanyang kasama.

Nanumbalik sa akin ang ala-ala kanina. Ang kaninang nakangising ekspresyon ko ay napalitan ng madilim na aura. Nakita ko ang paglunok nila pero hndi ko ito pinansin at agad silang sinugod.

Halatang bagohan palang sila dahil hndi naman sila ganon ka galing kaya agad ko silang napatumba. Ngumisi ako dahil hndi pa nakakarating sina Blue ay napatumba ko na sila, well tatlo lg naman sila, easy enough. But speaking of Blue where the fuck is he? Bakit wala pa siya dito?

Tiningnan ko ang mukha ng dalawang alagad ni Solomon. I think their the Blercons Org. Halata naman sa tatak nila. BLO. Nang tumingin ako kay Solomon ay gising na ito ngunit hirap na bumabangon. I didn't let him, i kick hik which made him groan in pain. I punch him again and again. Suntok dito, suntok doon, sipa dito, sipa doon. Hndi ako tumigil not until i heard Akira's sob.

She try to get up but she can't, she try and try not until she fall in the floor. Fuck! Damn it! Dali dali akong pumunta sa kanya at agad binuhat ito ng pang bagong kasal, hndi na ako nag aksaya pa ng oras at sinakay ito sa kotse bago pahaharuhutin sa hospital.