Chapter 52 Destroy

"Kumain ka."

It's been weeks now. Hanggang ngayon ay umaasa pa rin ako na... sana... sana mahanap na ako ni Chaos. Hindi naman nila ako sinasaktan dito e at iyon ang ipinagpasalamat ko kahit papaano.

Marahan kong hinaplos ang aking tiyan habang patuloy sa pagdaloy ang masaganang luha ko sa aking mga mata. I just can't stop crying even how much I wanted to stop myself from doing so. Hindi ko mapigilan kasi kusa nalang dumadaloy e.

"Bitch, I said eat. Kung gusto mong makalabas dito, makisama ka." dahan dahan kong nilingon si Stephannie na ngayon ay nakataas na ang kilay sa akin habang hawak ang isang that ng pagkain.

"W-wala bang isda? The colorful one?" I asked silently. Alam kong baliw nga ako ngayon dahil nag-request pa talaga ako. But I am really craving for it. I really do. Isa 'yon sa dahilan kung bakit hindi ko halos matigil-tigil ang pag-iyak.

Dumaan ang iritasyon sa mga mata ni Stephannie bago ako pinanlakihan ng mata. "Kakainin mo muna 'to. Hahatiran kita ng isda dito mamaya." masungit nitong saad na ikinangiti ko naman.

"Don't smile at me bitch. What else do you want?"

"I want some vegetable salad too at bagoong na rin. Gusto kong sawsawan." napangiwi ang babae ngunit tumango rin. Inilagay nito ang tray sa upuan.

"Kainin mo 'yan." malamig nitong saad bago naglakad palabas ng kwarto. I bit my lower lip. Hindi ko maiwasang makaramdam ng pagka-emosyonal sa ginagawa ngayon ni Stephannie. After she burst out weeks ago, she didn't do anything to me anymore. Malamig ang pakikitungo niya, but she's still kind to me. I can feel it. She give me everything I want and what I craved.

I sighed.

Kinain ko na ang pagkaing nasa tray at siniguradong walang matitira rito. Stephannie world be mad kapag nakita niyang may natira. She always made sure na busog ako which I really appreciates from her.

Nilabas lang niya lahat ng nararamdaman niya noong araw na 'yon. I can feel that she didn't mean to shout at me, but she mean the words she said. Maybe, she was just really feed up with all the emotions... that's why she burst out at hindi ko siya masisisi doon. I completely understand her. I understand her.

Ilang minuto na ang nakalipas nang matapos ako sa pagkain ay bigla nalang bumukas ang pintuan. Pumasok sa kwarto ang nagmamadaling si Stephannie. Mukha pa siyang natataranta o ano.

"Bitch. Here's your fish. I fried it. Walang bagoong at vegetable salad. Sa ngayon, isda nalang muna. You have to prepare dahil papunta na rito si Ansel." ani nito at mabilis na lumabas ng kwarto. Natulala ako habang nakatingin sa nakasarado ng pinto.

Ansel? Among ginagawa niya rito? He... Is he an accomplice of Chaos' uncle? What?

Hindi ko na nakain ang prinitong isda na ibinigay ni Stephannie dahil sa matindi kong pag-iisip. Hindi ko alam kung anong dapat kong maramdaman ngayon. Is he doing to save me or... the opposite?

I was in my deep thinking when I heard the creak sound of the door as it opened. Napalunok nalang ako nang masalubong ko ang tingin ng seryosong si Angel. Nakasunod rito si Novin at si Stephannie na nakahawak sa braso ng uncle ni Chaos.

"Ansel..." I whispered.

Nag-igting ang panga ni Ansel at walang sabi sabing bigla nalang itinapon sa aking ang isang brown na envelope. Napaawang ang labi ko at nalilito siyang tiningnan.

"Do not fucking look at me like that, Shin! Kasalanan mo lahat 'to!" malakas niyang sigaw at itinuro ako. I slowly picked up the brown envelope. Binuksan ko ito at kinuha ang mga papel na nakapaloob doon.

My mouth almost dropped when I saw what it was.

Annulment papers. It was approved.

Napatingin ako rito, gulat na gulat habang nanlilisil naman ang mga mata ni Ansel. Habang tinititigan ko siya ay doon ko lang napansin ang itsura niya. He looked... different and stressed. I can almost see the bags under his eyes. And his hair is so messy na para bang ilang buwan ng hindi naliligo.

What... what happened to him?

"Putangina niyang lalaki mo! Putangina siya!" malakas na sigaw nito bago ako tiningnan. Galit na galit ang mukha nito at halos maglabasan na ang mga litid ng ugat nito. "Do you know what he did?! Do you know?! Ginipit niya ang pamilya ko! Ang kompanya na pinaghirapan ng mga magulang ko para lang makuha ang putanginang pirma ko! Putangina! I didn't have any other choice but to sign this fucking shit! He promised to fucking give my company back pero hanggang ngayon ay hindi pa rin! He fucking destroyed everything!"

I was left dumbfounded. W-what?

Novin clapped while chuckling sarcastically. So they... they teamed up?

"And he only managed to do that within just days with just his power and connections. Impressive. Just like his dad, huh? Like father, like son, isn't?" I gulped.

"A-anong kailangan mo sa akin?" mahina kong tanong kay Novin. Nanatili namang tahimik si Stephannie sa gilid at nakatingin lang sa amin.

Ngumisi ang lalaki at malamig akong tiningnan. "His power and connections could've been mine from the start kung hindi lang nangialam ang putangina niyang ama. I am a fucking Verlice and yet... I don't have any shares from the wealth that they have now! I deserve it more than anyone else! I deserve that! His father even had the guts to fucking send me in an asylum! He destroyed my plans!"

"Oh shut it, Greggy. We both know that you and Noah Verlice are just half brothers. Alangan namang ibigay sayo ang yaman at mana kung kalahati lang ng dugo nila ang dinadala mo?" Maarteng wika ni Stephannie na ikinagulat ko. Half? Half brothers?

"Shut up, Steph. I'm not talking to you but this bitch." ani nito at sinamaan pa ako ng tingin dahilan para mapalunok ako. The man is scary.

"Sigurado akong mapipilitang ibigay ng hinayupak mong shota ang kayamanang gusto ko dahil hawak kita. Hindi naman niya siguro pababayaan ang mag-ina niya di ba?" nakangisi nitong saad sa akin.

"And this birdie here wants to have his company back. Simple. We can have all we want from him in exchange of you." dagdag pa nito habang nakatingin lang sa akin ng mariin. Ang tinutukoy nito ay si Ansel.

Napatiim ang bagang ko. They are too blinded by the power and they clearly don't deserve it. No. No. I will never let Chaos give what his uncle wants. Never. He doesn't deserve it at all.

"No. I also need to have Yshien back in my life. I will never let that bastard have her. No. She's mine." mariing sabi nito na ikinailing ko.

"No Ansel! The moment that you kissed another girl, you lost me! And I have no plans on going back to you! Tandaan mo 'yan! Mamamatay muna ako bago mo ako makuha ulit!" nanggigigil kong saad.

Mas lalong nag-alab ang galit sa mukha nito. He smirked darkly at me.

"I will fucking have you, by hook or by crook. Pero pwede ring patayin na kita ngayon para hindi ka na niya makuha pa." And with that, he snatched something from the back of his pocket.

Halos matumba ako nang itinutok nito sa akin ang kaniyang baril.

My arms immediately wrapped around my belly protectively.

Oh God no...