Chapter 5: Darkroom
HABANG iniisip kong saang floor Ang dorm namin siya naman pagtigil ng at pagbukas ng elevator sa 10th floor. Agad ako lumabas dun pero parang gusto ko nalang bumalik agad takte saang lupalop ba ako napunta?
Madilim na pasilyo, iilan nakabukas na ilaw pati tahimik tunog lang ng sapatos ko ang maririnig ko. Sinabayan pa Ng malamig na simoy ng hangin na tumatama saakin.
Nakakatakot. Madilim. Para bang bawat lakad ko may nakatingin saakin. Diko alam kung ilang minuto akong naglalakad sa madilim na pasilyo pero pakiramdam ko ilang Oras na akong naglalakad sa pasilyo na di matapos- tapos.
Napatapat ako sa ilaw nakita ko ang plain na kulay ng mga digdig. Plain black color na nagbigay kilabot sa akin. Marami akong nadaanan na room pero tila mga bakante ito.
Lakad lang ako ng lakad gamit ang ang touch light ng cellphone ko lumiko ako sa Isang pasilyo pero Lalo yata ako kinabahan dahil walang ilaw Dito tanging ilaw na Meron Dito ay flashlight sa cellphone ko.
Lakad lang ako ng lakad ni hindi ko nga namalayan Ang Oras na lumilipad dahil diko alam kung saan ako tutungo kakalakad.
Bakit pakiramdam ko habang naglalakad ako pahaba Ng pahaba Yung pasilyo? Parang di natatapos Ganon. Walang dulo. Sumasakit na paa ko kakalakad diko manlang alam saan ako pupunta sa kanan ba o sa kaliwa? Nag mini-mini may ni mo Muna ako Hanggang sa tumigil Ang kamay ko sa Kanang bahagi kaya dun ako pumunta.
Pero felling mas lumamig yata temperatura Dito may Aircon bang nakalagay Dito para lumamig? Lakad lang ako Ng lakad Hanggang sa makarinig ako ng yabag Hindi isa pero madami. Diko alam saan ako pupunta.
Agad ako na alerto sa paglalakad Hanggang may naaninag akong basurahan kaya pilit Kong siniksik sarili ko dun kahit na mabaho ito.
Lalo ko pang siniksik sa sarili ko sa sulok Hanggang sa marinig ko papalapit yabag shit kinakabahan ako takte halos tawagin ko lahat ng Santo dahil sa Kaba ko.
“Where are they?” Rinig kong sabi ng Isang lalaki ng tumigil Siya mismo sa harap Ng basurahan. Halos Dina ako huminga dahil pakiramdam ko maririnig nila ako.
Halos isiksik ko na sarili ko at mariin pinikit Ang mata habang nagdadasal sa mga Santo kung Anong kahahantungan ko ngayon dahil bigla siyang humarap sa basurahan parang may tinapon dun na kung ano.
Dina ako nag abalang alamin Yun dahil sa sitwasyon ko ngayon
“They all on M. R Boss” rinig kong sabi nung lalaki sa kausap niya dun lang sana ako makakahinga Ng maluwag ng nag simula sila maglakad ng may kumaluskos.
Anak ng tokwa! Sa tahimik na kapaliguran talagang konting tunog lang maririnig mo. Halos atakihin ako dahil tumigil sila at lumingon sa pwesto shett. Pakiramdam ko nakikita nila ako lord wag Naman sana.
“Who’s that?” Tila nanlamig ako Ng makarinig ako Ng malamig na tinig at pinigil Ang hininga Ng maglakad sa pwesto ko Ang Isang lalaki na diko mamukhaan dahil madilim Ang buong pasilyo.
“It’s just a cat.”
Sabi nito Saka ito lumampas sa akin at kinuha Yung pusang itim sa likod ng kinana pwe-pwestohan ko.
Mariin ako napakit dahil tila kakapusin ako ng hininga dahil diko alam kung sa akin ba nakatingin Ang Isang lalaki o sa likod.
Walang pasabi silang umalis kaya nakahinga ako ng maluwag kaya agad ako tumayo Ng diko na sila matanaw. Diko alam saan ako pupunta dahil diko alam saang lupalop na ako napunta.
I decided na sundan Yung mga lalaki ng palihim habang sinusundan sila sinisigurado Kong walang ingay. Pero agad din ako napatago sa pader ng lumingon sila sa likod.
Muntik na yun.
Pagsilip ko tila napako ako sa pwesto ko dahil diko Makita Yung mga lalaki where are they? Nalaman kaya nila sinusundan ko sila? Shit. Nagsimula na ulit ako mag lakad pero nawala ang atensyon ko sa unahan ng mabaling atensyon ko sa kanilang pasilyo na may Nakita akong anino na parang papalapit kaya agad akong pumasok sa Isang kwarto dun Buti nalang di naka lock.
Ng makapasok ako diko alam kung lalabas ba ako dahil madilim, tila pakiramdam ko may nagmamasid sa akin sa dilim. Dahan-dahan ako naglakad sa buong kwarto.
Nabaling atensyon ko sa Isang lamp agad ko Yun binuksan. Ng mabuksan ko Yun nakita ko buong kwarto.
What is this?
May mga litrato nakalagay sa Isang board may mga mark na kulay pula at Meron nakatusok na dark dun madami diko alam pero kinakabahan ako habang tinitingnan lahat Ng nasa kwarto.
Kakaikot ko may nasagi ako Hanggang sa tumayo Ang Isang lalaki what lalaki? Agad itong tumingin sa akin he have a red eyes
INTRUDER!!!
INTRUDER!!!
INTRUDER!!!
Sigaw nito shitt he’s not a human Isang siyang robot dali-dali akong tumakbo palabas dahil hinahabol niya ako habang nasigaw Siya.
INTRUDER!!!
Rinig na rinig Ang mabibigat na yabag niya sa buong pasilyo Ang bilis niya tumakbo napayuko ako ng nag paputok Siya.
BANG!!
BANG!!
BANG!!
INTRUDER!!!
INTRUDER!!!
Mas binilisan ko pa Ang takbo ko dahil sa bumibilis din takbo niya agad ako lumiko di ako tumigil sa pagtakbo dahil ramdam ko Ang nag aalab na tingin Nung robot sa akin.
Ramdam ko Yung pagod ko at Ang namumuong pawis sa mukha ko dahil sa pagtakbo pero diko pinansin dahil binigyan Kong pansin kung paaano makakatakas sa lintik na robot.
Pagtalaga ako nagkaroon ng tiyempo dudurugin ko ito hehe. Anak ng kalabaw oh. Nakakita ako Ng ilaw kaya mas binilisan ko pa Ang takbo ko. Hanggang sa maaninag ko Ang elevator at madaling sumakay dun.
Halos sirain ko lahat Ng botton dun para lang mag Sara ito. Ng magsara ito Saka ako nakahinga Ng maluwag halos diko alam saang floor ako baba.
“What are you doing in 10th floor at this hour?” Napatalon ako sa gulat Ng may nagsalita sa likod ko dahan-dahan ako lumingon dun.
Natakasan ko nga Yung robot diko Naman natakasan Yung lalaki ito diko akalain na makikita ko Siya Dito ni Hindi ko namalayan na may tao Pala sa likod ko.
“Ah…. Ha-ha, a-ano kasi nagkamali l-lang Ng floor haha” kinakabahan Kong Sabi dahil sa titig niyang mariin.
“Tsk” Yun lang narinig ko sa kaniya Akala ko di na Siya mag sasalita pero tila nalagutan ako Ng hininga dahil sa bulong na sinabi niya.
“You met Brogue?” He said nakina kunot Ng noo ko brogue? At sino Naman putcho pilatong Yun? Nanindig Ang balahibo ko ng marinig ko ang mahina niyang tawa.
“Brogue, is the guard of that room. Tsk you enter that room you know what the consequences of that? There have a only consequences Woman, D. I. E.” tila nanlamig buong Kong katawan dahil sa malamig na bulong niya at sa tumatamang hininga niya sa batok ko at Ang madiin na salita sa huling sinabi niya.
I didn’t mean Naman to enter that room. It’s accidentally lang Naman Yun di Naman ako pupunta dun kung Hindi ko Nakita may paparating edi di sana ako papasok so kasalanan ko bang bukas Yung kwartong Yun??
“I j-just accidentally enter okay” I said kahit kinakabahan ako sa presenya niya.
“Tsk, the last time I check you late on your First day. And now you enter that room tsk.
Next time when I see you like you break the rule I killed you.” He said kasabay nun Ang pagtunog ng elevator lumabas Siya Saka ako tiningnan kaya Wala ako nagawa kung Hindi lumabas.
Nauna akong mag lakad naka sunod lang Siya Hanggang tumigil ako sa dorm namin. Humarap ako sa kaniya kahit nanginginig Ang kamay ko sa takot.
“T-thankyou” mabilis Kong Sabi na parang kakapusin ako sa hininga ko dahil di ako makapag salita Ng ayos.
He give his blank expression and walk away. Ni Hindi manlang ako sinagot. At mabilis na umalis inismidan ko siya habang nakatingin Dito na papalayo saka ako pumasok sa loob Ng dorm.
It’s past 10pm in the evening kaya sigurado akong tulog na si Nixey Buti nalang at tulog Siya dahil paniguradong papaulanan niya ako ng mga tanong kung sakali gising Siya.
She’s have a lot of questions, and I know di Siya titigil Hanggang di magiging sapat lahat Ng mga sagot ko.
I quickly clean my body before I go to my bed. Nakatihaya lang ako habang nakatingin sa kisame di parin mawawala sa akin Ang malamig na tingin Nung lalaki.
And the last word he said. And make me uncomfortable di pa ako nakakaranas ng gantong takot sa tanang buhay ko.
Maybe, I’m a badass, brat, and bad girl but I know my limitation sa bawat bagay na ginagawa ko.
Lumaki ako laki kina Lolo at Lola kaya diko maiwasan na di lumaking spoiled brat. Okay dahil lahat Ng gusto sinusunod nila. Mom and dad not always in our house lagi Naman trabaho inaafupag nila ni Hindi nga nila nasilayan Ang anak nilang lumaki ni hindi nga nila nasilayan paano ako nag dalaga. Everything was fine Naman e dati, we’re happy, contented, lagi nila kaming iniintindi sino supportahan even kaakibat nun Ang trabaho nilang sobrang hirap.
But everything changed.
I really don’t really happened that day. Ang alam ko lang sobrang bilis ng pangyayari.
I’m just 5 years that time, walang muang di alam nangyayari. We got a accident. Dapat papunta kami nun sa La Reciola one of our Beach it’s our bonding Kasi dahil nag leave Sina mama at papa sa trabaho dahil para magkaeoon kami Ng family bonding. But I hope Hindi nalang nangyari.
We got accident.
Nagising ako sa hospital may benda sa Ulo, may mga nakalagay na cast sa aking braso. May mga pasa at sugat sa iba’t-ibang parte Ng katawan.
Akala ko noon katapusan Kona. Dahil no one there when I wake up. I search mama, papa even kuya pero Sina mama Lola at Lolo Dada Ang Nakita ko dun na Masaya Nakita akong gising na.
“Mama Lola, where mama at papa? Kuya?” Tanong ko nun nagkatinginan pa sila ni Lolo para bang may malaking bagay Ang mahirap sabihin.
“They on, their room princess papagaling mama at papa mo” Lolo said kaya napahinga ako Ng maluwag.
“Wheres kuya?” Yun Ang uh nang tanong ko Ng Makita ko Sina mama at papa diko alam bakit pero tiningnan ako ni mama ng malungkot nag simula na umiyak pinatahan Siya ni papa sa pagiyak ako Naman nakatingin lang sa kanila tila di Alam Ang nangyayari.
“Kami ng bahala sa kaniya magpahinga na kayo” marahan na Sabi ni Lola Saka ako dinalaw sa garden diko alam bakit nila ako dun dinala bakit diko nakikita si kuya bakit Wala Siya sa kwarto? Akala ko ba magkasama sila Nina mama at papa sa kwarto? Bakit Wala siya dun? Bumili ba Siya Ng pagkain? Siguro iniisip ni kuya na magugutom ako paggising kaya lumabas Siya saglit. Ayaw pa Naman nun na ngugutom ako.
“Apo, listen to me okay. I know mahirap ito tanggapin pero always remember that we here okay” kita ko Ang luhang tumutulo sa Mata niya kaya agad ko Yun pinahidan na Lalo Naman niyang kinaiyak.
“You’re kuya did make it. Brandon, is gone.” Na Lalo niyang kinaiyak niya ako naman nagtataka Naman ako.
Dun ko lang napagtanto Ang sinabi niya Ng pumunta kami sa Isang kwarto may lumot dun na parang may tinatakluban diko alam bakit pakiramdam ko na ninikip dibdib ko habang nakatingin dun. Para bang may pumipiga sa dibdib ko na di ako makahinga.
Di ako makaalis sa aking kinatatyuan habang dahan-dahan Naman tinanggal Ng isang lalaki Yung kumot gusto ko tumakbo paalis pero tila napako Ang mga paa ko habang nakatingin sa Isang taong nakahinga dun.
Tell me, it’s not true.
Maybe, kuya pranking at me again.
Pero di mapigil Ang luha ko na tumutulo sa Mata ko habang nakatingin dun naninigas katawan ko habang nakatingin. Narinig ko Ang mahinng iyak ni mama at papa sa gilid
Kuya.
“Kuya? Wake up! Diba mamasyal Tayo sa Cebu? Pag nag bakasyon u-ulit. D-diba k-kuya mag D-Day off kapa nga sa birthday ko” diko na maintindihan lahat ng sinasabi ko dahil tuloy-tuloy na bumabagsak mga luha ko sa Mata ko.
“K-KUYA!! W-WAKE UP! STOP P-PRANKING ME” I can stop my tears tila ba mga waterfalls Yun na tuloy-tuloy natulo na diko kayang pigilan.
“M-Ma, P-Pa diba Pina prank lang ako ni K-kuya” namamaos na Ang boses ko kakasigaw pero tila nanghina ako nun nakaupo ako sa sahig habang gumagapang papunta sa pwesto ni kuya pilit mahigpit ko kinapit Ang maliit Kong kamay sa damit niya at pilit niyugyog Siya na baka sakali niloloko niya lang ako.
Pero kahit Anong pilit ko di parin Siya nagising niyakap ko si kuya at sa dibdib niya umiyak sinasabi na panaginip lang ito. Pero bakit Ang sakit.
Ayoko! Ayokong makawala ayoko umalis pilit ako nilalayo ng mga lalaki sa katawan ni kuya pero pilit Kong hinahawakan Ang kamay ni kuya.
“N-no! Don’t touch me!! M-magagalit kuya ko! “ Ramdam ko Ang kirot sa dibdib ko habang kinukuha nila ako palayo Kay kuya.
Is this the worse nightmare? Maybe?
That day, everything changed Wala na Yung sigla Wala na Yung mga bagay na nagpapasaya sa buhay ko. Tuwing malulungkot ako walang kuya Ang papatawa sa akin. Wala na Siya.
Yung dating saya sa Bahay nawala bigla when kuya gone.
Kung dati na stay Sina mama at papa sa Bahay ngayon Hindi na.
Halos dun sila tumira sa trabaho. Sa kompanya ni Hindi na nila naisip na Meron pa silang anak na nag aantay Ng aruga nila.
Nag aantay Ng mga yakap, comfort nila. Ang sakit. Ang sakit lang Kasi pagkawala ni kuya parang nawala na lahat Ng Meron ako.
Maybe naiibibigay nila financial ko. But di nila kaya Ibigay Ang time nila sa akin.
How about me? Minsan naisip ko habang lumalaki ako kung ma aksidente rin kaya ako mapapansin naba nila? Maybe not. Kasi busy sila e.
Lola Mama, take care of me that time when mama and papa always gone.
Naiyak na Naman ako haha. Naalala ko lahat nangyari.
Why kuya? Bat iniwan mo Naman ako? Tingnan mo prinsesa mo. Nag iisa?
Bulong ko habang nakatingin sa madilim na kalangitan I wish he’s here.
Masaya kaya Siya dun?
Bumalik ako sa pagkakahiga ko sa kama at kahit gaano Ang sakit na nararandaman ko pinilit ko matulog.
Nagising ako Ng tumunog alarm ko kaya nag ayos na ako Ng sarili ko tiningnan ko Ang itsura ko sa salamin kita Ang na mamaga Kong mata dahil grabe Kong pagiyak kagabi.
Nilagyan ko lang ito Ng conceal para taklan Ang namamaga Kong mata. Agad din ako bumaba may Nakita akong notes sa ref.
Ey, Cristae nauna na ako may gagawin pa Kasi ako kaya dina ako nakapag paalam Sayo. Kita nalang Tayo mamayang recess or lunch.
Pretty Nixey
Agad ko nag timpla ng hot choco ko, habang kumakain ng Quaker Oats. Dahil tinatamad ako pumunta sa cafeteria ng gantong Oras pagtitiisan ko nalang kumain Ng Quaker.
Tinatamad rin Kasi ako magluto kahit na may mga stock Naman sa ref. And kompleto Ang ingredients at kagamitan.
Wala ako sa mood magluto ngayon. Pati ayoko Kong pumunta sa cafeteria baka makasalubong ko pa Yung lalaki baka Isang maling galaw ko lang mabalitaan nalang Nina Lolo Dada at Lola Mama na patay na ako. Di man lang ako Pinag boyfriend at pinatay agad.
Well, from now gagawa ako ng paraan para makaiwas sa gulo dahil baka Dina ako sinagan ng araw Pati Dina ako tumagal Dito kung magkaroon pa ako ng Isang gulo na masangkutan.
Tingin ko Naman Kasi, di Siya nagbibiro ng sinabi niya Yun tila ba gagawin niya Yun kahit nasa harap ako ng maraming tao.
Naalala ko Ang mata niyang walang emosyon na nakatingin sa akin tila ba kaya niya ako patayin sa Isang iglap lang Ganon. Na walang sasantuhin kahit sino.
When I stared he’s emerald eyes parang may mga nakatago dung emosyon sekreto na di dapat malaman.
Para siyang Isang misteryosong tao, at di dapat suwayin Ganon Ang nakikita ko sa kaniya sa mga tingin palang niya na parang walang sino man Ang gugustuhin kalabanin Siya.
Iba ang datingan niya Kasi ibang-iba sa mga nakasamuha ko noon. Marami akong naka salamuha pero iba Siya sa lahat ng Yun even his glared nakakakilabot. Tila ba pag tiningnan ka niya di kana makakaahin pa. Parang lulunudin ka sa tingin.
He’s perfect, lahat walang kapintasan sa kaniya siguro nga Nung nagpaulan ng pagiging perpekto sinalo niya lahat.
RING……..
Napabilik lang ako sa reyalidad Ng tumunog cellphone ko tiningnan ko kung sino ito.
Unknown
You can’t escape. You must watch how can I let you down. Just wait.
Nakakunot-noo ako nakatingin sa text sa akin diko alam kung sinong potcho pilatong nag text sa akin.
Diko nalang ito pinansin at Saka inayos Ang gamit ko Saka Lumabas ng dorm. Nasa elevator ako kinakabahan ako kahit Wala naman nakaka Kaba.
Bakit Kasi Wala akong kasabay, pababa?
Naalala ko naman katangahan ko sa elevator na ito kailangan ko na talaga sauluhin floor namin at di ako maligaw dahil diko na ulit. Makapunta sa lintek na floor na Yun.
Nightmare ko na yata floor na Yun. Takte baka sa susunod papunta ulit ako dun mamatay na ako hindi sa takot kung Hindi sa robot na humabol sa akin.
What if inaabangan niya na ako paglabas ko palang ng elevator? Edi namatay ako?
Ng tumunog Ang elevator madali akong lumabas at palinga-linga pa pakiramdam ko Kasi nakamasid sa akin Yung robot naghahanap lang Ng tyempo makalapit sa akin at patayin ako.
Nagsimula na akong maglakad papuntang room ko marami rin na akong nakakasalubong na mga kapwa ko estudyante na papuntang room nila iba Naman na mamasyal pa. At Yung iba papuntang cafeteria. Maaga pa naman Kaso mas gusto Kong makapunta agad Ng room.
Baka malate na naman ako ayokong ma late baka sa susunod Wala na akong braso dahil sa pagiging late ko.
Yung unag beses ko nga Dito na late lang ako halos putulin na braso ko.
Dapat nga understanding Yun Kasi bago ako nun. Malay ko ba sa room ko. Pero mapapansin ko Dito sa school na ito halos lahat sila walang pake I mean Hindi sa literal na Wala silang pake huh. I just saying na kahit mag patayan na ibang estudyante sa harap Wala silang pake. Masaya pa nga sila Minsan e.
Meron din akong ibang estudyanteng nakikita na may hawak na mga nakakamatay na gamit Ganon.
Tulad nalang Nung hinagisan ako ni Amanda girl Ng kunai why did they punish her? Bakit parang okay lang sa kanila Yun?
Don’t tell me anak Siya Ng isa sa stock holder Dito? O di kaya anak?
Diko alam iisipin ko kung ano siguro I just go to the flow. Even may nakikita akong di maganda.