Prologue

"Let me go!" I glared at him. "Bakit ako nakatali, huh?!"

Ilang beses akong nagpumiglas mula sa mahigpit na pagkakatali at sumasakit na ngayon ang aking palapulsuhan kaya baka namumula na rin ito ngayon.

Damn it!

I was freaking partying! I was with Anabel and Mailen when suddenly, someone just dragged me out of the club we were in and viola! Nandito ako ngayon sa isang malawak na kwarto. There are no things around. Tanging isang upuan lang na siyang inuupuan ko rin ngayon. And there's a single light bulb here! Nakatuon pa talaga sa akin! Or should I say, nasa may ulonan ko banda.

"Kung ako sayo, tumigil ka diyan sa kakagalaw mo kung hindi, ikaw lang din ang masasaktan," seryosong saad ng lalaking nasa harap ko. Hindi ko siya kilala. I don't even sense any familiarity from him kaya nagtataka ako kung bakit ako kinidnap ng mga 'to! Wala naman akong pinagkakautangan eh!

And for God's sake! Hindi rin ako mayaman para hingan ng ransom! I'm just a flight attendant! Alam kong maganda ako at sexy pero hindi naman yata sapat na dahilan 'yon para kidnapin nila ako!

"Who's your boss, huh?! Pakawalan niyo ako dito dahil wala naman kayong mahihita sa akin! Katulad niyo lang din ako! Mas mahirap pa sa daga kaya pwede ba!" Muli akong nagpumiglas ngunit napangiwi lang din nang makaramdam ng kirot. Damn it! Pakshet naman talaga 'to!

"Tumigil ka. Ang ingay mo." I glared at him again. Kung nakamamatay pa ang tingin ko, I swear to God—!

"At kung mas mahirap ka man sa daga, huwag ka nang mandamay pa. Ikaw lang ang mahirap at hindi ako, napag-utusan lang talaga ako kaya ka nandito," Aba't—! Talagang ininsulto pa ako, huh?! Grrr!

I was about to talk back when the door suddenly opened. Dahil madilim sa bandang 'yon ay hindi ko naaninag kung sinong pumasok. Basta, may talong siya, halata naman, psh.

"Niño, nasa baba na si Boss," saad nong bagong dating dito sa lalaking nasa harap ko na Niño pala ang pangalan. Napangiwi ako bago tumalim ang tingin dito. Tangina lang, ah? His name doesn't suit him at all! Akalain mo 'yon? Pangalan niya tunog anghel pero 'yong tao parang ginawang trabaho ang pagkatay ng tao! Bwesit talaga! Ang laki laki ng katawan niya para tawaging Niño!

At Boss daw? Boss?! Ibig sabihin ay nandito ang mastermind nitong pangki-kidnap sa akin?! Aba't talaga nga namang—! Babayagan ko talaga 'yan, I swear!

"Tumahimik ka, Miss Canueno. Nandito na si Boss para kunin ka." Tangina talaga. Nangilabot naman ako doon sa sinabi niya.

"Anong kukunin, ha? Bakit?! Si Lord ba siya?! At paano mo ako nakilala, ha?! Stalker kita, no?!" Shit! Sobrang ganda ko naman yata talaga!

"Ang ingay mo talaga. Ewan ko nalang kung matiis ka ni Boss. Baka isang minuto pa lamang ang lilipas ay tahi na 'yang bibig mo."

Pakshet!

Sinamaan ko ito ng tingin pero ang gago ay ngumisi lang.

Nahinto lang ang pagtititigan namin nang bumukas ulit ang pinto at pumasok ang isang lalaki.

Tangina.

Napakunot ang noo ko.

Ang makintab na sapatos pa lang ang naaaninag ko pero hindi ko alam kung bakit parang lalabas na ang puso ko sa dibdib dahil sa kaba at lakas ng kabog nito. What the fuck?!

"Boss," sumaludo ang gagong Niño at ang kasama nito sa lalaking bagong dating. Damn it. Ito na yata ang magiging katapusan ko. Hindi ko maiwasang malungkot habang iniisip ang tatlong alaga kong baboy na nasa probinsiya ngayon at pansamantalang inaalagaan ni Mama. Damn. Paano na ang mga 'yon?! Ako pa naman ang nagsusustento sa kanila?!

Napayuko ako, nanghihina at hindi alam ang gagawin. Hindi. Hindi ko talaga alam ang gagawin lalo na at nakatali ako dito! Bwesit! Ni hindi ko alam kung sino ang may pakana nito! Wala akong ideya! Bakit naman ako kikidnapin?! Hindi naman ako anak ng isang mafia boss!

"Is everything under control?"

What?

That voice!

I can't possibly be wrong! Why am I damn hearing my ex's voice! Do I freaking miss him that much?! No way! Imposible naman yata 'yon! Baka kaboses niya lang?

Dahan-dahan kong inangat ang aking ulo upang makompirma kung sino ang taong nasa harap ko, na siyang may pakana ng lahat ng 'to.

"Amore,"

There, my jaw dropped. I am not indeed wrong. My ex boyfriend that I dumped two years ago is in front of me. He is really here and I don't know if I should be glad or what?!

He... changed. Well, I can say that he really did, physically. He became more muscular. His jaw became more prominent and his eyes, his ocean blue eyes... is still the same but more... intense. His jet black hair is bit messy but I must say that he really look good with it. His pointed nose! Those angled thick eyebrows! Damn it! Wala akong maipintas sa mukha niya! He looks like he had came straight from Greek mythology! A Greek God!

"L—Lexus..." I uttered softly like I was in daze or something.

Nakita ko kung paano lumambot ang seryosong mukha nito nang marinig ang itinawag ko sa kaniya.

"Yes Amore," Lumapit ito sa gawi ko at lumuhod upang magka-pantay ang aming mga mukha. He then, raised his right hand and started to caress my cheeks so softly and carefully, like he's been waiting for this time to come for too long!

Siya? Siya ang mga pakana ng kagaguhang 'to?!

I slowly frowned at him. Kitang-kita ko kung paano ito bahagyang nagulat sa naging reaksyon ko. What?! Am I not allowed to frown?!

"Ikaw ang may pakana nito, Montgomery?" mahinahon kong tanong rito. The brute pouted at bahagya pang umatras. Kitang-kita ko pa kung paano bahagyang nawalan ng kulay ang mukha nito dahil sa klase ng pagkakatanong ko.

I smiled inwardly.

He knows. He knows that when I'm calm and serene outside, I am definitely in turmoil inside. He knows. He knows what I can do kaya bumabakas ang takot ngayon sa mukha niya.

Huh! And who said that I can't be powerful than my ex, huh?! Who said that I can't intimidate this ruthless billionaire who happened to be the culprit of abducting me?!