"ANAK, mag-ingat ka. Siguraduhin mong kakain ka palagi. Oras-oras." Kahit hindi halata, alam ni Whena na naluluha na ang kanyang ina

Kahit naluluha din, sumagot sya dito. "Yes naman, ma. Pero wag na yung oras-oras, ayoko tumaba pagbisita ko sa inyo." She said jokingly to reduce the tension in the atmosphere

But she still failed. Nanlalabong mata sya tinignan ng kanyang ina. Tinapik-tapik ng kanyang ama ang ulo nito. "Mahal, paano makakaalis si Nena kung ganyan ka." Paos ang boses nito pero sinawalang tabi lang nito

Whena can't control her feelings. In the end, the three of them cried in 5 seconds. Mahal na mahal nya ang mga magulang nya pero kailangan nya umalis upang mabuhay ang mga ito

Pumasok na sya sa bus. Pagkaupo na pagkaupo nya, kumaway-kaway sya sa mga ito, at kinawayan din sya na sanhi ng pagbuhos ng iba't ibang emosyon sa dibdib ni Whena

Kabadong kabado sya ngayong magbabago ng malaki ang pamumuhay nya. She's nervous but still excited

She was looking forward to what would happen in her life now

NAKATAYO si Whena sa isang malaking apartment building. Di nya inaasahan na ganto ito kalaki sa malapitan

Pagpasok nya, dumiretso sya sa tabing pinto. 'Landlord' ang nakasabit sa pintuan. Kumatok sya at pumasok. Isang matandang lalaking nakaupo sa table ang una nyang nakita

Napatingala ito sa pagaasikaso ng mga dukyumento ng narinig nya ang pagbukas ng pinto. "Ah. Ikaw pala si... Whena, diba?" Napaisip pa ito kung tama ang sinabi o hindi

She hurriedly answered. "Opo, ako nga po 'yon." Pakiramdam nya kung di sya agad sumagot, ilang oras ang lilipas

May hinalungkat ito sa ilalim ng mesa. "Ito.. ineng. Yan ang apartment na tutuluyan mo. Pasensya na at di kita maililibot dito dahil sa dami ng aking gagawin." Paumanhin nito. Bubuka palang ang bibig nya ng bigla ulit itong nagsalita. "Pero huwag ka mag-alala, may inatasan na ako para mailibot ka dito at mas maging pamilyar ka." Ngiti nito. Sinuklian nalang nya ito ng ngiti sabay kuha ng susi

"Maraming salamat po." Ani nya dito. Kahit alam nyang nakalimutan nito ang pangalan nya, di na nya ito pinansin at agad lumabas ng kwarto

24. Ayon ang nakasulat sa susing nangangalawang na. She stop at the front of the elevator. Whena knows this is her first time riding elevator in her entire life

Di sya nakakapasok sa mga mall dahil malayo ito sa kanilang tirahan. Laging kagubatan, mga hayop, at pagkakayod sa pang-araw araw ang nararanasan ni Whena hanggang paglaki

Pero ng makakuha sya ng trabaho dahil sa pagtatapos nya ng kolehiyo, napagdesisyunan nyang lumuwas at iwanan ang kanyang mga magulang upang mabuhay ang mga ito ng maluwag

Kaya nyang magsakripisyo para sa mga ito upang di sila mahirapan habang sya ay nabubuhay pa

Pinindot nya ang button pero hindi ito gumana. Naisipan nyang sira ang elevator kaya lumiko sya sa hagdanan

Hindi nya maipagkakaila, she has a lot of stamina. She's always working in the farm, palengke etc to help her parents. Kaya nya magpabalik-balik at umulit-ulit ng gawain ng di napapagod

Nang makarating na si Whena sa 2nd floor, hinanap nya amg room number nya. Mula sa kanan, kaliwa, gitna at dulo nya sinuyod ang floor apartment

Looks like her dream to rest come true. Natagpuan nya ang tutuluyan nya. Sinususi nya palang ang kanyang kwarto ng may napansin sya

"Did I scare you?" The guy next door asked. Hindi agad makakilos ng maayos si Whena, hindi dahil s agulat kundi first time nya lang din makakilala ng kaedad nya na kumausap sa kanya dito sa lugar na ito

She sigh to relieve her nervous, she answered the guy. "Y-yes. Akala ko.." di nya maituloy ang sasabihin dahil.. nakalimutan nya! Hindi alam ni Whena kung ano ang akala nya sa lalaki

She's not scared at any ghost or ghost stories, insects... insekto na ganto kagwapo? At ang laki pa?

.. siguro, kinakabahan lang sya. Hindi akalain ni Whena na kinakabahan sya pagbaba nya palang sa bus ng di nya nararamdaman

The guy smiled. "I'm sorry, I apologise. I'm excited na may magiging kabit-bahay ako." Saad nito. Hindi rin naman maitanggi ni Whena na yun din ang nararamdaman nya

"N-no, okay lang." Ang nasagot nalang nya dahil di talaga nya kaya magopen ng conversation dahil sa mahina sya sa mga emosyon at nararamdaman

Tumawa ang lalaki. "That's a relief. I'm Zero, you're?"

Maliit syang ngumiti. "Whena, Mr. Zero."