Chapter 5: Kidnapper

THOMAS

Nakamasid lang ako sakanya habang nagsisigaw siya ng kung ano ano, pinagkamalan pa akong kidnapper talaga?? Pero siya lang ung kinidnap na nagsasabi na wala siyang mga umbok….

“ please pakawalan niyo na ako, kung ang pagiging virgin ko naman ang habol niyo sinasabi ko sainyo, hindi ako virgin!!! Nakailang lalaki na ako, nakailang tikim na ako kaya hindi kayo mag eenjoy saakin kaya pakawalan niyo na ako!!” sigaw niya, what?!!! Seriously??!! Nakailan na siya and she’s proud of it na ipag sigawan pa, disgusting!

Tumayo na ako at hinarap siya, gulat na gulat siya ng makita ako. Kumuha ako ng upuan at iniharap sakanya saka ako umupo tsaka nag cross lEg.

“ noW that your exam is done, were going to settle the issue” seryoso kong sabi.

“ pwedeng pakawalan mo muna ako?? Para naman akong may kasalanan dito” sabi niya.

“ I want you to clear our issue, look gusto kong malaman mo na ayaw na ayaw kong may kumuha ng pirma ko kasi hindi naman ako artista. Im a business man at pag pinirmahan ko iyong poster malamang gagaya na ang iba at mawawalan na ako ng time dahil mauubos kaka pirma. gEts??” tumango siya.

“ ngayon napasama ako dahil sa nangyari na iyon at iyon ang pinaka ayaw ko, kung hindi dahil sayo sana tahimik ang buhay ko. Sorry to say this but everytime na pumupunta ako doon sa shool niyo lagi kang nasa unahan na parang asong ulol” napaawang ang labi niya.

“ its not bad to be a fan pero ung sayo obsession na, which is not good to the both of us” nag stop muna ako sa pagsasalita kasi namumula na siya, I think nahihiya siya sa pinaggagawa niya.

“ now I want you to stop this issue already, pag ininterview ka sabihin mong hindi big deal iyon at pinapatawad mo ako sa ginawa ko and tell them na stop talking tungkol doon” naka tingin lang siya saakin habang ako nag hihintay ng sagot niya.

“ so ano??” tanong ko, ayoko ng mag tagal pa kasi ang usapan namin.

“ kung hindi big deal bakit mo ako pinag aaksayahan pa ng oras?” tanong niya.

“ gusto ko lang palabasin mo na hindi big deal iyong nangyari pero for me, big deal na iyon dahil naibalita pa which is nasisira ang pangalan ko”sagot ko.

“ bakit ako?? Bakit hindi ikaw? Bakit parang kasalanan ko?” malungkot niyang tanong.

“ ikaw ang iinterviewhin kasi ikaw ang biktima not me” sagot ko.

“ wag na natin iyong pahabain kaya nga tinuturuan kita ng isasagot para matapos na” dugtong ko,

“ okay sige gagawin ko iyon sa isang kondisyon” kumunot ang noo ko.

“ ano iyon?” tanong ko.

“ maging kaibigan kita” napataas ang isang kilay ko, seriously?? Kaibigan ako?? Napaisip ako kung papayag ako o hindi, kung papayag ako magkakaroon ako ng acess dito sa south. Mukha nnaman siyang mabait at madaling mauto, mukhang kaya ko naman siyang pag tiyagaan para narin sa fame ko.

“ okay, no problem” lumawak ang ngiti niya, ang babaw ng kaligayahan niya. Maging kaibigan lang ako ganyan na siya kasiya sabagay sino ba naman ang hihin sasaya kung ako naman ang mgiging kaibigan niya, isang kilalang tao.

“ were cleared” tumayo na ako tatalikod ng bigla siyang nag salita.

“ teka lang naman, paano naman ako makakauwi ? nakatali ako tapos hindi ko alam kung nasan ako” ay oo nga pala, pinadala ko lang pala siya dito ng mga tao ko, gumawa pa tuloy ako ng trabaho ko.

Lumapit ako at kinalas ung pagkakatali niya, napansin kong bumakat ung pagkakatali at pulang pula. Mga tao ko talaga kahit babae hindi marunong maging gentle. Sabi ko itali ung sakto lang hindi ung ganto.

“ hayyy sa wwakas ang sakit na talaga” hinimas himas niya ung kamay niya.

“ you want me to take you at the hospital?” tanong ko, umiling naman siya.

“ okay lang ako, paki hatid na lang ako okay lang??” napataas ang kilay ko, urgh!!! I hate this pero need pakisamahan.

“ okay” nag lakad na ako at sumunod naman siya saakin.

“ wow, nasaan tayo?? Sa south ba??” tanong niya, hindi ba siya nakakarating pa ng north??

“this is north” sagot ko.

“ wow ang tataas ng building tapos ang gaganda pa, hindi lang basta basta na ipinatayong mga building” sabi niya, hinayaan ko na lang siya

“ wow ang gwapo mo naman doon sa billboard pero lahat kayo naman pero iba ka” nilingon ko siya na nakatitig sa billboard naming lima, amaze na amaze na parang ngayon lang nakakita ng ganun.

“ lets go” sabi ko, nag lakad na ako, akala ko naman sumusunod siya pero hindi. Tinignan ko siya na pinipicturan ung billboard at sobrang saya niya habang tinitignan ung kuha niya.

“ lets go, pinagtitinginan kana nila” sabi ko, hindi parin nakikinig kaya hinila ko na hanggang makarating kami sa sasakyan.

“ south” utos ko sa driver ko

Tahimik ako habang siya naka masid sa labas na enjoy na enjoy, mukha ngang unang pagkakataon niyang maka punta dito. Well ganun naman talaga lalo pat kung wala kang kakayahan na maka punta dito sa north o wAla ka pa sa standard ng north para mamasyal dito o makapasok man lang.

“ balang araw dito na din ako titira” sabi niya, napa ngiti naman ako dahil malabo iyon

“ you cant do it” sabi ko.

“ kaya ko, kaya nga ako nag aaral ng mabuti para maka pag tapos at makakuha ng trabaho tsaka mag iipon para maka pasok dito” sabi niya.

“ is that your dream? Ang tumira dito??” tanong ko.

“ oo dahil mga tao ay north ang standard nila kaya pangarap ko talagang makatira ito” sagot niya, napaka babaw na pangarap.

“ drop it, mas magandang mag focus kana lang sa kung ano makaka buti sa pamilya mo hindi lang sa sarili mo. bEing selfish is not good” sabi ko.

“ kasama sila sa pangarap ko dahil kasama sila na titira dito” sagot niya, bigla siyang humarap saakin para mapalapit ang mukha niya saakin,